เรา กับ เอ ทำงานที่เดียวกันมา2ปีแล้ว เราต่างพูดคุย กันแบบพี่น้อง เราอายุมากกว่า เอ 4 ปี ใน ปีแรกๆก็ทำงานปกติ อยู่ด้วยกันทุกวัน กินข้าวพร้อมกัน เลิกงานพร้อมกัน จนผ่านมา2ปี ..
เราสนิทกัน คุยกัน เกือบทุกเรื่อง เรามีแฟนมีลูก1คน แต่เรากะแฟน เลิกกันไปแล้ว เกือบปี ส่วน เอ มี แฟน มีลูก2คน วันนึง เอ ถามว่า ตอนเลิกกะแฟนอ่ะ รุ้สึกยังไงบ้าง นานมั๊ยกว่าจะทำใจได้ เราถามกลับว่าทำไม จะเลิกกับแฟนหรอ จะเลิกทำไมเห็นรักกันดี เอบอกว่า สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็น จนกลายเป็นว่า เราต่างให้คำปรึกษา กันและกันมาตลอด จนกลายเป็นความสนิท รุ้กันเกือบทุกเรื่อง รุ้ว่า เอ มีปัญหากะแฟน มานานแล้ว เกือบ2ปีแล้ว แฟนเอ มีปัญหากะครอบครัวเอมาตลอด คุยกันไป คุยกันมา มันกลานเป็นความสนิท ความเข้าใจ เห็นอก เห็นใจ ซึ่งมันเกิดขึ้นตอนไหนก็ยังไม่รุ้เลย ขนาดคนรอบข้างนึกว่าเราเป็นแฟนกัน มารึ้ตัวอีกที ตอนที่ เค้าจะย้ายเราไปเป็น ผจก.อีกที่นึง (ลืมบอกว่าเราเป็นการเงิน ส่วนเอ เป็นผจก.) ซึ่งเร่ก็ไม่อยากย้าย เอ ก็ไม่อยากให้เราไป จนกลายเป็นว่าตอนนี้ เราต่างคน ต่างบอกความรุ้สึกของกันและกัน ว่าอยากเจอ อยากคุย อยู่ด้วยแล้วมีความสุข จนตอนนี้ เราคบกัน...เราคบกันมาจะ4เดือนแล้ว เราเกินเลยกันไปแล้วด้วย..
เอ จะหาเวลามาหาเราทุกวันหยุด (วันอาทิตย์)
อยู่บ้าน เอ ก็โทรมาหาตลอด เอ บอกว่า แยกห้องนอนกะแฟนมาปีกว่าแล้ว ตอนแรกเราไม่เชื่อ มารุ้จากปากแม่ เอ เองเลย เจอกับแม่ เอ เพราะว่าแม่เค้าเป็นคนรักสวยรักงาม เลยอยากไปรักษาหน้าที่คลินิคเสริมความงาม เอ เลยให้เราดูคลินิคให้ พอวันไปหาหมอ แม่เอ เลยชวนเราไปด้วย
แม่ บอกว่า เราคุยเก่ง คุยกะหมอเข้าใจมากกว่าแก จากนั้น 1อาทิต หมอก็นัดไปทำหน้าอีก แม่เลยชวนเราไปด้วย ขากลับ เราแวะเที่ยวกันที่ห้างbig c แม่บอกว่า ลูกไปกัน 2คนเลย ไม่ต้องตามแม่มา (แม่มีเพื่อนมาด้วย1คน) แม่บอกไปเดินด้วยกัน แล้วเด่ว อีก ชม. มาเจอกันที่รถ ขากลับให้เรานั่งหน้ามาคู่กันอีก.. ..เอ เคย บอก เรา ว่า แม่ดู ออก ว่าเราไม่ใช่แค่เพื่อนกัน ...แม่เล่าให้ฟังว่า เอ เป็นคนขยัน ถ้ามีแฟนที่เก็บตังเป็น ป่านนี้ชีวิต คงดีกว่านี้ มากๆ แม่เอ บอกว่า จะตัดสินใจอะไรก็ให้เร็วๆชีวิต เรามันสั้น เอาที่ตัวเองมี
ความสุข ดีกว่า แม่เอพูดมาในรถ ตอนกลับ
พอมาส่งเราที่บ้าน แม่เอ บอกว่า เด่วอาทิตหน้าไปอีกน้ะ เด่วแม่มารับ....(เอากะแม่สิ่)....
...ซึ่งตอนนี้ เราคบกัน เพื่อนที่ทำงานเริ่มรุ้.แต่ เอ บอก ไม่ได้สนใจ อะไร ..เราเลย บอก เอ ว่า กลัวแฟนที่บ้าน เอ รุ้ เอ บอกว่า เอ ไม่กลัวเลย เอบอก ว่า ให้เรา รอ น้ะ อีกไม่นานแล้ว ขอเวลาทำใจเรื่องลูกหน่อย ..บางที บางปัญหา เอไม่อยากเล่าให้เราฟัง กลัวเราไม่สบายใจไปด้วย
เอ บอก ว่า เขื่อ เอน้ะ มันต้องดีกว่าทุกวันนี้
รอหน่อย..ตอนนี้มันเป็นความรุ้สึกที่แบบว่า ได้เจอกัน ได้คุยกัน อยู่ด้วยกันแล้ว สบายใจ
มันก็อาจเป็นความเคยชิน ความใกล้ชิด
แต่เรา รุ้ใจตัวเองดี ว่ามันคือ ความรัก ..
แต่บางครั้งมันก็ทรมาน เอ บอกว่า เอรักเรา
สงสาร เป็นห่วง อยากให้เราอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้ เราสับสนมาก ใจนึงก็รัก ใจนึงก็เจ็บ
มันทรามานมากๆๆ เราไม่รุ้ว่า เราควรทำอย่างไรดี เราควร รอ ยุ่ตรงนี้ หรือ เราควรถอย แบะเดินจากไป ..........🙁🙁🙁🙁
รบกวน ขอความเห็นหน่อยค่ะ ตกลงมันคืออะไร
ถ้าคุณเป็นเรา คุณจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้...
เรื่องยาวหน่อยรบกวนอ่านให่จบน้ะค้ะ ขอบคณมากๆๆค้ะ....
จะทำอย่างไรกับรักนี้ รักที่ต้องรอ รักคนมีเจ้าของ 😯😯😯
เราสนิทกัน คุยกัน เกือบทุกเรื่อง เรามีแฟนมีลูก1คน แต่เรากะแฟน เลิกกันไปแล้ว เกือบปี ส่วน เอ มี แฟน มีลูก2คน วันนึง เอ ถามว่า ตอนเลิกกะแฟนอ่ะ รุ้สึกยังไงบ้าง นานมั๊ยกว่าจะทำใจได้ เราถามกลับว่าทำไม จะเลิกกับแฟนหรอ จะเลิกทำไมเห็นรักกันดี เอบอกว่า สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็น จนกลายเป็นว่า เราต่างให้คำปรึกษา กันและกันมาตลอด จนกลายเป็นความสนิท รุ้กันเกือบทุกเรื่อง รุ้ว่า เอ มีปัญหากะแฟน มานานแล้ว เกือบ2ปีแล้ว แฟนเอ มีปัญหากะครอบครัวเอมาตลอด คุยกันไป คุยกันมา มันกลานเป็นความสนิท ความเข้าใจ เห็นอก เห็นใจ ซึ่งมันเกิดขึ้นตอนไหนก็ยังไม่รุ้เลย ขนาดคนรอบข้างนึกว่าเราเป็นแฟนกัน มารึ้ตัวอีกที ตอนที่ เค้าจะย้ายเราไปเป็น ผจก.อีกที่นึง (ลืมบอกว่าเราเป็นการเงิน ส่วนเอ เป็นผจก.) ซึ่งเร่ก็ไม่อยากย้าย เอ ก็ไม่อยากให้เราไป จนกลายเป็นว่าตอนนี้ เราต่างคน ต่างบอกความรุ้สึกของกันและกัน ว่าอยากเจอ อยากคุย อยู่ด้วยแล้วมีความสุข จนตอนนี้ เราคบกัน...เราคบกันมาจะ4เดือนแล้ว เราเกินเลยกันไปแล้วด้วย..
เอ จะหาเวลามาหาเราทุกวันหยุด (วันอาทิตย์)
อยู่บ้าน เอ ก็โทรมาหาตลอด เอ บอกว่า แยกห้องนอนกะแฟนมาปีกว่าแล้ว ตอนแรกเราไม่เชื่อ มารุ้จากปากแม่ เอ เองเลย เจอกับแม่ เอ เพราะว่าแม่เค้าเป็นคนรักสวยรักงาม เลยอยากไปรักษาหน้าที่คลินิคเสริมความงาม เอ เลยให้เราดูคลินิคให้ พอวันไปหาหมอ แม่เอ เลยชวนเราไปด้วย
แม่ บอกว่า เราคุยเก่ง คุยกะหมอเข้าใจมากกว่าแก จากนั้น 1อาทิต หมอก็นัดไปทำหน้าอีก แม่เลยชวนเราไปด้วย ขากลับ เราแวะเที่ยวกันที่ห้างbig c แม่บอกว่า ลูกไปกัน 2คนเลย ไม่ต้องตามแม่มา (แม่มีเพื่อนมาด้วย1คน) แม่บอกไปเดินด้วยกัน แล้วเด่ว อีก ชม. มาเจอกันที่รถ ขากลับให้เรานั่งหน้ามาคู่กันอีก.. ..เอ เคย บอก เรา ว่า แม่ดู ออก ว่าเราไม่ใช่แค่เพื่อนกัน ...แม่เล่าให้ฟังว่า เอ เป็นคนขยัน ถ้ามีแฟนที่เก็บตังเป็น ป่านนี้ชีวิต คงดีกว่านี้ มากๆ แม่เอ บอกว่า จะตัดสินใจอะไรก็ให้เร็วๆชีวิต เรามันสั้น เอาที่ตัวเองมี
ความสุข ดีกว่า แม่เอพูดมาในรถ ตอนกลับ
พอมาส่งเราที่บ้าน แม่เอ บอกว่า เด่วอาทิตหน้าไปอีกน้ะ เด่วแม่มารับ....(เอากะแม่สิ่)....
...ซึ่งตอนนี้ เราคบกัน เพื่อนที่ทำงานเริ่มรุ้.แต่ เอ บอก ไม่ได้สนใจ อะไร ..เราเลย บอก เอ ว่า กลัวแฟนที่บ้าน เอ รุ้ เอ บอกว่า เอ ไม่กลัวเลย เอบอก ว่า ให้เรา รอ น้ะ อีกไม่นานแล้ว ขอเวลาทำใจเรื่องลูกหน่อย ..บางที บางปัญหา เอไม่อยากเล่าให้เราฟัง กลัวเราไม่สบายใจไปด้วย
เอ บอก ว่า เขื่อ เอน้ะ มันต้องดีกว่าทุกวันนี้
รอหน่อย..ตอนนี้มันเป็นความรุ้สึกที่แบบว่า ได้เจอกัน ได้คุยกัน อยู่ด้วยกันแล้ว สบายใจ
มันก็อาจเป็นความเคยชิน ความใกล้ชิด
แต่เรา รุ้ใจตัวเองดี ว่ามันคือ ความรัก ..
แต่บางครั้งมันก็ทรมาน เอ บอกว่า เอรักเรา
สงสาร เป็นห่วง อยากให้เราอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้ เราสับสนมาก ใจนึงก็รัก ใจนึงก็เจ็บ
มันทรามานมากๆๆ เราไม่รุ้ว่า เราควรทำอย่างไรดี เราควร รอ ยุ่ตรงนี้ หรือ เราควรถอย แบะเดินจากไป ..........🙁🙁🙁🙁
รบกวน ขอความเห็นหน่อยค่ะ ตกลงมันคืออะไร
ถ้าคุณเป็นเรา คุณจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้...
เรื่องยาวหน่อยรบกวนอ่านให่จบน้ะค้ะ ขอบคณมากๆๆค้ะ....