อยากมาระบาย

สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเรา ครอบครัวเรามีทั้งหมด 5 คน พี่ๆเราเรียนจบกันหมดแล้วเหลือเราคนเดียวน้องเล็กของบ้าน ตอนนี้เราตัดสินใจจะซิ่วจากม.กรุงเทพไปเข้าปี 1 ใหม่ที่ม.รัฐแห่งหนึ่งย่านคลอง6 แม่กับพ่อเราเคยพูดไว้ก่อนหน้านั้นแล้วว่าถ้าคิดจะเริ่มเรียนใหม่จะไม่ส่งเสียค่าใช้จ่ายอะไรให้เราเลยสักบาทเดียว คือฐานะที่บ้านเราก็ไม่มีเงินทองอะไรมากมาย พ่อก็ขับแท๊กซี่ แม่ก็ขายของพี่สาวพี่ชายเราก็ทำงาน แต่เขาก็ต้องมีภาระค่าใช้จ่ายแต่ละอย่าง มีเราคนเดียวตอนนี้ที่เป็นความหวังของที่บ้านอยู่ เข้าเรื่องเลยละกัน คือวันนั้นเราก็เข้าไปบอกแม่ว่าเราจะซิ่วนะ เราไม่อยากเรียนที่เดิมเพราะว่าเราเหนื่อยเดินทาง เราไม่ไหวค่าใช้จ่ายแต่ละวัน เลยอยากมาเริ่มเรียนคณะใหม่ที่หางานง่ายกว่าและเพื่อนๆเราก็เรียนที่นั่นกันทั้งกลุ่มเลย แม่ก็ไม่สนใจในคำพูดเรา เขาก็มองเราแบบเมินๆ เขาก็ไม่พูด เราก็เลยเงียบไปไม่พูด เราก็มาบอกพ่อเราว่าเราจะขอมาซิ่วเรียนใหม่ได้มั้ย พ่อก็ไม่พูดกับเรา เราก็มาปรึกษาพี่สาว พี่ก็บอกว่าเราคิดดีแล้วใช่มั้ย พี่สาวเราก็เข้าใจเรานะพี่ก็แนะนำให้เราเรียนอะไรที่ง่ายๆ ไม่หนักเกินไปสำหรับเรา แล้วเราก็ไปขอแม่อีกครั้ง ครั้งนี้แม่ด่าเรากลับมา เราไม่เคยได้ยินแม่ด่าเราแบบนี้มาก่อนเลย เราปรึกษาอะไรพ่อกับแม่ทีไร เราต้องโดนด่ากับมาตลอดเลย ว่าไร้สาระบ้างละ เวลาเรามีเรื่องอึดอัดไม่สบายใจอะไรเราไม่สามารถปรึกษาใครในบ้านได้เลย ได้แต่มานั่งร้องไห้คนเดียวหน้าคอม เรารู้สึกว่าตั้งแต่เราโตมา ทำไมเราไม่ได้ความสนใจจากพ่อแม่เลย ทำไมไม่เหมือนแต่ก่อน เราแอบน้อยใจเขาสองคนบ่อยๆ แต่ก็ชั่งเถอะ แค่ได้มาระบายละค่ะ