มาอัพเดทช้าไปหน่อย วาดะ อายากะ ประกาศจบการศึกษาจากANGERME และ Hello! Project ผ่านบล็อกOfficial ของน้องเอง ในวันที่ 6 เมษายนที่ผ่านมา
โดยกำหนดการณ์จบการศึกษาคือหลังจากจบทัวร์คอนเสิร์ตฤดูใบไม้ผลิ 2019 ครับ
ด้านล่างคือบทแปลข้อความจากบล็อกของน้องครับ
https://www.facebook.com/AngermeThailandFanclub/posts/1966421660087284
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ถึงทุกท่าน
ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนมาโดยตลอดค่ะ
วันนี้ฉันมีเรื่องที่ได้ตัดสินใจเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จึงขอใช้ที่นี่แจ้งให้กับทุกท่านได้ทราบนะคะ
ฉัน วาดะ อายากะ จะขอจบการศึกษาจาก ANGERME รวมถึง Hello! Project ในวันสุดท้ายของทัวร์ ฤดูใบไม้ผลิ ปี 2019 ค่ะ
การที่ตัดสินใจออกมาแบบนี้อาจจะทำให้ทุก ๆ ท่านตกใจเป็นอย่างมาก ต้องขอโทษจริง ๆ ค่ะ
ฉันได้เรียบเรียงความคิดออกมาเป็นข้อความแล้ว จึงขอประกาศผ่านทางบล็อกนี้ ถ้าอ่านจนจบได้จะดีใจมากค่ะ
“จะต้องวิ่งไล่ตามความฝันกับทุกคนไปถึงเมื่อไหร่กัน?”
ในความคิดของฉัน กับความเป็นจริงนั้นมันเกี่ยวข้องกันอย่างซับซ้อนอยู่ ฉันได้คิดทบทวนมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง จึงได้รู้สึกตัวว่าไม่สามารถหาคำตอบให้กับคำถามนี้ได้
พอยิ่งคิด ก็ยิ่งจะทำให้วงได้แสดงจุดเด่นออกมา
พอยิ่งคิด ชีวิตนั้นคืออะไรกัน
พอยิ่งคิด ก็ยิ่งไม่รู้ว่าเป็นยังไง
ในตอนนั้นเอง ตัวฉันที่เอาแต่คิดถึงแต่เรื่องของวงมาโดยตลอด รุ่น 2 ก็ได้มาถามฉันว่า สิ่งที่ฉันอยากจะทำคืออะไร?
ฉันอยากจะร้อง เต้น ต่อไปอีก
ฉันได้บอกสิ่งที่อยู่ในเบื้องลึกภายในใจของฉันมาโดยตลอดออกไปค่ะ
“ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำได้แล้ว เพราะเอาแต่คิดถึงเรื่องของวงมาตลอดเลย”
พอได้ยินคำนั้น ก็รู้สึกดีใจมากเลยค่ะ
พอได้ยินแบบนั้น ก็รู้สึกว่าง่ายขึ้นมากเลยค่ะ การที่เดินหน้ามุ่งไปหาความฝันของตัวเองใคร ๆ ก็อาจจะมองว่ามันเป็นเรื่องง่าย แต่ว่า ถึงความฝันของตัวเองจะไม่เป็นจริง ก็ยังมีวงอยู่นี่นา ฉันเคยคิดแบบนั้น
ความรู้สึกพลุ่งพล่านที่อยากจะทำให้ความฝันคงอยู่ตลอดไป กับความผิดหวังซ้ำไปซ้ำมา ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ที่ความรู้สึกนี้เชื่อมกันกับตัวฉันที่ไม่มั่นคงขึ้นมา และตั้งแต่ตอนนั้น ก็ทำให้ฉันเลิกคุยกับทุกคนถึงเรื่องในอนาคตไป
การที่ได้ฝันร่วมกับวงไปตลอดนั้น พอนำสิ่งนี้มาเป็นที่ตั้งสมมติฐานแล้ว ก็จะมี “ชีวิตของแต่ละคน” มาปฏิเสธอยู่ส่วนหนึ่ง
จากที่รอบ ๆ ตัวของฉันได้มีการจบการศึกษาไปหลายต่อหลายครั้ง นี่เป็นสิ่งที่ฉันพูดออกมาบ่อยที่สุดค่ะ ราวกับว่าตัวฉันเองก็ยอมรับในความหมายนั้นไปด้วย
“ชีวิตของแต่ละคน”
ทั้ง ๆ ที่มันเป็นสมมติฐานที่ควรจะรู้อยู่แล้วแท้ ๆ แต่ ตัวเองกลับไม่ยอมรับมันง่าย ๆ
เพราะว่ารักที่อยู่ตรงนี้แท้ ๆ แต่สักวันจะต้องแยกกันไปตามทางของตัวเอง การที่ทำกิจกรรมโดยมีสิ่งนี้เป็นที่ตั้งนั้น ฉันไม่สามารถทำความเข้าใจกับมันได้ค่ะ
เพราะฉะนั้น การที่ตัวฉันได้มาอยู่ในวงนี้ มันไม่ได้เป็นการตามความฝัน ที่เป็น “ชีวิตของแต่ละคน” นั่นคือชีวิตของแต่ละคน คือชีวิตของฉัน ฉันคิดแบบนั้นค่ะ
แต่ว่า ใน 1 ปี ความเร็วในการเปลี่ยนแปลงเมมเบอร์นั้น ทำให้ความคิดนี้เริ่มพังทลายลงไป
อยากจะอยู่ในวงต่อไปนะคะ แต่ว่าได้มีตัวฉันที่จดจ่อกับการรักษาให้วงคงอยู่ มากกว่าพาวงไปให้อยู่ในจุดที่สูงกว่านี้
ANGERME นั้นคือ
วง นั้นคือ
ฉันอยากจะตามความฝันไปกับทุกคนต่อไป ตัวฉันได้โอบอุ้มความคิดนี้เอาไว้สักแห่งในใจ แต่เมื่อเห็นสภาพที่เป็นอยู่ของ ANGERME ในตอนนี้แล้ว ภายในใจฉันก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป
ฉันคิดว่า “ANGERME” นั้น หลังจากที่ฉันออกไป (เมื่อไม่มี Original Member) ก็จะเป็น ANGERME ที่แท้จริง หลังจากที่ S/mileage ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ANGERME แล้ว ความหมายที่แท้จริงจะเริ่มแสดงปฏิกิริยาให้เห็นหลังจากนี้ค่ะ
เมื่อคิดถึงสภาพในปัจจุบันของวง มันก็เกี่ยวข้องกับตัวเองด้วยว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไงต่อไป
แต่ว่า ฉันไม่เคยคิดถึงมันมาก่อนเลย ฉันจะทุ่มเททำให้วงต่อไปด้วย ความฝันที่ทุกคนไล่ตามไปด้วยกัน ถ้าเป็น ANGERME ละก็ อาจจะเป็นจริงได้ก็ได้? ตัวฉันได้โอบกอดความคาดหวังของทุกคนไว้ด้วยตัวฉันเองค่ะ แต่ฉันไม่สามารถพาทุกคนไปถึงฝั่งฝันนั้นได้ แถมยังทำให้ตัวเองพังทลายลงไป ฉันเสียใจที่ตัวเองเป็นแบบนี้จริง ๆ ค่ะ
หรือว่าสิ่งที่ฉันต้องการมันเป็นเพียงการเพ้อฝันที่ถูกทำให้เป็นอุดมคติ
ฉันควรจะรู้สึกตัวให้เร็วกว่านี้หรือเปล่า ไม่สิ ถ้ากับเรื่องแค่นี้ยังไม่รู้ตัว หลังจากนี้จะทำต่อไปให้ดีได้ยังไงกัน
ถ้าหากว่ามีแผนผังอนาคตแล้วทำเพียงแค่เดินตามมันไป ก็คงจะไม่ต้องลำบากใจแบบนี้นะคะ
แต่ว่า ฉันมีวงที่มีความเป็นไปได้ มีเสน่ห์ดึงดูดพอที่จะทำสิ่งนั้นได้อยู่ค่ะ
และสิ่งที่ยิ่งทำให้ฉันกลุ้มและหลงไปอีกคือคำพูดของเมมเบอร์ค่ะ
“เพราะว่ามีวาดะซังเป็นลีดเดอร์ ก็เลยมีวงอยู่” “วาดะซังอยู่กับเราตลอดไปนะคะ”
เด็กพวกนี้คาดการณ์ความรู้สึกของฉันอยู่รึเปล่านะ?
ไม่สิ อยากจะให้คิดว่าไม่ได้คิดอะไรเลยจะดีกว่า
เพราะว่าตอนที่มาพูดกับฉันนั้น มาคุยเกี่ยวกับความฝันด้วยตาที่เปล่งประกาย สำหรับฉันแล้วรุ่นน้องแต่ละคนต่างเจิดจ้า จนแทบจะต้องปิดตา
ฉันกลัวที่จะคิดถึงวงหลังจากที่ไม่มีฉันอยู่ค่ะ
รุ่นพี่ที่เห็นการเติบโตของรุ่นน้องจนวางใจได้แล้ว ถึงปล่อยมือ และรุ่นน้องที่คอยส่งรุ่นพี่นั้น เป็นภาพที่ฉันเห็นมาบ่อยครั้ง แต่ว่า ฉันไม่เคยเข้าใจความรู้สึกนั้นเลยค่ะ ไม่สามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่า ไม่เป็นไร ยังคงมีความไม่สบายใจอยู่ มีอยู่อย่างมากเลยค่ะ
ปี 2017 นั้นเป็นปีที่ทำให้ฉันทั้งปวดหัวและหนักใจเกี่ยวกับความเป็นไปของวงหลังจากนี้ค่ะ
ในเรื่องที่สิ่งที่ตัวเองได้รับระหว่างที่ทำกิจกรรมนี้
ความสามารถที่เพิ่มขึ้นงั้นเหรอ? หรือว่าชีวิตของการเป็นไอดอลที่มีความสุข?
ฉันคิดว่าไม่ใช่เรื่องธรรมดาอะไรแบบนั้น
และฉันเองก็ได้ทดลองหลายๆ อย่าง เพิ่มพูนประสบการณ์ และเติบโตในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
แต่ทว่า เหล่ารุ่นน้องของฉันหลังจากนี้จะสามารถเติบโตในฐานะมนุษย์คนหนึ่งได้รึเปล่านะ?
ตอนที่เริ่มคิดถึง ANGERME ในเรื่องนี้
ถึงได้รู้สึกว่าสิ่งที่สำคัญนั้นไม่ใช้เรื่องที่ฉันจะต้องเป็นคนคิดให้กับวงและรุ่นน้อง แต่เป็นสมาชิกแต่ละคนต่างหากที่ต้องยืนหยัดขึ้นด้วยตัวเอง
ฉันได้เรียนรู้จากที่นี่มากมายเลยค่ะ และหลังจากนี้ฉันจะทำสิ่งที่คิดว่าดีกับตัวเอง ที่มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่ทำได้ค่ะ
และ ANGERME ก็จะไม่มีสมาชิกรุ่นแรกเหลือ
การที่ได้สร้างสิ่งใหม่ๆ ขึ้นมาด้วยมือของตัวเองนั้นมีความหมายมาก อีกทั้งยังเป็นประสบการณ์ที่สำคัญ ฉันอยากให้ทุกคนลืมฉันในความหมายที่ดี ให้ทุกคนสร้าง "ANGERME" แบบใหม่ขึ้นมาด้วยตัวเอง
ฉันเองก็ใช้ช่วงชีวิตวัยรุ่นในสภาพแวดล้อมแบบนั้นและเติบโตขึ้นมา
ใช่แล้ว ชีวิตวัยรุ่นของฉัน
เป็นชีวิตที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ และแยกกันไปตามทางของแต่ละคน
มันต้องเป็นแบบนั้นเหรอ? จนถึงตอนนี้ฉันเองก็ยังยอมรับมันไม่ได้
ตอนที่ฉันได้เห็น "ชีวิตที่แยกไปตามเส้นทาง" ของแต่ละคน วงนั้นรู้สึกเจ็บปวดและผิดหวัง
แต่ฉันก็ทำอย่างเต็มที่จนไม่รู้สึกถึงมัน และในหัวของฉันก็มีแค่นั้นค่ะ
ด้วยเหตุนั้น
ฉันเองก็ตั้งใจว่าจะทำมันอย่างเต็มที่กับชีวิตที่แตกต่างจากนี้ต่อไปค่ะ
แต่ฉันยังอยากที่จะยืนอยู่บนเวทีต่อไปค่ะ
เป้าหมายของฉันก็คือการได้ร้องและเต้นอยู่บนเวทีแม้ตอนที่อายุ 30 ค่ะ
อยากที่จะสามารถถ่ายทอดอารมณ์ต่างๆ ออกมา และเพื่อที่จะสามารถทำแบบนั้นได้ จึงคิดที่จะใช้ช่วงวัย 20 นี้ให้เต็มที่ค่ะ
แล้วก็ถ้าเป็นไปได้ก็ยังอยากที่จะเป็นไอดอลต่อไปค่ะ
แล้วนั่นไม่ใส่สิ่งที่ไอดอลทำเหรอ?
หรือว่าเป็นไอดอลหลังจากนี้กันแน่?
พอได้ยินแบบนั้นบ่อยๆ เข้า ก็มีความคิดว่าอยากที่จะลองท้าทายด้วยการเป็นไอดอลค่ะ
ฉันไม่ชอบที่ถูกคำว่า "ไอดอล" จำกัดภาพลักษณ์ ฉันอยากที่จะก้าวข้ามมันไป แล้วแสดงออกมาให้ทุกคนได้เห็น
จากนี้ไปจะเริ่มเข้าสู่จุดเริ่มต้นที่แท้จริง และตัวฉันเองนั้นจะเป็นยังไงก็ยังตื่นเต้นอยู่
แล้วก็ฉันอยากจะเป็นคนที่มอบความกล้า และเปล่งประกายต่อไป เพื่อให้ทุกคนได้นำสิ่งที่อยู่ในตัวออกมาแสดงและเปล่งประกายเช่นกันค่ะ
และฉันอยากให้สิ่งที่จะทำหลังจากนี้เป็นการทดแทนสิ่งที่ Hello! Project ให้กับฉัน และในปี 2018 ที่ Hello! Project ครบรอบปีที่ 20 นั้น ก็อยากให้หนทางข้างหน้ายังทอดยาวต่อไปค่ะ
เพื่อการนั้นฉันจึงอยากที่จะท้าทายกับการที่จะสามารถยืนอยู่บนเวทีต่อไปได้ค่ะ
และนั่นเอง ฉันจึงเลือกที่จะปิดฉากตัวเองในฐานะสมาชิกของ ANGERME และ Hello! Project ในอีก 1 ปีหลังจากนี้
และสำหรับทุกท่านที่อ่านข้อความนี้จนจบนั้นต่างก็มีความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่มากมาย ขอบคุณที่คอยคิดถึงตัวฉัน วง และ Hello! Project ค่ะ
เวลาที่เหลืออยู่อีก 1 ปีนี้ ฉันจะพยายามแสดงให้เห็นถึงรูปแบบของวงที่สุดยอดค่ะ หากช่วยเป็นกำลังใจจนถึงวันสุดท้ายล่ะก็ฉันจะซาบซึ้งใจมากค่ะ
เหนือสิ่งอื่นใดฉันจะพยายามทำให้ทุกคนรู้สึกคุ้มกับการเฝ้ารอคอยถึงอนาคตค่ะ
ขอฝากตัวด้วยนะคะ
วาดะ อายากะ
Translate : Yuuki Jirayu Matsuo และ 3rdBear
https://ameblo.jp/angerme-ayakawada/entry-12366075751.html
เศร้าไปตามๆ กันเลยครับ แต่ว่าหลังจากจบการศึกษาแล้ว น้องจะทำงานในวงการต่อนะครับ เพราะฉะนั้นเราจะได้เห็นน้องไปอีกนานเลย
[H!P]Wada Ayaka ประกาศจบการศึกษาจากANGERMEและHello!Project
โดยกำหนดการณ์จบการศึกษาคือหลังจากจบทัวร์คอนเสิร์ตฤดูใบไม้ผลิ 2019 ครับ
ด้านล่างคือบทแปลข้อความจากบล็อกของน้องครับ
https://www.facebook.com/AngermeThailandFanclub/posts/1966421660087284
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เศร้าไปตามๆ กันเลยครับ แต่ว่าหลังจากจบการศึกษาแล้ว น้องจะทำงานในวงการต่อนะครับ เพราะฉะนั้นเราจะได้เห็นน้องไปอีกนานเลย