ร้อยวันที่ฉันเปลี่ยน วันที่ ห้าสิบแปด

สิบหก เดือนห้า ปีสองพันห้าร้อยหกสิบเอ็ด

ทำไมคนเรามักจะจริงจังเรื่องไม่มีสาระกับตัวเอง แต่เรื่องที่สำคัญกับชีวิตกับอนาคตของตัวเองกลับให้มันสำคัญเป็นอย่างสุดท้าย ฉันมักจะเข้าไปหาความสุขจากเฟซบุค จากยูทูป ดูแต่เรื่องไร้สาระ ฟังแต่ข่าวที่ไม่เกี่ยวกับตัวเอง ใจจดจ่อแค่ดาราที่ชอบจะทำอะไร  แค่นี้เหรอความสุขของฉัน ...........ว่างเปล่า...........ว่างเปล่ามาก

ฉันขอเรียกช่วงนี้ว่า ช่วงเกิดใหม่ ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆนะ เหมือนได้เกิดใหม่
มองโลกในมุมที่ไม่เคยมอง โพกัสเรื่องที่เมื่อก่อนไม่เคยสนใจ
และโล๊ะทิ้งขยะทางอารมณ์ไปมากโข เรื่องไหนที่คิดมากแต่ไม่ได้อะไรก็จะสะกิดตัวเองในใจ
แล้วเลิกสนใจมันไปเลย  

ซึ่งบางทีก็ได้ผล บางเรื่องก็ยังทำไม่ค่อยได้เท่าไหร่
แต่รวมๆถือว่าดี ฉันเป็นฉันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ขยันขึ้น กล้ามากขึ้น ทุ่มเท และไม่ท้อใจง่ายเหมือนเดิม
ที่รู้สึกดีกับตัวเองมากคือ

ฉัน......ไม่ดีแต่พูดอีกแล้ว.....
เวลาจะพูดอะไรที่ยังแค่คิด ฉันจะยั้งตัวเองแล้วบอกตัวเองว่า ห้ามพูด ห้ามพูด
ก็ได้สติพอสมควร คราวนี้จะได้ไม่เป็นคนดีแต่พูดอีกต่อไป

เมื่อคืนฝนตกหนักมาก วันนี้ฉันเลยไม่ได้ถางหญ้าต่อ เพราะหลังฝนตกดินหนักถางยากเปียกอีก
เลยนัดลงก้อนเห็ด ให้ฟาร์มเอามาส่ง กว่าจะมาเกือบสี่โมงเย็น หลายร้อยก้อนจัดเรียงอยู่นาน
พอใกล้ค่ำ ฝนก็ทำท่าจะตก ฉันก็ยังเรียงก้อนเห็ดไม่เสร็จ
เข้าใจคำว่าเกษตรกรเลย ต้องทำงานแข่งกับเวลาและสภาพอากาศ
มันก็ตื่นเต้น และสนุกไปอีกแบบ พูดไปถ้าทำไม่ทันฝนตกคงสนุกไม่ออก
ดังนั้นเร่งมือสิ  หยิบจับวาง หยิบจับวาง

แล้วในที่สุดก็สำเร็จ.......ยิ้มหน้าบาน

เห็ดล็อตแรกที่ลงทุน กับเงินก้อนสุดท้ายที่มีตอนนี้
เดิมพันมันสูง ดังนั้นต้องตั้งใจหน่อย

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่