นิทานความรักกับคำว่าเพื่อน

ไม่ได้มาตั้งคำถามไม่ได้มาหาคำตอบแต่มีนิทานมาเล่าสู่กันฟัง เป็นเรื่องราวความรักของเพื่อน |ไม่นานมาแล้ว มี ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อ กิ่ง และเธอมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งชื่อหนูษา กิ่งรักหนูษามากเหมือนน้องคนหนึ่ง แต่พวกเธอก็มีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง ชื่อเจคอป  ทั้งสามคนเป็นเพื่อนกัน กิ่งรู้ว่าเจคอปชอบหนูษา ก็เชียร์
ด้วยความรักเพื่อนก็อยากให้มีความสุข แต่หนูษากับบอกว่า ก็รู้สึกดี กับเจคอป แต่มันอึดอัดไม่เป็นตัวของตัวเองเป็นเพื่อนดีกว่า เจคอปก็มาปรึกษากิ่งตลอด อยู่ไปอยู่มา กิ่งสนิทกับเจคอปมากขึ้น จนวันหนึ่งกิ่งเริ่มรู้สึกว่ากิ่งชอบเจคอปแต่ก็เก็บไว้จนวันหนึ่งความแตก เจคอปรู้
เจคอปถามว่า แกชอบเราหรา? กิ่งก็ตอบไปว่า อือ ช่างมันเถอะ กิ่งได้แต่ยิ้ม แล้วก็เดินออกมา หลายวันผ่านไปกิ่งก็ยังทำตัวเหมือนเพื่อนเหมือนเดิม เจคอปก็ยังคุยกันเหมือนเดิม อาจจะมีมากขึ้นๆ จนวันหนึ่ง กิ่งกับเจคอปตกลงเป็นแฟนกัน กิ่งกับเจคอปมีความสุขกันเรื่อยมาตลอดเวลาสองเดือน จนกระทั่ง หนูษา เดินกลับเข้ามา แล้วเจคอปก็เปลี่ยนไป พยายามบอกเลิกกิ่งตลอด แอบคุยหนูษา  และแล้ว วันที่กิ่ง กลัวก็มาถึง วันที่เจคอปบอกเลิกกิ่ง เจคอปบอกกิ่งว่ามันไม่ใช่ความผิดของหนูษานะ เจคอปบอกว่าไม่ได้รักกิ่ง กิ่งก็ได้ตอบอืม เพราะด้วยความรักเพื่อนก็ยอม ยอมทุกอย่าง ถึงแม้ตัวเองจะเจ็บปวดก็ตาม หนูษาบอกกิ่งเสมอว่าไม่ได้ตั้งใจทำให้กิ่งกับเจคอปเลิกกัน  แต่วันหนึ่งกิ่งกับหนูษาเทลาะกันถึงขนาดหนูษาบกว่าถ้าไม่อยากเป็นเพื่อนกับเราก็บอกตรงๆ กิ่งก็ตอบ อือตามนั้น หลังจากกิ่งเลิกเป็นเพื่อนกับหนูษาไม่นาน หนูษาก็ไปคบกับเจคอป กิ่งได้แต่คิด นี้หราไม่ได้ตั้งใจทำให้เลิกกัน
กิ่งได้แต่ทนเห็นคนที่หักหลัง รักกัน แล้วตัวเองก็นั่งเป็นควายให้เขาหลอกมาตั้งนาน..
นิทานเรื่องนี้อาจสอนให้รุ้ว่าถึงแม้เราจะคบเพื่อนมานานแค่ไหน จะ 7 ปี หรือ 10 ปี ถ้าคนมันจะหักหลังมันก็ทำได้ อย่าเอาอายุของการคบกันมาวัดแล้วใช้คำว่าเพื่อนแท้ได้กับทุกคน
จะคบใครต่อให้ดูนานแค่ไหนก็ยากแท้หยั่งถึง...