ทำยังไงจะมีความสุขกับชีวิตมหาลัยที่เหลือคะ?

เรียนมาจนใกล้จะจบเหลือเวลาอีกประมาณ 2 เทอมจะจบแล้ว ตั้งแต่เรียนวันแรกจนถึงวันนี้เพื่อนเยอะมากมีเป็นกองแต่พอนับดูดีๆ เหมือนไม่มีสักคน ไม่รู้ว่าเกี่ยวไหมด้วยความเป็นกลุ่มผู้หญิงล้วนด้วย หายไปคนหนึ่งเป็นไม่ได้ นินทากันวนไปมา เหนื่อย คบแล้วเหนื่อย พอเจอหน้าก็ปั้นหน้าใส่กันว่าปกติ พอแยกกันก็ต้องได้เหน็บแนมกันเลย ใจอยากอยู่คนเดียวหรือหาเพื่อนใหม่สักคน แต่ด้วยความที่มหาลัยเน้นการเรียน ทำงาน แบบกลุ่มทุกวิชาทุกอาทิตย์ เลยจำเป็นต้องคบ เพราะคณะที่เรียนอยู่คนก็น้อยมาก บวกกับโตแล้ว คนที่เจอเพื่อนดีๆ เป็นกลุ่มเป็นก้อนเขาก็มีกันเยอะอยู่แล้วไม่รู้จะแทรกตัวเข้าไปหาใครยังไง จิตตกทุกวันที่ต้องไปเรียน ลำพังก็เป็นคนคิดเยอะกับคำพูดคนอื่นเล็กๆ น้อยๆ ก็เก็บเอามาคิด เครียดจนเข้าโรงบาลไปทีเพราะความเครียด หมอให้ยานอนหลับเลย ทำยังไงดีคะกับเวลาที่เหลือที่ต้องอยู่และพบกับเพื่อนเหมือนเดิม เคยปรึกษาเพื่อนเก่าและครอบครัว ทั้งสองบอกว่า ให้อดทน เรียนจบก็ต้องเจอคนแบบนี้อีกมากมายในสังคมแค่นี้ถ้าทนไม่ได้จะไปทำอะไรได้ กับ เลิกสนใจใครจะว่าอะไรก็ช่างเขา เรารู้ตัวเองดี (แล้วทำไงให้ไม่เก็บคำพูดหรือการกระทำคนอื่นที่กระทบเรามาใส่หัวล่ะ) เพราะลองมาหลายอย่างละ ไม่ดีขึ้นเลย จิตตกมาก เอาจริงๆ ถ้าให้ซิ่วตอนนี้ก็กล้านะ แต่ครอบครัวยื่นคำขาดว่าต้องทนอีกไม่นานก็จบแล้ว เฮ้ออออออออ