ควรเก็บเงินไปเรียนต่อเมืองนอกไหม เมื่อที่บ้านยังไม่สบายเรื่องการเงิน

เราอายุจะ 30 แล้ว
ทำงานมีเจอฝรั่งบ้าง แล้วยังพูดไม่ค่อยคล่อง
เลยมีความคิดอยากไปเรียนภาษาต่อค่ะ ต้องใช้งบประมาณ 2-3 แสน
(หาข้อมูลโรงเรียนที่อังกฤษค่ะ)

แล้วช่วงนี้การเงินที่บ้านขึ้นๆลงๆค่ะ
เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย แต่ไม่ถึงกะต้องขายทรัพย์สินนะคะ
แต่เป็นเรื่องของการไม่ยอมปล่อยมากกว่า
คือแม่เรามีร้านขายของอยู่แล้วร้านนึงเปิดเป็น 10 ปี
แล้วเพิ่งเปิดร้านอาหารเพิ่ม ลงทุนซะเยอะใหญ่อลัง
ช่วงแรกๆเราไปช่วยค่ะ อยู่ได้ปีนึงเรากลับมาทำงานกรุงเทพฯเพราะอยู่กับแม่ไม่ค่อยได้เรื่องการบริหารร้าน
หลังๆเริ่มขายไม่ดี
แล้วเราก็ไปหารกำไรแม่ด้วย คือหารกันแล้ว เงินเดือนได้น้อยกว่าพนักงาน
เราเลยให้แม่บริหารเองคนเดียว ได้เต็มๆดีกว่า

ปรากฏว่า พอแม่ดู 2 ร้าน
ร้านที่เปิดเป็น 10 ปี แม่ดูน้อยลง กำไรน้อยลง
แม่เราทำอาหารไม่เป็น แต่ดื้อจะเปิดร้านอาหารต่อ ทั้งๆที่เราว่ามันไปไม่ไหวแล้ว
ร้านอาหารก็กำไรน้อยลง
มันเลยลามมาถึงเรื่องเงิน มีช็อตบ้างอะไรบ้าง

พ่อเราเป็นข้าราชการค่ะ ก็ช่วยแม่เท่าที่ช่วยไหว
เราก็มีให้แม่เรื่อยๆเท่าที่ไหวแต่เป็นเงินที่น้อยค่ะเมื่อเทียบกับเงินที่แม่ไปกู้มาทำร้านอาหาร

ตอนนี้เรามี 2 ตัวเลือก
1.ส่งเงินช่วยแม่เต็มเม็ดเต็มหน่วยให้แม่สบาย หมดหนี้(ซึ่งเดาว่าพอหมดหนี้แล้ว แม่จะสนุกกับการหาภาระมาเพิ่มอีก)
2.เก็บเงินไปเรียนต่อเลย เพราะดูทรงแล้วแม่ค่อนข้างจะไหว

แต่ละคนคิดยังไงกับ 2 ตัวเลือกนี้บ้างคะ
ถ้าเลือกช้อยด์ 2 เราก็รู้สึกผิดเหมือนกันค่ะ
เพราะเวลาเราไปเที่ยวประเทศเพื่อนบ้านเองคนเดียวแล้วเอามาเล่าให้แม่ฟัง กะว่าแบ่งปันความสุข
แม่ชอบพูดว่า "ทุกคนดูมีความสุขเนอะ แม่ทุกข์อยู่คนเดียว"  
////ตัดภาพมาที่ช่วงที่ขายดีดี แล้วบ้านเราไปเที่ยวกัน เราเคยถามว่า
ทำไมไม่เอาเงินไปใช้หนี้ให้หมด   .....แม่บอกว่า "ไม่เที่ยวตอนนี้จะให้เที่ยวตอนไหน"
/////ย้อนแย้งสุด