รู้สึกเหนื่อยกับการที่ต้องรักษาความรักอยู่ฝ่ายเดียวเราคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่เลิกกับเค้า

ขอเล่าเลยแล้วกัน เราคบกันกับแฟนมาปีกว่าเราสองคนอยู่คนล่ะจังหวัด คนละภาคเราภาคเหนือ แฟนอยู่อิสาน แล้วคบๆเลิกๆกันมาประมาณ2รอบ เค้านอกใจเราทุกครั้ง แต่เราก็ให้โอกาสเค้า รอบนี้เลิกกันรอบที่3 แต่รอบนี้ต่างจากครั้งอื่นๆคือ เลิกกันแบบไม่มีมือที่3 แฟนเราเค้าเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองขี้วีน เหวี่ยง อารมแบบขึ้นๆลงๆเราพูดอะไรผิดไม่ได้ เราต้องยอมตลอด เวลาเรามีปัญหาเค้าไม่ค่อยจะรับฟังเราเค้าบอกว่าเค้าเหนื่อย เค้าก็มีปัญหาของเค้าที่ต้องคิดลำพังยังเอาตัวเองไม่รอด แต่ในเวลาที่เค้ามีปัญหาเราจะอยู่คอยรับฟังเค้าตลอดคอยปลอบ อยู่ข้างๆ เราพยายามยามทำงานเก็บเงิน ตอนเย็นก็ไปรับจ๊อบพิมงาน เพื่อเก็บเงินไปหาเค้า ประหยัดทุกอย่างอยากได้อะไรไม่เคยซื้อกลัวเปลืองเงิน และครั้งนี้ที่เลิกกันเพราะเค้าอารมเสีย หงุดหงิด เราโทไปหาพูดอะไรไม่เข้าหูจะวางโทรศัพท์ใส่ วีนเหวี่ยงใส่ แล้วเราทนไม่ไหวเลยส่งข้อความไปหาประมาณว่า ไม่ใช่แค่เค้าคนเดียวที่เหนื่อย ท้อ มีปัญหาเราก็เป็นแต่เราไม่เคยเหวี่ยงใส่เทอนะ เค้าเห็นแล้วไม่พอใจเลยบอกเลิกเราบล๊อคเราทุกอย่าง ติดต่อไม่ได้ เราเลยคิดว่าให้มันจบไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะไม่พยายามหาทางติดต่อไปอีกแล้ว แต่ลึกๆนี้สิใจมันเจ็บมากกว่า เราต้องทำไงให้ผ่านไปให้ได้ (นี้เป็นกระทู้แรกของเราถ้าผิดตรงไหนขออภัยด้วย )