เคยเจอผู้ชายที่เห็นแก่ตัวสุดๆขนาดไหนกันบ้างคะ

เรามีเรื่องราวที่อยากแชร์ค่ะ เราเคยคบกับคนนึง ชอบเอาเปรียบเรามาก ทั้งเรื่องบนเตียงและการใช้ชีวิตต่างๆ เราต้องทนกับมันทุกอย่าง ต้องยอมเป็นฝ่ายยอม และเสียสละให้มันตลอด มันไม่เคยยอมและไม่เคยเสียสละอะไรเพื่อให้เรามีความสุขเลย แม้เวลาที่ทะเลาะกัน มันก็ไม่เคยแม้แต่จะยอมเราซักนิด คำพูดเห็นแก่ตัวมากจนเราหน้าชาไปเลย คบกันมาเราต้องเป็นฝ่ายนั่งรถไปหามันตลอด มันไม่เคยมาหาเราเลย เราหิวข้าวเย็นมันก็บอกให้เราไปหากินเอง เพราะมันบอกว่ามันไม่กินมื้อเย็น (มุงไม่กิน แล้วไม่คิดว่าตูจะหิวหรอ ?) อีกอย่างตูนั่งรถไปหาที่จังหวัดมุง ตูไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าต้องไปกินข้าวที่ไหน คือแม่มไม่เคยคิดจะดูแลเราเลย อยู่ด้วยกันเราต้องอยู่แค่ในห้อง กลางวันมันก็ออกไปทำงาน มันไม่เคยพาเราไปเดินห้าง ไม่เคยพาเราไปกินข้าวใดๆทั้งสิ้น มันบอกให้เราไปเดินเล่นคนเดียว  เราเคยตกรถ กลับกรุงเทพไม่ทัน โทรไปหามันก็ไม่รับสาย เหมือนมันไม่สนใจว่าเราจะอยู่จะเป็นยังไง มันคิดอยากจะหายก็หายเลย ตอนนั้นเราเคยให้มันช่วยอยู่เรื่องนึงมันก็รับปากอย่างดี พอถึงเวลามันเทเราดื้อๆเลย ไม่คิดบ้างหรอว่าเราจะต้องมารับผลกระทบยังไงบ้าง แล้วมาพูดแค่คำว่า อ่อ..ลืมอะ แค่นี้ เวลาเรามีเรื่องอะไรโทรไปก็ไม่รับโทรศัพท์ แต่เวลาที่เราไม่โทรไปมันโวยวายนะคะ มันไม่เคยทักมาถามเราเลยว่าทำไรอยู่ กินข้าวยัง มันจะรอให้เราทักไปตลอด เคยมีวันนึงที่เราหมั่นใส้ เราเลยไม่ทักไป เงียบก็เงียบดิ มุงเงียบกุก็เงียบ แล้วพอเราไม่ทักไปมันก็โวยวายเราอีก เวลาเรามีปัญหาอะไรก็ไม่เคยมาอยู่ข้างๆ ไม่เคยปลอบใจ แล้วทัศนคติที่มีต่อคนอื่นก็เห็นแก่ตัวสุดๆ บอกให้เราเทเพื่อน(เหมือนที่มันเทเรา) มันบอกว่าไม่เห็นต้องแคร์เลยหนิ โห.. เห็นแก่ตัวมาก เคยนึกถึงคนอื่นบ้างมั้ย ไม่เคยเจอใครที่ความคิดแย่เท่านี้มาก่อนเลย

บางคนอาจจะคิดว่าถ้าเป็นตัวเองคงจะไม่ทนตั้งแต่แรกแล้ว เราก็ผิดเองแหละที่เป็นคนงี้ด้วย ยอมรับ แต่คือตอนแรกมันก็ดี ดูเป็นผู้นำอยู่อ่ะค่ะ เราถึงได้ตกลงปลงใจคบ จนได้มารู้นิสัยที่แท้จริงของมัน แล้วด้วยความที่เราก็เป็นคนขี้สงสาร ขี้เกรงใจคนอื่น เราเลยแบบไม่กล้าพูดอะไรมาก แต่พอไปนานๆมันก็เริ่มรู้สึกไง  ว่าเกินไปจริงๆ เราพยายามจะเลิกตลอด แต่มันก็มาทำดี เหมือนเริ่มรู้ตัว ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองไรงี้ เราก็มีกำลังใจที่จะอยู่เคียงข้างไงคะ จะเลิกใจนึงก็สงสารมัน นอนกรนก็เสียงดัง กลัวไม่มีใครทนมันได้ สุดท้ายที่ได้หลุดพ้นจากมันนี่ก็เพราะพ่อแม่มันให้ไปคบกับคนที่เค้าเลือกให้ค่ะ แถมตอนเลิกกันมันยังมาพูดเหมือนตัวเองดีมาก เอิ่มม.. จ่ะ อวยพรให้โชคดี เราคิดในใจยังจะมีใครเอาอยู่อีกหรอ

ตอนเลิกกับมันแรกๆ เราก็เศร้านิดๆแหละ ธรรมดาเสียคนรักไป แต่เราก็คิดในใจว่า ‘ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอวะ’ ปนความรู้สึกโล่งๆ เป็นคนรักก็จริงแต่การกระทำมันไม่สมกับเป็นความรักเลย

เพื่อนๆคิดว่าคนนี้มันหนักเกินไปมั้ยคะ มีใครให้มากกว่านี้อีกมั้ย มาแชร์กันได้ค่ะ