เมื่อรักต้องห้าม!!!!!!!!
แนะนำตัวแบบสั้นๆน่ะคับ
ผมเป็นทอมคับ จำได้แค่ว่าอยากเป็นผู้ชายตั้งแต่ตอน ป.1 สมัยก่อนการเป็นทอมมันไม่ได้เปิดกว้างเหมือนทุกวันนี้น่ะ สมัยก่อนต้องเป็นทอมแบบแอ๊บสาว55555.....
เข้าเรื่องกันดีกว่า!!!!
ย้อนเวลากลับไป ณ วันที่12พ.ค.50 ผมได้เจอกับผู้หญิงคนนึง เป็นการเจอกันครั้งแรก เพื่อนผมแนะนำให้รู้จักกับเธอ ผู้สาววันละอ่อน ดูอ่อนต่อโลก หน้าตาซื่อๆ เธอชื่อว่าแอน!!!!!!
และนี่คือรักแรกพบของผม.....
แต่.......ผมก็ไม่กล้าจีบน่ะเพราะกลัวเธอปฏิเสธ กลัวความผิดหวัง!!!! (-_-)"
วันรุ่งขึ้น เธอมาหาผมที่บ้าน เพื่อนผมเป็นแม่ซื่อ ส่วนเธอก็ทอดสะพานเต็มที่
7วันผ่านไป เราสองคนตกลงคบกัน จะบอกว่ารถไปขบวนนี้มาเร็วมากกกกก
เรา2คน ค่อยๆปรับตัวเข้าหากัน ความรักของเราค่อยๆก่อตัวขึ้นอย่างช้า รักค่อยๆ ค่อยๆรัก เราสองคนย้ายมาอยู่ด้วยกัน ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ 16/06/61 เป็นเวลา11ปี
ถามว่าที่ผ่านมา เรารักกันแบบไหน เราไม่รู้น่ะ เรารู้แค่ว่าเราต้องการมีกันและกัน!!!!
ถามว่าสุขกับทุกข์อันไหนที่เราสองคนเจอบ่อยนะหลอ???
ทุกข์มันอยู่กับเราตอนเวลา ท่ามกลางความขัดแย้งและไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เราสองคนรักกัน นั้นก็คือครอบครัวของแอนพ่อแอนไม่พอใจมากกกก
ถึงขั้นตัดพ่อตัดลูก!!!!!
ผมพาแอนย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของผม!!!
ผมไม่คิดเลยน่ะว่าผู้หญิงคนนี้ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่ออยู่กับผม????
เวลาผ่านไป10ปี เราพิสูทธ์ให้ทุกคนเห็นว่าเรารักกันมาก #รักมากๆ
......ถามว่าเราทะเลาะกันบ้างมั้ย???
"ตอบเลยว่า เราทะเลาะกันเกือบทุกวัน"
เพราะรักถึงจะตีกันยังไงสุดท้ายมันก็แพ้ความรัก
ที่ผ่านมา เราทั้งคู่ก็เหนื่อยมาพอสมควรน่ะ....
เคยทะเลาะกันถึงขั้นจะแยกกัน คือหนักมาก แต่เรารู้กันไง ว่าสุดท้ายแล้วเรายังรักกัน
......................................
เอาตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมา เราทะเลาะกันบ่อยขึ้น ผมไปซ้ายแอนไปขวา คือไม่มีใครยอมใคร ต่างฝ่ายต่างจะเอาชนะ และจบด้วยการปิดไฟนอน
พรุ่งนี้เช้าเริ่มกันใหม่!!!!!!!
และต้นเดือนพฤษภาคม "ที่ผ่านมา"
น้องชายเเอนขับรถชนศาลา ตายคาที่!!!!!
เป็นการสูญเสียที่ครอบครัวเธอ ช๊อคมาก!!!...
และเวลานี้ครอบครัวต้องการแอน เพราะเเอนคือพี่คนโต แอนต้องกลับไปอยู่กับพ่อแม่ อยู่เป็นกำลังใจให้กัน.....!!!
ตั้งแต่น้องชายแอนตาย แอนก็เปลี่ยนไป ดูซึ่มๆ ใจลอย แอนต้องขับรถไปกลับจากบ้านเธอเพื่อมาทำงานเช้าเย็นกลับ ระยะทางจากบ้านแอนกับที่ทำงาน ประมาณ120กิโล ผมกับแอนก็ไม่ค่อยได้เจอกันมากหนัก เราสองคนทำงานที่เดียวกันก็จริง แต่หน้าที่ต่างกัน ผมเป็นเซล ต้องออกพื้นที่ และต้องอยู่อีกอำเภอซึ่งไกลจากตัวเมืองร้อยกว่ากิโล ผมต้องนอนค้างอีกอำเภอนึง เพราะงานผมคืองานขาย
นี่เป็นอีกเหตุผลนึง ที่ทำให้เราต้องห่างกัน ยิ่งทำให้ผมคิด ดูเหมือนว่าแอนจะอยากกลับไปอยู่กับครอบครัวของเธอมาก แม่ของเธออยากให้เธอแต่งงาน พ่อของแอนก็ไม่โอเคกับผมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จะเป็นไปได้มั้ยที่แอนไม่รักผมแล้ว
.......เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเเอน จะทำให้แอนคิดใหม่ เริ่มใหม่ และเดินจากผมไปในอีกไม่นานนี้!!!!!!
คือผมคิดอะไรไม่ออกเลยตอนนี้??
ผมต้องเตรียมตัวเตรียมใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นใช่มั้ย????
ความรักมันเปลี่ยนกันได้เร็วขนานไหน.....
การจะเลิกรักกันสำหรับเธอคงเป็นเรื่องง่าย!!!
ผมต้องทำอะไรต่อจากนี้
รอเเอนอยู่ที่เดิมตรงนี้หรือปล่อยเธอไป
ผมกลัวจะเสียแอนไปคับ
รัก!!!!!
จะรับมือยังไงกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นเมื่อครึ่งหนึ่งของชีวิตกำลังจะจากเราไปหัวใจคือทุกส่วนของร่างกาย ผิดที่เกิดเป็นทอม!
แนะนำตัวแบบสั้นๆน่ะคับ
ผมเป็นทอมคับ จำได้แค่ว่าอยากเป็นผู้ชายตั้งแต่ตอน ป.1 สมัยก่อนการเป็นทอมมันไม่ได้เปิดกว้างเหมือนทุกวันนี้น่ะ สมัยก่อนต้องเป็นทอมแบบแอ๊บสาว55555.....
เข้าเรื่องกันดีกว่า!!!!
ย้อนเวลากลับไป ณ วันที่12พ.ค.50 ผมได้เจอกับผู้หญิงคนนึง เป็นการเจอกันครั้งแรก เพื่อนผมแนะนำให้รู้จักกับเธอ ผู้สาววันละอ่อน ดูอ่อนต่อโลก หน้าตาซื่อๆ เธอชื่อว่าแอน!!!!!!
และนี่คือรักแรกพบของผม.....
แต่.......ผมก็ไม่กล้าจีบน่ะเพราะกลัวเธอปฏิเสธ กลัวความผิดหวัง!!!! (-_-)"
วันรุ่งขึ้น เธอมาหาผมที่บ้าน เพื่อนผมเป็นแม่ซื่อ ส่วนเธอก็ทอดสะพานเต็มที่
7วันผ่านไป เราสองคนตกลงคบกัน จะบอกว่ารถไปขบวนนี้มาเร็วมากกกกก
เรา2คน ค่อยๆปรับตัวเข้าหากัน ความรักของเราค่อยๆก่อตัวขึ้นอย่างช้า รักค่อยๆ ค่อยๆรัก เราสองคนย้ายมาอยู่ด้วยกัน ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ 16/06/61 เป็นเวลา11ปี
ถามว่าที่ผ่านมา เรารักกันแบบไหน เราไม่รู้น่ะ เรารู้แค่ว่าเราต้องการมีกันและกัน!!!!
ถามว่าสุขกับทุกข์อันไหนที่เราสองคนเจอบ่อยนะหลอ???
ทุกข์มันอยู่กับเราตอนเวลา ท่ามกลางความขัดแย้งและไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เราสองคนรักกัน นั้นก็คือครอบครัวของแอนพ่อแอนไม่พอใจมากกกก
ถึงขั้นตัดพ่อตัดลูก!!!!!
ผมพาแอนย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านของผม!!!
ผมไม่คิดเลยน่ะว่าผู้หญิงคนนี้ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่ออยู่กับผม????
เวลาผ่านไป10ปี เราพิสูทธ์ให้ทุกคนเห็นว่าเรารักกันมาก #รักมากๆ
......ถามว่าเราทะเลาะกันบ้างมั้ย???
"ตอบเลยว่า เราทะเลาะกันเกือบทุกวัน"
เพราะรักถึงจะตีกันยังไงสุดท้ายมันก็แพ้ความรัก
ที่ผ่านมา เราทั้งคู่ก็เหนื่อยมาพอสมควรน่ะ....
เคยทะเลาะกันถึงขั้นจะแยกกัน คือหนักมาก แต่เรารู้กันไง ว่าสุดท้ายแล้วเรายังรักกัน
......................................
เอาตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมา เราทะเลาะกันบ่อยขึ้น ผมไปซ้ายแอนไปขวา คือไม่มีใครยอมใคร ต่างฝ่ายต่างจะเอาชนะ และจบด้วยการปิดไฟนอน
พรุ่งนี้เช้าเริ่มกันใหม่!!!!!!!
และต้นเดือนพฤษภาคม "ที่ผ่านมา"
น้องชายเเอนขับรถชนศาลา ตายคาที่!!!!!
เป็นการสูญเสียที่ครอบครัวเธอ ช๊อคมาก!!!...
และเวลานี้ครอบครัวต้องการแอน เพราะเเอนคือพี่คนโต แอนต้องกลับไปอยู่กับพ่อแม่ อยู่เป็นกำลังใจให้กัน.....!!!
ตั้งแต่น้องชายแอนตาย แอนก็เปลี่ยนไป ดูซึ่มๆ ใจลอย แอนต้องขับรถไปกลับจากบ้านเธอเพื่อมาทำงานเช้าเย็นกลับ ระยะทางจากบ้านแอนกับที่ทำงาน ประมาณ120กิโล ผมกับแอนก็ไม่ค่อยได้เจอกันมากหนัก เราสองคนทำงานที่เดียวกันก็จริง แต่หน้าที่ต่างกัน ผมเป็นเซล ต้องออกพื้นที่ และต้องอยู่อีกอำเภอซึ่งไกลจากตัวเมืองร้อยกว่ากิโล ผมต้องนอนค้างอีกอำเภอนึง เพราะงานผมคืองานขาย
นี่เป็นอีกเหตุผลนึง ที่ทำให้เราต้องห่างกัน ยิ่งทำให้ผมคิด ดูเหมือนว่าแอนจะอยากกลับไปอยู่กับครอบครัวของเธอมาก แม่ของเธออยากให้เธอแต่งงาน พ่อของแอนก็ไม่โอเคกับผมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จะเป็นไปได้มั้ยที่แอนไม่รักผมแล้ว
.......เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเเอน จะทำให้แอนคิดใหม่ เริ่มใหม่ และเดินจากผมไปในอีกไม่นานนี้!!!!!!
คือผมคิดอะไรไม่ออกเลยตอนนี้??
ผมต้องเตรียมตัวเตรียมใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นใช่มั้ย????
ความรักมันเปลี่ยนกันได้เร็วขนานไหน.....
การจะเลิกรักกันสำหรับเธอคงเป็นเรื่องง่าย!!!
ผมต้องทำอะไรต่อจากนี้
รอเเอนอยู่ที่เดิมตรงนี้หรือปล่อยเธอไป
ผมกลัวจะเสียแอนไปคับ
รัก!!!!!