#สวัสดีคับ ผมชื่อมาร์ค อายุ21-22
วันนี้ผมมีเรื่องราวความรักของผมมาเล่าให้ฟัง
เริ่มเลยน่ะคับ ตอนนั้นผมเรียนมหาลัยอยู่ ปวส2 สาขาช่างกล ตอนนั้นมีรุ่นน้องคนหนึ่ง อยู่ปวส1 สาขาพืชศาสตร์ เข้ามาเรียนใหม่ ผมบอกเลยว่า ผมเห็นครั้งแรกผมชอบมาก (บอกไว้ก่อนน่ะคับ น้องคนนี้อายุเท่าผม แค่เรียนช้ากว่า1ปี ) ต่อมาผมเลยหาเฟสของเค้า จนผมหาเจอ แต่น่าเสียดายที่เค้ามีแฟนแล้ว บอกไว้ก่อนว่า เค้าไม่ใช่สเปคผม และผมก็ไม่ใช่สเปคเค้า และผมและเธอ ได้เรียนวิชาพละ ซึ่งต้องได้เรียนร่วมกะนหลายสาขา แต่ตอนปี1ผมไม่ได้เรียนพละ อาจารย์เลยยกมาให้ตอนขึ้นปี2 ถือว่าผมโชคดีมาก ที่ได้เห็นเธอมาเรียนพละด้วย ถ้าจะให้เล่าอีกคงยาวมาก ย่อๆเลยก็แล้วกัน ผมก็แอบชอบเธอมาตลอด ผมก็แอดเฟสไว้ตั้งแต่วันที่ผมส่องเจอเฟสของเธอ และมีวันหนึ่ง ประมาณเดือนมกรา เห็นโพสเฟสทำนองเลิกกับแฟน ผมอยากทักไปหามากตอนนั้น แต่ผมกลัวอะไรหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะเป็นให้เค้าทำใจก่อน และผมไม่กล้าด้วย ผมก็ส่องเธอมาจนถึงวันที่ 3เดือน มีนาคม ซึ่งวันนั้นผมดื่ม กับเพื่อนที่สาขา อันนี้ละหน่าที่เค้าว่าเหล้าเข้าปากความยากบ่มี ความกล้ามาเต็ม เวลาก็ผ่านมาหลายเดือน เห็นเค้าโฟสว่าลืมแฟนได้แล้ว ผมก็เลยทักไป บอกตรงๆ ผมคุยกับเธอ แบบแรก คุยกันเหมือนด่ากันอ่ะ 555+
สัส ควาย มาหมดคำหยาบอ่ะ ผมก็คุมาเรื่อยๆ คุยกันไปได้ 4-5วัน ผมจึงกล้าโทรกล้าหา ขนาดโทรหากันคำด่ายังมาเยาะกว่าเดิมอีก เพื่อนผมได้ยินตอนผมคุยโทรศัพ กับเํอ แซวผมใหย่เลย แล้วหลังคุยกันไปนานเธอก็บอกว่าำม่ชอบที่พูดแบบนี้ ผมก็เลยยอมไม่พูดคำด่าน่ะ แต่เวลาเธอด่ามา ไม่ว่าจะผ่านการพิม หรือการโทร หรือคอล ผมก็ไม่ได้ด่ากลับ แล้วผมก็คุยกับเทอมาเลื่อยมาจนถึงเดือนสิงหาคม เปนเดือนที่ผมต้องกลับมาเรียน ตอนนี้ผมขึ้นป.ตรี เลยเปิดเทอมทีหลังเค้า ลืมบอกน่ะคับผมเคยเจอเธอครั้งแรกก่อนจบ ปวส แล้วมาเจออีกครั้งตอนผมกลับมาเรียน ได้ไปกินหมูกะทะกับเธอ เปนว่าเห็นหน้าครั้งที่2 และครั้งสุดท้ายที่เห็นหน้าเธอคือตอนผมไปเอาหนังสืมสัมนา มาช่วยเธอทำสัมนา ต้นเดือนสิงหาคม ผมก็ไปเรียนวันแรก และผมก็ไม่ค่อยได้แชทกับเธอมากหนัก นอกจากดลิกเรียน เพราะโทรศัพผมเสีย จะแชทกับเธอได้ก็ตอนกลับมาบ้าน มีวันหนึ่งผมไปเรียนแล้วมีเพื่อนคนหนึ่งมันขอให้ผมพาไปที่ไหนสักที่และไปรับผุ้หญิงคนหนึ่ง ผมจับไม่ได้แล้ว มันไปกับแฟนมัน ระหว่างผมขับรถอยู่เพื่อนมันก็เสนอ ผู้หญิงมาคนหนึ่ง มันบอกว่า น้องเค้าพึ่งอกหักโสด มันก็แซวให้ผมจีบน้องเค้าทำนองนี้ ความคิดซั่วผมก็ปังเกิด บ่ายของวันนั้น ผู้หญิงคนนี้ก็แอดเหสผมมา และมันก็ทำให้ผมคิดว่าต้องเลือกว่า ถ้าอยากุยกับผู้หญิงคนนี้ต้องเลิกกับแฟน ระหว่างที่ผมคิดผมก็แชทกับทั้ง2 คนเลย ผ่านบไป2-3วันผมก็ตัดสินใจว่าจะเลิกกับแฟน ซึ้งผมบอกเลิกกับแฟนผมว่า ผมอยากอยู่คนเดียว เธอก็ตอบมาว่า เคร ทำไมถึงแตบแค่นี้ทุกคนคงสงสัย แฟนผมเคยบอกว่า จะไปก็ไม่ห้าม ไม่ตามด้วย ผมก็เข้าใจ แล้วผมก็คุยกับผู้หญิงคนใหม่มาเลื่อยๆ บอกก่อนว่าผุ้หญิงคนนี้ ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง สุดท้ายก็จบ สรุปผมไม่ได้อะไรเลย
ทีนี้ผมจะบอกว่าความในใจ ผมก็นึกย้อนไปว่าผมไม่น่าทิ้งแฟนผมเลย ถึงเธอจะเปนยังไงแต่เธอก็ดีกะบผมมาก คิดถึงวันเก่าแล้วอยากร้องไห้ ขนาดตอนผมกำลังพิมข้อมความอยู่น้ำตาผมก็ซึ่มๆออกมา ถึงเทอจะไม่ใช่สเปคผม แต่ผมก็รักเทอมาก ตั้งแต่เคยคบผู้หญิงที่ผ่านมา บอกเลยว่าแฟนคนนี้ผมรักมากๆ รักที่สุดอ่ะ ต่อมาผมก็ส่องเฟสเทอประจำไลน์ตลอด แต่ก่อนผมบล็อกเทอตอนเลิกกันได้สองถึงสามวัน แล้วผมก็เลิกบล็อก แล้วเธอก็บล็อกผมกลับ มาถึงตอนนี้เธอเลิกบล็อกผมแล้วแล้วก็เพื่อนในเฟสกันด้วย แต่เธอยังบล็อกแชทผมอยู่ ผมเคยทักไลน์ไปทำนองว่าขอโทษ กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม คงรู้น่ะว่าคำตอบที่ได้คืออะไร ถ้าจะเปรียบเทียบคือ ถ้าตกบ่อขี้ แล้วใครอยากตกไปอีก ทุกวันนี้ผมยังไม่มีใคร เล่นแต่เกมส์ คิดถึงเทอมากๆ พร้อมทุกเวลาที่จะกลับไป อีกอย่างเทอก็มีคนคุยแล้ว ผมก็พยามหาคนคุยของเทอน่ะแต่ไม่เจอ อ่อลืมบอก ถึงขั้นผมเก็บไปฝันว่าผมขอคืนดีกับเทอ แล้วเทอก็คืนดีด้วย อย่างว่าอหละคับ มันเป็นความฝัน ความเป็นจริงเทอบล็อกผมอยู่ #รักเทอเสมอ ยังส่องเทอเหมือนเดิม
สุดท้ายนี้ผมอยากบอกทุกคนว่า ถ้าคิดว่าคบกับใครแล้วมีความสุขคบไปเลยถึงไม่สวยตามสเปคเราก็คบไปเลย เพ่อๆดีกว่าสเปคเราด้วยซ้ำ เพราะสุดท้ายถ้าคุณนอกใจเทอ คุณจะรู้สึกแบบผม ขอบคุณคับง
รักที่หายไปเพราะ นอกลู่นอกทาง
วันนี้ผมมีเรื่องราวความรักของผมมาเล่าให้ฟัง
เริ่มเลยน่ะคับ ตอนนั้นผมเรียนมหาลัยอยู่ ปวส2 สาขาช่างกล ตอนนั้นมีรุ่นน้องคนหนึ่ง อยู่ปวส1 สาขาพืชศาสตร์ เข้ามาเรียนใหม่ ผมบอกเลยว่า ผมเห็นครั้งแรกผมชอบมาก (บอกไว้ก่อนน่ะคับ น้องคนนี้อายุเท่าผม แค่เรียนช้ากว่า1ปี ) ต่อมาผมเลยหาเฟสของเค้า จนผมหาเจอ แต่น่าเสียดายที่เค้ามีแฟนแล้ว บอกไว้ก่อนว่า เค้าไม่ใช่สเปคผม และผมก็ไม่ใช่สเปคเค้า และผมและเธอ ได้เรียนวิชาพละ ซึ่งต้องได้เรียนร่วมกะนหลายสาขา แต่ตอนปี1ผมไม่ได้เรียนพละ อาจารย์เลยยกมาให้ตอนขึ้นปี2 ถือว่าผมโชคดีมาก ที่ได้เห็นเธอมาเรียนพละด้วย ถ้าจะให้เล่าอีกคงยาวมาก ย่อๆเลยก็แล้วกัน ผมก็แอบชอบเธอมาตลอด ผมก็แอดเฟสไว้ตั้งแต่วันที่ผมส่องเจอเฟสของเธอ และมีวันหนึ่ง ประมาณเดือนมกรา เห็นโพสเฟสทำนองเลิกกับแฟน ผมอยากทักไปหามากตอนนั้น แต่ผมกลัวอะไรหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะเป็นให้เค้าทำใจก่อน และผมไม่กล้าด้วย ผมก็ส่องเธอมาจนถึงวันที่ 3เดือน มีนาคม ซึ่งวันนั้นผมดื่ม กับเพื่อนที่สาขา อันนี้ละหน่าที่เค้าว่าเหล้าเข้าปากความยากบ่มี ความกล้ามาเต็ม เวลาก็ผ่านมาหลายเดือน เห็นเค้าโฟสว่าลืมแฟนได้แล้ว ผมก็เลยทักไป บอกตรงๆ ผมคุยกับเธอ แบบแรก คุยกันเหมือนด่ากันอ่ะ 555+
ทีนี้ผมจะบอกว่าความในใจ ผมก็นึกย้อนไปว่าผมไม่น่าทิ้งแฟนผมเลย ถึงเธอจะเปนยังไงแต่เธอก็ดีกะบผมมาก คิดถึงวันเก่าแล้วอยากร้องไห้ ขนาดตอนผมกำลังพิมข้อมความอยู่น้ำตาผมก็ซึ่มๆออกมา ถึงเทอจะไม่ใช่สเปคผม แต่ผมก็รักเทอมาก ตั้งแต่เคยคบผู้หญิงที่ผ่านมา บอกเลยว่าแฟนคนนี้ผมรักมากๆ รักที่สุดอ่ะ ต่อมาผมก็ส่องเฟสเทอประจำไลน์ตลอด แต่ก่อนผมบล็อกเทอตอนเลิกกันได้สองถึงสามวัน แล้วผมก็เลิกบล็อก แล้วเธอก็บล็อกผมกลับ มาถึงตอนนี้เธอเลิกบล็อกผมแล้วแล้วก็เพื่อนในเฟสกันด้วย แต่เธอยังบล็อกแชทผมอยู่ ผมเคยทักไลน์ไปทำนองว่าขอโทษ กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม คงรู้น่ะว่าคำตอบที่ได้คืออะไร ถ้าจะเปรียบเทียบคือ ถ้าตกบ่อขี้ แล้วใครอยากตกไปอีก ทุกวันนี้ผมยังไม่มีใคร เล่นแต่เกมส์ คิดถึงเทอมากๆ พร้อมทุกเวลาที่จะกลับไป อีกอย่างเทอก็มีคนคุยแล้ว ผมก็พยามหาคนคุยของเทอน่ะแต่ไม่เจอ อ่อลืมบอก ถึงขั้นผมเก็บไปฝันว่าผมขอคืนดีกับเทอ แล้วเทอก็คืนดีด้วย อย่างว่าอหละคับ มันเป็นความฝัน ความเป็นจริงเทอบล็อกผมอยู่ #รักเทอเสมอ ยังส่องเทอเหมือนเดิม
สุดท้ายนี้ผมอยากบอกทุกคนว่า ถ้าคิดว่าคบกับใครแล้วมีความสุขคบไปเลยถึงไม่สวยตามสเปคเราก็คบไปเลย เพ่อๆดีกว่าสเปคเราด้วยซ้ำ เพราะสุดท้ายถ้าคุณนอกใจเทอ คุณจะรู้สึกแบบผม ขอบคุณคับง