มีวิธีการจัดการกับความรู้สึกอย่างไรกันคะ☹️

เรื่องราวของหนูก็เริ่มเกิดขึ้นได้ประมาณ 2ปีแล้วค่ะ เกี่ยวกับการเรียนตอนนี้หนูอยู่ปี5ของมหาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง  ชีวิตในแต่ละวันนั้นยิ่งกว่าไปออกรบ ต้องเจอทั้งคำพูดอาจารย์ที่ดุว่า เพราะการทำงานนั้นขึ้นอยู่กับชีวิตของคน แต่เราเข้าใจเลยว่า เป็นเรื่องธรรมดา ที่เขาว่า ก็ไม่เคยไปโกรธอะไร ก็น้อมรับและนำไปคิดทบทวนตลอด ก็พยายามปรับปรุงตัว เพราะหนูก็ไม่ได้เป็นคนเก่ง และไม่ได้มีคนในครอบครัวที่มาทางด้านนี้เลย ก็พยายามสู้ทนมา จนรู้สึกว่าเรามีอาการของโรคซึมเศร้าช่วงประมาณจะขึ้นปี6 แต่ก็อดทนต่อสู้กับมันไป  จนมาวันหนึ่ง หนูได้ไปลงทำงานกับอาจารย์ท่านหนึ่ง ซึ่งเป็นผู้ตรวจงานให้กับหนู เขาพูดว่าหนูไม่พัฒนาตัวเองตั้งแต่ปี5มาถึงปี6  ทำไมยังขึ้นมาได้ แบบนี้ไม่น่าขึ้นมา ถ้าเราเป็นผู้ตัดสินจะให้Fกับหนู เขาจะใช้คำพูดที่ดูดีแต่แฝงความรุนแรงเอาไว้ แต่หนูก็มีความรู้สึกว่า มันเป็นธรรมดาของการเรียนสายนี้ ที่เมื่อเจอแบบนี้ต้องอดทน  หนูยอมรับว่าทุกคำถามที่อาจารย์ได้ถามมานั้น หนูตอบไม่ได้ทั้งหมด หนูสมควรโดนบ่นโดนว่า โดนทำรายงาน แต่ทำไมเขากลับยิ่งมีความสนุกกับการที่ชอบประจารหรือพูดดูถูก เหยียดหยามคนแบบนี้  การเป็นอาจารย์นั้นสามารถทำแบบนี้ได้ด้วยใช่ไหมคะ  ที่หนูมาตั้งกระทู้นี้ ก็เผื่อขอความคิดเห็นว่าหนูจะมีวิธีคิดให้อดทนและสู้ต่อไปให้จบไปได้ ยังไงดีคะ เพราะตอนนี้หนูรู้สึกท้อแท้มาก ต้องกลับมาร้องไห้แทบทุกวัน  🙁