ตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีอาการผิดแปลกไปจากเดิมคับ อาการแบบนี้ผมเป็นมาประมาณ 3-4 เดือนได้แล้วคับ ตอนนี้ผมอายุ 22 ปี ผมคิดว่าที่ความรู้สึกและอาการที่เกิดเป็นเพราะติดทหาร ตอนนี้ผมขึ้นกองร้อยแล้วคับ เป็นเวลากว่า 6 เดือนแล้ว ที่ผมไม่ได้กลับบ้านเลยคับ ผมรู้สึก เหงา เครียด เดียวดาย หดหู่ ทุกอารมณ์ที่เป็นด้านลบทั้งหมดเลยคับ เคยปรึกษากับที่บ้านแต่ที่บ้านไม่ได้ให้การช่วยเหลือและไม่เคยมาเยี่ยมเลยคับ ก่อนที่ผมจะเข้ามาเป็นทหาร ผมแยกกับที่บ้านตั้งแต่เด็กเพราะที่บ้านส่งมาเรียนที่กรุงเทพคับ ผมพยายามที่จะปรับตัวและเปิดโอกาสเรียนรู้กับสิ่งใหม่ๆในนี้ให้ได้มากที่สุด แต่ผลก็เหมือนเดิมคับ ท้อบ่อยมาก เรื่องคิดสั้นเป็นเรื่องปกติสำหรับผม เพราะผมคิดถึงมันแทบทุกวัน ผมอยู่ในนี้ทำอะไรไม่ได้เลย เรื่องงานช่าง งานคอม งานแบกหาม ไม่เป็นเลยคับ ด้วยความที่เป็นรุ่นน้องสุด ต้องโดนรุ่นเอาเปรียบอยู่ประจำจนผมเคยชิน บางวันผมต้องทำงานที่กองร้อยถึงตี2กว่าๆ จึงจะได้นอน เรื่องพักตอนกลางวัน ไม่ต้องพูดถึงคับ ไม่มีเลยสำหรับผม งานจุกจิก งานทั่วไปผมต้องทำ ทำไม่ได้ทำไม่เป็นก็ต้องทำ ปรึกษาจ่ากองแล้วไม่ได้คำตอบใดๆกลับมาคับ เบื่อทุกอย่างตอนนี้คับ กลับบ้านก็คงไม่น่าจะดีขึ้นเพราะที่บ้านดูเหมือนจะอยากให้อยู่ที่ค่ายมากกว่า เคยคิดว่าถ้าเราไม่อยู่ในโลกใบนี้น่าจะดีกว่า เรื่องของผมอาจจะดูสิ้นคิด ไม่มีปัญญา ความคิดโง่ๆ ใช่คับผมยอมรับ เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะผมอ่อนแอ ใจผมอยากไปหาจิตแพทย์เพราะแต่ล่ะวันคิดถึงแต่เรื่องแย่ๆ แต่ผมอยุ่ในค่ายการไปหาจิตแพทย์นั้นเลยเป็นเรื่องยากสำหรับผม พอจะมีวิธีที่ทำให้ผมได้คุยหรือปรึกษากับจิตแพทย์ได้บ้างไหมคับ ขอบคุณคับ
ผมควรไปหาจิตแพทย์ไหมคับ