คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 24
เราผิวขาวเหลืองค่ะ เหมือนคนไทยเชื้อจีนทั่วไป แต่ไม่ได้ขาวโอโม่แบบไทยเชื้อจีนแบบปันปัน อะไรแบบนั้น พูดง่ายๆคือผิวปกติ ไม่ขาวไม่ดำ
ตอนอยู่ที่ไทย ตั้งแต่เด็กๆจนวัยรุ่น จนวัยทำงาน เรารู้สึกว่าสังคมไทยเรามันหล่อหลอมให้คนในชาติคลั่งขาว สังเกตจากโฆษณา ที่เราเห็นกันตั้งแต่เด็กๆ น้องดำดอทคอม (ไม่รู้เด็กรุ่นนี้ยังรู้จักมั้ย) แค่ขาวก็ชนะ หรืออื่นๆมากมาย
หรือพวกรายการรู้มั้ยใครโสด (เห็นจากเพื่อนแชร์ในเฟส) คำถามเสปคของผู้ชาย ร้อยละ 80 ตอบก่อนเลย ชอบคนขาว
หรือเวลาใครกลับจากทะเล หรือตากแดดมา คำแรกที่ทักทายกันคือทำไมดำไปทำไรมา ทาครีมสิ บำรุงสิ คนโดนทักก็รู้สึกแย่
พอค่านิยมมันเป็นแบบนี้ ของมันขายได้ เค้าก็ผลิตของพวกนี้มาเยอะๆ เด็กก็โดนมอมเมาไป เป็นลัทธิคลั่งขาวกันหมดทั้งประเทศ
ตอนวัยรุ่นเราก็เป็นแบบนั้น เกลียดมากเวลาคนทักว่าดำขึ้น ต้องไปสรรหาครีม whitening พวกนั้นมาทา แต่ไม่เคยฉีดหรือใช้ครีมเถื่อนอะไรพวกนั้นนะ กลัวตาย ใช้ของแบรนด์ห้างตลอด
พอเรามีโอกาสได้มาอาศัยอยู่ต่างประเทศ ตอนนี้อยู่ที่ยุโรป รู้สึกค่านิยมเราเปลี่ยนไป เป็นเพราะอากาศที่นี่ดีด้วย ไม่ได้ทาครีม ไวท์ บำรุงอะไร ตอนมาแรกๆก็พกครีมมาจากไทย พอครีมหมดไป boots ของที่นี่ หาพวกไวท์เทนนิ่ง เชื่อมั้ยไม่มีเลย ไม่มีจริงๆ ส่วนใหญ่เป็นบำรุงความชุ่มชื้น หน้าเนียน ลดรอยสิว รอยกระ อะไรพวกนี้ แต่คือไม่มี Whitening เลย ประเทศเค้าไม่คลั่งขาวแบบบ้านเรา ถึงขั้นเคยไปถามพนักงาน พนักงานบอกต้องใช้พวกลดรอยกระแทน อาจจะขาวขึ้นบ้าง แต่ Whitening ไม่มี
จากนั้น เลยได้มีโอกาสสังเกตคนรอบๆตัว มีหลายเผ่าพันธุ์ หลายสีผิว ไม่เห็นจะมีใครมากังวลอะไรในความขาวความดำของตัวเอง แล้วเค้าก็ไม่เคยทักว่าทำไมเราดำ ทำไมไม่ขาว แบบที่คนไทยชอบทัก ผู้ชายที่นี่ไม่ได้มีเป้าว่าผู้หญิงต้องขาวหมวยแบบไทย
จากนั้นก็เลยกระจ่าง เลิกสนใจสีผิวตัวเองไปเลย บำรุงแค่หน้าใส ไม่สิว ไม่โทรมพอ
หรืออาจจะเป็นเพราะอากาศที่นี่ด้วยรึเปล่าไม่รู้ อยู่มาเกือบปี ตอนนี้ผิวแขนเท่ากันทั้งแขน จากปกติที่ไทย หลังแขนจะดำ ท้องแขนจะขาว เลยตระหนักได้ว่า ตัวเองไม่สามารถขาวไปได้มากกว่านี้ เพราะธรรมชาติเราขาสมากสุดแค่นี้ ถ้ามากกว่านี้ก็ผิดธรรมชาติ ก็เลยเลิกสนใจสีผิวไปแล้ว
ตอนอยู่ที่ไทย ตั้งแต่เด็กๆจนวัยรุ่น จนวัยทำงาน เรารู้สึกว่าสังคมไทยเรามันหล่อหลอมให้คนในชาติคลั่งขาว สังเกตจากโฆษณา ที่เราเห็นกันตั้งแต่เด็กๆ น้องดำดอทคอม (ไม่รู้เด็กรุ่นนี้ยังรู้จักมั้ย) แค่ขาวก็ชนะ หรืออื่นๆมากมาย
หรือพวกรายการรู้มั้ยใครโสด (เห็นจากเพื่อนแชร์ในเฟส) คำถามเสปคของผู้ชาย ร้อยละ 80 ตอบก่อนเลย ชอบคนขาว
หรือเวลาใครกลับจากทะเล หรือตากแดดมา คำแรกที่ทักทายกันคือทำไมดำไปทำไรมา ทาครีมสิ บำรุงสิ คนโดนทักก็รู้สึกแย่
พอค่านิยมมันเป็นแบบนี้ ของมันขายได้ เค้าก็ผลิตของพวกนี้มาเยอะๆ เด็กก็โดนมอมเมาไป เป็นลัทธิคลั่งขาวกันหมดทั้งประเทศ
ตอนวัยรุ่นเราก็เป็นแบบนั้น เกลียดมากเวลาคนทักว่าดำขึ้น ต้องไปสรรหาครีม whitening พวกนั้นมาทา แต่ไม่เคยฉีดหรือใช้ครีมเถื่อนอะไรพวกนั้นนะ กลัวตาย ใช้ของแบรนด์ห้างตลอด
พอเรามีโอกาสได้มาอาศัยอยู่ต่างประเทศ ตอนนี้อยู่ที่ยุโรป รู้สึกค่านิยมเราเปลี่ยนไป เป็นเพราะอากาศที่นี่ดีด้วย ไม่ได้ทาครีม ไวท์ บำรุงอะไร ตอนมาแรกๆก็พกครีมมาจากไทย พอครีมหมดไป boots ของที่นี่ หาพวกไวท์เทนนิ่ง เชื่อมั้ยไม่มีเลย ไม่มีจริงๆ ส่วนใหญ่เป็นบำรุงความชุ่มชื้น หน้าเนียน ลดรอยสิว รอยกระ อะไรพวกนี้ แต่คือไม่มี Whitening เลย ประเทศเค้าไม่คลั่งขาวแบบบ้านเรา ถึงขั้นเคยไปถามพนักงาน พนักงานบอกต้องใช้พวกลดรอยกระแทน อาจจะขาวขึ้นบ้าง แต่ Whitening ไม่มี
จากนั้น เลยได้มีโอกาสสังเกตคนรอบๆตัว มีหลายเผ่าพันธุ์ หลายสีผิว ไม่เห็นจะมีใครมากังวลอะไรในความขาวความดำของตัวเอง แล้วเค้าก็ไม่เคยทักว่าทำไมเราดำ ทำไมไม่ขาว แบบที่คนไทยชอบทัก ผู้ชายที่นี่ไม่ได้มีเป้าว่าผู้หญิงต้องขาวหมวยแบบไทย
จากนั้นก็เลยกระจ่าง เลิกสนใจสีผิวตัวเองไปเลย บำรุงแค่หน้าใส ไม่สิว ไม่โทรมพอ
หรืออาจจะเป็นเพราะอากาศที่นี่ด้วยรึเปล่าไม่รู้ อยู่มาเกือบปี ตอนนี้ผิวแขนเท่ากันทั้งแขน จากปกติที่ไทย หลังแขนจะดำ ท้องแขนจะขาว เลยตระหนักได้ว่า ตัวเองไม่สามารถขาวไปได้มากกว่านี้ เพราะธรรมชาติเราขาสมากสุดแค่นี้ ถ้ามากกว่านี้ก็ผิดธรรมชาติ ก็เลยเลิกสนใจสีผิวไปแล้ว
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ความงาม
ปัญหาชีวิต
ถามจริงๆ มีใครสักคนมั๊ยที่พอใจ ภูมิใจกับสีผิวตัวเอง ไม่อยากเปลี่ยนอะไรเลย
แผงบิ้วตี้ที่คนแห่แหนเอาของมารีวิวกัน เกือบทุกซองต้องมีคำว่ากระจ่างใส, ปรับสีผิว, ขาว ฯลฯ สารพัดคำทางการตลาด แต่เกือบทุกชิ้น เว้นแต่พวกสิวเสี้ยน แต้มสิว เคลมกันเรื่องสีผิวหมด!!
ไม่ได้มีภูเขาอยู่หน้าบ้านถึงได้ไม่รู้สึกว่าคนไทยคลั่งความขาว คลั่งจนระดับกล้าเสี่ยงตาย ทาอะไรก็ไม่รู้ก็ทากัน ฉีดก็เอา
(และเดี๋ยวก็จะมีคนมาบอกว่าฝรั่งก็คลั่งผิวแทน ฝรั่งเค้าอาบแดด เฟคแทนกันก็จริง แต่คงไม่ถึงขั้นไปฉีดให้ตัวเองเปลี่ยนสีเหมือนไมเคิลแจคสันกันให้บันเทิง ทั่วซอย ท้ายซอยแบบบ้านเรา)
ตอนเราเรียนม.ต้น เจอแน่ๆคือเด็กนักเรียนพาณิชย์บางคน ต้องเอาแป้งมาโป๊วสีตัวเองให้ตัดกับคอ เหมือนอยากทำร้ายตัวเองในที่สาธารณะ และเราก็ยังเห็นสิ่งเหล่านี้กันเป็นระยะๆ
ถามว่าเราถามแบบนี้ แล้วตัวเองพอใจหรอ??
คำตอบคือ เราเองก็ไม่พอใจเหมือนกัน เพราะสีผิวเราที่หน้า คอ ลำตัวบน ขา และเท้า ทุกชิ้นส่วนแยกกันได้เหมือนกันดั้ม เราอยากได้ผิวที่เสมอกัน ไม่ต้องเพอรเฟค แต่ตอนนี้คือหน้าแดง คอเหลือง ตัวเหลือง ขาดำ เท้าขาว คือมันงงไปหมดเลยว่าจะสีไหนดี เพราะเราไม่ค่อยดูแลผิวตัว ไม่ยอมทากันแดดที่ตัว(แต่แน่นอนว่าต่อไปเราจะทาแล้ว จะพยายาม) เราเองก็อยากได้ผิวที่มันดูไม่ประหลาดแบบนี้
คนทักเราว่าเลือกรองพื้นไม่ตรงกับผิวเยอะมาก ทำไมรองพื้นชมพู คอเหลือง ฯลฯ อยากให้มาดูตอนล้างหน้าว่าเฉดสีไหนก็เอาไม่อยู่ นอกจากเราแต่งสีคอไปด้วยเลย และเราไม่ทำแน่ๆ แต่งก็แค่กันให้คนผวาแค่นั้น
เราอยากฟังเสียงของคนอื่น มีใครที่คิดแบบเรามั๊ย เราอยากเห็นผู้หญิงที่รักความเป็นตัวเอง ถ้ามี อยากให้รู้ว่าเราชื่นชมมาก จากใจจริงๆ