สวัสดีครับ ผมเป็นชายคนนึง อายุ 26 ปี หน้าต่อพอไปวัดไปวาได้ ถือว่าโอเคระดับหนึ่ง เคยมีแฟนสมัยเรียนมหาลัย อายุ 26 ปี
แต่หลังจากเลิกกับแฟนที่คบมา 6 ปี สุดท้ายก็เลิกกัน หลังจากนั้นก็โสดยาวมาจะ 2 ปีแล้วครับ เคยมีแฟนระหว่างนั้น
อีกคน แต่ไม่อยากนับคำว่าแฟนเลยครับ เพราะโดนเธอสวมเขา เลยไม่อยากนับเธอเป็นแฟน เพราะไม่เคยคิด
ว่าจะมาเจอกับตัวเอง
เข้าเรื่องเลยครับ ผมทำงานในโฮมออฟฟิตเล็กๆ เป็นสาย IT ที่เงินเดือนน้อยกว่าเด็กจบมหาลัยใหม่ๆ ซะอีก
แต่ด้วยความพยายาม และการช่วยเหลือกันของพี่น้อง จึงมีหนี้สินติดตัวอีก 30 ปี คือบ้านราคา 3 ล้าน กลางๆ
คือต้องยอมรับอะครับ เวลาเจอใคร ได้คุยแรกๆ จะเจอแบบ
ประมาณว่า เก่งจังซื้อบ้านได้แล้ว แต่พอสารภาพเงินเดือนไป มีแต่คนหงายท้อง แล้วหลีกหนีหายไป บางคนก็บอก
แค่ว่า คิดแค่เพื่อน เคยเจอ ผญ คนนึง พูดใส่ประมาณว่า ทุกวันนี้เราก็ลำบากมาเยอะแล้ว จะให้เราไปลำบากกับเธออีกหรอ
"คำนั้น ผมสะอึกเลยครับ" คือแบบ ชีวิตเด็กที่โตมาเกือบจะ คล้ายๆกับสลัมคนหนึ่ง มาเจอคำพูดนี้ ในตอนที่เรามีบ้านหลังแรก
ที่เราภูมิใจมากๆ ก็เฟลไปจริงๆครับ ใจจริงเราอยากจะได้คนที่พร้อมจะสู้ไปด้วยกัน แต่สมัยนี้มันไม่ใช่แล้วอ่ะสิครับ ไม่รู้คนอื่น
เจอกันแบบไหน แต่ที่ผมเจอ คือเจอแต่แบบ "ไม่โอเคเพราะเราไม่พร้อม"
อันที่จริงก็เข้าใจเค้านะครับ ผญ ส่วนมากสมัยนี้ ชีวิตลำบากก็เยอะแยะ เค้าก็หวังอยากจะได้คู่ครองที่ดีๆ ได้ใช้ชีวิตสบายๆ
บ้าง หลังจากที่ลำบากมาพอสมควร แต่... แล้วคนอย่างผมหล่ะครับ ผมก็เริ่มอยากมีคนข้างกายบ้างเหมือนกัน อยากเจอคน
ที่พร้อมจะสร้างไปด้วยกัน อยากเจอคนที่จะสู้และสร้างอนาคตไปด้วยกัน ทุกวันนี้รู้สึกท้อครับ ทำงาน เลิกงาน อยุ่บ้าน 4 ชั้นคนเดียว
คือมัน วังเวงมากอะครับ อยู่บ้านใหม่มา 4-5 เดือนได้แล้ว อยู่คนเดียว สังสรรค์กับเพื่อนที่ทำงานบ้าง แต่คือ เค้าไม่ใช่ชิวตประจำวัน
ของเราอะครับ กลับบ้านมา เราก็โดดเดี่ยวเหมือนเดิม อยากมีคู่ชีวิตครับ อยากเจอคนที่พร้อมจะอดทนไปด้วยกัน สมัยนี้ยังมีไหมครับ
ผมอาจจะลำบากก็จริง แต่ชีวิตเราไม่ได้อยู่แค่ตรงนี้ไม่ใช่หรอครับ ผมพยายามสู้กับโชคชะตาแย่ๆมาตลอด แม้ผมจะก้าวไปได้ไม่เร็ว
แต่ผมก็ก้าวไปข้างหน้าทีละนิดๆ ไม่เคยหยุด คนอย่างผม จะมีสิทธิ์เจอไหมครับ ทุกครั้งที่รู้สึกดีกับใคร สุดท้ายเราก็เจ็บ เพราะเรา
ไม่เหมาะที่จะสร้างครอบครัวกับเค้า หรือเพราะ เราเจอแต่คนที่ฐานะดีกว่ามาตลอด ผมก็ไม่เข้าใจสิ่งที่ตัวเองต้องเจอมาเหมือนกัน
ผมแค่อยากได้คนธรรมดา ใช้ชีวิตไปด้วยกัน สู้ไปด้วยกัน สร้างไปด้วยกัน ผมก็ไม่อยากได้คนที่รักเราในวันที่เรามีทุกอย่างแล้วเหมือนกัน
ความรักที่มันไม่สนความลำบาก ในวัยนี้ มันยังมีอยู่จริงไหมครับ ทำไมผมถึงไม่เจอสักที...
ตื่นมาทำงาน เลิกงานกลับบ้าน อยู่แต่กับตัวเอง ปัญหาชีวิตชายโสด
แต่หลังจากเลิกกับแฟนที่คบมา 6 ปี สุดท้ายก็เลิกกัน หลังจากนั้นก็โสดยาวมาจะ 2 ปีแล้วครับ เคยมีแฟนระหว่างนั้น
อีกคน แต่ไม่อยากนับคำว่าแฟนเลยครับ เพราะโดนเธอสวมเขา เลยไม่อยากนับเธอเป็นแฟน เพราะไม่เคยคิด
ว่าจะมาเจอกับตัวเอง
เข้าเรื่องเลยครับ ผมทำงานในโฮมออฟฟิตเล็กๆ เป็นสาย IT ที่เงินเดือนน้อยกว่าเด็กจบมหาลัยใหม่ๆ ซะอีก
แต่ด้วยความพยายาม และการช่วยเหลือกันของพี่น้อง จึงมีหนี้สินติดตัวอีก 30 ปี คือบ้านราคา 3 ล้าน กลางๆ
คือต้องยอมรับอะครับ เวลาเจอใคร ได้คุยแรกๆ จะเจอแบบ
ประมาณว่า เก่งจังซื้อบ้านได้แล้ว แต่พอสารภาพเงินเดือนไป มีแต่คนหงายท้อง แล้วหลีกหนีหายไป บางคนก็บอก
แค่ว่า คิดแค่เพื่อน เคยเจอ ผญ คนนึง พูดใส่ประมาณว่า ทุกวันนี้เราก็ลำบากมาเยอะแล้ว จะให้เราไปลำบากกับเธออีกหรอ
"คำนั้น ผมสะอึกเลยครับ" คือแบบ ชีวิตเด็กที่โตมาเกือบจะ คล้ายๆกับสลัมคนหนึ่ง มาเจอคำพูดนี้ ในตอนที่เรามีบ้านหลังแรก
ที่เราภูมิใจมากๆ ก็เฟลไปจริงๆครับ ใจจริงเราอยากจะได้คนที่พร้อมจะสู้ไปด้วยกัน แต่สมัยนี้มันไม่ใช่แล้วอ่ะสิครับ ไม่รู้คนอื่น
เจอกันแบบไหน แต่ที่ผมเจอ คือเจอแต่แบบ "ไม่โอเคเพราะเราไม่พร้อม"
อันที่จริงก็เข้าใจเค้านะครับ ผญ ส่วนมากสมัยนี้ ชีวิตลำบากก็เยอะแยะ เค้าก็หวังอยากจะได้คู่ครองที่ดีๆ ได้ใช้ชีวิตสบายๆ
บ้าง หลังจากที่ลำบากมาพอสมควร แต่... แล้วคนอย่างผมหล่ะครับ ผมก็เริ่มอยากมีคนข้างกายบ้างเหมือนกัน อยากเจอคน
ที่พร้อมจะสร้างไปด้วยกัน อยากเจอคนที่จะสู้และสร้างอนาคตไปด้วยกัน ทุกวันนี้รู้สึกท้อครับ ทำงาน เลิกงาน อยุ่บ้าน 4 ชั้นคนเดียว
คือมัน วังเวงมากอะครับ อยู่บ้านใหม่มา 4-5 เดือนได้แล้ว อยู่คนเดียว สังสรรค์กับเพื่อนที่ทำงานบ้าง แต่คือ เค้าไม่ใช่ชิวตประจำวัน
ของเราอะครับ กลับบ้านมา เราก็โดดเดี่ยวเหมือนเดิม อยากมีคู่ชีวิตครับ อยากเจอคนที่พร้อมจะอดทนไปด้วยกัน สมัยนี้ยังมีไหมครับ
ผมอาจจะลำบากก็จริง แต่ชีวิตเราไม่ได้อยู่แค่ตรงนี้ไม่ใช่หรอครับ ผมพยายามสู้กับโชคชะตาแย่ๆมาตลอด แม้ผมจะก้าวไปได้ไม่เร็ว
แต่ผมก็ก้าวไปข้างหน้าทีละนิดๆ ไม่เคยหยุด คนอย่างผม จะมีสิทธิ์เจอไหมครับ ทุกครั้งที่รู้สึกดีกับใคร สุดท้ายเราก็เจ็บ เพราะเรา
ไม่เหมาะที่จะสร้างครอบครัวกับเค้า หรือเพราะ เราเจอแต่คนที่ฐานะดีกว่ามาตลอด ผมก็ไม่เข้าใจสิ่งที่ตัวเองต้องเจอมาเหมือนกัน
ผมแค่อยากได้คนธรรมดา ใช้ชีวิตไปด้วยกัน สู้ไปด้วยกัน สร้างไปด้วยกัน ผมก็ไม่อยากได้คนที่รักเราในวันที่เรามีทุกอย่างแล้วเหมือนกัน
ความรักที่มันไม่สนความลำบาก ในวัยนี้ มันยังมีอยู่จริงไหมครับ ทำไมผมถึงไม่เจอสักที...