ขอคำปรึกษาเรื่องหนักใจนี้หน่อยครับ

ตอนเนี้ย แฟนผมท้องเกี่ยบ 8 เดือนแล้ว แต่ผมทำงานรับจ้างทั่วไป เงินจะคลอดจะซื้อของให้ลูกก็ยังไม่มี ผมเพิ่งได้ใบขับขี่ท.3มาครับ ผมว่าจะไปขับรถพ่วงส่งข้าวเปลือกที่พิดโลก แต่ต้องแยกกันอยู่กับแฟนครับ ผมจะให้เธอไปอยู่กับพ่อตาที่เชียงใหม่ครับแต่เธออยากให้ผมไปอยู่ด้วยกันเพราะงานที่นู้นก็มี พ่อตาเองก็แนะนำผมไปอยู่หางานที่นั้นครับ ผมกลัวว่าถ้าไปแล้วต้องรองานเป็นเดือน //ผมแอบได้ยินพ่อตาคุยกับแฟนครับ ว่าถ้าผมทำงานพ่อตาเค้าไม่ได้อยากจะได้เงินผมหรอกเค้าอยากให้ผมกับแฟนสร้างตัวกันเองเงินเดือนที่ผมได้ก็ส่งให้ทางบ้านสะไม่ต้องเอามาให้เค้าหรอก ระหว่างรองานก็ให้ขายอาหารกับพ่อไปก่อน จะแบ่งเงินให้// เค้าไม่อยากให้ผมกับแฟนต้องมาแยกกันอยู่ เงินเดือนงานที่เชียงใหม่ก็ตกอยู่ 15000 สตาร์ทครับ วิ่งส่งของภายในภาคเหนือตอนบน ส่วนแฟนจะช่วยพ่อตาขายอาหารช่วยผมเก็บเงินอีกแรงหนึ่ง แต่ผมเห็นเงินค่าเที่ยวส่งข้าวเปลือกมันดีกว่าผมก็อยากไปทางนั้น เค้าให้เที่ยวละ800 เงินเดือน 4000 ส่งข้าวตามจังหวัดทั่วไป ละเค้าจะโอนเงินให้ทันทีที่ส่งของเสร็จ แต่เธอบอกอยากทำก็ไปแต่เธอจะไม่เอาเงินจากผมสักบาท
....จนตอนเนี้ย เธอเฉยชากับผมมาก แม้แต่จะจับท้องเธอก็ไม่ให้แตะเลยบ้างครั้งเธออยู่เฉยๆน้ำตาเธอก็ไหล แต่เธอไม่ร้องไห้ต่อหน้าผมนะเวลาเช้าตื่นมาตาเธอจะบวมผมรู้ว่าเธอต้องแอบร้องไห้ ผมทำแบบนี้ ผมเห็นแก่เงินมากไปไหมครับ "อยากให้เค้าอยู่ดีกินดีครับ"  ผมนึกถึงแต่ตัวเองจะทำจนลืมจิตใจคนอื่นใช่ไหมครับ
...เราสองคนตกลงกันนานแล้วว่าจะไปทำที่เชียงใหม่แต่ผมกลับมาทำแบบนี้ ผมทำร้ายจิตใจเธอเกินไปไหมครับ อยู่ต่อหน้าคนอื่น เธอฝืนยิ้มฝืนหัวเราะ
.......//ผมควรทำไงดี//......