ภาษาไทยมีคำศัพท์ประเภทมีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียงกันแต่ถูกนำมาใช้ในสถานการณ์ เหตุการณ์ หรือโอกาสต่างกันเยอะไหมคะถ้าเทียบกับภาษาอังกฤษ สองภาษานี้ภาษาไหนที่มีคำแบบนี้เยอะกว่ากัน แล้วภาษาไหนใช้ง่าย ยากกว่ากันคะในคำแบบนี้
เช่น คำว่า a b มีความหมายว่าโง่เหมือนกันแต่ a ถูกใช้ในสถานการณ์โง่แบบไม่สนใจจะเรียนรู้อะไรเลยโง่ b ใช้ในสถานการณ์โง่ในการตัดสินใจอะไรบางอย่าง
c d มีความหมายว่าไร้เดียงสาเหมือนกันแต่ c ถูกใช้ในสถานการณ์เชิงบวกว่าคนนี้ไร้เดียงสาบริสุทธิ์จริงๆ d ถูกใช้ในสถานการณ์เชิงลบว่าคนนี้ไร้เดียงสาจนโง่
ภาษาไทยมีคำศัพท์ประเภทมีความหมายเหมือนกันแต่ถูกนำมาใช้ในสถานการณ์หรือโอกาสต่างกันเยอะไหมคะถ้าเทียบกับภาษาอังกฤษ
เช่น คำว่า a b มีความหมายว่าโง่เหมือนกันแต่ a ถูกใช้ในสถานการณ์โง่แบบไม่สนใจจะเรียนรู้อะไรเลยโง่ b ใช้ในสถานการณ์โง่ในการตัดสินใจอะไรบางอย่าง
c d มีความหมายว่าไร้เดียงสาเหมือนกันแต่ c ถูกใช้ในสถานการณ์เชิงบวกว่าคนนี้ไร้เดียงสาบริสุทธิ์จริงๆ d ถูกใช้ในสถานการณ์เชิงลบว่าคนนี้ไร้เดียงสาจนโง่