ทำไมคิดอะไรไม่ออก ต้องไปเสี่ยงดวงเอาที่กรุงเทพ

พอดีผมนั่งรอเพื่อนอยู่ข้างทางในเมืองโคราช มีผู้ชายอายุประมาณ 50 สภาพโทรมๆถือถุงเสื้อผ้ามาถุงนึง เดินมาถาม

ผู้ชาย: ร้านเฟอร์นิเจอร์อยู่แถวไหน จะไปหาสมัครงาน
ผม: แถวใกล้ๆนี้เคยมีอยู่ครับ แต่มันรื้อไปแล้ว
ผู้ชาย: ไปสระบุรีไกลมั้ย
ผม: ไกลอยู่ครับ ข้ามไปอีกจังหวัด แล้วน้าจะไปยังไง
ผู้ชาย: จะเดินไปกรุงเทพ
ผม: น้า ไปกรุงเทพ ค่าใช้จ่ายสูงมากครับ อะไรๆก็ต้องซื้อหมดทุกอย่าง น้ามาจากไหนล่ะ
ผู้ชาย: มาจากขอนแก่น
ผม: ผมว่านี้กลับไปบ้านหารับจ้าง ไม่มีก็เป็นยาม กวาดลานมัน หรือไม่มีจริงๆก็ยังหาจับปลาเก็บผักตามคลอง ดีกว่าไปตกระกำลำบากอยู่กรุงเทพ
ผู้ชาย: ตัดสินใจออกมาแล้ว อยู่บ้านก็อายเขา เงินไม่มี ลูกก็เรียน
ผม: แล้วคิดว่าไปแล้วจะดีกว่าที่เป็นอยู่เหรอ อยู่บ้านไม่มีอะไรยังไปหาจับปลาเก็บผัก ยังไงก็มีที่นอน ไปกรุงเทพพี่จะไปนอนที่ไหน ค่าเช่าค่ากินพี่หาได้ไม่พอยาใส้หรอก
ผู้ชาย: ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เสี่ยงดูเผื่อฟลุ๊กกับเขาบ้าง
ผม: พี่จะไปหวังฟลุ๊กอะไร กับการทำงานให้คนอื่นจ้าง ยังไงพี่ลองไปจัดหางานดูประกาศก่อนก็ได้เดินไปทางนี้ ดีกว่าจะถ่อสังขารไปถึงกรุงเทพ 3 วันมันจะถึงเปล่า