เราควรทำตัวแบบไหน คิดแบบไหน กับพ่อของเราและแม่ของเรา?

นี่คือกระทู้แรกของเรา ถ้าเราพิมผิดไปบ้างขอโทษด้วยนะคะพอดีพิมในโทรศัพท์ คือเรื่องนี้ไม่เคยระบายกับใคร คือพ่อกับแม่เราในความทรจำวัยเด็กเรา เรามีความสุขมากดีใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อและแม่คนนี้แต่เมื่อวันนึงแม่ได้เลิกกับพ่อแบบหนีพ่อไปอยู่ที่อื่นมีคนใหม่ เราก็พยายามติดต่อแม่ แม่ก็ส่งเราเรียนตอนนั้นเราร้องไห้แบบใจสลายเพราะไม่เคยคิดว่าจะมีเหตุการณ์อบบนี้เกิดขึ้นตอนนั้นป.6ขึ้นม.1 แต่แม่ก็ยังติดต่อเราแต่ให้เราไม่บอกพ่อเราแล้วก้ส่งเสียเรา และเราก็เริ่มทำใจได้ คล้ายๆปลง คืออีกอย่างมันก็คือเรื่องของผู้ใหญ่ด้วย แล้วแม่เคยสัญญากับเราว่าจะไม่มีลูกใหม่ ซึ่งปัจจุบันมีไปแล้วเราแอบส่องเฟสบ็คเค้าพอเราแอดไปจะคุยเค้าก็บล้อคญาติทางฝั่งแม่บล็อคเราหมดทุกคนแล้ววันนึงพ่อเราก็มีแฟนใหม่ แฟนใหม่พ่อคนแรกดีกับเรามากซึ่งเรายอมรับได้และโอเคที่จะให้พ่อมีความสุขไม่เหงาเพราะเราเรียน ตจว.กลับบ้านอาทิตย์ละครั้ง ตั้งแต่ม.ปลายมา เราทำงานพิเศษอยากได้อะไรซื้อเองไม่เคยขอพ่อหรือคนในบ้าน เราอยู่กับพ่อและย่าและแฟนใหม่พ่อ เราและพ่อสนิทกันมากจนพ่อมีแฟนใหม่คนที่2 คนนี้เราก็เปิดใจรับเราไม่เคยน้อยใจอะไรพ่อ จนมาวันนึงหนักๆเข้าคือ พ่อไม่ฟังในสิ่งเราพูดพูดง่ายๆคือแฟนใหม่พ่อมักจะชอบพูดอะไรหรือทำอะไรที่ทำให้พ่อด่าเราอยู่เสมอเราเลยเริ่มตีตัวออกห่าง เพื่อที่จะไม่เกิดปัญหาจากเมื่อก่อนเราสนิทกับพ่อมาก แล้วพ่อกับแฟนใหม่คนนี้เวลาทะเลาะกันทะเลาะกันแรงมากซึ่งเราเป็นห่วงทั้งคู่ แต่เราแค่ไม่โอเค ในสิ่งที่เค้าทำกับเรา เราอยู่บ้านทุกวันนี้พ่อไม่เคบให้เงินเราแม้แต่บาทเดียว เราซื้ออะไรกินเองอยากได้ไรซื้อเอง ชุดชั้นในซื้อเองไม่เคยขออะไรเค้าเพิ่ม นอกจากค่าเรียน ชุดนร.เราก็ซื้อเอง เราไม่เคยคิดน้อยใจ เพราะเราคิดว่าเรารู้สึกดีที่ได้ช่วยแบ่งเบาพ่อ จนมาวันนึงเราเก็บเงินเพื่อซื้อของที่เราอยากได้มานานแต่พ่อเรากลับด่ากลับว่า ว่าทำไมไม่เอามาใช้เรื่องเรียนก่อน เราเลยคิดว่า ทั้งหมดที่ผ่านมาที่เราทำพ่อไม่เคยเห็นค่าอะไรเลยหรอ เงินกินละวันไม่ให้เราไม่เคยว่า ไม่เคยคิดน้อยใจแต่ทำไมถึงทำกับเราแบบนี้เราเคยคิดอยากหนีออกจากบ้านไม่อยากอยู่แล้วเพราะปกติ เราก็ไม่ได้ใช้เงินเค้าอยู่แล้ว เค้าบอกเค้าใช้จ่ายเยอะจนแทบไม่มีกินต้องกินกับแฟนเค้า ซึ่งเราไม่เห็นว่าพ่อจ่ายอะไรมันทำให้เราคิดหนักกว่าเดิมว่า เค้าไม่เคยห่วงเราเลยหรอว่าเราจะมีกินไหม ต้องซื้ออะไรที่จำเป็นไหม ต้องใช้เงินในการเรียนไหม เราก็ออกเองหมด ย่าเราก็แก่แล้วพอเราทำงานได้เงินมา ย่าไม่มีใช้เราก็ให้ย่าตลอด เพราะย่าไม่ได้ทำงานแถมไม่มีใครให้ใช้ แล้วย่าเลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็กเราจึงผูกพัน และสนิทและรักเค้ามาก เหมือนแม่ จริงๆมันมีมากกว่านี้แต่เราพูดไม่ได้ถ้าพูดไปก็เหมือนด่าพ่อซึ่งเราไม่อยากทำแบบนั้นทุกวันนี้บางเรื่องที่เราไม่ผิดเราก้ได้แต้เงียบ เราอดทนมากๆเราไม่เคยเถียงพ่อหรือใช้คำหยาบเลย เรื่องคร่าวๆก็ประมานนี้เราไม่รู้จะทำตัวยังไงถูกเราทำตัวไม่ถูกแถมอึดอัดมากๆ เราคิดว่ามันจะต้องมีวันที่เราระเบิดแน่นอนซึ่งเราไม่อยากมีวันนั้น บ่อยครั้งเราก็ร้องไห้คนเดียว เวลาพ่อทะเลาะกับแฟนทีพ่อก็ไม่ให้เราไหว้ไม่ให้เรายุ่ง แต่พอดีกันก็ให้เราไหว้ให้เราชวนคุย เราก็ทำตามทุกอย่างจนอึดอัด เราอยากรู้ความคิดเค้าว่าเค้าเห็นเราเป็นลูกบ้างไหม เราควรทำยังไงดี