แม่ๆรับมือเวลาลูกร้องเอาแต่ใจยังไงคะ

ต้องเล่าให้ฟังก่อนว่าเราเป็นเด็กที่ไม่สนิทกะแม่ ไม่ได้โตมากับแม่ พ่อแม่แยกกันตอน14 ส่วนใหญ่แล้วเวลาเรามีปัญหาแม่ก็มักจะแสดงออกมาด้านลบ บางครั้งหงุดหงิด ด่าบ้าง และแม่ชอบทะเลาะกะพ่อ โวยวาย ปิดประตูกระแทกปัง โตมาเราก็เป็นอย่างที่เราเคยเห็นตัวอย่างแม่ทำมา
      แต่พอมาเป็นแม่แล้วเราจัดการกับอารมณ์ตัวเองตอนลูกร้องได้ยากมาก บางครั้งรู้สึกเหมือนลูกและเราพยามจะเอาชนะซึ่งกันและกัน ลูกร้อง เอาแต่ใจคายข้าวประจำเราก็จะขึ้นเสียงใส่ลูกบ้าง(แต่ไม่ตะคอก)     อยากจะขอคำปรึกษาจากคนหัวอกเดียวกันคือความเป็นแม่ ว่าเราควรทำอย่างไร แก้ปัญหาเฉพาะหน้าอย่างไร หรือท่องอะไรไว้ในใจดี กลัวจะพลาดสร้างความทรงจำแย่ๆกะตัวเราแก่ลูกไป ......หนักอกหนักใจคนที่เรียกได้ว่าเคยไม่รักแม่ตัวเองต้องมากลายเป็นแม่ที่พยามทำทุกอย่างเพื่อลูกตัวเอง มันทำอะไรไม่ถูกจริงๆ