เรากับสามีแต่งงานกันมาได้4ปีแล้วเราทั้งสองเก็บเงินช่วยกันจนได้มีวันแต่งงาน หลังจากแต่งงานได้ 1ปีและเราได้คลอดลูก 1 คนและในปีนั้นเราได้ถมที่ที่จะสร้างบ้านด้วยเงินเก็บจำนวนนึงและมีเหลือนิดหน่อยเพื่อไว้ใช้ในครอบครัวให้ถึงสิ้นเดือนเงินเดือนออกเพราะเรากับสามีก็ยังมีงานทำ เล่าเลยล่ะกัน
1. พ่อสามีขอยืมเงินครั้งแรกไป 20000บาทว่าจะใช้คืนภายในสองสามเดือน เราไม่มีเงินก้อนให้เลยกดบัตรเครดิตให้พ่อ และเราก็ผ่อนจ่ายดอกเอง แต่การใช้คืนก็เลื่อนออกไปไม่มีกำหนดคืนจากพ่อ
2. อีกสามเดือนผ่านไปขอยืมอีก5000บาทไม่มีกำหนดคืน
3. ยืมอีก 30000บาท ครั้งนี้เราเริ่มพูดกับแฟนแล้วว่าต้องใช้คืนถ้าไม่คืนเราไม่ให้เพราะเราต้องเตรียมคลอดลูกคนที่สองเงินนี้คือเงินไว้ใช้จ่าย สามีเราต้องเอาทองไปจำนำเอาเงินให้พ่อและเราต้องจ่ายดอกเบี้ยรอจนกว่าพ่อจะคืนเงินมาให้เพื่อไถ่ทอง แต่รอบนี้ได้เงินต้นคืน
...เราคลอดลูกแล้วแต่ลูกเราไม่แข็งแรงหาหมอตลอดทุกเดือนเราต้องลาออกจากงานมาดูแลลูก
4. ยืมอีก50000บาท กำหนดยืม พย.60 คืน พค.61
ครั้งนี้เราก็จำนำทองให้เช่นเคยเพราะเราไม่มีเงินเก็บเพราะเอาเงินถมที่ลงทุนชื้อหมูไปหมดแล้วที่ผ่านมาก็ประคับประคองครอบครัวด้วยเงินที่ไม่มาก ไม่มีเงินก้อน และเราก็ตัดดอกเบี้ยทองจนถึงวันที่พ่อคืนเงินและไถ่ทองออกมา
เกิดเรื่อง...เราน้อยเนื้อต่ำใจที่ต้องเป็นหนี้เพราะพ่อสามียืมเงินทุกครั้งพอได้เงินมาเราเลยไม่อยากเก็บเงินไว้กับสามีแล้ว เพราะสามีปิดบังเราครั้งที่พ่อยืมไป50000สามีไม่บอกเราเรามารุ้ทีหลัง
ซึ่งเป็นช่วงที่เราจำเป้นจะต้องใช้เงินเราต้องตรวจรักษาลูกคนเล็กเราหวังว่าจะเอาทองนี้ไปจำนำแต่มารุ้ทีหลังว่าพ่อสามีเอาไปแล้ว
เราน้อยใจเราเพลียใจกับเรื่องนี้มันสะสมมานานเราตัดพ้อต่อว่าสามีว่าทำไมพ่อถึงเอ่ยยืมตลอดทั้งๆเราไม่มีเงินก้อนสำรองเลยมีแต่เป็นหนี้ให้พ่อทั้งนั้นทำไมไม่เห็นใจเราบ้างเอากับลูกชายอย่างเดียวไม่นึกถึงจิตใจลูกสะใภ้เลยอีกอย่างก็เห็นๆอยุ่ว่าหลานเกิดมาก็ไม่แข้งแรงต้องหาหมอใช้เงินทุกครั้งงานเมียก็ไม่ได้ทำทำไมพ่อไม่นึกเห็นใจพี่บ้างไม่เห็นใจหนูบ้างพ่อคิดว่าพี่มีเงินเหรอทำไมพ่อไม่ยืมกับทางพี่สาวของพี่บ้างเขามีทุกอย่างทั้งบ้านทั้งรถทำไมพ่อไม่หันหาทางนั้นบ้างพ่อไม่เคยให้พี่สาวพี่พี่เขยพี่ต้องลำบากอะไรเลยแต่กับพี่พ่อเอ่ยจะยืมอย่างเดียวจนเราไม้รุ้จะเอาเงินที่ไหนให้พ่อยืมนอกจากเราจะเป้นหนี้เองแล้วเอาเงินให้พ่อเราต้องตัดจ่ายดอกเบี้ยทุกครั้ง เราก็บ่นตัดพ้อไปเพราะมันไม่ไหวจริงๆ.. เพราะบางทีก็นึกโกรธพ่อสามีมาพูดว่ามีที่ทางก็แบ่งให้เท่าๆกัน แต่ทพไมเวลาจะเอาเงินต้องเอาแต่กับลูกชายไม่เคยหันหาเอ่ยรบกวนลูกสาวเลย..
อยากถามคนที่อ่าน...เราเห็นแก่ตัวมากไหม...หรือผิดไหมที่บ่นตัดพ้อน้อยใจกับสามีตัวเอง..บางครั้งแอบโกรธพ่อสามี
แสดงความคิดเห็นให้เราหน่อย
พ่อของสามีขอยืมเงิน และทุกครังเรากับสามี ต้องเป็นหนี้
1. พ่อสามีขอยืมเงินครั้งแรกไป 20000บาทว่าจะใช้คืนภายในสองสามเดือน เราไม่มีเงินก้อนให้เลยกดบัตรเครดิตให้พ่อ และเราก็ผ่อนจ่ายดอกเอง แต่การใช้คืนก็เลื่อนออกไปไม่มีกำหนดคืนจากพ่อ
2. อีกสามเดือนผ่านไปขอยืมอีก5000บาทไม่มีกำหนดคืน
3. ยืมอีก 30000บาท ครั้งนี้เราเริ่มพูดกับแฟนแล้วว่าต้องใช้คืนถ้าไม่คืนเราไม่ให้เพราะเราต้องเตรียมคลอดลูกคนที่สองเงินนี้คือเงินไว้ใช้จ่าย สามีเราต้องเอาทองไปจำนำเอาเงินให้พ่อและเราต้องจ่ายดอกเบี้ยรอจนกว่าพ่อจะคืนเงินมาให้เพื่อไถ่ทอง แต่รอบนี้ได้เงินต้นคืน
...เราคลอดลูกแล้วแต่ลูกเราไม่แข็งแรงหาหมอตลอดทุกเดือนเราต้องลาออกจากงานมาดูแลลูก
4. ยืมอีก50000บาท กำหนดยืม พย.60 คืน พค.61
ครั้งนี้เราก็จำนำทองให้เช่นเคยเพราะเราไม่มีเงินเก็บเพราะเอาเงินถมที่ลงทุนชื้อหมูไปหมดแล้วที่ผ่านมาก็ประคับประคองครอบครัวด้วยเงินที่ไม่มาก ไม่มีเงินก้อน และเราก็ตัดดอกเบี้ยทองจนถึงวันที่พ่อคืนเงินและไถ่ทองออกมา
เกิดเรื่อง...เราน้อยเนื้อต่ำใจที่ต้องเป็นหนี้เพราะพ่อสามียืมเงินทุกครั้งพอได้เงินมาเราเลยไม่อยากเก็บเงินไว้กับสามีแล้ว เพราะสามีปิดบังเราครั้งที่พ่อยืมไป50000สามีไม่บอกเราเรามารุ้ทีหลัง
ซึ่งเป็นช่วงที่เราจำเป้นจะต้องใช้เงินเราต้องตรวจรักษาลูกคนเล็กเราหวังว่าจะเอาทองนี้ไปจำนำแต่มารุ้ทีหลังว่าพ่อสามีเอาไปแล้ว
เราน้อยใจเราเพลียใจกับเรื่องนี้มันสะสมมานานเราตัดพ้อต่อว่าสามีว่าทำไมพ่อถึงเอ่ยยืมตลอดทั้งๆเราไม่มีเงินก้อนสำรองเลยมีแต่เป็นหนี้ให้พ่อทั้งนั้นทำไมไม่เห็นใจเราบ้างเอากับลูกชายอย่างเดียวไม่นึกถึงจิตใจลูกสะใภ้เลยอีกอย่างก็เห็นๆอยุ่ว่าหลานเกิดมาก็ไม่แข้งแรงต้องหาหมอใช้เงินทุกครั้งงานเมียก็ไม่ได้ทำทำไมพ่อไม่นึกเห็นใจพี่บ้างไม่เห็นใจหนูบ้างพ่อคิดว่าพี่มีเงินเหรอทำไมพ่อไม่ยืมกับทางพี่สาวของพี่บ้างเขามีทุกอย่างทั้งบ้านทั้งรถทำไมพ่อไม่หันหาทางนั้นบ้างพ่อไม่เคยให้พี่สาวพี่พี่เขยพี่ต้องลำบากอะไรเลยแต่กับพี่พ่อเอ่ยจะยืมอย่างเดียวจนเราไม้รุ้จะเอาเงินที่ไหนให้พ่อยืมนอกจากเราจะเป้นหนี้เองแล้วเอาเงินให้พ่อเราต้องตัดจ่ายดอกเบี้ยทุกครั้ง เราก็บ่นตัดพ้อไปเพราะมันไม่ไหวจริงๆ.. เพราะบางทีก็นึกโกรธพ่อสามีมาพูดว่ามีที่ทางก็แบ่งให้เท่าๆกัน แต่ทพไมเวลาจะเอาเงินต้องเอาแต่กับลูกชายไม่เคยหันหาเอ่ยรบกวนลูกสาวเลย..
อยากถามคนที่อ่าน...เราเห็นแก่ตัวมากไหม...หรือผิดไหมที่บ่นตัดพ้อน้อยใจกับสามีตัวเอง..บางครั้งแอบโกรธพ่อสามี
แสดงความคิดเห็นให้เราหน่อย