ใครว่าวัยรุ่นว้าวุ่น วัยทองก็ว้าวุ่น โหยหาอดีตจัง ทำไมถึงเป็นแบบนี้???

ช่วงนี้ เบื่อๆ ที่จะสวดมนต์ไหว้พระ และนั่งสมาธิ ขาดไปสองวันแล้ว ... ยังดี ที่จิต ไม่คิดจะกลับไปดื่มเหล้าเบียร์อีก แต่นั่งสมาธิแล้วจิตมันพะว้าพะวง แค่ 10 นาที รู้สึจะยาวนาน นั่งไม่ได้ จิตใจมันว้าวุ

.... " ..ไร้ทิศทาง " .... นอกนิ่ง ในนั้น ว้าวุ่น ชุนมุน อลเวง สับสน เดี๋ยวโน่น เดี๋ยวนี่ วังวน ยากพ้น ยากพบ สงบใจ ตั้งบำเพ็ญ ภาวนา หมายสงบ ยังมิพบ สยบทัน ความหวั่นไหว โน่นนี่นั่น นั่นโน่นน

แกล้งทำกล่องเสียดีไหม หมดเงินไปหลายพันปลาย ๆ แล้ว และจะเรื่อย ๆ ปวดเมื่อย ปวดกระดูก โน่น นี่

ภายใน10 ปีเราสูญเสียบุคคลในครอบครัวและญาติพี่น้องที่โตมาด้วยกันถึง 7 คนเรารู้สึกโหยหา คิดถึงแต่อดีต สมัยเมือ20 ปีที่ผ่านมา เราคิดถึงความสุขที่มีในตอนนั้นเราอยู่กันอย่างเรียบง่ายในสังคมชนบท เวลาอยู่คนเ

ว้าวุ่นมาก ตอนไปเมืองทอง รถตู้ผ่านแจ้งวัฒนะ แต่ตอนกลับงามวงศ์วานรถไปตรง แปลกจัง สงสัยว่าไปกับรถตู้ถูกต้องหรือเปล่า มีใครรู้เรื่องนี้เป็นอย่างไรไหม ขอบคุณครับ

ศาสตร์ต่างๆ เช่น วิทยาศาสตร์ จิตวิทยา ฯลฯ มีคำอธิบายเรื่องนี้ไว้มั้ยครับ? หรือจะตอบจากความคิดเห็นส่วนตัวของท่านก็ได้ครับ

ปัจจุบันสำคัญที่สุด โดย หลวงพ่อมนตรี อาภัสสะโร พระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระมหาวิหารเชตวัน เมืองสาวัตถี ได้ตรัสแก่ภิกษุทั้งหลายถึงการปฏิบัติธรรมว่า "ปัจจุบัน" เป็นสิ่งสำคัญที่สุด เพราะอดีตเป