คือว่าผมเป็นลูกคนที่2ของพ่อผม ซึ่งลูกคนแรกของพ่อคือแฟนเก่าพ่อนะครับ แล้วพ่อก็มามีแฟนใหม่คือแม่ผม หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้แต่งงานกันนะครับ ไม่ได้จดทะเบียน แต่แล้วก็มีผม พอผมสองขวบ พ่อไปมีแฟนใหม่ แม่เลยหนีกลับบ้าน ผมเลยอยู่กับพ่อและปู่ย่า หลังจากนั้นไม่นาน พ่อกับแม่เลี้ยงก็ย้ายออกไป ทำให้ผมอยู่กับปู่ย่ากัน3คน พ่อผมก็มีลูกเป็นผู้หญิงอีก1คนกับแม่เลี้ยง หลังจากที่แยกตัวออกไป ส่วนแม่พอผมได้7-8ขวบเขาก็มีแฟนใหม่แล้วก็มีลูก พอมาเป็นอย่างนี้ ผมก็ไม่เคยได้อะไรจากพ่อแม่เลย พ่อผมก็อยู่กับครอบครัวใหม่อย่างมีความสุข น้องสาวผมเรียนเอกชน มีเงินซื้อนู้นนี่ใช้ ส่วนน้องชายที่เกิดจ่กแม่กับพ่อใหม่ก็ได้ทุกอย่าง แม่ส่งเงินให้เดือนละหมื่น ส่วนผมได้3000 บางเดือนก็ไม่ได้ ถามว่าผมพอใจในสิ่งที่ผมมีไหม ผมก็พอใจ ผมรักปู่ย่ามากๆ เพราะเขาเลี้ยงผมมา แต่ว่าพ่อกับแม่ผมล่ะ เขาไม่คิดถึงผมกันเลยหรอครับ พอปู่ผมเขาจะให้แม่ช่วยส่งเงินให้ผมเรียนต่อมหาลัย แม่เขาพูดว่า "แม่ให้แค่นี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว" ผมควรจะรู้สึกอย่างไรครับ (ผมไม่เคยรักน้องคนไหนเลยนะครับ ทั้งพ่อใหม่แม่ใหม่ด้วย) มีพี่ๆเพื่อนๆในนี้ใครเคยเป็นแบบผมไหมครับ
น้อยใจในครอบครัวนิดหน่อยครับ