“คุณเคยทำระบบล้มไหม” ลูกค้าถาม
เจ้านี้มาแปลก แทนที่จะถามความสำเร็จ แต่นี่กลับถามระบบ ที่ผมทำเจ๊ง ทำล้ม
มีซิ กรรมกรไอที ไม่เคยทำ ระบบพัง มีหรือ ถ้ามีใครบอกว่าไม่เคยทำโปรเจคล้ม ไอ้นี่โกหก แล้ว ยิ่งทำงานมานานๆ สามสิบปีแบบผม เยอะแยะไป บางระบบมือไม่ถึง บางระบบ มันเป็น
Mission Impossible!!
จะอะไรล่ะ บางเรื่องมัน เป็นการเมืองภายในบริษัทเขา
คนสั่งงานของ ค่าใต้โต๊ะ จากผม ผมให้แล้วแต่อีกฝ่ายเป็นคู่อริกัน รู้เข้า แฉ หรือแกล้งให้งานไม่สำเร็จ ตัดหน้ากันภายใน
ระบบ พอโปรแกรมทำเกือบเสร็จ เจ้าของโปรเจค ไอเดียพุ่งกระฉูด ชนิด เอกสาร ในมือ ไม่ต้องข้าไม่สนใจข้าต้องการ ….............. เวอร์วังอลังการ์ แบบนี้ เราก็รับไม่ได้ ทะเลาะกันก่อน
ระบบอยู่บนความขัดแย้งใช้จับผิด พนักงาน นี่ก็ไม่เลว ระบบนี้ เป็นระบบที่เสี่ยงต่อการล่ม สลายเพราะลูกน้องไม่ร่วมมือแน่
ครั้งแรก เจอ เลยห้าปีก่อน บริษัทผลิตอะไหล่แอร์
“เรามีปัญหา ว่า ทาง ลูกค้า ส่งเหล็กมาให้เรากลึง 1000 ชิ้น แล้วมันเสียหาย ไป 400 เหลือ กลับ ให้ลูกค้าแค่ 600 ลูกค้าไม่ยอม ผมก็อยากรู้ ว่า มันเสียที่ขั้นตอนไหน”
โจทย์แค่นี้ มองเหมือนไม่มีอะไร คอมพิวเตอร์จับ วางแผน ใช้ Barcode ต่างๆ แต่สิ่งแรกที่ต้องทำ คือป้อน master file แค่นี้ 5 เดือนไม่มีพนักงานป้อน หรือป้อนก็ป้อนแบบเสียไม่ได้
เพราะงานนี้ คนคอมพิวเตอร์มอง คร่าวๆ ก็คือต้องป้อน รหัสวัตถุดิบก่อน แล้วก็ ป้อน รายการ สินค้าสำเร็จ
จากนั้น ก็ใบรับวัตถุดิบ
ใบเบิกตาม Job order
ใบรับสินค้าสำเร็จ
ใบขนส่ง สินค้าสำเร็จ
นี่คร่าวๆ แต่ความจริง นั่งรอ รอ รอ บอก เจ้านายเขาเป็นคนเกาหลี คนเกาหลีก็ทำงานได้เกาหลี จริงๆ คนละฟิลด์กับคนญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นนี่ทำอะไรเอาจริงจังกว่าคนเกาหลี เยอะ แต่ก็ยังดีกว่าคนไทย คนไทยนี่ตามสบายคือไทยแลนด์ ตายๆๆ ด่าประเทศตัวเอง ไม่เป็นไรไม่ได้ด่าที่นอร์เวย์ ช่างมัน
สุดท้ายต่างคนต่างล้า เลิกรากันไป
มาเร็วๆ นี้
“โรงแรมเราส่งผ้าไปโรงซักผ้า คิดว่าผ้าหายเราต้องการจับให้ได้ว่าผ้าหายไปไหน”
ผมก็เข้าใจว่า ผ้าหายไปเป็นผืนๆ เช่น ส่งผ้าเช็ดตัวไป 200 ผืน ได้กลับมาแค่ 180 ผืน แบบนี้ สบายงานแบบนี้วางแผนงานพรีเซนต์หมูๆ
รับงานเสร็จ ไอที ลาออก!!
งานเข้าแล้วกู ไอที ลาออก พนักงานที่คุยกันก็เป็นจัดซื้อ กูไม่รู้จักใครเลย เจ้าของโรงแรม ก็ เป็นคนระดับนักธุรกิจพันล้าน เข้าไม่ถึงงาน เราก็จิ๊บๆ เอาไงดีวะ
ติดต่อ ใครก็ไมได้ มัดจำก็รับมาแล้วไม่เป็นไร ระหว่างรอ จินตนาการ ไปซิ รออะไรทีนี้เราก็เอาประสบการณ์โรงซักผ้า ที่เคยเขียน
ทีนี้ เตะฝุ่นทำงานอื่นซะ 4 เดือน
ยังไม่ได้เทสโปรแกรมเลย แหย่ไปตรงไหนไหนดีวะ จะให้รุ่นพี่ เป็นสะพานติดต่อเจ้าของโรงแรมก็ใช่ที่
สุดท้าย เสียงจากสวรรค์มาเลย
ป้าเหมย บริษัทนี้ ชื่อ เป็น หอ มอ หมด ป้าเหมย พี่หมาย น้องหมู พี่หมี โอยยยยยยยย หม แบบนี้ น่าจะมี อย รับรองนะ เอ็ง
งานนี้ ได้เริ่มงาน ป้าเหมยมาแบบนักบัญชีเลย
“งานนี้ต้องมี งบทดลองด้วย งบดุลด้วย “
ห๊าาาาาาาาาาา อีป้าเหมย มันแค่โปรแกรมรับส่งผ้า เก็บข้อมูลใน google drive เท่านั้นจริงๆ งานนี้ ผมอยากได้ NAS มากกว่า อยากจะคุยกับเจ้าของ โรงแรมจริงๆ
ทศกัณฐ์ มาแล้ว
“ไม่ได้ๆ นายเขางานยุ่ง ดูหน้าเลขา นายซิ ที่พี่ไปเบิกเช็ค หน้าตาไม่รับแขก”
ดูมันๆๆ
“แต่งานนี้ไม่ได้ทำถึงงบ ถ้าทำงบมีหวัง งานบานปลาย สองแสนก็เอาไม่อยู่”
“ไงต้องทำเดี๋ยว เหมย เคลียร์เอง”
อั้นแน่ ดูมัน อีป้าเหมย รู้ไหม ทำงบ นะมันยุ่งขนาดไหน แค่วิธีการวางระบบ บัญชี ของป้าเหมย ก็ปวดหัวแล้ว ใบวางบิล → ใบแจ้งหนี้->.ใบเสร็จรับเงิน
เฮ้ยไงแบบนี้วะ
ช่างมันกูทำงานต่อ
งาน นี้ โรงแรม ในเครือ 5-7 แห่งทั่วเมืองปั๊ดตะยา ส่งผ้าไปโรงซัก โรงแรมหรูสุด ป้อนใบส่งผ้า เสร็จแล้วโรงซักอ้าง เลขที่ใบส่งผ้าจากโรงแรม
ไม่น่าจะมีอะไรแต่ มีจนได้
“พี่ๆ ทำไมเลขบิลรันกันมั่วไปหมด ใบรับผ้า มันไปที่เลข 745 แล้ว แต่ ในแฟ้ม billno ที่พี่เก็บเลขบิล มันเป็นแค่ 735 มัน write ทับ”
ทีแรก ผมก็ซื่อๆ เพราะผมมันคนซื่อ ไม่เคยฝึกปรือในเรื่อง ความเจ้าเล่ห์
ก็หาซิ โปรแกรมคำนวณ เลขที่บิล ก็เขียนแบบนี้มีแต่เลขจะรันเพิ่มๆๆ
If Empty(.billid.Value)
Select combill
1
Store Padl(billcom,5,'0') To .billid.Value
Replace billcom With billcom+1
Endif
แต่ ไง เป็นแบบนี้ คือ เลขบิลย้อนหลัง เป็นไปได้หรือ มันไม่ควรจะเป็น
ผมก็งมหาอยู่เป็นเดือน มันเป็นไปไม่ได้ และแล้ว สิ่งที่สงสัยก็เป็นจริง
ไอ้ฝ่ายไอที กูว่าเอี่ยวกับ อะไรซักอย่างหรือรับงานใครมาทำลายระบบกู เพราะ
ทำไม ฝ่ายไอทีถึงรู้ ว่า เลขบิลมันย้อน ในเวลา ที่ไม่นานนัก
ทำไม แฟ้มเก็บเลขที่บิล ถึง update โดยที่ไม่มีรายการ รับผ้า เข้ามาเพิ่ม มัน update ได้อย่างไร
ทำไมเวลา เครื่องโรงซักผ้า ย้อนหลังไปหนึ่งวัน
แล้วแสบกว่านั้น ฝ่ายไอที คุยกับผม ในบัญชี Line ของ พนักงานคนอื่น แล้วเขาก็ใช้ Line ส่วนตัวมาบอกว่า ผมกำลังคุยกับ ป้าเหมย
แล้วก็อัดผมเรื่องงานแรงๆ
ซึ่งป้าแกแก่แล้วป้าแก ไม่สตอแน่
แล้ว ก็พยายามอยากให้งานนี้จบ เพราะผล มัน ออกมา ประทับใจผมมาก คือ
ใบส่งผ้า จากโรงแรม หลายแห่งควรจะมี การรับผ้าทุกใบ แต่ เปล่า
ใบส่งผ้า ที่ โรงซักผ้าไม่ได้รับ เกิดขึ้นหลายใบมาก คิดเป็นมูลค่าซักรีดใบส่งผ้า ที่โรงซักไม่ได้รับราว 6-7 หมื่นบาท มันไปโรงซักไหน หรือ มันหายไปเป็นคันรถ ผ้าไปออกตลาดนัด หรือไง
สุดท้าย งานนี้ ไม่จบก็ต้องจบ เพราะ มีพลังลึกลับอยากให้จบ โดย ที่เจ้าของ ถ้ารู้ว่าลูกน้องทำงานแบบนี้ หรือโดนเบี้ยวแบบนี้ คงช้ำใจตายแน่
นี่แค่น้ำจิ้ม ของงานล้ม งานล้มมีหลายเรื่องที่เล่าแล้ว ยิ่งกว่านิยายน้ำเน่าเลย
Mission Impossible
เจ้านี้มาแปลก แทนที่จะถามความสำเร็จ แต่นี่กลับถามระบบ ที่ผมทำเจ๊ง ทำล้ม
มีซิ กรรมกรไอที ไม่เคยทำ ระบบพัง มีหรือ ถ้ามีใครบอกว่าไม่เคยทำโปรเจคล้ม ไอ้นี่โกหก แล้ว ยิ่งทำงานมานานๆ สามสิบปีแบบผม เยอะแยะไป บางระบบมือไม่ถึง บางระบบ มันเป็น
Mission Impossible!!
จะอะไรล่ะ บางเรื่องมัน เป็นการเมืองภายในบริษัทเขา
คนสั่งงานของ ค่าใต้โต๊ะ จากผม ผมให้แล้วแต่อีกฝ่ายเป็นคู่อริกัน รู้เข้า แฉ หรือแกล้งให้งานไม่สำเร็จ ตัดหน้ากันภายใน
ระบบ พอโปรแกรมทำเกือบเสร็จ เจ้าของโปรเจค ไอเดียพุ่งกระฉูด ชนิด เอกสาร ในมือ ไม่ต้องข้าไม่สนใจข้าต้องการ ….............. เวอร์วังอลังการ์ แบบนี้ เราก็รับไม่ได้ ทะเลาะกันก่อน
ระบบอยู่บนความขัดแย้งใช้จับผิด พนักงาน นี่ก็ไม่เลว ระบบนี้ เป็นระบบที่เสี่ยงต่อการล่ม สลายเพราะลูกน้องไม่ร่วมมือแน่
ครั้งแรก เจอ เลยห้าปีก่อน บริษัทผลิตอะไหล่แอร์
“เรามีปัญหา ว่า ทาง ลูกค้า ส่งเหล็กมาให้เรากลึง 1000 ชิ้น แล้วมันเสียหาย ไป 400 เหลือ กลับ ให้ลูกค้าแค่ 600 ลูกค้าไม่ยอม ผมก็อยากรู้ ว่า มันเสียที่ขั้นตอนไหน”
โจทย์แค่นี้ มองเหมือนไม่มีอะไร คอมพิวเตอร์จับ วางแผน ใช้ Barcode ต่างๆ แต่สิ่งแรกที่ต้องทำ คือป้อน master file แค่นี้ 5 เดือนไม่มีพนักงานป้อน หรือป้อนก็ป้อนแบบเสียไม่ได้
เพราะงานนี้ คนคอมพิวเตอร์มอง คร่าวๆ ก็คือต้องป้อน รหัสวัตถุดิบก่อน แล้วก็ ป้อน รายการ สินค้าสำเร็จ
จากนั้น ก็ใบรับวัตถุดิบ
ใบเบิกตาม Job order
ใบรับสินค้าสำเร็จ
ใบขนส่ง สินค้าสำเร็จ
นี่คร่าวๆ แต่ความจริง นั่งรอ รอ รอ บอก เจ้านายเขาเป็นคนเกาหลี คนเกาหลีก็ทำงานได้เกาหลี จริงๆ คนละฟิลด์กับคนญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นนี่ทำอะไรเอาจริงจังกว่าคนเกาหลี เยอะ แต่ก็ยังดีกว่าคนไทย คนไทยนี่ตามสบายคือไทยแลนด์ ตายๆๆ ด่าประเทศตัวเอง ไม่เป็นไรไม่ได้ด่าที่นอร์เวย์ ช่างมัน
สุดท้ายต่างคนต่างล้า เลิกรากันไป
มาเร็วๆ นี้
“โรงแรมเราส่งผ้าไปโรงซักผ้า คิดว่าผ้าหายเราต้องการจับให้ได้ว่าผ้าหายไปไหน”
ผมก็เข้าใจว่า ผ้าหายไปเป็นผืนๆ เช่น ส่งผ้าเช็ดตัวไป 200 ผืน ได้กลับมาแค่ 180 ผืน แบบนี้ สบายงานแบบนี้วางแผนงานพรีเซนต์หมูๆ
รับงานเสร็จ ไอที ลาออก!!
งานเข้าแล้วกู ไอที ลาออก พนักงานที่คุยกันก็เป็นจัดซื้อ กูไม่รู้จักใครเลย เจ้าของโรงแรม ก็ เป็นคนระดับนักธุรกิจพันล้าน เข้าไม่ถึงงาน เราก็จิ๊บๆ เอาไงดีวะ
ติดต่อ ใครก็ไมได้ มัดจำก็รับมาแล้วไม่เป็นไร ระหว่างรอ จินตนาการ ไปซิ รออะไรทีนี้เราก็เอาประสบการณ์โรงซักผ้า ที่เคยเขียน
ทีนี้ เตะฝุ่นทำงานอื่นซะ 4 เดือน
ยังไม่ได้เทสโปรแกรมเลย แหย่ไปตรงไหนไหนดีวะ จะให้รุ่นพี่ เป็นสะพานติดต่อเจ้าของโรงแรมก็ใช่ที่
สุดท้าย เสียงจากสวรรค์มาเลย
ป้าเหมย บริษัทนี้ ชื่อ เป็น หอ มอ หมด ป้าเหมย พี่หมาย น้องหมู พี่หมี โอยยยยยยยย หม แบบนี้ น่าจะมี อย รับรองนะ เอ็ง
งานนี้ ได้เริ่มงาน ป้าเหมยมาแบบนักบัญชีเลย
“งานนี้ต้องมี งบทดลองด้วย งบดุลด้วย “
ห๊าาาาาาาาาาา อีป้าเหมย มันแค่โปรแกรมรับส่งผ้า เก็บข้อมูลใน google drive เท่านั้นจริงๆ งานนี้ ผมอยากได้ NAS มากกว่า อยากจะคุยกับเจ้าของ โรงแรมจริงๆ
ทศกัณฐ์ มาแล้ว
“ไม่ได้ๆ นายเขางานยุ่ง ดูหน้าเลขา นายซิ ที่พี่ไปเบิกเช็ค หน้าตาไม่รับแขก”
ดูมันๆๆ
“แต่งานนี้ไม่ได้ทำถึงงบ ถ้าทำงบมีหวัง งานบานปลาย สองแสนก็เอาไม่อยู่”
“ไงต้องทำเดี๋ยว เหมย เคลียร์เอง”
อั้นแน่ ดูมัน อีป้าเหมย รู้ไหม ทำงบ นะมันยุ่งขนาดไหน แค่วิธีการวางระบบ บัญชี ของป้าเหมย ก็ปวดหัวแล้ว ใบวางบิล → ใบแจ้งหนี้->.ใบเสร็จรับเงิน
เฮ้ยไงแบบนี้วะ
ช่างมันกูทำงานต่อ
งาน นี้ โรงแรม ในเครือ 5-7 แห่งทั่วเมืองปั๊ดตะยา ส่งผ้าไปโรงซัก โรงแรมหรูสุด ป้อนใบส่งผ้า เสร็จแล้วโรงซักอ้าง เลขที่ใบส่งผ้าจากโรงแรม
ไม่น่าจะมีอะไรแต่ มีจนได้
“พี่ๆ ทำไมเลขบิลรันกันมั่วไปหมด ใบรับผ้า มันไปที่เลข 745 แล้ว แต่ ในแฟ้ม billno ที่พี่เก็บเลขบิล มันเป็นแค่ 735 มัน write ทับ”
ทีแรก ผมก็ซื่อๆ เพราะผมมันคนซื่อ ไม่เคยฝึกปรือในเรื่อง ความเจ้าเล่ห์
ก็หาซิ โปรแกรมคำนวณ เลขที่บิล ก็เขียนแบบนี้มีแต่เลขจะรันเพิ่มๆๆ
If Empty(.billid.Value)
Select combill
1
Store Padl(billcom,5,'0') To .billid.Value
Replace billcom With billcom+1
Endif
แต่ ไง เป็นแบบนี้ คือ เลขบิลย้อนหลัง เป็นไปได้หรือ มันไม่ควรจะเป็น
ผมก็งมหาอยู่เป็นเดือน มันเป็นไปไม่ได้ และแล้ว สิ่งที่สงสัยก็เป็นจริง
ไอ้ฝ่ายไอที กูว่าเอี่ยวกับ อะไรซักอย่างหรือรับงานใครมาทำลายระบบกู เพราะ
ทำไม ฝ่ายไอทีถึงรู้ ว่า เลขบิลมันย้อน ในเวลา ที่ไม่นานนัก
ทำไม แฟ้มเก็บเลขที่บิล ถึง update โดยที่ไม่มีรายการ รับผ้า เข้ามาเพิ่ม มัน update ได้อย่างไร
ทำไมเวลา เครื่องโรงซักผ้า ย้อนหลังไปหนึ่งวัน
แล้วแสบกว่านั้น ฝ่ายไอที คุยกับผม ในบัญชี Line ของ พนักงานคนอื่น แล้วเขาก็ใช้ Line ส่วนตัวมาบอกว่า ผมกำลังคุยกับ ป้าเหมย
แล้วก็อัดผมเรื่องงานแรงๆ
ซึ่งป้าแกแก่แล้วป้าแก ไม่สตอแน่
แล้ว ก็พยายามอยากให้งานนี้จบ เพราะผล มัน ออกมา ประทับใจผมมาก คือ
ใบส่งผ้า จากโรงแรม หลายแห่งควรจะมี การรับผ้าทุกใบ แต่ เปล่า
ใบส่งผ้า ที่ โรงซักผ้าไม่ได้รับ เกิดขึ้นหลายใบมาก คิดเป็นมูลค่าซักรีดใบส่งผ้า ที่โรงซักไม่ได้รับราว 6-7 หมื่นบาท มันไปโรงซักไหน หรือ มันหายไปเป็นคันรถ ผ้าไปออกตลาดนัด หรือไง
สุดท้าย งานนี้ ไม่จบก็ต้องจบ เพราะ มีพลังลึกลับอยากให้จบ โดย ที่เจ้าของ ถ้ารู้ว่าลูกน้องทำงานแบบนี้ หรือโดนเบี้ยวแบบนี้ คงช้ำใจตายแน่
นี่แค่น้ำจิ้ม ของงานล้ม งานล้มมีหลายเรื่องที่เล่าแล้ว ยิ่งกว่านิยายน้ำเน่าเลย