เรามีคนที่แอบชอบอยู่เค้ารู้ตัวนานแล้วแต่เราเพิ่งได้คุยกัน
เมื่อวานคนที่เราแอบชอบเงินหายเค้าเลยทักมาบอกว่า เลี้ยงข้าวหน่อย ตอนนั้นเราพร้อมเลี้ยงมาก เพราะจะออกไปข้างนอกพอดี เค้าบอกมารับหน่อย เราพร้อมทุ่มมาก แต่พอไกล่เกลี่ยกันเป็นผ่านที่เค้าต้องมาหาเราแต่เราเลี้ยง บรรยากาศก็ดี แต่เราชวนไม่เก่งเลยได้คุยกันน้อนมาก ขนาดในแชทเรายังไม่รู้จะคุยอะไรเลย
พอหาไรกินเสร็จเราก็แยกย้ายกัน
ส่วนวันนี้ เค้าบอกว่าเค้าจะบ้านเพื่อน เราก็โอเคไม่ได้ว่าอะไร ซักพักเพื่อนเราที่สนิทกับเค้าเหมือนกันทักมาบอกเราว่ากินหมูกระทะกันเราตอบตกลงแต่มีข้อแม้ว่าต้องมากินที่บ้านเราด้วยความที่เราไม่รู้ว่าคนที่เราแอบชอบจะมาด้วยสักพักเพื่อนก็บอกเราว่าคนที่เราแอบชอบจะมาด้วยเราดีใจมากแต่เค้าดูเหมือนจะเทนัดเราตอนนั้นเราแอบเสียใจเรากินไม่ลงเลยทำอะไรก็ไม่ถูกเพราะส่วนตัวแล้วเราเปนคนไม่ชอบคนเทนัด เข้าได้แต่เลื่อนไปเรื่อยๆเดี๋ยวพี่ไปนะแป๊บนะกำลังขึ้นรถอะไรทำนองนี้เราแอบเสียใจแต่สักพักมีแชทเด้งมาว่าบ้านอยู่ซอยอะไรเรารีบตอบมากเค้าจึงมาถึงบ้านแต่ก็ไม่ค่อยได้คุยอะไรกันพอเค้ากลับบ้าน เราก็ได้คุยกันน้อยมากเพราะตั้งแต่คุยกันมาเขาไม่เคยชวนเราคุยเลยจนทำให้เราคิดว่าเค้าอาจจะไม่ได้อยากคุยกับเราหรือเขาอาจจะคุยแก้เหงาเราคิดไปได้หลายอย่างมากแต่ตอนนี้เรารักเค้ามากตอนแรกเราคิดว่า เราใช้คำว่ารักเร็วไป แต่จริงๆเราก็พอได้คุยกันก่อนนี้บ้างเราจริงจังกับเค้ามากแต่ดูเหมือนเค้าไม่จริงจังกับเราเลยเราคิดมากมากจนร้องไห้เก็บเอาไปฝันทำอะไรก็ไม่ได้กินไม่ได้นอนไม่หลับเรารักเขาอย่างบอกไม่ถูกแต่พอเราคิดว่าเค้าคงไม่ได้จริงจังกับเรามันจะมีความคิดหนึ่งแทรกเข้ามาว่าถ้าเค้าไม่ได้คิดอะไรกับเราเค้าจะมาหาเราถึงบ้านหรอเพราะบ้านเค้ากลับบ้านเราไกลกันมากแต่อย่างว่าเราไม่อยากเข้าข้างตัวเอง ใครก็ได้ช่วยเราทีเราเครียด
ชวนคุยไม่เก่ง กลัวเค้าเบื่อ แต่เค้าก็ไม่เคยทำให้รู้สึกว่าจะอยู่ต่อได้นานเลย
เมื่อวานคนที่เราแอบชอบเงินหายเค้าเลยทักมาบอกว่า เลี้ยงข้าวหน่อย ตอนนั้นเราพร้อมเลี้ยงมาก เพราะจะออกไปข้างนอกพอดี เค้าบอกมารับหน่อย เราพร้อมทุ่มมาก แต่พอไกล่เกลี่ยกันเป็นผ่านที่เค้าต้องมาหาเราแต่เราเลี้ยง บรรยากาศก็ดี แต่เราชวนไม่เก่งเลยได้คุยกันน้อนมาก ขนาดในแชทเรายังไม่รู้จะคุยอะไรเลย
พอหาไรกินเสร็จเราก็แยกย้ายกัน
ส่วนวันนี้ เค้าบอกว่าเค้าจะบ้านเพื่อน เราก็โอเคไม่ได้ว่าอะไร ซักพักเพื่อนเราที่สนิทกับเค้าเหมือนกันทักมาบอกเราว่ากินหมูกระทะกันเราตอบตกลงแต่มีข้อแม้ว่าต้องมากินที่บ้านเราด้วยความที่เราไม่รู้ว่าคนที่เราแอบชอบจะมาด้วยสักพักเพื่อนก็บอกเราว่าคนที่เราแอบชอบจะมาด้วยเราดีใจมากแต่เค้าดูเหมือนจะเทนัดเราตอนนั้นเราแอบเสียใจเรากินไม่ลงเลยทำอะไรก็ไม่ถูกเพราะส่วนตัวแล้วเราเปนคนไม่ชอบคนเทนัด เข้าได้แต่เลื่อนไปเรื่อยๆเดี๋ยวพี่ไปนะแป๊บนะกำลังขึ้นรถอะไรทำนองนี้เราแอบเสียใจแต่สักพักมีแชทเด้งมาว่าบ้านอยู่ซอยอะไรเรารีบตอบมากเค้าจึงมาถึงบ้านแต่ก็ไม่ค่อยได้คุยอะไรกันพอเค้ากลับบ้าน เราก็ได้คุยกันน้อยมากเพราะตั้งแต่คุยกันมาเขาไม่เคยชวนเราคุยเลยจนทำให้เราคิดว่าเค้าอาจจะไม่ได้อยากคุยกับเราหรือเขาอาจจะคุยแก้เหงาเราคิดไปได้หลายอย่างมากแต่ตอนนี้เรารักเค้ามากตอนแรกเราคิดว่า เราใช้คำว่ารักเร็วไป แต่จริงๆเราก็พอได้คุยกันก่อนนี้บ้างเราจริงจังกับเค้ามากแต่ดูเหมือนเค้าไม่จริงจังกับเราเลยเราคิดมากมากจนร้องไห้เก็บเอาไปฝันทำอะไรก็ไม่ได้กินไม่ได้นอนไม่หลับเรารักเขาอย่างบอกไม่ถูกแต่พอเราคิดว่าเค้าคงไม่ได้จริงจังกับเรามันจะมีความคิดหนึ่งแทรกเข้ามาว่าถ้าเค้าไม่ได้คิดอะไรกับเราเค้าจะมาหาเราถึงบ้านหรอเพราะบ้านเค้ากลับบ้านเราไกลกันมากแต่อย่างว่าเราไม่อยากเข้าข้างตัวเอง ใครก็ได้ช่วยเราทีเราเครียด