ชีวิตที่อยากเป็น กับ ชีวิตที่ต้องเป็น?

ตอนนี้เราอยู่ ม.6 ค่ะ เป็นธรรมดาของเด็กมัธยมที่จะต้องติ่งเกาหลีใช่มั้ยคะ จริงๆเราชอบมาตั้งแต่ป.6แล้วล่ะค่ะ เราเลยมีความฝันอยากไปเรียนที่เกาหลี ซึ่งเรามาคิดได้ช้าไป ปีนี้ต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยแล้ว เลยกะจะไปเรียนต่อมหาลัยที่เกาหลีเลย แต่ครอบครัวเราอยากให้เราเรียนที่มาเลเซีย เนื่องจากเรานับถือศาสนาอิสลาม และถ้าไปอยู่มาเลเซียจะได้มีสังคมมุสลิม ได้ฝึกภาษาอังกฤษด้วย (นี่คือสิ่งที่แม่บอก)  เมื่อปิดเทอมที่ผ่านมาพ่อกับแม่พาเราบินไปดูมหาลัยที่มาเลเซียเรียบร้อยแล้ว ตระเวนไป 4-5 ที่ ก่อนหน้านี้เราเคยพูดเรื่องไปเรียนที่เกาหลี แม่ก็ไม่ตอบอะไร อาจจะเป็นเพราะที่เกาหลีไม่ค่อยมีมุสลิมมากนัก แต่ตอนที่ไปเกาหลีกันได้ไปเดินแถวย่านอิแทวอน เป็นย่านที่มีคนต่างชาติเยอะ มีมุสลิมอยู่พอสมควรนะคะ

จริงๆที่มาตั้งกระทู้เราไม่ได้ต้องการให้ใครมาตอบอะไรหรอกค่ะ แค่อยากระบายเฉยๆ มันอึดอัด เรารู้ว่าสิ่งที่ถูกต้องที่เราควรทำคือเรียนที่มาเลเซียไปก่อนจนจบ จบแล้วค่อยไปต่อโทที่เกาหลีก็ได้ (นี่คือสิ่งที่แม่บอกเหมือนกัน) แต่ใจมันร้อนรนยังไงพิกล อีกตั้ง4ปีแหน่ะ;-; เรานี่นั่งหาทุนเกาหลีตลอด แล้วจะชอบเอาไปให้แม่ดู เผื่อถ้าเป็นทุนแล้วแม่จะให้ไป /หวังอะไรแปลกๆ555555555555

ใครถึงอ่านมาถึงตรงนี้อยากจะขอบคุณที่สละเวลา 2-3 นาทีเพื่อมาอ่านอะไรก็ไม่รู้ แง5555555
ขอบคุณนะคะ อย่างน้อยเราก็ได้ระบายแล้ว