เคยชอบคนที่ไม่เคยคุยกันไหมคะ?

ขอเนะนำตัว ชื่อย่อ น ละกันค่ะ คือ น เป็นลูกครึ่ง เลยไปอยู่ที่เมืองนอกกับพ่อแม่ค่ะ น กังวลมากๆว่าจะพูดไม่ได้ แต่ นก็เข้าเรียนที่นั่น ซึ่งมันก็โอเคค่ะ นิสัยดีกันทุกคน พอพูดได้นิดหน่อยก็เลยไปเรียนพิเศษเพิ่มค่ะ เรียนวิชาช่าง เพราะอยากเข้าวิศวะค่ะ ไปเรียนพิเศษวันแรก เราก็แบบอายๆเขินๆเพราะอยู่คนเดียว แถมพูดยังไม่ค่อยได้มาก ก็มีคนหนึ่งๆ สะกิดมาค่ะ ขอเรียกย่อๆว่า ย ละกันค่ะ เป็นผู้ชายตัวสูง ย ก็บอกว่า  ม ชอบเราค่ะ ซึ่งเราก็เข้าใจนะแบบ แกล้งเพื่อนไรงี้ เราก็ไม่คิดมากค่ะ แล้ว ม ก็ บอก ขอโทษเพื่อนแกล้ง หัวเราะและเดินกลับที่ค่ะ ซึ่งเราจำหน้า ม ได้แม่นมาก หัวใจเต้นแรงมากค่ะ หน้าตาธรรมดา ผมฟูๆ เรานั่งหน้า ม ค่ะ เราไม่กล้าหันไป นั่งเกร็งทั้งคาบเลยค่ะ หลังจากเรียนเสร็จเราก็รีบกลับบ้านเลยค่ะ เขินมากๆ ไม่เข้าใจตัวเองทำไมใจเต้นแรงขนาดนี้ ซึ่ง เราต้องนั่งรถไฟกลับบ้านค่ะ เราก็เจอ ม ค่ะ ซึ่ง ม ก็มองเราเฉยๆเนอะ แต่ตอนนั้น คือเรากำลังกินแบบ มูมมาม อยู่ไง คือตอนนั้นเราเขินเราเลยรีบเดินไปให้ไกลๆจาก ม พอรถไฟมาเราก็ขึ้นเนอะ แล้วก็แอบมอง ม นิสๆ เพิ่มอรรถรส แค่กๆ ม ก็มองเราค่ะ ม คงคิดว่าเราแปลกๆไรงี้  พอถึงตอนที่ ม จะลง เราก็เผลอจำป้ายที่ ม จะลงมาค่ะ แง้วไม่ใช่สต็อกเกอร์นะคะ เผลอเฉยๆจริงๆนะคะ!  วันต่อมาเราก็เจอ ม ที่โรงอาหารค่ะ เราไม่คิดว่า ม จะอยู่โรงเรียนนี้ด้วย ทำไมเราไม่สังเกตเลย เราก็แอบมอง ม ตลอดเลยค่ะ ตอนกินข้าวไรงี้ ซึ่งเรามีเพื่อนเป็นสาววาย ชื่อย่อ ว ค่ะ นางมากรอกหูทุกวัน แบบ ม กับ ย นี่น่าจิ้นเนอะ อยู่ด้วยกันตลอดเลย อืม เราก็แอบคิดนิดๆ เป็นปะ? เราก็แอบมอง ม ซึ่ง แอบมองไม่ได้ถึง สามวิเลยค่ะ ฮือ ม ตาค่อนข้างไว แต่เราก็ไม่น้อยหน้า ทำเป็นมองธรรมชาติข้างหลัง นี่แอบมองมา สามปีแล้ว จะเรียนจบแล้วยังไม่ได้คุยสักคำเลยค่ะ ฮือๆ