....เธอไม่รู้จักฉัน เราไม่รู้จักกัน
เราไม่เคยพบกันมาก่อนเลย
แต่วันหนึ่งเธอเข้ามา เปลี่ยนอะไรในใจของฉัน
ก่อตัวและกลายเป็นคำว่าคุ้นเคย
จากคนไม่รู้จักกัน ก็กลายเป็นความผูกพัน
เธอทำให้ใจของฉันไม่อาจรักใครได้เลย
ฉันยอมให้เธอหมดใจ จนไม่อาจจะจากไปไหน
แต่เธอกลับทิ้งฉันไว้อยู่ตรงนี้
เธอบอกว่ารัก ของเราสว่างกว่าแสงดวงดาว
ส่องแสงพร่างพราวอยู่บนฟ้า
แต่ดูเหมือน แสงดาวจะดับและลับตาลง
เมื่อถึงเวลา เมื่อฉันรู้ว่า
จากวันนี้จะไม่มีเธออีกแล้ว
จะให้ฉันต้องทำอย่างไร ที่ต้องเห็นเธอเดินจากไป
จากวันนี้จะไม่มีเธอใช่ไหม
ไม่มีอีกแล้วที่เคยห่วงใย กลับไปเป็นคนไม่เคยรู้จักกัน
เธอบอกว่ารัก ของเราสว่างกว่าแสงดวงดาว
ส่องแสงพร่างพราวอยู่บนฟ้า
แต่ดูเหมือน แสงดาวจะดับและลับตาลง
เมื่อถึงเวลา เมื่อฉันรู้ว่า
จากวันนี้จะไม่มีเธออีกแล้ว
จะให้ฉันต้องทำอย่างไร ที่ต้องเห็นเธอเดินจากไป
จากวันนี้จะไม่มีเธอใช่ไหม
ไม่มีอีกแล้วที่เคยห่วงใย กลับไปเป็นคนไม่เคยรู้จักกัน
จากวันนี้จะไม่มีเธอใช่ไหม
ไม่มีอีกแล้วที่เคยผูกพัน
เป็นแค่ใครบางคนที่เธอเดินผ่านไป
เธอไม่รู้จักฉัน เราไม่รู้จักกัน
เราคงไม่ได้พบกันอีกแล้ว.............
ตอนนี้ชีวิตเป็นเหมือนเพลง "เราไม่รู้จักกัน" ของลุลา ใครมีประสบการณ์เหมือนกันบ้าง มาแชร์กันหน่อยค่ะ
เราไม่เคยพบกันมาก่อนเลย
แต่วันหนึ่งเธอเข้ามา เปลี่ยนอะไรในใจของฉัน
ก่อตัวและกลายเป็นคำว่าคุ้นเคย
จากคนไม่รู้จักกัน ก็กลายเป็นความผูกพัน
เธอทำให้ใจของฉันไม่อาจรักใครได้เลย
ฉันยอมให้เธอหมดใจ จนไม่อาจจะจากไปไหน
แต่เธอกลับทิ้งฉันไว้อยู่ตรงนี้
เธอบอกว่ารัก ของเราสว่างกว่าแสงดวงดาว
ส่องแสงพร่างพราวอยู่บนฟ้า
แต่ดูเหมือน แสงดาวจะดับและลับตาลง
เมื่อถึงเวลา เมื่อฉันรู้ว่า
จากวันนี้จะไม่มีเธออีกแล้ว
จะให้ฉันต้องทำอย่างไร ที่ต้องเห็นเธอเดินจากไป
จากวันนี้จะไม่มีเธอใช่ไหม
ไม่มีอีกแล้วที่เคยห่วงใย กลับไปเป็นคนไม่เคยรู้จักกัน
เธอบอกว่ารัก ของเราสว่างกว่าแสงดวงดาว
ส่องแสงพร่างพราวอยู่บนฟ้า
แต่ดูเหมือน แสงดาวจะดับและลับตาลง
เมื่อถึงเวลา เมื่อฉันรู้ว่า
จากวันนี้จะไม่มีเธออีกแล้ว
จะให้ฉันต้องทำอย่างไร ที่ต้องเห็นเธอเดินจากไป
จากวันนี้จะไม่มีเธอใช่ไหม
ไม่มีอีกแล้วที่เคยห่วงใย กลับไปเป็นคนไม่เคยรู้จักกัน
จากวันนี้จะไม่มีเธอใช่ไหม
ไม่มีอีกแล้วที่เคยผูกพัน
เป็นแค่ใครบางคนที่เธอเดินผ่านไป
เธอไม่รู้จักฉัน เราไม่รู้จักกัน
เราคงไม่ได้พบกันอีกแล้ว.............