นี่ไม่ใช่กระทู้คำถาม แต่เป็นการเล่าประสบการณ์จริง เรื่องมีอยู่ว่า
เมื่อหลายเดือนที่ผ่านมา ผมแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนนิสัยดีมาก ใจดีและเรียบร้อย(เอาเป็นว่าเป็นคนดีๆคนหนึ่งละกัน)
ผมแทนชื่อเขาว่า "G" ที่แปลว่า(Girl) ละกันจะได้ไม่งง
Gมักจะเล่าเรื่องเพื่อนๆของเขาให้เราฟังบ่อยๆ แต่จะมีอยู่คนหนึ่งที่Gประทับใจเป็นพิเศษ ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนเก่าของGชวนไปกินเลี้ยง Gเลยชวนผมไปด้วย
ในขณะที่นั่งคุยกันอยู่ ทางเพื่อนที่ชวนมาก็คุยกันว่า
คนที่Gพูดถึงบ่อยๆเนี้ย ทำงานที่เดียวกับGในปัจจุบัน และสนิทกับGมาก ก่อนจะแต่งงาน ทั้ง2คนไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด สนิทเหมือนพี่น้อง
และก็เหมือนจะคุยกันไว้ด้วยว่าอนาคตอยากแต่งงานกัน
ผมเลยมานั่งไตร่ตรองดู ผมว่าผมเลิกกับGดีกว่า ที่เลิกไม่ใช่เหตุผลทั่วๆไปที่เรียกกันว่า นอกใจ หรือ มีกิ๊ก อะไรแบบนั้นนะ
แต่ผมคิดว่าให้เขาอยู่กันคนที่เขาชอบจะดีกว่าไหม ทุกวันนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่าผมดูแลดีพอรึป่าว
เหตุผลที่แต่งงานกันก็เพราะฐานะทางบ้านGไม่ค่อยดี ผมจึงอยากจะดูแลGไม่ให้Gต้องลำบาก
แต่ผมก็เข้าใจว่าคนทุกคนก็มีสิ่งที่ชอบ/ไม่ชอบ ต่างกัน แล้วบางครั้งฐานะทางบ้านก็ทำให้เลือกไม่ได้
คิดได้ดังนั้น วันรุ่งขึ้นผมจึงหาเรื่องทะเลาะกับG โดยเอาเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ มาเป็นประเด็น (ผมทำไปเพราะรัก จึงไม่บอกความจริง)
จนในที่สุด ผมก็หย่ากับGในวันต่อมา
ผมอ่ะรักGนะ แต่เพราะรัก ผมถึงอยากให้Gมีความสุชได้อยู่กับคนที่Gรัก ไม่ใช่มารักผมเพราะไม่มีทางเลือก
ผมเล่าเรื่องนี้ให้หลายคนฟัง บางคนก็มองว่าไร้สาระ ผมแต่งงาน-จดทะเบียนสมรสแล้ว ผมมีสิทธิ์ต่างๆโดนชอบธรรมที่จะไม่ให้Gมีคนอื่น
แต่ผมมองว่า มันบังคับหัวใจกันไม่ได้หรอก
ที่ผมทำ ผมก็ไม่ได้จะโชว์หล่อ หรือจะโชว์อะไรหรอก แต่ผมไม่ชอบบังคับใคร
ผมรักใครแล้วผมก็รักทั้งตัวและหัวใจของคนๆนั้น แม้แต่ต้องเลิกเพื่อให้หัวใจของเขามีความสุข ผมก็ยอม
และเมื่อ2เดือนที่ผ่านมาผมก็ได้ยินข่าวจากคนรู้จักว่า Gคบกับคนที่Gพูดถึงบ่อยๆแล้ว
ผมเสียใจมากนะ ผมไม่ออกไปไหนหลายวันเลย แต่ผมก็ทำใจได้เพราะบอกตัวเองว่า ผมได้ทำให้คนๆหนึ่งมีความสุข นั้นดีที่สุดแล้ว
ทุกวันนี้ผมก็อยู่คนเดียวของผมไปเรื่อยๆ เพราะเหตุการณ์ดังกล่าวก็คงไม่ต้องบอกว่าผมเสียใจแค่ไหน
สำหรับคนที่อ่านมาจนจบถึงตรงนี้ ผมขอขอบคุณครับ
My True Story
เมื่อหลายเดือนที่ผ่านมา ผมแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนนิสัยดีมาก ใจดีและเรียบร้อย(เอาเป็นว่าเป็นคนดีๆคนหนึ่งละกัน)
ผมแทนชื่อเขาว่า "G" ที่แปลว่า(Girl) ละกันจะได้ไม่งง
Gมักจะเล่าเรื่องเพื่อนๆของเขาให้เราฟังบ่อยๆ แต่จะมีอยู่คนหนึ่งที่Gประทับใจเป็นพิเศษ ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนเก่าของGชวนไปกินเลี้ยง Gเลยชวนผมไปด้วย
ในขณะที่นั่งคุยกันอยู่ ทางเพื่อนที่ชวนมาก็คุยกันว่า
คนที่Gพูดถึงบ่อยๆเนี้ย ทำงานที่เดียวกับGในปัจจุบัน และสนิทกับGมาก ก่อนจะแต่งงาน ทั้ง2คนไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด สนิทเหมือนพี่น้อง
และก็เหมือนจะคุยกันไว้ด้วยว่าอนาคตอยากแต่งงานกัน
ผมเลยมานั่งไตร่ตรองดู ผมว่าผมเลิกกับGดีกว่า ที่เลิกไม่ใช่เหตุผลทั่วๆไปที่เรียกกันว่า นอกใจ หรือ มีกิ๊ก อะไรแบบนั้นนะ
แต่ผมคิดว่าให้เขาอยู่กันคนที่เขาชอบจะดีกว่าไหม ทุกวันนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่าผมดูแลดีพอรึป่าว
เหตุผลที่แต่งงานกันก็เพราะฐานะทางบ้านGไม่ค่อยดี ผมจึงอยากจะดูแลGไม่ให้Gต้องลำบาก
แต่ผมก็เข้าใจว่าคนทุกคนก็มีสิ่งที่ชอบ/ไม่ชอบ ต่างกัน แล้วบางครั้งฐานะทางบ้านก็ทำให้เลือกไม่ได้
คิดได้ดังนั้น วันรุ่งขึ้นผมจึงหาเรื่องทะเลาะกับG โดยเอาเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ มาเป็นประเด็น (ผมทำไปเพราะรัก จึงไม่บอกความจริง)
จนในที่สุด ผมก็หย่ากับGในวันต่อมา
ผมอ่ะรักGนะ แต่เพราะรัก ผมถึงอยากให้Gมีความสุชได้อยู่กับคนที่Gรัก ไม่ใช่มารักผมเพราะไม่มีทางเลือก
ผมเล่าเรื่องนี้ให้หลายคนฟัง บางคนก็มองว่าไร้สาระ ผมแต่งงาน-จดทะเบียนสมรสแล้ว ผมมีสิทธิ์ต่างๆโดนชอบธรรมที่จะไม่ให้Gมีคนอื่น
แต่ผมมองว่า มันบังคับหัวใจกันไม่ได้หรอก
ที่ผมทำ ผมก็ไม่ได้จะโชว์หล่อ หรือจะโชว์อะไรหรอก แต่ผมไม่ชอบบังคับใคร
ผมรักใครแล้วผมก็รักทั้งตัวและหัวใจของคนๆนั้น แม้แต่ต้องเลิกเพื่อให้หัวใจของเขามีความสุข ผมก็ยอม
และเมื่อ2เดือนที่ผ่านมาผมก็ได้ยินข่าวจากคนรู้จักว่า Gคบกับคนที่Gพูดถึงบ่อยๆแล้ว
ผมเสียใจมากนะ ผมไม่ออกไปไหนหลายวันเลย แต่ผมก็ทำใจได้เพราะบอกตัวเองว่า ผมได้ทำให้คนๆหนึ่งมีความสุข นั้นดีที่สุดแล้ว
ทุกวันนี้ผมก็อยู่คนเดียวของผมไปเรื่อยๆ เพราะเหตุการณ์ดังกล่าวก็คงไม่ต้องบอกว่าผมเสียใจแค่ไหน
สำหรับคนที่อ่านมาจนจบถึงตรงนี้ ผมขอขอบคุณครับ