แม่ติดเหล้าติดบุหรี่อย่างหนัก อยากพาไปเลิก แต่แกบอกว่ายอมตาย ผมควรทำไงดีครับ

เล่าไปบางที่หลายคนคงไม่เชื่อผมนะ ผมไม่รู้จะอธิบายสิ่งที่เกิดว่าอะไรคือสาเหตุหลักไม่ได้เลย ตอนนี้คือแม่ติดเหล้าครับ กินทุกวัน บุหรี่ก็สูบจัดมากๆ อายุห้าสิบกว่าๆ แล้วสภาพร่างกายทรุดโทรมมากๆ ขอให้เลิกหลายครั้ง แต่แกไม่ยอม เคยแอบถามๆ ว่าถ้าผมจับไปให้โรงพยาบาลเลยละ แกบอกว่า ให้แกเลิกแกยอมตาย ความสุขในชิวิตแก ถ้าแกกินแล้วไม่ก่อปัญหาผมก็คงจะทำใจแล้วยอมๆ ให้แกหาความสุขใส่ตัวตามที่แกได้ขอร้องครับ แต่ประเด่นคือ แกตอนนี้เหมือนว่าแกจะมีปัญหาด้านอารมณ์ด้วยครับ ครอบครัวผมอยู่บ้านด้วยกันตอนนี้ ห้าคน พี่ชาย หลานสาว พ่อ แม่ แล้วก็ผม พี่ชายผมก็ติดเหล้าเหมือนกันจนต้องเอาเข้าจิตเวชสองรอบละ ถึงดีขึ้นหน่อย ก็กินกับแม่นี้ละครับไม่ไช่ใครที่ใหนไกล ตอนนี้หลายสาวกำลังโตเป็นสาวแกด่าทุกวัน ผมละกลัวหลานสาวเสียคนจริงๆ เขายิ่งโดนแม่ทิ้งตั้งแต่ยังจำความไม่ได้ ล่าสุดแม่ผมมโนต่างๆ นาๆ ไม่ได้มีใครว่าแก แกก็คิดขึ้นมาเองว่าเขาว่าแก ขโมยบัตรประชาชนแกไปกูเงิน หมดบ้านไม่ได้มีใครขโมยอะไรเลย แต่ก่อนผมเอาเงินเดือนให้แกประจำนะ แต่แม่ผมเขาก็เอาไปทำอะไรไม่รู้จะหมดโดยที่ไม่ได้มีอะไรเข้าบ้านเลย เมื่อก่อนซื้อทองให้ แกก็เอาไปขาย เอาเงินสดให้ก้อนนึง หกพันกว่าบาท หมดในวันเดียว เหมือนเอาเงินให้จ้างแกไปกินเหล้า ผมเลยไม่ให้แก และรับค่าใช้จ่ายในบ้านมาดูแล ค่าไฟ ค่าสบู่ยาสระผม ค่าอาหารเย็น แต่แกไม่พอใจ แกจะให้ผมออกค่าใช้จ่ายในบ้านทั้งหมด และเอาเงินให้แกทุกเดือนด้วย ผมก็มีค่าใช้จ่ายแต่ละเดือนใหนจะหนี้สินที่แม่แกเล่นทำธุรกิจครอบครัวหล่มอีก ผมคงไม่ใหว ผมทะเลาะห์กับแกหลายรอบละ และสุดท้ายก็จบด้วยการที่แม่ผมร้องไห้ ทวงบุญคุณข่าวแดงแกงร้อน น้ำนมแก แล้วก็สาบแช่งผมให้หล่มให้จม ไม่เจริญ แล้วถ้าผมไม่เจริญแล้วใครจะเลี้ยงแกทำไมแกไม่คิดก็ลูกช่างคนโตแกก็เป็นบ้าไปแล้วลูกสร้างก็หนีไปสร้างชีวิตใหม่ไม่กลับมาแล้ว ตอนนี้รายได้ก็มีแค่ผมที่ดูแล้วบ้านกับพ่อผมที่ไปรับจ้างดูแลสวนพอได้ค่าขนมค่าโรงเรียนหลาน ผมเครียดกับงานก็ว่าหนักแล้ว กลับมาบ้านเจอแบบนี้ทุกวัน กินแล้วบ่น ยังไม่พอ ต้องชวนเพื่อนมากินด้วย น้าผมก็ติดแกก็จะเอาน้องแกนี้ละมาโว้ยวายที่บ้านประจำ ทั้งๆ ที่น้าผมก็เขาโรงพยาบาลสองรอบยังไม่เข็ด คำว่า แม่ คำว่า มารดา คำๆนี้มีพระคุณเหลือเกิน ผมทราบซึ่งดี แต่ทำไมแม่ดึงตัวเองลงแบบที่ผมดึงไม่ขึ้นเลย ปมอะไรทำลายแก แกน้อยใจอะไร คิดมาจะสิบปีละ ยังหาคำตอบไม่ได้เลยครับ ลูกไม่เลี้ยงก็ไม่ใช่ ก็ผมเคยกู้เงิน เอาเงินเก็บให้ก็แล้วแกก็เล่นเอาไปปล่อยให้เพื่อนขึ้เหล้ายืมแล้วะไม่คือ ไม่มีข้าวกินซะอย่างนั้น ว้ันสำคัญจำได้เสมอจัดวันเกิดให้ก็ไม่อยากกิน ตักไปนั้งกินคนเดียวในห้องนอน จะว่าแกบ้าแต่แกก็่มีสติอยู่ แต่แกก็ชอบตู่เอาว่าคนโน้นคนนี้อยากเป็นใหญ่เป็นหัวหน้าครอบครัวแทนแก ล่าสุด แอบเอาฉโนดที่ดินบ้านที่เราอยู่ไป พยายามขายให้ญาติพี่น้องที่มีเงิน ดีแต่เขาบอกว่าไม่เอาดีกว่า ตั้งสติก่อน ผมก็อายุเยอะแล้วครับ ครอบครัวก็ไม่มี ไม่ใช่ไม่อยากม่ี แต่ติดตรงมีไม่ได้ ถ้าต้องเอาเม่ียมาอยู่ด้วยในบ้าน มีหวังเขาสติแตกตายแน่ๆ ต้องนี้สภาพแม่คือที่สุดแล้วครับ อันนี้คือสิ่งที่ผมห่วงสุด แกมโนเองได้ จินตนาการว่าผมขโมยบัตรประชาชนแกไปกูเงิน มโนว่าผมขายยา มโนโนว่าผมติดแอบมีเมียมีลูก และสาปแช่งผมทุกวัน ตอนนี้เหลือแผนสุดท้ายคือ ผมจะท้าแก ถ้าแกยอมเลิกเหล้าไปรับการรักษาเป็นทางการ ผมจะให้แก 5 หมื่น ผมจะสละรถ ผมนี้ละ เป็นรางวัลให้แก แต่ถ้าแกไม่เอาด้วย หรือว่า หลอกเอาเงินผม แล้วไม่ได้รักษา ผมจะสรุปได้ว่า แกคงปราถนาจะใช้ชีวิตที่เหลือบนความสุขของแก โดยไม่แคร์ว่าผมจะมีชิวตยังไง ผมก็จะถือว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณแกเหมือนกันที่เลี้ยงผมมา