ร้อยวันที่ฉันเปลี่ยน วันที่ ยี่สิบแปด

สิบหก เดือนสี่ ปีสองพันห้าร้อยหกสิบเอ็ด

บางทีความสำเร็จอาจกำลังไล่ล่าคุณ เพียงแต่คุณคิดว่ามันเป็นปัญหาคุณก็วิ่งหนีสุดชีวิต
ก็ใครบ้างเล่าจะบ้าวิ่งเข้าไปหาปัญหากันละ

ฉันเพิ่งรู้ความจริงบางอย่างว่า หลังปัญหามันคือทางออก
หลังความหนักหนาสาหัส มันคือทางไปสู่ความสำเร็จ
ยิ่งที่เราทำมันยาก คนยิ่งทำน้อย ยิ่งมันมีรายละเอียดเยอะ คนที่ทำได้ยิ่งต้องได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่า
ยิ่งมันแก้ปัญหาใหญ่ๆได้ ปัญหาของคนส่วนมากได้ มันคือรายได้ไม่จำกัด
ดังนั้น อย่ามองปัญหาในงานว่าเป็นจุดจบ ให้มองเป็นบันใดของความสำเร็จ

เคยเป็นไหมที่จะทำงานแบบสุกเอาเผากิน?
ฉันเคย

เคยเป็นไหมที่เวลาเจอปัญหาก็ท้อ อยากเปลี่ยนงาน ลาออก?
ฉันเคย

เคยเป็นไหมที่เวลาเจอปัญหาแล้วไม่อยากทำอะไรแล้ว อยากหลบ ไม่อยากเผชิญอะไร?
ฉันเคย

เคยเป็นรึป่าวตอนเปิดดูวิธีการทำอะไรสักอย่างแต่รายละเอียดยิบย่อยมาก ล้มเลิกไม่ทำแมร่งเลย?
ฉันเคย
แล้วอย่างนี้ฉันจะเจอกับความสำเร็จได้อย่างไร
ถ้าฉันอดทนทำแค่สิ่งเล็กๆเท่านั้น

อยากได้ผลตอบแทนขนาดไหน
ให้มองหาปัญหาขนาดนั้น แล้วลงมือแก้ไขมันซะ

ดูพูดง่ายแต่ทำยังไงละ
ฉันไม่อาจเล่าเป็นขั้นตอนได้ เพราะปัญหาที่คนเรามองเห็นไม่เหมือนกัน

เช่น โทมัส อัลวา เอดิสันมองว่าปัญหาไม่มีหลอดไฟมันลำบาก  เป็นต้น

ถึงบอกอย่างไรว่า บางทีความสำเร็จก็กำลังไล่ล่าคุณอยู่
เพียงแต่คุณเท่านั้นจะมองว่ามันเป็นปัญหา หรือ ทางออก