ผมกับแฟนคบกันมา 8-9 ปีอายุห่างกัน 6 ปี ซึ่งทางบ้านแต่ละฝ่ายก็รู้นะครับว่าคบกันแบบ ช-ช ผมอาศัยอยู่บ้านแฟนซึ่งอยู่คนละภาคคนละจังหวัดห่างไกลกันมาก ทางบ้านและญาติพี่น้องของแฟน ก็เอ็นดูผมเหมือนเป็นลูกหลานคนหนึ่งไปแล้ว ส่วนทางบ้านผมก็ทราบดีว่าผมอาศัยอยู่ที่นี่ แถมยังเคยมาเที่ยวมาค้างแรมที่บ้านนี้ 4-5 ครั้ง
เราต่างคนต่างก็เรียนจบทำงานกันหมดแล้ว ตลอดเวลาที่เราคบกัน ก็ให้ความไว้วางใจต่อกัน เขาจะพูดคุยกับใครผมก็ไม่ว่าอะไร...เพราะเข้าใจดีว่ามันเป็นงานเขาที่ต้อง contract กับคนอื่น ๆ มากมาย หรือแม้แต่งานตัวผมเองก็ด้วย ซึ่งมีอะไรเราก็จะเล่าให้ฟังกัน
แต่แล้ววันหนึ่ง ผมไปเจอภาพที่แฟนถ่ายรูปคู่กับ ช. อีกคน ซึ่งตอนแรกก็พยายามจะไม่คิดมาก เพราะคิดว่าเป็นเพื่อนร่วมงานของแฟนเขา พอเลื่อนดูภาพไปเรื่อย ๆ ทุกอย่างผมที่ผมไม่อยากจะคิด...มันก็ต้องผุดขึ้นมาในหัวทันที...ภาพที่เห็นแฟนกับ ช.คนนั้น คือ
-ถ่ายรูปคู่กัน กินข้าวด้วยกัน ฟิตเนตด้วยกัน
-เที่ยวที่ต่าง ๆ ด้วยกัน
-ไปวิ่งในงานต่าง ๆ ด้วยกัน
-ไปลอยกระทงด้วยกัน
- และที่พีคมาก คือ วันวาเลนไทน์ เขา 2 คน ยืนถ่ายรูปคู่จับมือกันตรงป้ายคัดเอาท์ที่เขียนว่า "จุดบอกรัก"
เรื่องแบบนี้ผมบอกตรง ๆ เลยว่า ตอนที่คบกันใหม่ ๆ มันก็มีเข้ามาบ้าง แต่เราก็พยายามพูดคุยกันดี ๆ จนผ่านมา 7 ปี ที่คาดคิดว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาอีกครั้ง
ผมถามเขาตรง ๆ เขาก็ไม่พูดอะไร ไม่โต้ตอบ ผมเองก็บอกเขาว่า ผมไม่โกรธนะ..แต่ขอให้พูดกันมาตรง ๆ มารู้ทีหลังแบบนี้มันรู้สึกเสียดายเวลา เสียความรู้สึก ความไว้วางใจที่มีให้กัน... จนผมต้องเป็นคนเอ่ยประโยคสุดท้ายออกมาว่า "ขอให้มีความสุข..กับสิ่งที่ได้กระทำลงไปแล้วกัน.."
หลังจากนั้นผมนี่สมองตันเลย พยายามข่มอารมณ์ตัวเอง..ไม่อยากให้ทางบ้านแต่ละฝ่ายได้รับรู้ คิดไม่ออกว่าจะเดินหน้าอย่างไรต่อดีครับ
ผมจะเดินหน้าต่อไปอย่างไรดีครับ
เราต่างคนต่างก็เรียนจบทำงานกันหมดแล้ว ตลอดเวลาที่เราคบกัน ก็ให้ความไว้วางใจต่อกัน เขาจะพูดคุยกับใครผมก็ไม่ว่าอะไร...เพราะเข้าใจดีว่ามันเป็นงานเขาที่ต้อง contract กับคนอื่น ๆ มากมาย หรือแม้แต่งานตัวผมเองก็ด้วย ซึ่งมีอะไรเราก็จะเล่าให้ฟังกัน
แต่แล้ววันหนึ่ง ผมไปเจอภาพที่แฟนถ่ายรูปคู่กับ ช. อีกคน ซึ่งตอนแรกก็พยายามจะไม่คิดมาก เพราะคิดว่าเป็นเพื่อนร่วมงานของแฟนเขา พอเลื่อนดูภาพไปเรื่อย ๆ ทุกอย่างผมที่ผมไม่อยากจะคิด...มันก็ต้องผุดขึ้นมาในหัวทันที...ภาพที่เห็นแฟนกับ ช.คนนั้น คือ
-ถ่ายรูปคู่กัน กินข้าวด้วยกัน ฟิตเนตด้วยกัน
-เที่ยวที่ต่าง ๆ ด้วยกัน
-ไปวิ่งในงานต่าง ๆ ด้วยกัน
-ไปลอยกระทงด้วยกัน
- และที่พีคมาก คือ วันวาเลนไทน์ เขา 2 คน ยืนถ่ายรูปคู่จับมือกันตรงป้ายคัดเอาท์ที่เขียนว่า "จุดบอกรัก"
เรื่องแบบนี้ผมบอกตรง ๆ เลยว่า ตอนที่คบกันใหม่ ๆ มันก็มีเข้ามาบ้าง แต่เราก็พยายามพูดคุยกันดี ๆ จนผ่านมา 7 ปี ที่คาดคิดว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาอีกครั้ง
ผมถามเขาตรง ๆ เขาก็ไม่พูดอะไร ไม่โต้ตอบ ผมเองก็บอกเขาว่า ผมไม่โกรธนะ..แต่ขอให้พูดกันมาตรง ๆ มารู้ทีหลังแบบนี้มันรู้สึกเสียดายเวลา เสียความรู้สึก ความไว้วางใจที่มีให้กัน... จนผมต้องเป็นคนเอ่ยประโยคสุดท้ายออกมาว่า "ขอให้มีความสุข..กับสิ่งที่ได้กระทำลงไปแล้วกัน.."
หลังจากนั้นผมนี่สมองตันเลย พยายามข่มอารมณ์ตัวเอง..ไม่อยากให้ทางบ้านแต่ละฝ่ายได้รับรู้ คิดไม่ออกว่าจะเดินหน้าอย่างไรต่อดีครับ