เรื่องมันก็ไม่ได้มีอะไรมากมายหรอกครับ จุดเริ่มตั้นของผมกับผู้ชายคนนี้ก็เหมือนกับคนทั่วๆๆๆไปมั้งครับ ผมรู้จักกับผู้ชายคนนี้โดยผ่านแอ๊ปหาคู่นอนของเกย์นี่แหละครับ วันนั้นผมจำได้เป็นวันก่อนสงกรานต์ครับ ซึ่งจำได้ว่าเป็นวันพุธมั้ง ผมเข้าไปนั่งในร้านอาหารแค่คนเดียว โต๊ะเล็กๆมุ่มหนึ่งของร้านด้วยความเหงา ผมหยิบมือถือขึ้นมาเปิดแอ๊บนั้นขึ้นมาในทั้นใด ไม่รู้ว่าด้วยความเหงาหรือเพราะความเปล่าเปลี่ยว ผ่าง!!!!!
พอละเข้าเรื่องเลยละกันน้อ ผมได้ทักเค้าไปครับ สเตตัสเค้าขึ้นได้อย่างน่าสนใจ บอกประมาณว่า เป็นไบครับ อยากเห็นรูปทักมา ด้วยความที่ระยะห่างของเค้ากับผมที่ทางแอ๊ปนี้ได้บอกระยะทางที่ชัดเจนและแม่นยำ ผมไม่รีรอเลยครับที่จะทักเค้าไป ที่สำคัญกว่านั้นที่ผมทักเค้าไป เพราะเค้าตั้งรูปประจำตัวเค้า เป็นรูปตัวละครของซีรีย์เรื่องนึง ที่ผมชอบดูมาก ซึ่งมาถามเค้าอีกทีเค้าก็ชอบดูมากเช่นกัน ต่อๆๆๆๆเราก็ทักเค้าไปตามประสาครับ ไม่คิดว่าเค้าจะตอบกลับมา เค้าตอบกลับมา เราคุยกันได้ซักพักเค้าก็ขอโทรเข้ามาครับ เพื่อขอดูหน้าผม ผมก็ไม่ได้อะไร วันนั้นไม่รู้อะไร พร้อมมากครับ หูฟังพร้อม แบตพร้อม แล้วเค้าก็วีดีโอคอลมาจริงๆ พอโทรมาเราต่างฝ่ายต่างก็ถูกใจซึ่งกันและกันมาก พูดประมาณนี้ได้ รักแรกพบ น่าจะเป็นทางฝั่งของผมฝ่ายเดียวมั้ง 555555 เค้าก็คงแค่........ ผมก็ไม่ได้ขัดอะไร ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดจะจริงจังนะครับ แค่เล่นๆแล้วมันก็ผ่านไป วันแรกผ่านไป เรามีอะไรกันเรียบร้อย แต่ มีแต่ครับ ผมป้องกันตัวเองทุกครั้ง ไม่ว่าจะกรณีใดๆเพราะผมกลัวเกี่ยวกับเรื่อง HIV มากๆๆๆๆๆๆ ถามว่ารังเกียจไม่ตอบได้เลยว่า "ไม่เลยครับ" ต่อๆเรื่องดีกว่า ผมเสร็จเค้า เค้าเสร็จผม 555+ ว่าไป๊ หลังจากนั้น เราก็แยกย้ายกันไปครับ ใช้ชีวิตของตัวเอง เค้าเป็นผู้ชาย ธรรมดา ถึงธรรมดามากคนนึงครับ ผอมๆ ผิวคล้ำ วันที่เจอกันมีหนวดด้วย แต่หน้าตาน่ารัก หล่อ สำหรับผมนะ สูงน่าจะประมาณ 170 กว่าๆน้ำหนักก็คงไม่มากไม่มาย ผมอุ้มเค้าได้แบบเบาหวิว ใส่เสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบตามสไตล์เด็กช่างแมนๆ แต่ถูกชะตานะครับ เอ้อใส่หมวกแก๊บด้วย เราไม่ได้มีข้อตกลงอะไรกันหรอก แค่ว่าเราจะเจอกันทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละ 1 วัน เนื่องด้วยการฝึกงานของเค้า การทำงานของผม จึงเป็นเรื่องยากที่เราจะเจอกัน แต่เราก็หาเวลามาเจอกันนะ
เรื่องที่เกิดขึ้นมันมีอยู่ว่า ค่อยมาต่อนะครับไปก่อนแล้ว
วันศุกร์ ที่ 11 พฤษภาคม 2018
มาแล้วครับ ขอบคุณคำแนะนำที่เข้ามานะครับถึงแม้ผมจะโพสต์ได้ไม่กี่ชั่วโมง ต่อๆๆๆๆครับ แล้วเรื่องมันก็เกิดขึ้นจากความคิดของผมเองนี่แหละครับ วันนั้นเรามีอะไรกันเสร็จผมก็ถามเค้าว่าเค้าเคยไปทำอะไรเสี่ยงๆมามั้ย เค้าก็ชะงั๊กไปสักพัก แล้วก็ตอบกับผมว่า เคย! เดี๋ยวเล่าให้ฟัง เค้าก็คงทำใจก่อนที่จะพูดให้ฟัง เพราะว่าเค้าคงไม่มั่นใจในตัวของผู้หญิงคนนั้นเหมือนกันครับ เริ่มเลยนะครับ เค้าบอกกับผมว่า ก่อนที่เค้าจะลงมาฝึกงานอยู่กรุงเทพ ก็ประมาณ 1 เดือนก่อนนั้น เค้าไปดื่มเหล้ากับเพื่อนเค้าครับ แล้วเมาบวกกับความวัยรุ่น วัยกำลังคึกคะนองเค้ากับเพื่อนได้ไป ร้านนวด ผมไม่รู้ว่าเป็นอาบอบนวดหรือเปล่านะครับ เพราะว่าผมก็ไม่เคยไป ได้แต่ผ่านทุกวัน อยากลองเหมือนกัน แฮ่!!!! เค้าบอกว่าเค้ามีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น 2 รอบ ซึ่งรอบแรกเค้าบอกว่า ไม่เป็นอะไรครับ ทุกอย่างมันผ่านไปด้วยดี ก็คงจะมีความสุขซะด้วยซ้ำ #ตัดพ้อ55555 เค้าได้รับเชื้อ HIV มาจากการมีอะไรรอบที่ 2 นี่แหละครับ ถุงยางแตกจ้า ฟังไม่ผิดครับ มันแตกแล้ว ก็ไม่หยุดนะครับเค้าคงคิดว่าไม่เป็นไร ปลอดภัย เห็นสวยๆ งั้นมั้ง ไม่ได้ไปทำกับเค้า เค้าก็เล่าว่าก็ทำจนเสร็จ เรื่องของวันนั้นก็จบลงแต่เพียงเท่านี้
มาเข้าเรื่องต่อกันเลยดีกว่าครับ ผมเป็นคนที่คบใครอยากจะคบให้นานๆคบให้ยาวๆ เบื่อการเริ่มต้นใหม่อะไรประมาณนั้น ผมก็ออกปากชวนเค้าว่า ตัวครับ เราไปตรวจเลือดกันมั้ย เค้าก็ไม่ปฏิเสธนะครับ แต่แค่กลัวๆว่าถ้าไปตรวจแล้วเป็น จะแจ้งไปที่บ้านมั้ย จะแจ้งไปที่ทำงานมั้ย จะแจ้งกับสถานศึกษามั้ย คงกังวลเรื่องพวกนี้มากกว่า แต่สุดท้ายแล้วถึงวันที่ผมนัด เค้าก็มานะครับ มาแบบผู้ชายแมนๆ หน้ามีความกังวลเล็กน้อย แต่ก็แอบหยอดมุข ทำให้ผมยิ้มได้เสมอ เอ้อผมลืมบอก เค้าเป็นคนกวนตีนกับเพื่อนครับ ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าถ้าคบกันไปเรื่อยๆ เค้าจะกวนตีนกับผมมั้ย 5555 กลับมาเรื่องของเรากันดีกว่า ไปถึง คลินิกนิรนาม สภากาชาดไทย เวลาน่าจะประมาณเก้าโมงกว่าๆได้มั้ง บรรยากาศเดิมๆที่ผมคุ้นเคย จากผู้คนมากหน้าหลายตา เจ้าหน้าที่บริการดี มีความยิ้มแย้มแจ่มใสในการให้บริการ แต่บางคนก็หน้าบูดเพราะว่าอาจจะเช้าอยู่ หรืออาจจะหิวข้าว อะไรก็ว่าไป ผมลืมไปผมเรียกผู้ชายแมนๆของผมคนนี้ ว่า คุณหนวด น่ารักป๊ะ คุณหนวดรับบัตรคิวจากพี่ผู้ชายใจดี ที่คอยยืนกดบัตรคิวให้เราอยู่ คุณหนวดได้บัตรคิวเบอร์ 1050 ผมได้บัตรคิวเบอร์ 1051 คุณหนวดเข้าช่องของเค้าไป ผมก็ยืนรอที่เข้าเข้าช่องของผม เพื่อกรอกข้อมูลต่างๆลงไป เรียบร้อยคุณหนวดก็ไปรับบัตรเขียว บัตรของคนรักสุขภาพ รับมาแล้วทำทุกอย่างเสร็จก็ไปรอเจาะเลือดกันครับ เราก็ไปนั่งกันสองคน ถามว่าตื่นเต้นมั้ย ผมไม่เท่าไหร่เพราะว่ามาบ่อยพอสมควร แต่ละปีใช้สิทธิ์ครบครับ ต้องจ่ายเงินเพิ่มด้วยอีกตะหาก
เราก็รอกันแป๊บนึง เค้าก็เรียกคิวผมเข้าไปแป๊บนึง คุณหนวดก็ตามเข้าไป เสร็จเรียบร้อยพี่คนสวยที่เจาะเลือดให้ผม แกก็บอกว่ารอผลเลือดประมาณ 2 ชั้วโมงนะคะ เอ้ย 1 ชั่วโมงนะคะ อันนี้ผมเล่นมุขนะ ทำไมถึงบอก 2 ชั่วโมงจะมาเฉลยตอนท้าย ผมก็ขอบคุณแล้วก็เดินออกไปนั่งรอที่เค้ารอๆกันตรงโถงตรงกลางที่เค้ารอฟังผลนั่นแหละครับ ผู้คนมากหน้าหลายตา ทั้งไทยและเทศ ทั้งหญิงและชาย ทั้งสาวประเภท 2 ก็มานั่งกันอยู่ตรงนั้น ไม่เห็นมีใครคุยกับใคร ไอเราก็อยากคุยนะ เพื่อจะลดความตึงเครียด อะไรประมาณนั้น ก็เลยหันมาเล่นกับคุณหนวดเพื่อฆ่าเวลาระหว่างที่เรารอ เค้าเล่นอุ๋งๆกันด้วยแหละ แบบมีคลิปด้วยแต่ไม่ให้ดูหรอก คุยไปก็ถามกันไป เวลาผ่านไปช้ามาก ช้าที่สุด ช้าจนแบบ หิวก็หิวยังต้องมากดดันแบบนี้อีก หิวแล้วหิวอีก หิวจนหายหิว แล้วกลับมาหิวใหม่ก็ยังไม่เรียก ซึ่งคิวอื่นๆน๊าน เรียกผ่านไป จนเลยคิวผมกับคิวคุณหนวดไปละ ก็เลยคิดว่ารอแป๊บละกัน เจ้าหน้าที่คงยุ่ง วันนี้คงมีคนมาตรวจเยอะ
แล้วเวลานั้นของคุณหนวดก็มาถึงเจ้าหน้าที่ก็เรียกคิวนางแล้วนางก็เดินไป ผมนี่ขอพระเจ้าเลยครับว่าอย่าให้คนรักของลูกเป็นอะไรเลยนะครับ แล้วเค้าก็ให้มารอหน้าห้องตรวจ เสร็จแล้วแจ้าหน้าที่ก็ตะโกนออกมาจากห้อง เชิญบัตรคิวเลข 1050 คะ คุณหนวดก็เข้าไปซึ่งรวมเวลาที่เรารอกันตอนนี้ เฉลยเมื้อกี้นะครับ เรารอกันมา 2 ชั่วโมงละจ้า ตอนนี้ก็จะเที่ยงแล้ว พอคุณหยวดเข้าไปเท่านั้นแหละ คำอ้อนวอนขอพระเจ้าดังขึ้นมาในเหัวอีกครั้ง เค้าเข้าไปนานอยู่นะครับ ผมดูเวลาผ่านไป 5 นาทีแล้วครับแล้วคุณหนวดก็เดินออกมาพร้อมกระดาษเพิ่มอีก 1 แผ่นให้ไปที่ รพ.กรุงเทพคริสเตียน เค้าก็ไม่ยอมพูดอะไร เหมือนทำหน้ากังวลมากขึ้นจากตอนแรก แล้วพูดแค่ว่าหมอให้ตรวจเลือดซ้ำ แล้วคุณหนวดก็ไป ซึ่งในความคิดผมนะ แน่นอนชัวร์ เอาแล้วคุณหนวด คุณหนวดไปได้ซักักผมก็นั่งรอเรียกคิวของผม 1051 เนี่ยผ่านไปสองชั่วโมงกว่าละด้วยซ้ำ หรือว่าชั้นจะ ชั้นจะ สมองคิดไปโน่น คิดไปไหนต่อไหนละ คิดอีกแง่ เป็นก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวนี้ยาดี ชีวิตปกติ ออกกำลังกาย หล่อๆทุกวัน หน้าที่การงานก็ไม่ได้กระทบ ถ้ารักษาสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง อยู่ได้อีกน๊าน ที่ห่วงที่สุดก็พ่อแม่พี่น้องแหละครับ
ด้วยความที่ทนไม่ไหวแล้วโว๊ยๆ เดินลิ่วไปเลยจ้า แล้วถามเจ้าหน้าที่ไปเบาๆด้วยความนอบน้อมและสายตาอ้อนวอนว่า ขอโทษนะครับคิวนี้ยังไม่ถึงหรอครับ ได้คำตอบที่พีคกว่าคือ " โทษทีครับผมลืมเรียก เลยคิวไปแล้วครับ งั้นไปรอหน้าห้องเบอร์ 27 นะครับ " ชั้นจำได้แม่น ฮึ แล้วแล้วก็ถึงเวลาเจ้าหน้าที่เรียกผมเข้าไป ประโยคแรกที่เค้าถาม ไปทำอะไรมาคะ แล้วจะให้อิชั้นตอบว่ายังไงละเจ้าคะ อิชั้นคิดไม่ออก! ก็เลยบอกไปว่าผมมาตรวจเลือดคู่กับแฟนครับ ผลการตรวจของคุณน๊าน ของคุณน๊าน ท๊าดา ไม่เป็นคะ ผลเลือดปกติ เหมือนโลกทั้งใบสดใสอีกครั้ง ผมกล่าวขอบคุณเจ้าหน้าที่ แล้วเค้าก็บอกว่า รอบนี้เป็นการเคลียร์ผลแล้วนะคะ ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร รอผู้รู้มาตอบนะครับ เพราะตอนนี้เป็นห่วงคุณหนวดมากกว่า ผมก็ออกมานั่งรอคุณหนวดเค้า ผมก็ไลน์หาตอบช้า โทรเลยปลายสายพูดว่าแบตเหลือ 10% ตอนนี้ ฝั่งนี้ก็เลยตอบกลับไปว่า ปิดเน็ตจะได้เอาไว้โทรหา แล้วผมก็ทิ้งทายประโยคไปว่า เค้าอยู่นี่นะ รออยู่นี่นะ แล้วเค้าก็ตอบม่าว่า เดี๋ยวกลับไปหานะ รอเค้าหน่อยนะ อี
เขิน
!! (ขออภัยสำหรับคำว่าอี้
ไม่รู้จะใช้คำไหนแล้ว) ผ่านไปแป๊บนึงนางก็โทรมาครับ บอกว่าอีก 30 นาทีเค้าไปหานะอะไรซักอย่างอยู่ แล้วเวลาก็ผ่านไป
คุณหนวดกลับมาพร้อมซองกระดาษสีน้ำตาลเล็กๆและเหมือนจะมองไม่เห็นผมแล้วเดินผ่านไป ผมแหงนหน้ามองเพราะผมนั่งบริเวณที่คนเดินผ่าน และจำกลิ่นน้ำหอมของเค้าได้ เหมือนเค้าก็ตามหาผมนะ คงคิดว่ารอแหละ เค้าก็ไปดำเนินการนู้นนี่นั่น และไปรอหน้าห้องเบอร์ สามสิบอะไรก็ไม่รู้ จำไม่ได้ จำได้ว่าห้องสุดท้ายประตูสีส้ม ผู้คนที่นั่งอยู่บริเวณนั้น มีรังษีของความวิตกกังวลอย่างมากออกมา อยากจะปลอบพวกเค้ากันนะ แต่ทำได้แค่มองตา กลับมาที่คุณหนวดรอเรียก แล้วพี่หมอก็เรียกคุณหนวดเข้าไป แป๊บนึงคุณหนวดก็เดินออกมา เค้าให้ไปรอจ่ายเงิน คุณหนวดบอกเค้าให้ไปรับยา ชัวร์แล้วจ้าคุณหนวดรับคุณ HIV มาแล้วจ้า ไม่อึ้งนะ ไม่ร้องด้วยหลังจากที่ทราบผล เพราะเตรียมใจมาแล้ว ว่าถ้าเป็นก็จะอยู่ข้างๆเค้าแบบนี้แหละ ลืมบอกไปว่าผมให้คุณหนวดดูผลเลือดผม แล้วเค้าคงรับรู้แหละว่าผมไม่เป็น แกก็ใส่ซองคืนมาให้ผม แล้วก็กุมมือกันแน่น
รับยาเสร็จก็กลับโดยที่คุณหนวดก็ยังร่าเริง แต่ข้างในไม่รู้ว่าเป็นยังไง กลัวผมไม่มีความสุขมั้ง #มโนคิดว่าผู้ชายห่วง คุณหนวดเล่าว่าตอนที่เจ้าหน้าที่แจ้งผล คุณหนวดก็ยังยิ้มก็ยังเหมือนเดิม เจ้าหน้าที่ถามว่าเตรียมใจมาแล้วหรอ เพราะว่าไม่มีสีหน้าเครียด ไม่อะไรเลย ดูปกติมากๆ ตอนที่เดินออกมาอยากกอดคุณหนวดมากนะ ได้แค่คิดแล้วก็เดินคุยกันไป จนถึงรถก็ไปหาข้าวเช้า ข้าวเที่ยง และข้าวเย็นรวมกัน เพราะว่ายังไม่ได้แด๊กอะไรมาตั้งแต่ตอนเช้า เพื่อบันทึกเป็นความทรงจำคุณหนวดกินข้าวขาหมู ส่วนผมกินข้าวมันไก่ แค่นี้แหละ ก็เสร็จเราก็กลับห้องกัน พอปิดประตูห้องเท่านั้นแหละ รีบกระโดดขึ้นเตียงเลย ม่ายช่าย รีบกอดกันเลยครับ เหมือนแบบต่างคนต่างรู้ จะร้องไห้น้ำตาคลอ ผมนะ
มาถึงตรงนี้แล้วคุณหนวดก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรไปมาก แค่กังวลเรื่องการกินยา เพราะว่าเป็นช่วงปรับตัว ถ้านับมาวันนี้ก็วันที่ 2 แล้วครับที่คุณหนวดกินยา เค้าก็จะคอยบอกอาการมาเรื่อยๆว่ากินไปแล้วรู้สึกยังไงบ้าง ผมก็ได้แต่บอกคุณหนวดไปว่าสู้ๆ เค้าอยู่ข้างๆตัวนะ อยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ไม่ได้เพราะว่าสงสาร ตอนนี้ถามผมว่ารักคุณหนวดมั้ยไม่ได้รักมั้ง แต่รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆกับผู้ชายคนนี้ เวลาได้เห็นรอยยิ้มกวนๆจนตาเป็นสระอิ ยิ่งมีความสุขครับ มาถึงขนาดนี้แล้วผมไม่สัญญาอะไรกับคุณหนวดทั้งนั้น ว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป แต่จะขออยู่ข้างๆแบบนี้ไปเรื่อยๆ อยู่ข้างๆคุณหนวดแบบนี้แหละ
จำมาจากอินสตาแกรมของคุณหนวดที่เค้าลอกมาจากคนอื่นอีกทีว่า
ความสุขวันนี้ กับความสุขอนาคตจะเหมือนกันเหรอ?
ไม่รู้ว่าจะจบเรื่องนี้ยังไง แต่ก็ต้องขอบคุณล่วงหน้า และขอบคุณสำหรับคำตอบดีๆจากทุกๆท่านนะครับ ที่เข้ามาให้กำลังใจมือใหม่หัดเขียน PANTIP คนนี้ แล้วผมจะมาอัพเดทอาการของคุณหนวดเรื่อยๆนะครับ ว่าเค้าเป็นยังไงบ้าง คุณหนวดจะได้อยู่กับผมไปนานๆๆๆๆๆๆๆๆ ถ้าเค้าอยากอยู่นะ 55555 ผ่าง เล่นเองตอบเอง
สุดท้ายนี้คนที่ทราบผลเลือดของคุณหนวด ก็มีผม และ คลินิกนิรนาม ถ้าคุณหนวดผ่านมาเห็นกระทู้นี้อยากจะบอกคุณหนวดว่ายังมีคนที่คอยให้กำลังใจคุณหนวดอีกเยอะเลยนะครับ สู้ต่อไป คุณหนวดของเค้า (-^_^-)
เราคงไม่รู้หรอกว่าคุณหนวดจะรู้สึกอย่างไร?
คนที่ผมรักกำลังจะจบการศึกษาแต่เค้าติดเชื้อ HIV อายุแค่เริ่มตั้นเลข 2 คุณคิดว่าเค้าจะรู้สึกอย่างไร คนที่รู้มีแค่ผมกับเค้า
เรื่องที่เกิดขึ้นมันมีอยู่ว่า ค่อยมาต่อนะครับไปก่อนแล้ว
วันศุกร์ ที่ 11 พฤษภาคม 2018
มาแล้วครับ ขอบคุณคำแนะนำที่เข้ามานะครับถึงแม้ผมจะโพสต์ได้ไม่กี่ชั่วโมง ต่อๆๆๆๆครับ แล้วเรื่องมันก็เกิดขึ้นจากความคิดของผมเองนี่แหละครับ วันนั้นเรามีอะไรกันเสร็จผมก็ถามเค้าว่าเค้าเคยไปทำอะไรเสี่ยงๆมามั้ย เค้าก็ชะงั๊กไปสักพัก แล้วก็ตอบกับผมว่า เคย! เดี๋ยวเล่าให้ฟัง เค้าก็คงทำใจก่อนที่จะพูดให้ฟัง เพราะว่าเค้าคงไม่มั่นใจในตัวของผู้หญิงคนนั้นเหมือนกันครับ เริ่มเลยนะครับ เค้าบอกกับผมว่า ก่อนที่เค้าจะลงมาฝึกงานอยู่กรุงเทพ ก็ประมาณ 1 เดือนก่อนนั้น เค้าไปดื่มเหล้ากับเพื่อนเค้าครับ แล้วเมาบวกกับความวัยรุ่น วัยกำลังคึกคะนองเค้ากับเพื่อนได้ไป ร้านนวด ผมไม่รู้ว่าเป็นอาบอบนวดหรือเปล่านะครับ เพราะว่าผมก็ไม่เคยไป ได้แต่ผ่านทุกวัน อยากลองเหมือนกัน แฮ่!!!! เค้าบอกว่าเค้ามีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น 2 รอบ ซึ่งรอบแรกเค้าบอกว่า ไม่เป็นอะไรครับ ทุกอย่างมันผ่านไปด้วยดี ก็คงจะมีความสุขซะด้วยซ้ำ #ตัดพ้อ55555 เค้าได้รับเชื้อ HIV มาจากการมีอะไรรอบที่ 2 นี่แหละครับ ถุงยางแตกจ้า ฟังไม่ผิดครับ มันแตกแล้ว ก็ไม่หยุดนะครับเค้าคงคิดว่าไม่เป็นไร ปลอดภัย เห็นสวยๆ งั้นมั้ง ไม่ได้ไปทำกับเค้า เค้าก็เล่าว่าก็ทำจนเสร็จ เรื่องของวันนั้นก็จบลงแต่เพียงเท่านี้
มาเข้าเรื่องต่อกันเลยดีกว่าครับ ผมเป็นคนที่คบใครอยากจะคบให้นานๆคบให้ยาวๆ เบื่อการเริ่มต้นใหม่อะไรประมาณนั้น ผมก็ออกปากชวนเค้าว่า ตัวครับ เราไปตรวจเลือดกันมั้ย เค้าก็ไม่ปฏิเสธนะครับ แต่แค่กลัวๆว่าถ้าไปตรวจแล้วเป็น จะแจ้งไปที่บ้านมั้ย จะแจ้งไปที่ทำงานมั้ย จะแจ้งกับสถานศึกษามั้ย คงกังวลเรื่องพวกนี้มากกว่า แต่สุดท้ายแล้วถึงวันที่ผมนัด เค้าก็มานะครับ มาแบบผู้ชายแมนๆ หน้ามีความกังวลเล็กน้อย แต่ก็แอบหยอดมุข ทำให้ผมยิ้มได้เสมอ เอ้อผมลืมบอก เค้าเป็นคนกวนตีนกับเพื่อนครับ ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าถ้าคบกันไปเรื่อยๆ เค้าจะกวนตีนกับผมมั้ย 5555 กลับมาเรื่องของเรากันดีกว่า ไปถึง คลินิกนิรนาม สภากาชาดไทย เวลาน่าจะประมาณเก้าโมงกว่าๆได้มั้ง บรรยากาศเดิมๆที่ผมคุ้นเคย จากผู้คนมากหน้าหลายตา เจ้าหน้าที่บริการดี มีความยิ้มแย้มแจ่มใสในการให้บริการ แต่บางคนก็หน้าบูดเพราะว่าอาจจะเช้าอยู่ หรืออาจจะหิวข้าว อะไรก็ว่าไป ผมลืมไปผมเรียกผู้ชายแมนๆของผมคนนี้ ว่า คุณหนวด น่ารักป๊ะ คุณหนวดรับบัตรคิวจากพี่ผู้ชายใจดี ที่คอยยืนกดบัตรคิวให้เราอยู่ คุณหนวดได้บัตรคิวเบอร์ 1050 ผมได้บัตรคิวเบอร์ 1051 คุณหนวดเข้าช่องของเค้าไป ผมก็ยืนรอที่เข้าเข้าช่องของผม เพื่อกรอกข้อมูลต่างๆลงไป เรียบร้อยคุณหนวดก็ไปรับบัตรเขียว บัตรของคนรักสุขภาพ รับมาแล้วทำทุกอย่างเสร็จก็ไปรอเจาะเลือดกันครับ เราก็ไปนั่งกันสองคน ถามว่าตื่นเต้นมั้ย ผมไม่เท่าไหร่เพราะว่ามาบ่อยพอสมควร แต่ละปีใช้สิทธิ์ครบครับ ต้องจ่ายเงินเพิ่มด้วยอีกตะหาก
เราก็รอกันแป๊บนึง เค้าก็เรียกคิวผมเข้าไปแป๊บนึง คุณหนวดก็ตามเข้าไป เสร็จเรียบร้อยพี่คนสวยที่เจาะเลือดให้ผม แกก็บอกว่ารอผลเลือดประมาณ 2 ชั้วโมงนะคะ เอ้ย 1 ชั่วโมงนะคะ อันนี้ผมเล่นมุขนะ ทำไมถึงบอก 2 ชั่วโมงจะมาเฉลยตอนท้าย ผมก็ขอบคุณแล้วก็เดินออกไปนั่งรอที่เค้ารอๆกันตรงโถงตรงกลางที่เค้ารอฟังผลนั่นแหละครับ ผู้คนมากหน้าหลายตา ทั้งไทยและเทศ ทั้งหญิงและชาย ทั้งสาวประเภท 2 ก็มานั่งกันอยู่ตรงนั้น ไม่เห็นมีใครคุยกับใคร ไอเราก็อยากคุยนะ เพื่อจะลดความตึงเครียด อะไรประมาณนั้น ก็เลยหันมาเล่นกับคุณหนวดเพื่อฆ่าเวลาระหว่างที่เรารอ เค้าเล่นอุ๋งๆกันด้วยแหละ แบบมีคลิปด้วยแต่ไม่ให้ดูหรอก คุยไปก็ถามกันไป เวลาผ่านไปช้ามาก ช้าที่สุด ช้าจนแบบ หิวก็หิวยังต้องมากดดันแบบนี้อีก หิวแล้วหิวอีก หิวจนหายหิว แล้วกลับมาหิวใหม่ก็ยังไม่เรียก ซึ่งคิวอื่นๆน๊าน เรียกผ่านไป จนเลยคิวผมกับคิวคุณหนวดไปละ ก็เลยคิดว่ารอแป๊บละกัน เจ้าหน้าที่คงยุ่ง วันนี้คงมีคนมาตรวจเยอะ
แล้วเวลานั้นของคุณหนวดก็มาถึงเจ้าหน้าที่ก็เรียกคิวนางแล้วนางก็เดินไป ผมนี่ขอพระเจ้าเลยครับว่าอย่าให้คนรักของลูกเป็นอะไรเลยนะครับ แล้วเค้าก็ให้มารอหน้าห้องตรวจ เสร็จแล้วแจ้าหน้าที่ก็ตะโกนออกมาจากห้อง เชิญบัตรคิวเลข 1050 คะ คุณหนวดก็เข้าไปซึ่งรวมเวลาที่เรารอกันตอนนี้ เฉลยเมื้อกี้นะครับ เรารอกันมา 2 ชั่วโมงละจ้า ตอนนี้ก็จะเที่ยงแล้ว พอคุณหยวดเข้าไปเท่านั้นแหละ คำอ้อนวอนขอพระเจ้าดังขึ้นมาในเหัวอีกครั้ง เค้าเข้าไปนานอยู่นะครับ ผมดูเวลาผ่านไป 5 นาทีแล้วครับแล้วคุณหนวดก็เดินออกมาพร้อมกระดาษเพิ่มอีก 1 แผ่นให้ไปที่ รพ.กรุงเทพคริสเตียน เค้าก็ไม่ยอมพูดอะไร เหมือนทำหน้ากังวลมากขึ้นจากตอนแรก แล้วพูดแค่ว่าหมอให้ตรวจเลือดซ้ำ แล้วคุณหนวดก็ไป ซึ่งในความคิดผมนะ แน่นอนชัวร์ เอาแล้วคุณหนวด คุณหนวดไปได้ซักักผมก็นั่งรอเรียกคิวของผม 1051 เนี่ยผ่านไปสองชั่วโมงกว่าละด้วยซ้ำ หรือว่าชั้นจะ ชั้นจะ สมองคิดไปโน่น คิดไปไหนต่อไหนละ คิดอีกแง่ เป็นก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวนี้ยาดี ชีวิตปกติ ออกกำลังกาย หล่อๆทุกวัน หน้าที่การงานก็ไม่ได้กระทบ ถ้ารักษาสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง อยู่ได้อีกน๊าน ที่ห่วงที่สุดก็พ่อแม่พี่น้องแหละครับ
ด้วยความที่ทนไม่ไหวแล้วโว๊ยๆ เดินลิ่วไปเลยจ้า แล้วถามเจ้าหน้าที่ไปเบาๆด้วยความนอบน้อมและสายตาอ้อนวอนว่า ขอโทษนะครับคิวนี้ยังไม่ถึงหรอครับ ได้คำตอบที่พีคกว่าคือ " โทษทีครับผมลืมเรียก เลยคิวไปแล้วครับ งั้นไปรอหน้าห้องเบอร์ 27 นะครับ " ชั้นจำได้แม่น ฮึ แล้วแล้วก็ถึงเวลาเจ้าหน้าที่เรียกผมเข้าไป ประโยคแรกที่เค้าถาม ไปทำอะไรมาคะ แล้วจะให้อิชั้นตอบว่ายังไงละเจ้าคะ อิชั้นคิดไม่ออก! ก็เลยบอกไปว่าผมมาตรวจเลือดคู่กับแฟนครับ ผลการตรวจของคุณน๊าน ของคุณน๊าน ท๊าดา ไม่เป็นคะ ผลเลือดปกติ เหมือนโลกทั้งใบสดใสอีกครั้ง ผมกล่าวขอบคุณเจ้าหน้าที่ แล้วเค้าก็บอกว่า รอบนี้เป็นการเคลียร์ผลแล้วนะคะ ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร รอผู้รู้มาตอบนะครับ เพราะตอนนี้เป็นห่วงคุณหนวดมากกว่า ผมก็ออกมานั่งรอคุณหนวดเค้า ผมก็ไลน์หาตอบช้า โทรเลยปลายสายพูดว่าแบตเหลือ 10% ตอนนี้ ฝั่งนี้ก็เลยตอบกลับไปว่า ปิดเน็ตจะได้เอาไว้โทรหา แล้วผมก็ทิ้งทายประโยคไปว่า เค้าอยู่นี่นะ รออยู่นี่นะ แล้วเค้าก็ตอบม่าว่า เดี๋ยวกลับไปหานะ รอเค้าหน่อยนะ อี
!! (ขออภัยสำหรับคำว่าอี้
คุณหนวดกลับมาพร้อมซองกระดาษสีน้ำตาลเล็กๆและเหมือนจะมองไม่เห็นผมแล้วเดินผ่านไป ผมแหงนหน้ามองเพราะผมนั่งบริเวณที่คนเดินผ่าน และจำกลิ่นน้ำหอมของเค้าได้ เหมือนเค้าก็ตามหาผมนะ คงคิดว่ารอแหละ เค้าก็ไปดำเนินการนู้นนี่นั่น และไปรอหน้าห้องเบอร์ สามสิบอะไรก็ไม่รู้ จำไม่ได้ จำได้ว่าห้องสุดท้ายประตูสีส้ม ผู้คนที่นั่งอยู่บริเวณนั้น มีรังษีของความวิตกกังวลอย่างมากออกมา อยากจะปลอบพวกเค้ากันนะ แต่ทำได้แค่มองตา กลับมาที่คุณหนวดรอเรียก แล้วพี่หมอก็เรียกคุณหนวดเข้าไป แป๊บนึงคุณหนวดก็เดินออกมา เค้าให้ไปรอจ่ายเงิน คุณหนวดบอกเค้าให้ไปรับยา ชัวร์แล้วจ้าคุณหนวดรับคุณ HIV มาแล้วจ้า ไม่อึ้งนะ ไม่ร้องด้วยหลังจากที่ทราบผล เพราะเตรียมใจมาแล้ว ว่าถ้าเป็นก็จะอยู่ข้างๆเค้าแบบนี้แหละ ลืมบอกไปว่าผมให้คุณหนวดดูผลเลือดผม แล้วเค้าคงรับรู้แหละว่าผมไม่เป็น แกก็ใส่ซองคืนมาให้ผม แล้วก็กุมมือกันแน่น
รับยาเสร็จก็กลับโดยที่คุณหนวดก็ยังร่าเริง แต่ข้างในไม่รู้ว่าเป็นยังไง กลัวผมไม่มีความสุขมั้ง #มโนคิดว่าผู้ชายห่วง คุณหนวดเล่าว่าตอนที่เจ้าหน้าที่แจ้งผล คุณหนวดก็ยังยิ้มก็ยังเหมือนเดิม เจ้าหน้าที่ถามว่าเตรียมใจมาแล้วหรอ เพราะว่าไม่มีสีหน้าเครียด ไม่อะไรเลย ดูปกติมากๆ ตอนที่เดินออกมาอยากกอดคุณหนวดมากนะ ได้แค่คิดแล้วก็เดินคุยกันไป จนถึงรถก็ไปหาข้าวเช้า ข้าวเที่ยง และข้าวเย็นรวมกัน เพราะว่ายังไม่ได้แด๊กอะไรมาตั้งแต่ตอนเช้า เพื่อบันทึกเป็นความทรงจำคุณหนวดกินข้าวขาหมู ส่วนผมกินข้าวมันไก่ แค่นี้แหละ ก็เสร็จเราก็กลับห้องกัน พอปิดประตูห้องเท่านั้นแหละ รีบกระโดดขึ้นเตียงเลย ม่ายช่าย รีบกอดกันเลยครับ เหมือนแบบต่างคนต่างรู้ จะร้องไห้น้ำตาคลอ ผมนะ
มาถึงตรงนี้แล้วคุณหนวดก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรไปมาก แค่กังวลเรื่องการกินยา เพราะว่าเป็นช่วงปรับตัว ถ้านับมาวันนี้ก็วันที่ 2 แล้วครับที่คุณหนวดกินยา เค้าก็จะคอยบอกอาการมาเรื่อยๆว่ากินไปแล้วรู้สึกยังไงบ้าง ผมก็ได้แต่บอกคุณหนวดไปว่าสู้ๆ เค้าอยู่ข้างๆตัวนะ อยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ไม่ได้เพราะว่าสงสาร ตอนนี้ถามผมว่ารักคุณหนวดมั้ยไม่ได้รักมั้ง แต่รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆกับผู้ชายคนนี้ เวลาได้เห็นรอยยิ้มกวนๆจนตาเป็นสระอิ ยิ่งมีความสุขครับ มาถึงขนาดนี้แล้วผมไม่สัญญาอะไรกับคุณหนวดทั้งนั้น ว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป แต่จะขออยู่ข้างๆแบบนี้ไปเรื่อยๆ อยู่ข้างๆคุณหนวดแบบนี้แหละ
จำมาจากอินสตาแกรมของคุณหนวดที่เค้าลอกมาจากคนอื่นอีกทีว่า ความสุขวันนี้ กับความสุขอนาคตจะเหมือนกันเหรอ?
ไม่รู้ว่าจะจบเรื่องนี้ยังไง แต่ก็ต้องขอบคุณล่วงหน้า และขอบคุณสำหรับคำตอบดีๆจากทุกๆท่านนะครับ ที่เข้ามาให้กำลังใจมือใหม่หัดเขียน PANTIP คนนี้ แล้วผมจะมาอัพเดทอาการของคุณหนวดเรื่อยๆนะครับ ว่าเค้าเป็นยังไงบ้าง คุณหนวดจะได้อยู่กับผมไปนานๆๆๆๆๆๆๆๆ ถ้าเค้าอยากอยู่นะ 55555 ผ่าง เล่นเองตอบเอง
สุดท้ายนี้คนที่ทราบผลเลือดของคุณหนวด ก็มีผม และ คลินิกนิรนาม ถ้าคุณหนวดผ่านมาเห็นกระทู้นี้อยากจะบอกคุณหนวดว่ายังมีคนที่คอยให้กำลังใจคุณหนวดอีกเยอะเลยนะครับ สู้ต่อไป คุณหนวดของเค้า (-^_^-)
เราคงไม่รู้หรอกว่าคุณหนวดจะรู้สึกอย่างไร?