สวัสดีครับ ผมพึ่งเลิกกับแฟนมาได้ 3 สัปดาห์แล้ว ซึ่งผมเดินต่อไปไหนไม่ได้เลย เลยอยากระบายหน่อยครับ
ถ้าเป้นพวกคุณๆ เจอสถานการณ์แบบผม พวกคุณจะทำอย่างไรกัน อยากรู้เหมือนกันครับ
----------------------------------------------------------
ผมเป้นผู้ชายธรรมดาครับ หน้าตาก็ถือว่าโอเคอยู่ครับ สูง ล่ำ ผิวคล้ำ ดูแลและเอาใจใส่คนที่ผมรัก ได้ดีที่สุดคนนึงเลยทีเดียว
ตอนนี้ผมมีทุกอย่าง มีบ้านที่ซื้อเองผ่อนเอง มีรถยนต์ใช้ มีงานทำที่มั่นคง และผมให้ได้ทุกอย่างเพื่อคนที่ผมรัก แค่นั้นเองครับ
เข้าเรื่องเลยละกัน
เริ่มแรกเลยผมกับเธอคุยกัน ก่อนจะมาคบกัน เป็นแบบพี่น้องกันครับ คุยกันมาเรื่อยๆ สถานะเป็นพี่เป้นน้องกัน ให้คำปรึกษากัน
ซึ่งตอนนั้นเธอเอง ก็เป็นแฟน กับ ลูกพี่ลูกน้องของผมอยู่นะครับ ไม่ได้คิดอะไร
แต่พอนานๆ ไปเข้าเริ่มคิดอะไรๆ กันทั้ง ผม และ เธอ เริ่มคิดเกินกว่า คำว่าพี่น้อง
แต่วันนึง ผมเองเริ่มพลาดพลั้งเข้าไปลึกมากขึ้น แล้วกำลังจะถอนตัว รู้สึกว่าตัวเองเริ่มทำไม่ดีไปมากไปแล้วครับ ไม่อยากทำไม่ดีกลับใคร
เธอเองก็ไม่ยอม เธอดันกลับไปบอกเลิกแฟนของเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม เพื่อที่จะมาคบกับผม
ตอนนั้นผมไม่สบายใจเลย ทำอะไรก็ไม่ได้ คนนึงก็ลูกพี่ลูกน้อง ส่วนเธอเองก็ไม่รุ้ว่าเธอรักหรือหลงผมกันแน่ครับ หรือชอบความที่ผมชอบเปย์ด้วย
แต่สุดท้าย ผมก็ยอมใจเธอจริงๆ ยอมให้เธอพิสูจน์ตัวเอง ว่าที่เธอทำเธอทำเพื่อผม โดยการที่เธอกลับไปทำร้ายลูกพี่ลูกน้องผม
ผมอยากจะถอนตัวออกมามากเลย แต่ผมก็คงจะทำให้เธอเสียใจแน่ๆ ก็เลย ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของเวลาและความรักครับ
สุดท้ายผมก็รักเธอขึ้นมาจนได้ แต่ตอนนั้นเธอเองก็ไม่รุ้ว่าเธอรักหรือหลงผมกันแน่นะครับ ไม่รู้เลย
ผมตามใจเธอ ให้เธอได้ทุกอย่างที่เธอต้องการเลย ไม่คิดอะไรเลย อยากได้อะไรแบบไหนผมให้หมดเลย
คอยดูแลเธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะยากสักแค่ไหน ผมทำให้เธอได้หมดเลย
แต่หลังจากนั้นระหว่างที่อยู่ด้วยกันไม่นาน เธอเองก็กลับไปติดต่อกับแฟนเก่าเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม
มันทำให้ผมไม่พอใจมากเลย เพราะผมไม่ชอบให้แฟนผมกลับไปคุยกับแฟนเก่า ผมโกรธเธอมาก
เธอก็บอกผมว่า จะไม่ทำอีก เธอยิ้มเธออ้อน ตอนนั้นผมก็ใจอ่อนครับ ผมเป้นคนให้อภัยคนง่าย
และเราก็ใช้ชีวิตกันมีความสุขไปสักพัก เธอก็เริ่มทำแบบเดิมอีก เธอเองก็กลับไปติดต่อกับแฟนเก่าเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมอีกแล้ว
นั่นคือครั้งที่สอง แล้วก็เธอก็บอกผมว่า จะไม่ทำอีก เธอยิ้มเธออ้อน ตอนนั้นผมก็ใจอ่อนครับ (ครั้งที่ 2)
และต่อมา เธอเองก็ค่อยๆเปลี่ยนไป จากที่เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อผม ตามใจผม เอาใจผม ทุกอย่าง
เธอก็ไม่ค่อยทำมันอีกเลย ไม่ทำอะไรเลยครับ แค่ให้ผมคอยตามใจเธอเท่าที่เธอต้องการ
ผมยอมทำให้ทุกอย่างครับ ผมเต็มที่ เพราะคิดว่ารักแล้ว ก็ทำดีกับเธอทุกอย่างเลยครับ
แต่ความสัมพันธ์เรา ก็ไม่ได้เปิดเผยอะไรกันครับ ไม่ได้ออกโลกโซเชี่ยลเลย
จนมาถึงวันที่ เธอมาเจอพ่อแม่ของผมครับ ซึ่งพ่อแม่ผมจำได้ ว่าเธอเคยเป้นแฟนกับลูกพี่ลูกน้องของผม
กว่าพ่อแม่ผมจะยอมรับ และหลายๆอย่าง ใช้เวลาอยู่พักนึงเลยทีเดียวครับ แต่ท่านบอกว่าลูกรักพ่อแม่ก้รักด้วย
และความสัมพันธ์ก็เดินต่อ ไป เธอมาทำงานจังหวัดเดียวกับผม แล้วเธอก็มาอยู่บ้านผมนั่นเอง
ผมคอยไปรับไปส่ง พาเธอไปกินข้าว ไปทุกที่ที่เธออยากไป แล้วก็ให้ทุกอย่างกับเธอเหมือนเดิมครับ แต่เเล้วเหตุการณ์เดิมก็เกิดขึ้นอีก
เธอก็เริ่มทำแบบเดิมอีก เธอเองก็กลับไปติดต่อกับแฟนเก่าเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมอีกแล้ว
นั่นคือครั้งที่สาม แล้วก็เธอก็บอกผมว่า จะไม่ทำอีก เธอยิ้มเธออ้อน ตอนนั้นผมก็ใจอ่อนครับ (ครั้งที่ 3)
ให้โอกาสเธออีก ยอมให้โอกาสเธออีก แต่เธอยิ่งเริ่มเปลี่ยนไปขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่เอาใจไม่อะไรผมเลยครับ
เอาแต่ใจตัวเอง ทำอะไรมีความสุขของตัวเองก็ทำอยุ่คนเดียว ไม่เคยคิดถึงผมเลย
แต่ผมก็อดทนนะ พยายามเข้าใจเธอ แต่ตอนนั้นผมเองก็ไม่ไว้ใจเธอเท่าไหร่ครับ คอยจับผิดอีกตลอด
แต่เเล้วเหตุการณ์เดิมก็เกิดขึ้นอีก
เธอก็เริ่มทำแบบเดิมอีก เธอเองก็กลับไปติดต่อกับแฟนเก่าเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมอีกแล้ว
นั่นคือครั้งที่สี่ แล้วก็เธอก็บอกผมว่า จะไม่ทำอีก เธอยิ้มเธออ้อน ตอนนั้นผมก็ใจอ่อนครับ (ครั้งที่ 4)
ตอนนั้นผมก็จะไม่ทนแล้ว ผมจะเลิกกับเธอเลย แต่ก็นั่นแหละ เธออ้อน จะไม่ทำอีก เธอยิ้ม เธอขอโอกาส
เชื่อไหมครับว่า ผมให้เธออีก แต่ผมก็จะแวงเธออยุ๋ตลอดเพราะเริ่มรุ้ว่าเธอมันไว้ใจอะไรไม่ได้เลย
ต่อมาเธอก็หนักกว่าเดิมขึ้นเรื่อยๆครับ เธอก็ทำอะไรไม่คิดถึงผม ต่างจากตอนแรกๆที่เธอต้องการผมมาก
แล้วสุดท้าย ก็เกิดเหตุการณ์เดิมๆขึ้นอีก เป้นครั้งที่ 5 6 7 8 9 10 จนผมไม่นับแล้วครับ
แล้วก็จบลงตรงที่ผมให้อภัยเธอทุกครั้งเลย ไม่รุ้ทำไมเหมือนกัน
ผมก็ว่าผมดูแลเธอ รักเธอคนเดียว ไม่ได้มีคนอื่นเลยนะครับ กลับบ้าน ไปรอรับเธอได้ตลอดเวลาเลย
แต่ผมเริ่มรุ้ตัวเองแล้วว่า เธอเริ่ม อยากได้สิ่งของจากผมมากกว่า ที่เธอจะทำตัวดีๆกับผม
ซึ่งรุ้แล้ว ก็ให้นะครับ ไม่ใช่ไม่ให้เลย แต่ก็เริ่มกั๊กไว้บ้างแล้ว ไม่ให้ไปสะทุกอย่างอีกแล้ว
จนทะเลาะกันแรงสุด ผมให้เธอกลับไปอยุ่หอพักเธอครับ กับเรื่องเดิม ๆ เป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รุ้
แล้วเธอกก็กลับมาขอโอกาสอีก ซึ่งมันยากมากเลยครับตอนนั้น แต่สุดท้ายแล้วผมก็ใจอ่อนกับเธออีกครั้ง
พอกลับมาอยุ่ด้วยกันบอกเลยครับว่า เธอไม่เหมือนเดิมกับตอนแรกที่เธอมาหาผมอีกแล้วครับ
ยิ่งไม่ใส่ใจทำอะไรให้ผมเลย ไม่ทำอะไรให้สบายใจได้เลย เหมือนกับตอนที่เธอมาหาผมตอนแรก
แล้วสุดท้ายครับ เรื่องล่าสุดที่ทำให้สถานะของความรักครั้งนี้จบลง
วันนั้น เธอกลับบ้านเกิดเธอครับ ผมไปส่งขึ้นรถทัวกลับบ้าน ซึ่งเธอจะกลับไปงานบวชเพื่อนที่บ้าน
เธอถึงบ้านประมาณเที่ยงคืนครับ เธอบอก เพื่อนให้เพื่อนมารับ แต่ผมดูแล้ว คุยไม่ค่อยเหมือนเพื่อนทั่วไปครับ
ผมแอบดูในแชทของเธอ และอื่นๆ มันดูไม่โอเค แล้วเธอก็ไปงานบวชเพื่อนของเธอครับ เธอให้เพื่อนเปิดห้องพักไว้ให้นอน
พอมาตีสอง ผมเปิดไฟน์มายโฟนดูพิกัดเธอ เธอถึงที่พักแล้วครับ ก็รออยุ่ว่าเมื่อไหร่จะบอกสักที
จนผ่านไป ครึ่งชั่วโมงผมเลยโทไป เธอบอกว่ากำลังเดินขึ้นห้อง ผมเลยบอกเปิดกล้องให้ดูหน่อย
เธอบอกของเยอะ เปิดไม่ได้ แต่ตอนนั้นเธอมีแค่ กระเป๋าเป้ 1 ใบ กับกระเป่าสะพายข้างไปนะครับ ไม่รุ้เธอทำอะไรอยุ่
เสียงเธอดูเหนื่อยมากๆ เลย แล้วก็ผ่านไปประมาณเกือบ 20 นาที เธอ video call มาครับ
แล้วกก็ให้ดูในห้องว่าอยุ่คนเดียว แล้วก็คุยกับผมได้ 5 นาที แล้วก็วางไปบอกง่วงแล้ว
หลังจากนั้น ผมก็เล่นมือถือปกติ เธอออนเฟสครับ ผมทักไปเยอะมากไม่ตอบเลยไม่รุ้ทำไม
ตอนนั้นก็เลยโทไป ก็เลยไม่รับ จนเธอรับและคุยกับผม เธอบอกว่า ก็โทหาเพื่อน คนนั้นอะคนที่มาส่ง เกือบครึ่งชั่วโมง
บอกนัดแนะกันพรุ่งนี้ ว่าจะไปงานบวชตอนไหน โอเคผมเชื่อ ซึ่งในใจ มันตะหงิดๆมันแต่แรกแล้วครับ
เธอไม่เคยยอมทำอะไรให้ผมได้สบายใจเลยสักครั้ง อีกแล้ว เธอบอกเธอเหนื่อย
แล้วต่อมาวันงานบวช เธอก็ทักมาบอก ว่าอยุ่ไหนทำไรไปไหน จนเธอมาถึงบ้าน
เธอก็บอกจะนอนละ หลังจากนั้นด้วยความขี้สงสัยของผม ก็แอบเข้า facebook เธอ
เธอนัดเพื่อนผู้ชายเธอให้มารับครับ ตอนสองทุ่ม ซึ่งไอคนเดิมเลย ที่มันคุยกันแบบไม่น่าใช่เพื่อนกันมากๆ
แล้วเธอก็บอกผมว่า เธอมีนัดไปกินข้าวกับเพื่อนครับ พอถึงเวลาไปๆมาๆ ผมโทไปหาเธอ เธอบอกเพื่อนเบี้ยว
มากินข้าวกับไอคนๆนี้ที่เธอบอกว่า เพื่อนกันแค่สองคน แล้วบอกรอไปกินต่อกับเพื่อน
ต่อมาเธอทักไลน์มาบอกผมตอน 4 ทุ่มว่าเธอเองถึงบ้านแล้วนะ เพื่อนเบี้ยวไม่มีใครไปแล้ว
ผมเองก็รุ้สึกสงสัยครับ เลยเช้ค พิกัดเธอ ปรากฏไม่ได้ขึ้นอยุ่บ้านครับ อยุ่ที่ไหนสักที่
ผมเลยโทไปหาเธอเลย ไหนบอกอยุ่บ้านไง ทำไมทำแบบนี้อะ มาอยู่กับใคร
เธอก็มาบ้านเพื่อนกับคนั้นกันสองคนครับ มากันสองคนแล้วทำไมต้องโกหก
เธอไม่ตอบเลยตอบไม่ได้ เธอบอกเธอเหนื่อย ไม่อยากพุดอะไร จนสุดท้าย
เธอขอเวลาคิด เธอบอกผมว่า เพื่อนลืมของกลับมาเองของ เดี่ยวเพื่อนไปต่อ
สุดท้ายเลยนะครับ ใครเชื่อก็บ้าเมื่อกี้ ยังบอกอยุ่บ้านอยุ่เลย เห้อออเหนื่อยเลย
ผมก็อารมณ์ขึ้นมากเลยครับตอนนั้นอะ เลยพูดไปยาวมาก พูดในทางที่ดูไม่ดีทั้งนั้นเลย เธอไม่อธิบายอะไรสักคำ ปล่อยผมเป็นคนบ้า คิดไปไกลแล้ว เพราะมันไม่มีคนดีๆคนไหนโกหกแฟนแล้วมาทำแบบนี้โดยไม่ตอบผมเลยครับ แล้วเธอก็บอกว่า เลิกกันเลยไหม
ซึ่งตอนนั้นอะ ผมอ้อนวอน เธอ ให้เธอกลับบ้าน เหอะ กลับบ้านได้แล้ว ผมขอ เธอไม่ฟังเลย
สุดท้าย ผมก็เลยบอกเลิกก็ได้ แล้วก็เลิกกัน ซึ่งเดือนหน้าจะไปกระบี่กัน แล้วเอาไงผมถามเธอ
เธอกลับบอกว่า เดี่ยวรับผิดชอบเอง ไม่ต้องห่วง แล้วเธอก็วางสายไป ซึ่งตอนนั้นผมไม่สบายใจเลยครับ
ผมดราม่ามาก โพสfacebook ig tweet แบบ รุนแรงมากตอนนั้นอะ แล้วก้พยายามโทไปหาเธออีก
เธอไม่รับสายผมเลยครับ ไลน์ไปก็เปิดอ่าน ไม่ตอบอะไรเลย จนตอบว่า ก็เลิกกันแล้วจะต้องให้บอกอะไร ตอนเธอกำลังให้เพื่อนที่เธอบอกไปส่งที่บ้าน
ดูครับคนเราอะ มันอะไรจะไม่ใยดีอะไรผมเลยขนาดนั้น จนสุดท้ายเธอก็กลับไปบ้านตอนเที่ยงคืนครับ
โดยที่อยุ่บ้านกับเพื่อนเธอมาสองชั่วโมงกว่า ผมยอมรับนะผมคิดไม่ดีเลย คิดว่าเธอทำไม่ดีแน่ๆ
พูดกับเธอไปอย่างรุนแรงว่าเธอทำไมทำแบบนี้ ทำไมไม่สนใจอะไรผมเลย
เธอไม่ตอบครับ ถามว่าความสัมพันธ์กับเพื่อนนั่นเป้นยังไง ก็ไม่ตอบครับ
จนเรื่องราวผ่านไปจนวันอาทิตย์ ซึ่งวันรุ่งขึ้นนั่นเอง ผมตัดสินใจขับรถไปต่างจังหวัดบ้านเธอเองซึ่งเปิดแมพตามพิกัดเธอไป ซึ้งครับ เธอไปเที่ยวกับคนอื่น คนที่เธอบอกผมมาตลอดว่าเพื่อน
เธอก้สุดท้ายกลับไปที่บ้านของ เพื่อนผุ้ชายคนนั้นอีกแล้วครับ สุดท้ายพอเกือบเที่ยงคืนเธอก็ให้ผุ้ชายกลับไปส่งที่บ้านเหมือนเดิม
เอ่อ คือจะต้องให้คิดยังไงเนี่ย แล้วผมก็ไม่โทไปหาเธอครับ โทไปอีกทีเช้าวันจันทร์เลย ถามเธอว่าตกลงยังไงกันแน่
เธอบอกมาแค่ว่า ก็ตามที่ผมรุ้ผมเห้นนั่นเเหละ จะเอาอะไรอีก แต่เธอก็ไม่ยอมบอก
จนสุดท้าย วันถัดไป เธอบอกผมว่า เธอมีคนอื่นแล้ว ให้ผมรุ้แค่นี้ เธอบอกพูดไปก็เจ้บ
โห่ยยย ไม่พูดความจริงออกมาเนี่ย เจ้บกว่านะเว่ยยย แบบไม่ใยดีอะไรกับผมอีกเลย ตัดผมออกไปได้ง่ายที่สุด
คือที่ผ่านมาคือเธอหลอกใช้ผมมาโดยตลอดใช่ไหม ผมแย่มากๆ ได้แต่หลอกตัวเองไปวันๆ
ไม่มีสมาธิทำอะไรเลย คิดถึงเธอตลอดเวลา อยากรุ้เรื่องทั้งหมดที่มันไม่ค่อย กระจ่าง มาจากปากเธอเองให้ครบ
จนต่อมาเรื่อยๆก็พยายามถาม เธอว่าอะไรเป้นยังไง เธอก็จะปัดๆไปไม่ยอมบอก แล้วตอบผมว่า เป้นตามที่ผมคิดแหละ
สุดท้าย เธอก็บอกว่ากับเพื่อนคนนั้น เป้นมากกว่าเพื่อนกันแต่ยังไม่ได้เป้นแฟนกัน แต่เดี๋ยวก็จะเป็นแฟนแล้ว ผมได้แต่โทษตัวเองที่พูดจาไม่ดีกับเธอไปในวันนั้นจนเธอทำกับผมแบบนี้
ผมนี่หน้าชา ทำไรไม่ได้เลยครับ ต่อมา เธอก้โพสหวานกันออกสื่อแล้ว ว่าเธอเป้นแฟนกัน
ซึ่งจะบอกว่าเลิกกับผมยังไม่ได้ถึง 5 วันเลยครับ ไวเนาะไม่รุ้ จิตใจเธอทำด้วยอะไร
ซึ่งมันไวมากเลยเนาะ อยุ่ดีๆคนเราก็ไป ทิ้งกันได้ง่ายๆ เธอบอกว่าผมดีแล้ว ดีมากแล้ว แต่เธอไม่ดีเอง เชื่อไหมครับว่า3สัปดาห์ ผมกินไม่ได้นอนไม่หลับคิดถึงแต่เรื่องที่เธอทำ เรื่องของเธอกับผม คิดตลอดเวลา
ถึงเธอจะบล็อคผมแต่บอกเลย ผมเห้นความเคลื่อนไหวของเธอซึ่งมันทำให้เจ็บมาก
เธอโพสหา เพื่อนของเธอที่เป้นแฟนใหม่เธอแล้ว หวานกันมากครับ ต่างจากที่ทำกับผมตอนที่คบกันเลย บอกรักกันหวานฉ่ำออกสื่อเลยครับ
ซึ่งมันไม่โอเคกับผมเลย สุดท้ายก้ถามเธออีกเรื่อยๆ เธอบอกว่า เธอเลยเถิดกันไปตั้งนานแล้ว จะเอาไรอีก
สุดท้ายผมก็จมปลัก ทำอะไรไม่ได้ งานการก็ไม่คืบหน้า คิดถึงเธอมากสะเหลือเกิน โกรธแค้นเธอมากที่สุด
สุดท้ายเธอก็ตัดการเชื่อมต่อของผมทุกช่องทางครับ เพราะผมทักไปหาเธอเยอะมาก ไประบายความรุ้สึก เธอคงรำคาญแหละครับ
ตอบตรงๆเลยนะครับ เธอไม่ใยดี อะไรเลย เธอยืนยันว่าไม่กลับมาอีกแล้ว เธอบอกว่าผมเป้นญาติกับแฟนเก่าเธอ อนาคตเราคงไปต่อไม่ได้
คือจะบอกว่า ผมเปิดตัวกับพ่อแม่ผมแล้วเนี่ย น่าจะพอแล้วมั้ง เธอยังไม่กล้าที่จะยอมรับผมเลย
เธอไม่กล้าที่จะเปิดต่อใครต่อใครให้ได้รุ้ เธอไม่ให้ผมเข้าหาทางที่บ้านของเธอเลยครับ เคยได้ไปแค่ครั้งเดียว
และไม่ได้ไปอีกเลยครับ ซึ่งมันทำให้ผมเจียมตัวเองแล้ว ว่าวันนึงเธอต้องทิ้งผมแน่นอนด้วยนิสัย แบบที่เธอเป็นนี้
เดี๋ยวมาต่อครับ
ถ้าเพื่อนๆเจอแบบผม จะทำยังไงกันครับ
ถ้าเป้นพวกคุณๆ เจอสถานการณ์แบบผม พวกคุณจะทำอย่างไรกัน อยากรู้เหมือนกันครับ
----------------------------------------------------------
ผมเป้นผู้ชายธรรมดาครับ หน้าตาก็ถือว่าโอเคอยู่ครับ สูง ล่ำ ผิวคล้ำ ดูแลและเอาใจใส่คนที่ผมรัก ได้ดีที่สุดคนนึงเลยทีเดียว
ตอนนี้ผมมีทุกอย่าง มีบ้านที่ซื้อเองผ่อนเอง มีรถยนต์ใช้ มีงานทำที่มั่นคง และผมให้ได้ทุกอย่างเพื่อคนที่ผมรัก แค่นั้นเองครับ
เข้าเรื่องเลยละกัน
เริ่มแรกเลยผมกับเธอคุยกัน ก่อนจะมาคบกัน เป็นแบบพี่น้องกันครับ คุยกันมาเรื่อยๆ สถานะเป็นพี่เป้นน้องกัน ให้คำปรึกษากัน
ซึ่งตอนนั้นเธอเอง ก็เป็นแฟน กับ ลูกพี่ลูกน้องของผมอยู่นะครับ ไม่ได้คิดอะไร
แต่พอนานๆ ไปเข้าเริ่มคิดอะไรๆ กันทั้ง ผม และ เธอ เริ่มคิดเกินกว่า คำว่าพี่น้อง
แต่วันนึง ผมเองเริ่มพลาดพลั้งเข้าไปลึกมากขึ้น แล้วกำลังจะถอนตัว รู้สึกว่าตัวเองเริ่มทำไม่ดีไปมากไปแล้วครับ ไม่อยากทำไม่ดีกลับใคร
เธอเองก็ไม่ยอม เธอดันกลับไปบอกเลิกแฟนของเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม เพื่อที่จะมาคบกับผม
ตอนนั้นผมไม่สบายใจเลย ทำอะไรก็ไม่ได้ คนนึงก็ลูกพี่ลูกน้อง ส่วนเธอเองก็ไม่รุ้ว่าเธอรักหรือหลงผมกันแน่ครับ หรือชอบความที่ผมชอบเปย์ด้วย
แต่สุดท้าย ผมก็ยอมใจเธอจริงๆ ยอมให้เธอพิสูจน์ตัวเอง ว่าที่เธอทำเธอทำเพื่อผม โดยการที่เธอกลับไปทำร้ายลูกพี่ลูกน้องผม
ผมอยากจะถอนตัวออกมามากเลย แต่ผมก็คงจะทำให้เธอเสียใจแน่ๆ ก็เลย ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของเวลาและความรักครับ
สุดท้ายผมก็รักเธอขึ้นมาจนได้ แต่ตอนนั้นเธอเองก็ไม่รุ้ว่าเธอรักหรือหลงผมกันแน่นะครับ ไม่รู้เลย
ผมตามใจเธอ ให้เธอได้ทุกอย่างที่เธอต้องการเลย ไม่คิดอะไรเลย อยากได้อะไรแบบไหนผมให้หมดเลย
คอยดูแลเธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะยากสักแค่ไหน ผมทำให้เธอได้หมดเลย
แต่หลังจากนั้นระหว่างที่อยู่ด้วยกันไม่นาน เธอเองก็กลับไปติดต่อกับแฟนเก่าเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม
มันทำให้ผมไม่พอใจมากเลย เพราะผมไม่ชอบให้แฟนผมกลับไปคุยกับแฟนเก่า ผมโกรธเธอมาก
เธอก็บอกผมว่า จะไม่ทำอีก เธอยิ้มเธออ้อน ตอนนั้นผมก็ใจอ่อนครับ ผมเป้นคนให้อภัยคนง่าย
และเราก็ใช้ชีวิตกันมีความสุขไปสักพัก เธอก็เริ่มทำแบบเดิมอีก เธอเองก็กลับไปติดต่อกับแฟนเก่าเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมอีกแล้ว
นั่นคือครั้งที่สอง แล้วก็เธอก็บอกผมว่า จะไม่ทำอีก เธอยิ้มเธออ้อน ตอนนั้นผมก็ใจอ่อนครับ (ครั้งที่ 2)
และต่อมา เธอเองก็ค่อยๆเปลี่ยนไป จากที่เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อผม ตามใจผม เอาใจผม ทุกอย่าง
เธอก็ไม่ค่อยทำมันอีกเลย ไม่ทำอะไรเลยครับ แค่ให้ผมคอยตามใจเธอเท่าที่เธอต้องการ
ผมยอมทำให้ทุกอย่างครับ ผมเต็มที่ เพราะคิดว่ารักแล้ว ก็ทำดีกับเธอทุกอย่างเลยครับ
แต่ความสัมพันธ์เรา ก็ไม่ได้เปิดเผยอะไรกันครับ ไม่ได้ออกโลกโซเชี่ยลเลย
จนมาถึงวันที่ เธอมาเจอพ่อแม่ของผมครับ ซึ่งพ่อแม่ผมจำได้ ว่าเธอเคยเป้นแฟนกับลูกพี่ลูกน้องของผม
กว่าพ่อแม่ผมจะยอมรับ และหลายๆอย่าง ใช้เวลาอยู่พักนึงเลยทีเดียวครับ แต่ท่านบอกว่าลูกรักพ่อแม่ก้รักด้วย
และความสัมพันธ์ก็เดินต่อ ไป เธอมาทำงานจังหวัดเดียวกับผม แล้วเธอก็มาอยู่บ้านผมนั่นเอง
ผมคอยไปรับไปส่ง พาเธอไปกินข้าว ไปทุกที่ที่เธออยากไป แล้วก็ให้ทุกอย่างกับเธอเหมือนเดิมครับ แต่เเล้วเหตุการณ์เดิมก็เกิดขึ้นอีก
เธอก็เริ่มทำแบบเดิมอีก เธอเองก็กลับไปติดต่อกับแฟนเก่าเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมอีกแล้ว
นั่นคือครั้งที่สาม แล้วก็เธอก็บอกผมว่า จะไม่ทำอีก เธอยิ้มเธออ้อน ตอนนั้นผมก็ใจอ่อนครับ (ครั้งที่ 3)
ให้โอกาสเธออีก ยอมให้โอกาสเธออีก แต่เธอยิ่งเริ่มเปลี่ยนไปขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่เอาใจไม่อะไรผมเลยครับ
เอาแต่ใจตัวเอง ทำอะไรมีความสุขของตัวเองก็ทำอยุ่คนเดียว ไม่เคยคิดถึงผมเลย
แต่ผมก็อดทนนะ พยายามเข้าใจเธอ แต่ตอนนั้นผมเองก็ไม่ไว้ใจเธอเท่าไหร่ครับ คอยจับผิดอีกตลอด
แต่เเล้วเหตุการณ์เดิมก็เกิดขึ้นอีก
เธอก็เริ่มทำแบบเดิมอีก เธอเองก็กลับไปติดต่อกับแฟนเก่าเธอ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมอีกแล้ว
นั่นคือครั้งที่สี่ แล้วก็เธอก็บอกผมว่า จะไม่ทำอีก เธอยิ้มเธออ้อน ตอนนั้นผมก็ใจอ่อนครับ (ครั้งที่ 4)
ตอนนั้นผมก็จะไม่ทนแล้ว ผมจะเลิกกับเธอเลย แต่ก็นั่นแหละ เธออ้อน จะไม่ทำอีก เธอยิ้ม เธอขอโอกาส
เชื่อไหมครับว่า ผมให้เธออีก แต่ผมก็จะแวงเธออยุ๋ตลอดเพราะเริ่มรุ้ว่าเธอมันไว้ใจอะไรไม่ได้เลย
ต่อมาเธอก็หนักกว่าเดิมขึ้นเรื่อยๆครับ เธอก็ทำอะไรไม่คิดถึงผม ต่างจากตอนแรกๆที่เธอต้องการผมมาก
แล้วสุดท้าย ก็เกิดเหตุการณ์เดิมๆขึ้นอีก เป้นครั้งที่ 5 6 7 8 9 10 จนผมไม่นับแล้วครับ
แล้วก็จบลงตรงที่ผมให้อภัยเธอทุกครั้งเลย ไม่รุ้ทำไมเหมือนกัน
ผมก็ว่าผมดูแลเธอ รักเธอคนเดียว ไม่ได้มีคนอื่นเลยนะครับ กลับบ้าน ไปรอรับเธอได้ตลอดเวลาเลย
แต่ผมเริ่มรุ้ตัวเองแล้วว่า เธอเริ่ม อยากได้สิ่งของจากผมมากกว่า ที่เธอจะทำตัวดีๆกับผม
ซึ่งรุ้แล้ว ก็ให้นะครับ ไม่ใช่ไม่ให้เลย แต่ก็เริ่มกั๊กไว้บ้างแล้ว ไม่ให้ไปสะทุกอย่างอีกแล้ว
จนทะเลาะกันแรงสุด ผมให้เธอกลับไปอยุ่หอพักเธอครับ กับเรื่องเดิม ๆ เป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รุ้
แล้วเธอกก็กลับมาขอโอกาสอีก ซึ่งมันยากมากเลยครับตอนนั้น แต่สุดท้ายแล้วผมก็ใจอ่อนกับเธออีกครั้ง
พอกลับมาอยุ่ด้วยกันบอกเลยครับว่า เธอไม่เหมือนเดิมกับตอนแรกที่เธอมาหาผมอีกแล้วครับ
ยิ่งไม่ใส่ใจทำอะไรให้ผมเลย ไม่ทำอะไรให้สบายใจได้เลย เหมือนกับตอนที่เธอมาหาผมตอนแรก
แล้วสุดท้ายครับ เรื่องล่าสุดที่ทำให้สถานะของความรักครั้งนี้จบลง
วันนั้น เธอกลับบ้านเกิดเธอครับ ผมไปส่งขึ้นรถทัวกลับบ้าน ซึ่งเธอจะกลับไปงานบวชเพื่อนที่บ้าน
เธอถึงบ้านประมาณเที่ยงคืนครับ เธอบอก เพื่อนให้เพื่อนมารับ แต่ผมดูแล้ว คุยไม่ค่อยเหมือนเพื่อนทั่วไปครับ
ผมแอบดูในแชทของเธอ และอื่นๆ มันดูไม่โอเค แล้วเธอก็ไปงานบวชเพื่อนของเธอครับ เธอให้เพื่อนเปิดห้องพักไว้ให้นอน
พอมาตีสอง ผมเปิดไฟน์มายโฟนดูพิกัดเธอ เธอถึงที่พักแล้วครับ ก็รออยุ่ว่าเมื่อไหร่จะบอกสักที
จนผ่านไป ครึ่งชั่วโมงผมเลยโทไป เธอบอกว่ากำลังเดินขึ้นห้อง ผมเลยบอกเปิดกล้องให้ดูหน่อย
เธอบอกของเยอะ เปิดไม่ได้ แต่ตอนนั้นเธอมีแค่ กระเป๋าเป้ 1 ใบ กับกระเป่าสะพายข้างไปนะครับ ไม่รุ้เธอทำอะไรอยุ่
เสียงเธอดูเหนื่อยมากๆ เลย แล้วก็ผ่านไปประมาณเกือบ 20 นาที เธอ video call มาครับ
แล้วกก็ให้ดูในห้องว่าอยุ่คนเดียว แล้วก็คุยกับผมได้ 5 นาที แล้วก็วางไปบอกง่วงแล้ว
หลังจากนั้น ผมก็เล่นมือถือปกติ เธอออนเฟสครับ ผมทักไปเยอะมากไม่ตอบเลยไม่รุ้ทำไม
ตอนนั้นก็เลยโทไป ก็เลยไม่รับ จนเธอรับและคุยกับผม เธอบอกว่า ก็โทหาเพื่อน คนนั้นอะคนที่มาส่ง เกือบครึ่งชั่วโมง
บอกนัดแนะกันพรุ่งนี้ ว่าจะไปงานบวชตอนไหน โอเคผมเชื่อ ซึ่งในใจ มันตะหงิดๆมันแต่แรกแล้วครับ
เธอไม่เคยยอมทำอะไรให้ผมได้สบายใจเลยสักครั้ง อีกแล้ว เธอบอกเธอเหนื่อย
แล้วต่อมาวันงานบวช เธอก็ทักมาบอก ว่าอยุ่ไหนทำไรไปไหน จนเธอมาถึงบ้าน
เธอก็บอกจะนอนละ หลังจากนั้นด้วยความขี้สงสัยของผม ก็แอบเข้า facebook เธอ
เธอนัดเพื่อนผู้ชายเธอให้มารับครับ ตอนสองทุ่ม ซึ่งไอคนเดิมเลย ที่มันคุยกันแบบไม่น่าใช่เพื่อนกันมากๆ
แล้วเธอก็บอกผมว่า เธอมีนัดไปกินข้าวกับเพื่อนครับ พอถึงเวลาไปๆมาๆ ผมโทไปหาเธอ เธอบอกเพื่อนเบี้ยว
มากินข้าวกับไอคนๆนี้ที่เธอบอกว่า เพื่อนกันแค่สองคน แล้วบอกรอไปกินต่อกับเพื่อน
ต่อมาเธอทักไลน์มาบอกผมตอน 4 ทุ่มว่าเธอเองถึงบ้านแล้วนะ เพื่อนเบี้ยวไม่มีใครไปแล้ว
ผมเองก็รุ้สึกสงสัยครับ เลยเช้ค พิกัดเธอ ปรากฏไม่ได้ขึ้นอยุ่บ้านครับ อยุ่ที่ไหนสักที่
ผมเลยโทไปหาเธอเลย ไหนบอกอยุ่บ้านไง ทำไมทำแบบนี้อะ มาอยู่กับใคร
เธอก็มาบ้านเพื่อนกับคนั้นกันสองคนครับ มากันสองคนแล้วทำไมต้องโกหก
เธอไม่ตอบเลยตอบไม่ได้ เธอบอกเธอเหนื่อย ไม่อยากพุดอะไร จนสุดท้าย
เธอขอเวลาคิด เธอบอกผมว่า เพื่อนลืมของกลับมาเองของ เดี่ยวเพื่อนไปต่อ
สุดท้ายเลยนะครับ ใครเชื่อก็บ้าเมื่อกี้ ยังบอกอยุ่บ้านอยุ่เลย เห้อออเหนื่อยเลย
ผมก็อารมณ์ขึ้นมากเลยครับตอนนั้นอะ เลยพูดไปยาวมาก พูดในทางที่ดูไม่ดีทั้งนั้นเลย เธอไม่อธิบายอะไรสักคำ ปล่อยผมเป็นคนบ้า คิดไปไกลแล้ว เพราะมันไม่มีคนดีๆคนไหนโกหกแฟนแล้วมาทำแบบนี้โดยไม่ตอบผมเลยครับ แล้วเธอก็บอกว่า เลิกกันเลยไหม
ซึ่งตอนนั้นอะ ผมอ้อนวอน เธอ ให้เธอกลับบ้าน เหอะ กลับบ้านได้แล้ว ผมขอ เธอไม่ฟังเลย
สุดท้าย ผมก็เลยบอกเลิกก็ได้ แล้วก็เลิกกัน ซึ่งเดือนหน้าจะไปกระบี่กัน แล้วเอาไงผมถามเธอ
เธอกลับบอกว่า เดี่ยวรับผิดชอบเอง ไม่ต้องห่วง แล้วเธอก็วางสายไป ซึ่งตอนนั้นผมไม่สบายใจเลยครับ
ผมดราม่ามาก โพสfacebook ig tweet แบบ รุนแรงมากตอนนั้นอะ แล้วก้พยายามโทไปหาเธออีก
เธอไม่รับสายผมเลยครับ ไลน์ไปก็เปิดอ่าน ไม่ตอบอะไรเลย จนตอบว่า ก็เลิกกันแล้วจะต้องให้บอกอะไร ตอนเธอกำลังให้เพื่อนที่เธอบอกไปส่งที่บ้าน
ดูครับคนเราอะ มันอะไรจะไม่ใยดีอะไรผมเลยขนาดนั้น จนสุดท้ายเธอก็กลับไปบ้านตอนเที่ยงคืนครับ
โดยที่อยุ่บ้านกับเพื่อนเธอมาสองชั่วโมงกว่า ผมยอมรับนะผมคิดไม่ดีเลย คิดว่าเธอทำไม่ดีแน่ๆ
พูดกับเธอไปอย่างรุนแรงว่าเธอทำไมทำแบบนี้ ทำไมไม่สนใจอะไรผมเลย
เธอไม่ตอบครับ ถามว่าความสัมพันธ์กับเพื่อนนั่นเป้นยังไง ก็ไม่ตอบครับ
จนเรื่องราวผ่านไปจนวันอาทิตย์ ซึ่งวันรุ่งขึ้นนั่นเอง ผมตัดสินใจขับรถไปต่างจังหวัดบ้านเธอเองซึ่งเปิดแมพตามพิกัดเธอไป ซึ้งครับ เธอไปเที่ยวกับคนอื่น คนที่เธอบอกผมมาตลอดว่าเพื่อน
เธอก้สุดท้ายกลับไปที่บ้านของ เพื่อนผุ้ชายคนนั้นอีกแล้วครับ สุดท้ายพอเกือบเที่ยงคืนเธอก็ให้ผุ้ชายกลับไปส่งที่บ้านเหมือนเดิม
เอ่อ คือจะต้องให้คิดยังไงเนี่ย แล้วผมก็ไม่โทไปหาเธอครับ โทไปอีกทีเช้าวันจันทร์เลย ถามเธอว่าตกลงยังไงกันแน่
เธอบอกมาแค่ว่า ก็ตามที่ผมรุ้ผมเห้นนั่นเเหละ จะเอาอะไรอีก แต่เธอก็ไม่ยอมบอก
จนสุดท้าย วันถัดไป เธอบอกผมว่า เธอมีคนอื่นแล้ว ให้ผมรุ้แค่นี้ เธอบอกพูดไปก็เจ้บ
โห่ยยย ไม่พูดความจริงออกมาเนี่ย เจ้บกว่านะเว่ยยย แบบไม่ใยดีอะไรกับผมอีกเลย ตัดผมออกไปได้ง่ายที่สุด
คือที่ผ่านมาคือเธอหลอกใช้ผมมาโดยตลอดใช่ไหม ผมแย่มากๆ ได้แต่หลอกตัวเองไปวันๆ
ไม่มีสมาธิทำอะไรเลย คิดถึงเธอตลอดเวลา อยากรุ้เรื่องทั้งหมดที่มันไม่ค่อย กระจ่าง มาจากปากเธอเองให้ครบ
จนต่อมาเรื่อยๆก็พยายามถาม เธอว่าอะไรเป้นยังไง เธอก็จะปัดๆไปไม่ยอมบอก แล้วตอบผมว่า เป้นตามที่ผมคิดแหละ
สุดท้าย เธอก็บอกว่ากับเพื่อนคนนั้น เป้นมากกว่าเพื่อนกันแต่ยังไม่ได้เป้นแฟนกัน แต่เดี๋ยวก็จะเป็นแฟนแล้ว ผมได้แต่โทษตัวเองที่พูดจาไม่ดีกับเธอไปในวันนั้นจนเธอทำกับผมแบบนี้
ผมนี่หน้าชา ทำไรไม่ได้เลยครับ ต่อมา เธอก้โพสหวานกันออกสื่อแล้ว ว่าเธอเป้นแฟนกัน
ซึ่งจะบอกว่าเลิกกับผมยังไม่ได้ถึง 5 วันเลยครับ ไวเนาะไม่รุ้ จิตใจเธอทำด้วยอะไร
ซึ่งมันไวมากเลยเนาะ อยุ่ดีๆคนเราก็ไป ทิ้งกันได้ง่ายๆ เธอบอกว่าผมดีแล้ว ดีมากแล้ว แต่เธอไม่ดีเอง เชื่อไหมครับว่า3สัปดาห์ ผมกินไม่ได้นอนไม่หลับคิดถึงแต่เรื่องที่เธอทำ เรื่องของเธอกับผม คิดตลอดเวลา
ถึงเธอจะบล็อคผมแต่บอกเลย ผมเห้นความเคลื่อนไหวของเธอซึ่งมันทำให้เจ็บมาก
เธอโพสหา เพื่อนของเธอที่เป้นแฟนใหม่เธอแล้ว หวานกันมากครับ ต่างจากที่ทำกับผมตอนที่คบกันเลย บอกรักกันหวานฉ่ำออกสื่อเลยครับ
ซึ่งมันไม่โอเคกับผมเลย สุดท้ายก้ถามเธออีกเรื่อยๆ เธอบอกว่า เธอเลยเถิดกันไปตั้งนานแล้ว จะเอาไรอีก
สุดท้ายผมก็จมปลัก ทำอะไรไม่ได้ งานการก็ไม่คืบหน้า คิดถึงเธอมากสะเหลือเกิน โกรธแค้นเธอมากที่สุด
สุดท้ายเธอก็ตัดการเชื่อมต่อของผมทุกช่องทางครับ เพราะผมทักไปหาเธอเยอะมาก ไประบายความรุ้สึก เธอคงรำคาญแหละครับ
ตอบตรงๆเลยนะครับ เธอไม่ใยดี อะไรเลย เธอยืนยันว่าไม่กลับมาอีกแล้ว เธอบอกว่าผมเป้นญาติกับแฟนเก่าเธอ อนาคตเราคงไปต่อไม่ได้
คือจะบอกว่า ผมเปิดตัวกับพ่อแม่ผมแล้วเนี่ย น่าจะพอแล้วมั้ง เธอยังไม่กล้าที่จะยอมรับผมเลย
เธอไม่กล้าที่จะเปิดต่อใครต่อใครให้ได้รุ้ เธอไม่ให้ผมเข้าหาทางที่บ้านของเธอเลยครับ เคยได้ไปแค่ครั้งเดียว
และไม่ได้ไปอีกเลยครับ ซึ่งมันทำให้ผมเจียมตัวเองแล้ว ว่าวันนึงเธอต้องทิ้งผมแน่นอนด้วยนิสัย แบบที่เธอเป็นนี้
เดี๋ยวมาต่อครับ