ทำไมถึงห้ามพระภิกษุสะสมของมีค่า

ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องแปลพระธรรมวินัยห้ามไม่ให้ภิกษุสะสมเงินทองด้วย ซึ่งในพระธรรมวินัยของจริงหมายถึงห้ามภิกษุสะสมและของมีค่าใดๆ ไว้กับตัว
จริงๆ แล้วพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้ามิได้ทรงห้ามพระภิกษุรับเงิน เพราะเมื่อสมัย 2600 ปีก่อนเงินยังไม่ได้ถูกออกนำมาใช้หรือยึดถือให้เป็นตัวกลางของการแลกเปลี่ยนแต่อย่างใด มีแต่การแลกสิ่งของที่ตัวเองมีต่อกันด้วยความพอใจของแต่ละฝ่าย
พระพุทธเจ้าได้มีพระวินัยไม่ให้พระภิกษุสะสมของมีค่าใดๆ ติดตัว ซึ่งในสมัยนั้นของมีค่าถือว่าเป็นของหวานของผู้ละโมบและโจรป่าที่คอยจับจ้องอยู่ อาจเป็นเหตุที่จะทำให้ภิกษุมีภัยได้
พระธรรมวินัยนี้ส่งผล 4 ประการเมื่อพระภิกษุยึดถือปฏิบัติ
1.ปราศจาคภัยอันตรายจากบุคคลผ่านไปมาที่ยากต่อการคาดเดา
2.พระภิกษุจะปราศจากอาสวกิเลสที่ก่อเกิดขึ้นในจิตใจของภิกษุนั้น
3.ภิกษุจะไม่รุ่มร้อนและกังวนจากสิ่งสั่งสม ก่อกวนกับสภาวะธรรมที่ปฏิบัติอยู่
4.พระภิกษุจะถูกยกย่องในด้านประพฤติดีปฏิบัติชอบอย่างแท้จริง