ตามหาคนชื่อ "ก้อง" ช่วยด้วยค่ะหามาจะ6ปีแล้ว

สวัสดีค่ะ อันนี้เป็นกระทู้แรกของเราเองถ้าผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ

ที่อยากรบกวนก็ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะคือเราไม่มีหลักฐานอะไรยืนยันตัวตนได้หรือช่องทางติดต่ออะไรที่จะติดต่อเขาได้เลยค่ะเลยจะมาหาคนที่พอจะทราบข้อมูลบ้างคือเราอยากรู้ความเคลื่อนไหวเขาตอนนี้เฉยๆค่ะมันเข้าปีที่6แล้วเราอยากหาให้เจอก่อนที่เราจะลืมดีเทลเล็กๆไปอ่ะค่ะ

ซึ่งการหาของเราคงจะยากมากๆในการเจอตัวแต่ก็ขอฝากความหวังริบหรี่มากๆนี้ไว้ในกระทู้นี้นะคะ ฮือออ




เริ่มกันเลยค่ะ (ขออนุญาติใช้ตัวย่อในการเล่านะคะ)
เราชื่อ น. ตอนนั้นเราอายุ9ขวบ(ป.3)มันคือช่วงประมาณปีพ.ศ.2555หรือ2556 เราเป็นเด็กต่างจังหวัดอยู่จังหวัด พ. เข้ากรุงเทพเพื่อไปเข้าค่ายซัมเมอร์ที่รร.ผไทอุดมศึกษา เป็นค่ายเกี่ยวกับการเรียนและกิจกรรมบูรณาการต่างๆ ไม่ค้างแรมนะคะเป็นค่ายไปกลับเหมือนเข้าครอสเรียนเสริมไรงี้(ค่ายซัมเมอร์ป.3ขึ้นป.4) เราเข้าไปวันแรกก็ได้เจอเพื่อนๆใหม่จำชื่อไม่ค่อยได้แล้วค่ะ ขออภัย
เพื่อนสนิทในค่ายเราเป็นผู้หญิงชื่อ บต. กับ ออ.

บต. เป็นเด็กผู้หญิงน่ารักเฟรนลี่ บต.ป่วยนิดหน่อยเลยต้องพกยาไว้พ่นจมูก เป็นคนพึ่งพาได้เลยทีเดียวชอบพกอุปกรณ์หลายๆอย่างไว้ในกระเป๋าเพื่อนๆอยากได้อะไรถามบต.ได้เลย

ออ. เป็นเด็กผู้หญิงขาวๆใสๆ น่ารักมากแต่พูดไม่ค่อยเก่งค่อยข้างขี้อายนิดนึง

เพื่อนผู้ชายก็มีค่ะแต่จำใครไม่ค่อยได้แล้ว คนที่เรากำลังตามหาคือคนที่ชื่อ"ก้อง"ค่ะ ชื่อจริงเราจำไม่ได้เพราะไม่เคยรู้มาก่อนได้ยินคุณครูเรียกน่าจะชื่อพงศกร/พงศธรอะไรสักอย่างซึ่งส่วนนี้เราไม่มั่นใจเลยแต่มันติดๆมาคงอาจจะช่วยได้บ้าง


เรื่องในค่าย
รุ่นเรามีเด็กลูกครึ่งผู้ชายคนนึงเขาเข้ามาเราก็เป็นคนแรกที่สอนเขียนภาษาไทย+ครูให้นั่งข้างๆเราเพราะเป็นวิชาวิทยาศาสตร์เราค่อนข้างจะเรียนได้ดีในตอนนั้น ในค่ายที่นั่นกำลังฮิตกีฬาที่เรียงๆแก้วอ่ะค่ะ...(คือเราจำชื่อทางการไม่ได้แงงง)

รร.จะพาเด็กๆออกไปเที่ยวอาทิตย์ละครั้ง มีไปเขาดิน ไปตึกลูกเต๋า ไปดรีมเวิร์ด และที่อื่น

ซึ่งตอนไปเขาดินเนี่ยแหละมันมีเครื่องเล่นอะไรสักอย่างเราก็อยากจะเล่นแหละแต่ไม่อยากเสียตังเลยชวนเพื่อนๆไปเล่นด้วยก็ไม่มีใครไป ก้องก็เดินเข้ามาลัจ่ายตังให้เราก็แบบเอ่อ...อึ้งๆแล้วก็ขอบคุณๆละไปเล่นเครื่องเล่นนั้น
ตอนถีบเรือเป็ดเพื่อนเรานั่งด้วยกัน2คน ส่วนเรานั่งกับก้องจำได้ว่าถีบไปเฉียดๆน้องตะเงินตะทองด้วย ฮืออหลบกันให้วุ่น55555


หลังเลิกค่ายก็จะมี  ครอสว่ายน้ำ
เราก็เรียนค่ะ ก้องก็เรียนแต่เวลาเรียนเนี่ยเรากับก้องจะอยู่คนละระดับ ก้องเรียนไปเร็วกว่าเราแล้วเราเลยตามหลังอยู่1ระดับนั่นเองค่ะ
เวลาครูฝึกให้กลั้นหายใจเนี่ยจะมีคำที่ใช้ให้พูดเพื่อให้กลั้นหายใจได้ถูกต้องคือ

"อั๊บ-เผ่อะ"

ใช่ค่ะ2คำนี้แหละ55555
จำได้ว่ามีครั้งนึงเร่พักอยู่ขอบสระกำลังต่อคิวจะออกตัวแล้วจังหวะมันพอดีกับก้องยืนอยู่ข้างๆกัน เขาก็แซวขึ้นมาว่า

"อั๊บเผ่อะๆใหญ่เลยน้าา"
แล้วคือประโยคนี้อ่ะ มันดังอยู่ในหัวมาตลอด5ปีเลยมันชัดทั้งคำมันชัดทั้งเสียงมันเป็นอีก1เหตุผลสนับสนุนว่าเราจะต้องเจอเขาให้ได้อ่ะค่ะ


ในยุคนั้นเนี่ยเด็กหลายคนยังไม่มีโทรศัพท์ใช้+จำชื่อเฟสตัวเองไม่ได้(อย่างน้อยก็สมัครเฟสไว้เล่นเกมแฮปปี้คนเลี้ยงหมูล่ะนะ55555) ไม่มีเบอร์โทร ไม่มีข้อมูลติดต่ออะไรเลยค่ะ เราแค่อยากเห็นว่าตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง5-6ปีที่ผ่านมาภาพเดิมๆมันก็ยังเห็นแค่นั้นแต่ตอนนี้มันขาดการติดต่อกันไปแล้วก็นั่นแหละค่ะ พูดทำไมให้วกวน ฮือออ  

รบกวนคนที่พอจะคุ้นๆหรือรู้ข้อมูลบ้างด้วยนะคะ เราก็จนปัญญาแล้วไม่รู้จะไปหาที่ไหนหายังไงแล้วค่ะ ฮืออ
ปล.เจ้าของกระทู้ตอนนี้อายุ15ค่ะ(ม.3ขึ้นม.4) ยังเป็นเยาวชนอยู่วุฒิภาวะเราคงยังไม่มากพอยังไงก็ขออภัยถ้าผิดพลาดหรือล่วงเกินอะไรไปด้วยนะคะบอกได้เลยค่ะ เราพร้อมจะแก้ไขให้ถูกต้อง

ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนะคะ
ฝากความหวังน้อยๆนี่ด้วยนะคะT-T