...เรื่องของเรื่องวันนี้ตัว ผมมีไข้ขึ้นสูง แต่มีนัดกับลูกค้าแบบเลี่ยงไม่ได้ จึงต้องมาทำงาน
ตอนเช้ามาถึงที่จอดรถเต็ม ก็เลยจอดรถปิดท้ายรถเพื่อนร่วมงาน ช่วงสายๆ เพื่อนออกไปติดตามงานข้างนอก ก็เลยมาถอยรถ พอจอดเห็นแล้วว่าทางด้านขวาเป็นรถเจ้าแม่ออฟฟิต ซึ่งนางใช้รถกระบะโดยนางได้จอดเบี้ยว ท้ายด้านซ้ายมันจะเอียงมาทางรถผม ผมก็จอดอย่างระมัดระวัง มั่นใจว่าไม่โดนรถนางแน่นอน เพราะมีรุ่นน้องเป็นคนดูให้
...พอช่วงสายๆ พี่ฝ่ายการเงิน ชวนให้ไปธนาคารเป็นเพื่อนเธอ ก็มั่นใจว่าไม่โดนรถนางแน่ๆ เพราะพี่เขาก็นั่งอยู่ด้วย พอกลับจากธนาคารก็กลับมาจอดที่เดิม ก็ไปนั่งทำงานต่อ
...ช่วงเที่ยง ลูกค้าที่นัดก็มาพบเรียบร้อย ด้วยไข้ขึ้นสูงจึงลาหัวหน้างานกลับบ้าน เมื่อออกมาที่จอดรถก็ไม่เจอรถเจ้าแม่แล้ว เพราะนางกับแก๊งค์ออกไปกินข้าว
...แต่ๆ พอ ผมกลับมาถึงบ้าน ยังไม่ทันได้กินยานอน พี่ที่ทำงานก็โทรมาบอก ว่าเจ้าแม่โวยวายลั่นออฟฟิตว่า รถนางโดนรถผมเบียดเป็นรอย ผมก็เลยปฏิเสธไปในตอนแรกว่าไม่ได้เบลอขนาดขับรถชนจนไม่รู้สึกตัวนะ สักพักพี่คนเดิมก็โทรมาอีก บอกว่าเจ้าแม่ยังไม่หยุดบอกว่าจะแจ้งความ ผมจึงลงมาดูที่รถผม ก็ไม่มีร่องรอยของการชน จึงบอกกลับไปว่า รถผมไม่มีร่องรอยนะ อาจจะเป็นคนอื่นชนรึเปล่า แล้วก็วางหูไป
...สักพักจะทิ้งตัวลงนอน มือถือก็ดังอีก คราวนี้เป็นเจ้าแม่โทรมาเอง บอกว่า นางไปดูกล้องวงจรปิดมาแล้ว ยืนยันว่าผมชนรถเธอ ให้มาเคลียร์ที่ออฟฟิต ผมก็เอาว่ะ อะไรกันนักหนา ก็ตรงกลับไปที่บริษัท ก็ถาม ลุง รปภ.ว่า มีใครมาขอดูกล้องวงจรปิดมั้ย ลุงแกก็ว่า ไม่มีนะ มีอะไรรึเปล่า ผมก็เลยบอกไม่มีอะไรครับ แล้วก็เดินเข้าไปเคลียร์ (คิดในใจไม่ได้ชนนี่น่าจะสำนึกไรฟ่ะ)
...พอเข้าไปสีหน้าเจ้าแม่ดุดันมากกะเอาผมให้ตาย ผมก็ถามเอาไงครับที่รถผมไม่มีร่องรอยนะ ออกมาดูมั้ย - - นางก็ว่า คนเรามันต้องมีสำนึกในตัวเองนะ รถเฉี่ยวชนต้องรู้ตัวแล้ว
...ผมก็ถามแล้วรู้ได้ไงว่าผมชนรถพี่ - - นางก็ว่า พี่ไปดูวงจรปิดมาแล้วไง ...ผมก็ถามในกล้องตอนชนเสร็จแล้วผมลงมาดูรถรึตัว รถผมมีประกันครับ ผมจะชนแล้วหนีทำไม ผมก็บอกเมื่อเช้าตอนจอดน้องกับพี่คนนั้นก็เห็น (ผมมองไปสองคนเมื่อเช้า ไม่มีใครกล้าสบตา สงสัยกลัวผมให้เป็นพยาน 55)
...ทีนี้ผมก็เลยบอกว่าเรียกประกันเลยมั้ย ดูไปเลยมีบาดแผลเฉี่ยวชนมั้ย - - นางรีบบอกเลยรถพี่ร่องรอยเยอะอยู่แร่ะ ต้องการแค่คำขอโทษ ...ผมนี่เบ้ปากมองบน ผมก็เลยบอกว่าถ้าคิดว่าผมทำก็ขอโทษด้วยละกัน แต่แต่ ผมไม่ได้ทำ พี่ไม่เลือกพิสูจน์ความจริงก็สิทธิ์ของพี่นะ เพราะรถผมไม่มีร่องรอยการชน แล้วก็เดินออกจากออฟฟิต พอกลับมา พี่ที่ทำงานโทรมาเล่าให้ฟังว่าพอผมกลับออกมา นางก็ปากกล้าขาแข็งทันที ยืนยันว่าผมชนรถนางจริง... ก็ได้แต่ เฮ้อ!!!เบาเบา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอ และคิดว่าคงไม่ใช่ครั้งสุดท้าย
...อยากจะถามว่า ผมควรทำยังไงต่อดี ยังต้องทำงานต่อไป จะเข้าหน้ากันได้ยังไง คิดแล้วก็ได้แต่ เฮ้อ!
...ผมแนบรูปรถผมให้ดูครับ
โดนหาว่าขับรถชนรถของเจ้าแม่
ตอนเช้ามาถึงที่จอดรถเต็ม ก็เลยจอดรถปิดท้ายรถเพื่อนร่วมงาน ช่วงสายๆ เพื่อนออกไปติดตามงานข้างนอก ก็เลยมาถอยรถ พอจอดเห็นแล้วว่าทางด้านขวาเป็นรถเจ้าแม่ออฟฟิต ซึ่งนางใช้รถกระบะโดยนางได้จอดเบี้ยว ท้ายด้านซ้ายมันจะเอียงมาทางรถผม ผมก็จอดอย่างระมัดระวัง มั่นใจว่าไม่โดนรถนางแน่นอน เพราะมีรุ่นน้องเป็นคนดูให้
...พอช่วงสายๆ พี่ฝ่ายการเงิน ชวนให้ไปธนาคารเป็นเพื่อนเธอ ก็มั่นใจว่าไม่โดนรถนางแน่ๆ เพราะพี่เขาก็นั่งอยู่ด้วย พอกลับจากธนาคารก็กลับมาจอดที่เดิม ก็ไปนั่งทำงานต่อ
...ช่วงเที่ยง ลูกค้าที่นัดก็มาพบเรียบร้อย ด้วยไข้ขึ้นสูงจึงลาหัวหน้างานกลับบ้าน เมื่อออกมาที่จอดรถก็ไม่เจอรถเจ้าแม่แล้ว เพราะนางกับแก๊งค์ออกไปกินข้าว
...แต่ๆ พอ ผมกลับมาถึงบ้าน ยังไม่ทันได้กินยานอน พี่ที่ทำงานก็โทรมาบอก ว่าเจ้าแม่โวยวายลั่นออฟฟิตว่า รถนางโดนรถผมเบียดเป็นรอย ผมก็เลยปฏิเสธไปในตอนแรกว่าไม่ได้เบลอขนาดขับรถชนจนไม่รู้สึกตัวนะ สักพักพี่คนเดิมก็โทรมาอีก บอกว่าเจ้าแม่ยังไม่หยุดบอกว่าจะแจ้งความ ผมจึงลงมาดูที่รถผม ก็ไม่มีร่องรอยของการชน จึงบอกกลับไปว่า รถผมไม่มีร่องรอยนะ อาจจะเป็นคนอื่นชนรึเปล่า แล้วก็วางหูไป
...สักพักจะทิ้งตัวลงนอน มือถือก็ดังอีก คราวนี้เป็นเจ้าแม่โทรมาเอง บอกว่า นางไปดูกล้องวงจรปิดมาแล้ว ยืนยันว่าผมชนรถเธอ ให้มาเคลียร์ที่ออฟฟิต ผมก็เอาว่ะ อะไรกันนักหนา ก็ตรงกลับไปที่บริษัท ก็ถาม ลุง รปภ.ว่า มีใครมาขอดูกล้องวงจรปิดมั้ย ลุงแกก็ว่า ไม่มีนะ มีอะไรรึเปล่า ผมก็เลยบอกไม่มีอะไรครับ แล้วก็เดินเข้าไปเคลียร์ (คิดในใจไม่ได้ชนนี่น่าจะสำนึกไรฟ่ะ)
...พอเข้าไปสีหน้าเจ้าแม่ดุดันมากกะเอาผมให้ตาย ผมก็ถามเอาไงครับที่รถผมไม่มีร่องรอยนะ ออกมาดูมั้ย - - นางก็ว่า คนเรามันต้องมีสำนึกในตัวเองนะ รถเฉี่ยวชนต้องรู้ตัวแล้ว
...ผมก็ถามแล้วรู้ได้ไงว่าผมชนรถพี่ - - นางก็ว่า พี่ไปดูวงจรปิดมาแล้วไง ...ผมก็ถามในกล้องตอนชนเสร็จแล้วผมลงมาดูรถรึตัว รถผมมีประกันครับ ผมจะชนแล้วหนีทำไม ผมก็บอกเมื่อเช้าตอนจอดน้องกับพี่คนนั้นก็เห็น (ผมมองไปสองคนเมื่อเช้า ไม่มีใครกล้าสบตา สงสัยกลัวผมให้เป็นพยาน 55)
...ทีนี้ผมก็เลยบอกว่าเรียกประกันเลยมั้ย ดูไปเลยมีบาดแผลเฉี่ยวชนมั้ย - - นางรีบบอกเลยรถพี่ร่องรอยเยอะอยู่แร่ะ ต้องการแค่คำขอโทษ ...ผมนี่เบ้ปากมองบน ผมก็เลยบอกว่าถ้าคิดว่าผมทำก็ขอโทษด้วยละกัน แต่แต่ ผมไม่ได้ทำ พี่ไม่เลือกพิสูจน์ความจริงก็สิทธิ์ของพี่นะ เพราะรถผมไม่มีร่องรอยการชน แล้วก็เดินออกจากออฟฟิต พอกลับมา พี่ที่ทำงานโทรมาเล่าให้ฟังว่าพอผมกลับออกมา นางก็ปากกล้าขาแข็งทันที ยืนยันว่าผมชนรถนางจริง... ก็ได้แต่ เฮ้อ!!!เบาเบา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอ และคิดว่าคงไม่ใช่ครั้งสุดท้าย
...อยากจะถามว่า ผมควรทำยังไงต่อดี ยังต้องทำงานต่อไป จะเข้าหน้ากันได้ยังไง คิดแล้วก็ได้แต่ เฮ้อ!
...ผมแนบรูปรถผมให้ดูครับ