อย่างที่บอกตรงหัวข้อกระทู้เลยครับ
คือผมกับแฟนรักกันมาก
แต่ผมเริ่มติดเกม เวลามีให้น้อยลง นางก็บอกขอลดลงเป็นเพื่อน
ผมตอบปฏิเสธรัวๆ แต่เธอก็ไม่สน บอกผมทั้งน้ำตาว่า ถ้าผมเรียนจบค่อยว่ากันอีกทีเนอะ แต่ตอบไม่ได้นะว่าจะได้กลับมารักกันมั้ย
ผมช๊อคมากครับ น้ำตาไหลๆจนปวดหัวแล้วก็หลับ
ผมเสียใจมากร้องไห้ฟูมฟาย หาคนปรึกษาต่างๆ จนได้ปรึกษากับรุ่นน้องผู้หญิง
แฟนก็มาส่องเฟสผม แล้วบอกผมว่า ผมปฏิเสธโอกาสเอง
แล้วเขาจากไปจริงๆ ผมมืดแปดด้านร้องไห้หนักกว่าเดิม จนตอนหลังๆผมก็คิดว่า ต่อให้เรียนจบก็ไม่ได้คบกันอยู่ดี จนตอนนี้ผมเลิกคุยกับที่ปรึกษารุ่นน้อง ผมคิดว่า ผมแค่ใช้ชีวิตเรียนไปวันๆ ส่งข้อความไปหาแฟน ถึงจะไม่ค่อยตอบก็เถอะ
ตอนนี้นางกลับมาตอบแชท ผมขอโทรเฟสไป คุยกัน2-3วัน
นางบอกว่า มีคนบอกให้ลองให้โอกาส แล้วเลยลองมาดู ก็โอนะ จะเอามั้ย
ในหัวผมกลับไม่รู้สึกอย่างคืนดีอีกแล้ว
อยากอยู่คนเดียว
นางกลับมาเพราะความสงสานแล้วมาให้โอกาสศสุดท้าย
ผมนึกว่ากลับมาเพราะรักกันจนตัดใจไม่ได้ซะอีก...
ผมกลับรู้สึกไม่อยากได้โอกาสอีกแล้ว
ตอนที่อยากได้ ไม่เหลียวแล
ตอนที่เราลุกยืนเดินขึ้นเองได้ มาทำไม
ผมรู้สึกไม่อยากคุยกับเธออีก
ผมไม่กล้าบอก เพราะผมอาจจะตัดสินใจผิดก็ได้ แค่หัวใจตัวเองยังสับสนจะให้ตัดสินอะไร ก็คงไม่ได้..
อารมประมาณเนื้อเพลงนี้เลยครับ
*หากนี่คือจดหมาย.. ที่ฝากไปตามเสียงเพลง...
หากเปลี่ยนวันให้ย้อนเวลา กลับไป.. ฉันขอทำให้เธอ ไม่เจอฉัน...
และนี่คือจดหมาย จากคนที่เสียใจ
ถ้าหากเราได้พบเจอกัน ในสักวัน ...ฉันขอเพียงแค่ยิ้มให้กัน ก็พอ...
https://www.youtube.com/watch?v=p92TKpyGNhU
ผมไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดีเมื่อแฟนให้โอกาส
คือผมกับแฟนรักกันมาก
แต่ผมเริ่มติดเกม เวลามีให้น้อยลง นางก็บอกขอลดลงเป็นเพื่อน
ผมตอบปฏิเสธรัวๆ แต่เธอก็ไม่สน บอกผมทั้งน้ำตาว่า ถ้าผมเรียนจบค่อยว่ากันอีกทีเนอะ แต่ตอบไม่ได้นะว่าจะได้กลับมารักกันมั้ย
ผมช๊อคมากครับ น้ำตาไหลๆจนปวดหัวแล้วก็หลับ
ผมเสียใจมากร้องไห้ฟูมฟาย หาคนปรึกษาต่างๆ จนได้ปรึกษากับรุ่นน้องผู้หญิง
แฟนก็มาส่องเฟสผม แล้วบอกผมว่า ผมปฏิเสธโอกาสเอง
แล้วเขาจากไปจริงๆ ผมมืดแปดด้านร้องไห้หนักกว่าเดิม จนตอนหลังๆผมก็คิดว่า ต่อให้เรียนจบก็ไม่ได้คบกันอยู่ดี จนตอนนี้ผมเลิกคุยกับที่ปรึกษารุ่นน้อง ผมคิดว่า ผมแค่ใช้ชีวิตเรียนไปวันๆ ส่งข้อความไปหาแฟน ถึงจะไม่ค่อยตอบก็เถอะ
ตอนนี้นางกลับมาตอบแชท ผมขอโทรเฟสไป คุยกัน2-3วัน
นางบอกว่า มีคนบอกให้ลองให้โอกาส แล้วเลยลองมาดู ก็โอนะ จะเอามั้ย
ในหัวผมกลับไม่รู้สึกอย่างคืนดีอีกแล้ว
อยากอยู่คนเดียว
นางกลับมาเพราะความสงสานแล้วมาให้โอกาสศสุดท้าย
ผมนึกว่ากลับมาเพราะรักกันจนตัดใจไม่ได้ซะอีก...
ผมกลับรู้สึกไม่อยากได้โอกาสอีกแล้ว
ตอนที่อยากได้ ไม่เหลียวแล
ตอนที่เราลุกยืนเดินขึ้นเองได้ มาทำไม
ผมรู้สึกไม่อยากคุยกับเธออีก
ผมไม่กล้าบอก เพราะผมอาจจะตัดสินใจผิดก็ได้ แค่หัวใจตัวเองยังสับสนจะให้ตัดสินอะไร ก็คงไม่ได้..
อารมประมาณเนื้อเพลงนี้เลยครับ
*หากนี่คือจดหมาย.. ที่ฝากไปตามเสียงเพลง...
หากเปลี่ยนวันให้ย้อนเวลา กลับไป.. ฉันขอทำให้เธอ ไม่เจอฉัน...
และนี่คือจดหมาย จากคนที่เสียใจ
ถ้าหากเราได้พบเจอกัน ในสักวัน ...ฉันขอเพียงแค่ยิ้มให้กัน ก็พอ...
https://www.youtube.com/watch?v=p92TKpyGNhU