เคยรู้สึกขาดความอบอุ่นแบบเราบ้างมั้ย เราควรอยู่จุดไหนดี

สวัสดี เราเป็นผญ.คนนึง เป็นน้องคนสุดท้องของครอบครัว เรามีพี่ชาย เราโตมาให้ครอบครัวที่มีทั้งพ่อและแม่ บ้านเราไม่ถึงกับรวย ฐานะปานกลางหลายคนคง งง สินะ ว่าเรามีพร้อมขนาดนี้ เราจะขาดความอบอุ่นได้ยังไง . เราโตมากับพี่ชายเรา เป็นธรรมดาที่เราพี่น้องจะทะเลาะกัน แต่หลายบ้านที่เราเห็นเค้าก็ไม่ทะเลาะกันรุนแรงขนาดนี้ บางครั้ง ถึงหลายๆครั้งใช้ความรุนแรงกับเรา เราเป็นน้อง เราสู้ไม่ได้ เราตัวเล็กกว่า เราไปบอกแม่ว่าถูกพี่ตี แม่ก็จะบอกให้แค่หยุดทะเลาะกัน แต่ไม่เคลียว่าใครทำผิดหรือถูก ซึ่งส่วนใหญ่พี่จะเป็นฝ่ายเริ่ม ด้วยความเป็นเด็กเราจึงไม่คิดมาก เพราะถ้าเราโวยวายอีก เราจะไม่มีเพื่อนเล่น จนโตขึ้น เราก็ยังทะเลาะกันเหมือนเดิม แต่ไม่ลงไม้ลงมือ จะเป็นการด่ากันซะมากกว่า ลืมบอกไปว่าบ้านเราไม่ให้พูดคำหยาบเลย ( ไม่ได้โลกสวยนะแต่แม่ไม่ให้พูดจริงๆ เรียกเพื่อนว่าไอ้ยังโดนดุ ) แต่พี่เราอะ ทำไมแม่ปล่อยให้ขึ้นกูกับน้อง ( อันนี้ตั้งแต่เด็กๆแล้ว ) โดยที่แม่ไม่ว่า ถ้าเราเรียกพี่ว่าไอ้ เราก็จะโดนพี่ตบหัว ตบแรงจะ ไม่ใช่ตบแบบหยอกล้อ
    กลับมาปุจจุบันดีกว่า การทะเลาะกันของเราจะมีแค่ด่ากัน แต่เราก็ไม่เคยขึ้นคำหยาบหรอก แต่ด้วยความที่แม่ไม่เคยเคลียประเด็นถูกผิดมาตั้งแต่เด็กๆที่ทะเลาะกัน เราคิดว่าพี่เราจึงกลายเป็นคนที่ไม่ฟังคนอื่น ไม่ฟังแม้กระทั่งความผิดของตัวเอง และไม่ยอมรับผิด เวลาทะเลาะกันแม่ก็จะห้ามและพูดแค่ว่าพอได้แล้ว หยุดเถียงกันได้แล้ว จะให้แม่เครียดไปถึงไหน เอาจริงๆเราไม่อยากมีเรื่องกับพี่ เรารำคานขี้เกียจเถียงด้วย แต่บางทีไม่ไหวจริงๆ เพราะเป็นสิ่งที่เราโดนเอาเปรียบอยู่เสมอ เช่น เราจะต้อฃทำงานบ้านแทบทุกอย่างในบ้าน ทั้งๆที่ในบ้านมีครอบครัวของพี่เราอยู่ด้วย แต่แฟนพี่เราไม่เคยทำงานบ้านเลย เราโมโหจึงหลุดปากบ่นไปลอยๆ พี่เราได้ยิน ก็บอกว่าให้หยุดพูด ไม่ต้องมาพูดมาก แล้วบางครั้งใช้ถ้อยคำหยาบคายด่าเรา เราโตแล้วบางทีก็สุดทนเลยสวนกลับบ้าง แต่แม่ก็จะบอกให้หยุด แล้วพูดประโยคเดิม อย่าทำให้แม่เครียด แม่ยอมพี่เราทุกอย่าง ลูกไม่ทำงานบ้าน เอาแต่หาเรื่องให้แม่ร้อนใจ แม่ไม่เคยบ่นพี่เรา เราเหนื่อย เรารู้สึกแย่ที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่นี่คือบ้านเรา เราไปไหนไม่ได้ พ่อเราไม่ค่อยสนใจคนในครอบครัวหรอก เราจึงไม่รุ้จะบอกพ่อทำไมเรื่องนี้ เคยพุดแล้วแหละ แต่เค้าก้นิ่งเฉย เรารู้สึกเคว้งนะเวลาอยู่ในบ้านอะ เราไม่รู้จะบอกใครให้แก้ปัญหานี้ดีอะ เราโดนเอาเปรียบจากพี่ชาย พอทะเลาะกันแม่ห้าม แต่แม่ไม่เคยถามว่าใครผิดถูก แม่แคร์แค่ความเครียดของตัวเอง แต่ลูกสาวแม่อีกคน แม่เค้าจะรู้มั้ยว่าน้อยใจเป็นเหมือนกัน เราควรอยู่จุดไหนของบ้านที่จะมีความสุขดี บางทีเราก็น้อยใจคนเกือบจะเป็นโรคซึมเศร้าแล้วอะ เราแทบไม่เคยทำอะไรผิด แต่พอทำผิดทีนึงแค่เรื่องเล็กๆ แต่แม่ทำเหมือนเราไปฆ่าใครตาย เรารักแม่แน่ แต่ดูเหมือนแม่ไม่เข้าใจเราบ้าง เหมือนเค้าแคร์แต่พี่ชายเราอะ