สวัสดีค่ะเราอายุ 31 ปี ทำอาชีพธุรกิจส่วนตัว
ผู้ชายอายุ 29 ทำธุรกิจและดูแลกิจการช่วยที่บ้าน
เราสองคน คบกันได้ 4 เดือน เลิกกันในเดือนที่ 3
ผช ให้เหตุผลในการเลิก ว่าเราคือคนที่ไม่ใช่ และการมีแฟนเป็นภาระเฉพาะชีวิต
การงาน และครอบครัวเค้า เค้าก็แทบจะไม่มีเวลาแล้ว
เราไม่ได้ยื้อนะค่ะ...เคารพการตัดสินใจ ไม่โทร ไม่ไลน์ ไม่รั้ง แต่หลังจากขาดการติดต่อกันไปได้ 7 วัน
มีเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกนึกถึงเค้าและเสียใจเลยโพส 1 ข้อความบน Time line
พอฝ่ายชายเค้าเห็นว่าเราเสีย ก็โทรมาคุย ปลอบใจและกลับมาคุยกันค่ะ
แต่เค้ายืนยันว่าจะไม่กลับมาคบ เพราะไม่อยากฝืนใจตัวเอง
เรายังคงคุยกันทุกวันแต่ไม่เจอกันเลย ผ่านไป3 สัปดาห์ เราทั้งคู่ต้องเจอกันด้วยงานงานหนึ่ง
ตัวเรารู้สึกอึดอัดแต่ก็ยังรักเค้า แต่ก็ทำตัวไม่ถูก...ที่หนักกว่าคือเห็นหน้าเค้าแล้วคลื่นไส้ พะอืดพะอมตลอดเวลา
จนเครียงานเสร็จวันรุ่งขึ้นอาการเรายิ่งมากขึ้น เราจึงไปพบแพทย์ ปรากฏว่าแพทย์ขอตรวจการตั้งครรภ์
และผลออกมาเราท้อง เราเครียดหนักมาก
เพราะทุกครั้งที่เรามีอะไรกันจะ "ป้องกัน" โดยฝ่ายชายจะเป็นคนใส่ถุงยางเองตลอด
มีแค่ 2 ครั้งคือในช่วงวันครบรอบ3เดือนที่เรา "สด" กันแต่หลั่งนอก
ซึ่งเราก็เข้าใจได้ว่าอาจเป็นครั้งนั้นที่ พลาด
ประเด็นคือเรากับฝ่ายชายบอกเลิกกันแล้ว ซึ่งก็ยากจะบอกเค้าในเหตุการณ์ดังกล่าว
เราเก็บเรื่องนี้อยู่หลายวันจนตัดสินใจบอกฝ่ายชาย
ซึ่งเค้าเองก็ตกใจมากแต่ก็มีฟิตแบคในทางที่ดี คือ รับผิดชอบต่อเราและลูก
ไม่มีคำถามอื่นๆที่ทำให้เราเสียความรู้สึก ในตอนนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่เจอผู้ชายที่ดี
มีความรับผิดชอบ...ทว่า...ปัญหามันอยู่ที่
1.ในเดือนกรกฎา 61 ที่จะถึงนี่ ฝ่ายชายมีฤกษ์บวช ซึ่งจะบวชเป็นเวลา 1 พรรษา (ประมาณ3เดือน)
ด้วยเหตุผลที่จะบวชเราทั้งคู่จึงไม่กล้าที่จะบอกที่บ้านฝ่ายชาย เพราะกลัวจะทำให้งานบวชที่จัดเตรียมมีปัญหา
และตัวเราเองกลัวญาติผู้ใหญ่รวมถึงครอบครัวฝ่ายชายมองเป็น "มาร" ในการบวช เกรงว่าเค้าจะไม่รักลูกเรา
ปล.ในเรื่องนี้เราอาจคิดมากไปเอง เราเลยก่ะจะให้เค้าบวชสึกก่อนค่อยบอกครอบครัวเค้า
แต่ในช่วงที่เค้าสึกท้องเราคงใหญ่ อายุครรภ์คง6เดือนแล้ว
เราไม่รู้ว่าจะตอบคนรอบข้างหรือครอบครัวตัวเองยังไงดี?
2.ด้วยระยะเวลาที่เราคบหากันค่อนข้างสั้นและบ้านเราอยู่ไกลกัน 150 Km.ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ได้เจอกันสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง ขับรถไปกลับที่ละ300 Km.
แม้จะไปมาหาสู่กันแบบที่ผู้ใหญ่ทั้งสองครอบครัวรับรู้ แต่ก็พูดไม่ได้เต็มปากว่าเป็นแฟนกัน
เค้าพาเรากินข้าวกับที่บ้าน ดูหนัง และทำกิจกรรมอื่นๆ แต่ก็แนะนำเรากับคนรู้จักในฐานนะ "เพื่อน"
และสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บเสมอคือ...ผู้ชายมักบอกว่าให้เรา "อดทน อย่าเรียกร้องความห่วงหา ความรักในแบบคนรัก"
เค้ากำลังพยายามรักเราอยู่ ....ซึ่งเค้าก็ทำจริงๆค่ะ
เค้าพยายามทำดีขึ้นในทุกๆวัน แม้ไม่มาก..แต่เราก็เห็นว่าเค้าพยายาม...แต่การต้องรับมือ
กับความรู้สึกแบบนี้ก็บั่นทอนความรุ้สึกไม่ใช่น้อย ควรทำไงดีค่ะ??
3.เมื่อ 4 มิถุนา 61 เราไปฝากท้องพร้อมฝ่ายชาย หมอบอกว่าอายุครรภ์ประมาณ 4-5 week
แต่อัตราซาวน์ไม่เจอลูก คุณหมอเลยให้ตรวจเลือดและปัสสวะซ้ำ ตรวจเลือดไป 6 หลอด
ปัสสวะไป 5 ครั้ง ผลคือตั้งครรภ์หมด คุณหมอให้เหตุผลว่าอายุครรภ์อ่อน
อาจต้องรอก่อนค่อยมาอัลตราซาวน์ใหม่ ทั้งที่เป็นแบบนั้นแต่เรากลับแพ้ท้องหนักมาก
ทานข้าวแทบไม่ได้เลย หมอให้ยาแก้แพ้มา...และแนะนำว่าอีกเหตุผลที่แพ้หนักอาจเป็นเพราะความเครียด
หรือความวิตกกังวลในจิตใจเรา มีใครเคยเป็นบ้างไหมค่ะ แนะนำเราที่ว่าควรทำไงจะลดอาการแพ้ได้
และข้อ 4 ข้อสุดท้ายแล้วค่ะ
จากที่เล่ามาทั้งหมด ทั้งเรื่องที่ครอบครัวฝ่ายชายไม่รู้เรื่องเรา ความไม่แน่นอนใจในเค้า และเวลาที่เราไม่อาจคาดเดา
ได้ว่าเมื่อไหร่ที่เค้าจะพร้อมบอก พร้อมรัก พร้อมดูแล เราควร "จดทะเบียนสมรส" กับเค้าไหมค่ะ
คือการจดเนี่ยฝ่ายชายเป็นคนเสนอมานะคะ เราไม่ได้เรียกร้อง ในตอนที่เค้าเสนอมานั้นเราบอกเค้าว่า
เราขอเวลาตัดสินใจก่อนแล้วจะมาให้คำตอบ...แต่พอเราเห็นถึงปัญหาเรื่องครอบครัวเค้าและตัวเค้า
เราเลยบอกเค้าว่าเราจะจด...พอเราจะจด เค้าก็บอกว่า..."ขอเวลาสักหน่อยก่อนลูกคลอด รึอัลตร้าซาวน์ลูกเจอก่อนค่อยจด"
จากคำตอบของเค้า...เรารู้สึกแย่ค่ะบอกตามตรง เราควรรอตามที่เค้าขอ หรือบังคับเค้าทำในสิ่งนี้ค่ะ?
สุดท้ายนี้ต้องขอโทษด้วยที่ถามยาวมาก
นี่เป็นกระทู้แรกที่ตั้ง ผิดถูกอย่างไร ขออภัยไว้ด้วยนะค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ท้อง แต่พ่อแม่แฟนไม่รู้ควรเริ่มต้นยังไงดี
ผู้ชายอายุ 29 ทำธุรกิจและดูแลกิจการช่วยที่บ้าน
เราสองคน คบกันได้ 4 เดือน เลิกกันในเดือนที่ 3
ผช ให้เหตุผลในการเลิก ว่าเราคือคนที่ไม่ใช่ และการมีแฟนเป็นภาระเฉพาะชีวิต
การงาน และครอบครัวเค้า เค้าก็แทบจะไม่มีเวลาแล้ว
เราไม่ได้ยื้อนะค่ะ...เคารพการตัดสินใจ ไม่โทร ไม่ไลน์ ไม่รั้ง แต่หลังจากขาดการติดต่อกันไปได้ 7 วัน
มีเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกนึกถึงเค้าและเสียใจเลยโพส 1 ข้อความบน Time line
พอฝ่ายชายเค้าเห็นว่าเราเสีย ก็โทรมาคุย ปลอบใจและกลับมาคุยกันค่ะ
แต่เค้ายืนยันว่าจะไม่กลับมาคบ เพราะไม่อยากฝืนใจตัวเอง
เรายังคงคุยกันทุกวันแต่ไม่เจอกันเลย ผ่านไป3 สัปดาห์ เราทั้งคู่ต้องเจอกันด้วยงานงานหนึ่ง
ตัวเรารู้สึกอึดอัดแต่ก็ยังรักเค้า แต่ก็ทำตัวไม่ถูก...ที่หนักกว่าคือเห็นหน้าเค้าแล้วคลื่นไส้ พะอืดพะอมตลอดเวลา
จนเครียงานเสร็จวันรุ่งขึ้นอาการเรายิ่งมากขึ้น เราจึงไปพบแพทย์ ปรากฏว่าแพทย์ขอตรวจการตั้งครรภ์
และผลออกมาเราท้อง เราเครียดหนักมาก
เพราะทุกครั้งที่เรามีอะไรกันจะ "ป้องกัน" โดยฝ่ายชายจะเป็นคนใส่ถุงยางเองตลอด
มีแค่ 2 ครั้งคือในช่วงวันครบรอบ3เดือนที่เรา "สด" กันแต่หลั่งนอก
ซึ่งเราก็เข้าใจได้ว่าอาจเป็นครั้งนั้นที่ พลาด
ประเด็นคือเรากับฝ่ายชายบอกเลิกกันแล้ว ซึ่งก็ยากจะบอกเค้าในเหตุการณ์ดังกล่าว
เราเก็บเรื่องนี้อยู่หลายวันจนตัดสินใจบอกฝ่ายชาย
ซึ่งเค้าเองก็ตกใจมากแต่ก็มีฟิตแบคในทางที่ดี คือ รับผิดชอบต่อเราและลูก
ไม่มีคำถามอื่นๆที่ทำให้เราเสียความรู้สึก ในตอนนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่เจอผู้ชายที่ดี
มีความรับผิดชอบ...ทว่า...ปัญหามันอยู่ที่
1.ในเดือนกรกฎา 61 ที่จะถึงนี่ ฝ่ายชายมีฤกษ์บวช ซึ่งจะบวชเป็นเวลา 1 พรรษา (ประมาณ3เดือน)
ด้วยเหตุผลที่จะบวชเราทั้งคู่จึงไม่กล้าที่จะบอกที่บ้านฝ่ายชาย เพราะกลัวจะทำให้งานบวชที่จัดเตรียมมีปัญหา
และตัวเราเองกลัวญาติผู้ใหญ่รวมถึงครอบครัวฝ่ายชายมองเป็น "มาร" ในการบวช เกรงว่าเค้าจะไม่รักลูกเรา
ปล.ในเรื่องนี้เราอาจคิดมากไปเอง เราเลยก่ะจะให้เค้าบวชสึกก่อนค่อยบอกครอบครัวเค้า
แต่ในช่วงที่เค้าสึกท้องเราคงใหญ่ อายุครรภ์คง6เดือนแล้ว
เราไม่รู้ว่าจะตอบคนรอบข้างหรือครอบครัวตัวเองยังไงดี?
2.ด้วยระยะเวลาที่เราคบหากันค่อนข้างสั้นและบ้านเราอยู่ไกลกัน 150 Km.ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ได้เจอกันสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง ขับรถไปกลับที่ละ300 Km.
แม้จะไปมาหาสู่กันแบบที่ผู้ใหญ่ทั้งสองครอบครัวรับรู้ แต่ก็พูดไม่ได้เต็มปากว่าเป็นแฟนกัน
เค้าพาเรากินข้าวกับที่บ้าน ดูหนัง และทำกิจกรรมอื่นๆ แต่ก็แนะนำเรากับคนรู้จักในฐานนะ "เพื่อน"
และสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บเสมอคือ...ผู้ชายมักบอกว่าให้เรา "อดทน อย่าเรียกร้องความห่วงหา ความรักในแบบคนรัก"
เค้ากำลังพยายามรักเราอยู่ ....ซึ่งเค้าก็ทำจริงๆค่ะ
เค้าพยายามทำดีขึ้นในทุกๆวัน แม้ไม่มาก..แต่เราก็เห็นว่าเค้าพยายาม...แต่การต้องรับมือ
กับความรู้สึกแบบนี้ก็บั่นทอนความรุ้สึกไม่ใช่น้อย ควรทำไงดีค่ะ??
3.เมื่อ 4 มิถุนา 61 เราไปฝากท้องพร้อมฝ่ายชาย หมอบอกว่าอายุครรภ์ประมาณ 4-5 week
แต่อัตราซาวน์ไม่เจอลูก คุณหมอเลยให้ตรวจเลือดและปัสสวะซ้ำ ตรวจเลือดไป 6 หลอด
ปัสสวะไป 5 ครั้ง ผลคือตั้งครรภ์หมด คุณหมอให้เหตุผลว่าอายุครรภ์อ่อน
อาจต้องรอก่อนค่อยมาอัลตราซาวน์ใหม่ ทั้งที่เป็นแบบนั้นแต่เรากลับแพ้ท้องหนักมาก
ทานข้าวแทบไม่ได้เลย หมอให้ยาแก้แพ้มา...และแนะนำว่าอีกเหตุผลที่แพ้หนักอาจเป็นเพราะความเครียด
หรือความวิตกกังวลในจิตใจเรา มีใครเคยเป็นบ้างไหมค่ะ แนะนำเราที่ว่าควรทำไงจะลดอาการแพ้ได้
และข้อ 4 ข้อสุดท้ายแล้วค่ะ
จากที่เล่ามาทั้งหมด ทั้งเรื่องที่ครอบครัวฝ่ายชายไม่รู้เรื่องเรา ความไม่แน่นอนใจในเค้า และเวลาที่เราไม่อาจคาดเดา
ได้ว่าเมื่อไหร่ที่เค้าจะพร้อมบอก พร้อมรัก พร้อมดูแล เราควร "จดทะเบียนสมรส" กับเค้าไหมค่ะ
คือการจดเนี่ยฝ่ายชายเป็นคนเสนอมานะคะ เราไม่ได้เรียกร้อง ในตอนที่เค้าเสนอมานั้นเราบอกเค้าว่า
เราขอเวลาตัดสินใจก่อนแล้วจะมาให้คำตอบ...แต่พอเราเห็นถึงปัญหาเรื่องครอบครัวเค้าและตัวเค้า
เราเลยบอกเค้าว่าเราจะจด...พอเราจะจด เค้าก็บอกว่า..."ขอเวลาสักหน่อยก่อนลูกคลอด รึอัลตร้าซาวน์ลูกเจอก่อนค่อยจด"
จากคำตอบของเค้า...เรารู้สึกแย่ค่ะบอกตามตรง เราควรรอตามที่เค้าขอ หรือบังคับเค้าทำในสิ่งนี้ค่ะ?
สุดท้ายนี้ต้องขอโทษด้วยที่ถามยาวมาก
นี่เป็นกระทู้แรกที่ตั้ง ผิดถูกอย่างไร ขออภัยไว้ด้วยนะค่ะ
ขอบคุณค่ะ