ปกติเวลายายจะทำอะไร จะอยู่ในลัทธิ perfect นิยม คือ ต้องดูดี (ในความคิดตัวเอง) ต้องเป็นไปตามแผนที่วางไว้เท่านั้น คอยมองหาว่าอะไรไม่เป็นไปตามแผนบ้าง ทำไมคนนั้นไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้ จนกระทั่ง ยายไม่ได้อยู่กับความสุขตรงหน้าที่เกิดขึ้นเลย การทีพ่อแม่ครูบาอาจารย์พร่ำสอนเราให้อยู่กับปัจจุบัน ก็เพิ่งจะพอเห็นภาพบ้าง เมื่อวานนี้เอง ยายก็ทำกิจกรรมปกติแหละ แต่ ... ยายเห็นทีมมีความสุขที่จะพยายามทำในสิ่งที่ทุกคนเตรียมมา เห็นความพยายามในสีหน้า เห็นความสุขในแววตาของทุกคน ที่สำคัญทุกคนอยากจะทำต่อไปอีก อันนี้ ก็แปลเอาเองว่า เค้ามีความสุขถึงได้รู้สึกแบบนี้ ถามว่า มีความผิดพลาดที่ต้องปรับปรุงไหม มีแน่นอน แต่ ... แล้วไงละ ก็รู้ว่ามี แล้วจะปรับปรุง แค่นั้น
When I do something I like to do everything be perfect ( as I want ) It must be as a plan only , I always looking for the mistake point and have the question that why you don’t to do like this , why you don’t to do like that until I don’t see the happiness as be happened in front of me anymore. Many Arjans always teach us to stay with here and now , I just start to understand in yesterday , I’ve an activity with my team but … I see their effort to do something as they was prepared , see the movement in their face , see the happiness in their eyes and important thing that everyone want to do this activity again , I meant that they’re happy. For the mistake , yes it’s a lot but … so what I knew and will adjust its , That’s it !
แล้วไงละ ... แค่นั้น
ปกติเวลายายจะทำอะไร จะอยู่ในลัทธิ perfect นิยม คือ ต้องดูดี (ในความคิดตัวเอง) ต้องเป็นไปตามแผนที่วางไว้เท่านั้น คอยมองหาว่าอะไรไม่เป็นไปตามแผนบ้าง ทำไมคนนั้นไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้ จนกระทั่ง ยายไม่ได้อยู่กับความสุขตรงหน้าที่เกิดขึ้นเลย การทีพ่อแม่ครูบาอาจารย์พร่ำสอนเราให้อยู่กับปัจจุบัน ก็เพิ่งจะพอเห็นภาพบ้าง เมื่อวานนี้เอง ยายก็ทำกิจกรรมปกติแหละ แต่ ... ยายเห็นทีมมีความสุขที่จะพยายามทำในสิ่งที่ทุกคนเตรียมมา เห็นความพยายามในสีหน้า เห็นความสุขในแววตาของทุกคน ที่สำคัญทุกคนอยากจะทำต่อไปอีก อันนี้ ก็แปลเอาเองว่า เค้ามีความสุขถึงได้รู้สึกแบบนี้ ถามว่า มีความผิดพลาดที่ต้องปรับปรุงไหม มีแน่นอน แต่ ... แล้วไงละ ก็รู้ว่ามี แล้วจะปรับปรุง แค่นั้น
When I do something I like to do everything be perfect ( as I want ) It must be as a plan only , I always looking for the mistake point and have the question that why you don’t to do like this , why you don’t to do like that until I don’t see the happiness as be happened in front of me anymore. Many Arjans always teach us to stay with here and now , I just start to understand in yesterday , I’ve an activity with my team but … I see their effort to do something as they was prepared , see the movement in their face , see the happiness in their eyes and important thing that everyone want to do this activity again , I meant that they’re happy. For the mistake , yes it’s a lot but … so what I knew and will adjust its , That’s it !