ตอนนี้อยู่ม.6ละคะ ไม่มีเพื่อนเลยคะเศร้ามากได้เดินตามหลังเพื่อนบางทีมีงานที่ครูสั่งก็ไม่รู้เรื่องเลยส่วนมากคนในห้องจะทำเเชทกลุ่มเเต่ไม่มีเราในนั้น เราเคยขอเข้ากลุ่มด้วยเเต่ไม่ได้เข้าเวลาครูสั่งบางทีครูจะทักแชทบอกคนในห้อง บางทีวันไหนหยุดวันไหนมีกิจกรรมเราก็ไม่รู้เลยเพราะไม่มีใครบอกเราเลย ตั้งเเต่เราโดนกลุ่มๆนึงละ เเต่ก่อนเรามีเพื่อนนะเเต่เค้าแบบเราทำอะไรก็ด่าหนักสุดคือโพสด่าเรา เราก็เลยคิดว่านะถ้าอยู่อย่างนี้เราคงไม่มีความสึขเราเลยเลิกคบเเล้วไปอยู่อีกกลุ่มปรากฏว่ากลุ่มที่เราเลิกคบอะเค้าไปพูดอะไรไม่รู้กลุ่มที่เราเล่นด้วยเลยไม่เล่นไม่พูดไม่คุยเลยหลังจากนั้นเราก็ไม่มีเพื่อนอีกเลยตอนนี้.6ละคะพยายามทน เเต่เหมือนตายทั้งเป็น นั่งโต๊ะเรียนก็ไม่มีใครอยากนั่งด้วยเหมือนรังเกียจเรา
บางทีก็เจอคนเเชะคนกัดบ้างบางทีก็สายตาท่าทาง เร่ก็ได้แค่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เราอยากย้ายโรงเรียนนะเเต่ว่าพ่อกับแม่เราบอกให้ทนอีกปีเดียวเองเเต่ปีเดียวเรานี้เราต้องทนทรมานเจออะไรแบบนี้ ควรทำยังไงดีคะเราพยายามจะเข้มเเข็งเเต่ก็ทำไม่ได้บางวันกลับบ้านมาก็ร้องไห้คนเดียว เราทนมา2ปีเเล้วปีนี้เป็นปีที่3T_T
โดนเพื่อนแบนทำยังไงดีคะต้องอยู่คนเดียวตลอด
บางทีก็เจอคนเเชะคนกัดบ้างบางทีก็สายตาท่าทาง เร่ก็ได้แค่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เราอยากย้ายโรงเรียนนะเเต่ว่าพ่อกับแม่เราบอกให้ทนอีกปีเดียวเองเเต่ปีเดียวเรานี้เราต้องทนทรมานเจออะไรแบบนี้ ควรทำยังไงดีคะเราพยายามจะเข้มเเข็งเเต่ก็ทำไม่ได้บางวันกลับบ้านมาก็ร้องไห้คนเดียว เราทนมา2ปีเเล้วปีนี้เป็นปีที่3T_T