ทำยังไงให้แม่ทำใจและปล่อยว่างให้ลูกชายไปเกิดได้??

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนนะค่ะว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในครอบครัวเราตอนนี้คือมื้อประมาณเดือนตุลาคมหรือพฤศจิกายนปีที่แล้วลูกชายของเเม่เลี้ยงเราได้เสียชีวิตเนื่องจากได้ไปเล่นน้ำกับเพื่อนแล้วเป็นตะคิวจึงจมน้ำเสียชีวิตแม่เลี้ยงเราเขาทำใจไม่ได้ที่ลูกเขาตายเขาโทษตัวเองว่าเป็นความผิดของเขาที่ไม่ได้ดูแลลูกทำให้ลูกต้องเป็นแบบนี้ หลังจากที่เขาเสียชีวิตไปวิญญาณเขาไม่ไปไหนเขาจะมายืนร้องไห้ที่หน้ารั้วบ้านทุกคือคนแถวนั้นเจอตลอดส่วนแม่ก็จะฝันเห็นเขามายืนร้องไห้เกาะรั้วบ้านบอกว่าหนาวเขาเข้าบ้านไม่ได้เพราะเจ้าที่ไม่ให้เขาเข้าบ้าน จนแม่เขาขอร้องให้พ่อเราพาเขาเข้ามาอยู่ในบ้านให้ทำพิธีเชิญวิญญาณมาอยู่ข้างในด้วยความที่พ่อเราสงสารแม่มากจึงได้ทำตามที่เขาขอพ่อจึงได้ไปที่วัดชื่อดังแห่งหนึ่งในจ.สกลนครเพื่อไปขอให้ท่านทำพิธีเปิดทางไปครั้งแรกไม่ได้ พอไปครั้งที่2เลยได้จากนั้นพ่อก็เริ่มทำพิธีต่างๆเสร็จสิ้นตอนนี้คือเขาอยู่กับเราที่บ้าน ก่อนหน้านี้เราไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนจนกระทั่งเรามาทำงานมาช่วยงานพ่อครั้งนี้เริ่มรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้อยู่ที่บ้านคนเดียวเวลาที่พ่อแม่ไปทำงานหมด ทุกคืนจะมีเสียงเหมือนคนมาเคาะหน้าต่างทุกคืนแต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรคิดว่าตัวเองคงมโนไปเองพออยู่ไปได้อาทิตย์1เริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่ละเริ่มหนักขึ้นทุกวันๆคืนนั้นเป็นวันโกนบ้านเราเรียกคือก่อนที่จะถึงวันพระนั้นเองพ่อแม่ไปทำงานหมดกลับมาเรากำลังจะไปซักผ้าก็เปิดไฟไว้ทั้งบ้านพอเดินไปถึงตรงห้องครัวเลยเปิดไฟเพื่อที่จะลงไปซักผ้าเดินไปใกล้จะถึงเครื่องซักผ้าไฟดันดับเลยรีบวิ่งกลับมาปิดเปิดไฟแต่ก็ไม่ติดจนเริ่มกลัวเลยวิ่งออกนอนบ้านไปพอเราวิ่งออกไปไฟก็ติดจึงคิดว่าเอ้อแค่เรื่องบังเอิญมั้งจน5ทุ่มจะเทียงคืนเราเข้านอนปิดไฟกำลังจะนอนตะกร้าผ้าก็ล้มลงคืองงมากว่ามันล้มได้ยังไงคือเสื้อผ้าก็อยู่ในนั้นแล้วไม่มีอะไรไปเกี่ยวมันจะล้มได้ยังไงพอตะกร้าล้มใต้โตะเราเหมือนมี่คนมาเปิดถุงในของเหมือนกำลังขย่มถุงเราตกใจเลยเปิดไฟขึ้นดูไม่มีอะไรแมลงตัวเดียวก็ไม่มีถุงก็ยังอยู่ปกติถ้าจะของว่าพัดลมพัดไม่น่าเป็นไปได้เพราะมันอยู้ใต้โต๊ะห่างจากพันลมพอสมควรพอจะปิดไฟนอนทีไรก็เป็นแบบนี้คือนอนอยู่ดีๆก็ขนลุกเป็นทั้งคืน ประมาณ6โมงเช้าถึงได้นอนพอไปทำงานเลยไปเล่าให้น้าที่เป็นลูกน้องพ่อฟัง น้าแกเลยเล่าให้ฟังทั้งหมด ไม่ใช่เราที่เป็นคนแปลกน่าหรือใครก็ตามที่ไปที่บ้านจะเจอตลอดบางคนเห็นเป็นเงาดำๆเดินเข้าไปในห้องแต่น้าแกบอกว่าตอนที่ไปครั้งแรกแกก็ไม่รู้เลยขึ้นไปบนบ้านไปเข้าห้องน้ำแกบอกได้กลิ่นเหม็นสาป เหม็นเหมือนมีอะไรตายแกรู้เลยว่าแกเจอเข้าแล้วเลยวิ่งออกจากบ้าน เรายังไม่เชื่อตอนแรกเลยโทไปหาย่าบอกจะกลับอยู่ไม่ได้แล้วย่าจึงโทไปหาพ่อบอกพ่อว่าคนกับผีอยู่ด้วยกันไม่ได้ถ้าคิดถึงเขาต้องมั่นกรวดน้ำทำบุญให้เขาพ่อก็มาว่าเราว่าทำไม่มีอะไรไม่บอกพ่อไปบอกย่าๆก็มาด่าพ่อคือเข้าใจไหมถ้าเราพูดแล้วแม่ละเขาจะรู้สึกยังไง ใจนึ่งเราก็กลัวเขาเกลียดเราที่เราเป็นต้น เราจึงพูดกับแม่ว่าเขามากวน แม่พูดกับเราว่าพึ่งเจอหรอวันนั้นแม่ก็เจอเปิดประตูออกมายืนหน้าประตูเลยเขาจะชอบมาวันพระไม่ต้องกลัวหรอก คือแบบเฮ้ยพูดได้ไงว่าไม่ต้องกลัว จนตัดปัญหาคือให้เราเข้าไปนอนห้องเดียวกับพ่อแม่และพ่อก็เงียบไม่พูดเรื่องนี้อีกสรุปคือก็ปล่อยไว้แบบนี้และเขาจะหวงทุกอย่างที่เคยเป็นของเขาหรือของแม่เขาห้องที่เรานอนก็เช่นกันคือแม่เอารูปเขามาตั้งในห้องนั้นแหละค่ะจะทำยังไงให้แม่ปล่อยว่างให้เขาได้ไปเกิดเราคิดว่าเหมือนแม่กำลังดึงเขารั้งเขาไม่ให้ไปไหน10ปี20ปีเขาก็ยังจะอยู่ที่นี้ถ้ามีเขาคงไม่มีเราแล้วละค่ะไม่ไหวเหมือนกันใครที่พอมีวิธีที่ดีช่วยบอกหน่อยนะค่ะ