ทำยังไงถึงจะเลิกรักเพื่อนได้ครับ

ตามหัวเรื่องเลยครับ ผมแอบชอบเขาตั้งแต่ ม.1 เราสนิทกันเพราะอยู่ห้องเดียวกัน จน ม.2 เราได้อยู่คนละห้องครับ แต่ก็ยังได้เจอกันทุกวัน แล้วก็นอนด้วยกันทุกปีที่ไปเข้าค่ายลูกเสือครับ จนจบ ม.3 เราก็อยู่กันคนละโรงเรียนครับ เพราะเข้าไปต่ออีกที่หนึ่ง ส่วนผมยังอยู่โรงเรียนเดิม แต่เราก็ยังคุยผ่านเฟซกันบ่อยๆครับ จน ม.5 ผมก็บอกความรู้สึกไปกับเขาตรงๆ ตอนแรกเขาก็เหมือนจะโอเคครับ แต่สุดท้ายเขาก็ขอกลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ผมก็โอเคครับ แต่แล้ววันนึงผมก็มารู้ทีหลังว่าเขากำลังคบกับเด็ก ม.4 โรงเรียนเก่าเขาอยู่ ตอนนั้นผมแทบจะทำอะไรไม่ถูกเลยครับ มันชาไปหมดทั้งตัว แต่สุดท้ายผมก็ต้องยอมรับความจริงแล้วถอยออกมา แต่ไม่กี่เดือนเขาก็เหมือนจะเลิกกันครับ จน ม.6 เขาก็กลับมาคุยเหมือนปกติ มันทำให้ผมคิดว่า ผมอาจจะมีโอกาสอีกครั้ง แต่สุดท้ายมันก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง คือเขาก็มีคนใหม่ เป็นรุ่นเดียวกัน ก็คบกันจนจบ ม.6 ครับ แล้วก็มาเลิกกันตอนเข้ามหาลัยครับ แล้วเขาก็มีคนใหม่เป็นรุ่นพี่ครับ แต่ไม่นานก็เลิกกัน อ่อ ลืมบอกครับตอนนี้เราก็เรียนกันคนละมอครับ แต่ก็ยังคุยกันเหมือนเดิม อาจจะมีบ้างที่ผมพยายามออกห่างจากเขา แต่ผมทำไม่ได้จริงๆ จนตอนนี้ ผมเริ่มคิดว่า ผมควรจะหยุดรักเขาได้แล้ว เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย ที่ผมทำได้แค่ในฐานะเพื่อนเท่านั้น ผมไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้ว ผมอยากมีคนใหม่ให้ได้สักที มันก็มีคนเข้ามาหาผมเรื่อยๆนะครับ แต่ผมไม่เคยสนใจเลยสักคน เคยมีครั้งนึงที่ผมอยากจะลองเปิดใจดูอีกสักครั้ง แต่แล้วมันก็เหมือนผมดึงให้ใครอีกคนเข้ามาเจ็บป่าวๆ เพราะผมไม่เคยลืมเขาได้เลย ผมอยากรู้ ว่าผมควรจะทำยังไงดีครับ เพราะผมทนอยู่ต่อไปแบยนี้ไม่ไหวแล้ว ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมได้แต่เป็นคนรอ ที่บางครั้งก็เหมือนจะมีหวัง แต่สุดท้าย มันก็มีแต่ผมที่คิดไปเอง ขนาดวันนี้เขาเป็นคนชวนผมไปเล่นสงกรานต์ เขายังปล่อยให้ผมยืนรอเขาเป็นชั่วโมง จนสุดท้ายผมต้องเป็นฝ่ายกลับก่อน แต่ก็ตลกดีนะครับ ที่หลังจากผมกลับ เขากลับมาเล่นซะงั้น ผมควรจะหยุดได้แล้วใช่ไหมครับ