ก็ตามหัวข้อเลยค่ะ กระทู้แรกที่ตั้งนะค่ะผิดพลาดก็ขอโทษด้วยค่า
(เรื่องมันอาจจะยาวหน่อยนะค่ะ)
คือเราพึ่งเลิกกับแฟนค่ะ ก็หลายๆอย่างค่ะ คือที่อยากหาวิธีให้เขากลับมาหาก็อาจจะเป็นเพราะเรารักมากด้วยแหละค่ะ ทำผิดหลายๆเรื่อง อยากกลับไปแก้ไข้ให้ทุกอย่างมันดีขึ้นค่ะ ที่เลิกกันมันก็มาจากเรา เค้ามีคนใหม่ด้วยค่ะ คือเรากับแฟนคบกันมา 2 ปี 6 เดือนแล้ว ถ้านับตอนที่ไม่เลิกกันก็ปีนี้เข้าปีที่ 4 แล้วค่ะเราสองคนอยู่รร. เดียวกันมาตั้งแต่ ป.1 แล้ว แต่แยกห้องอ่าค่ะ เขาอยู่ 1/1 เราอยู่ 1/2 งี้ คือเราก็รู้จักเขานะค่ะ แต่เราไม่คิดจะเอาเขามาเป็นแฟนเลยค่ะ55555. จน ขึ้นม. 1 ค่ะ รร. ตอนเรียนมัธยมไม่มีแยกค่ะ ม. 1 คือ ม.1 เลย จากนั้นเขาก็เป็นกับเพื่อนในกลุ่มเราค่ะ ก็ใสๆค่ะ มือไม่เคย คือแฟนเราเป็นคนที่แบบเรียนนะค่ะให้เกียรติ คือดีที่สุดในห้องเลยค่ะ จากนั้น เพื่อนเราเลยเลิก ด้วยเหตุผลที่ว่า ผญ. เขาเยอะ เราก็เฉยๆ แต่พอขึ้นม.2 นี่แหละค่ะ หลังจากที่แฟนเราอกหักจากเพื่อนเรา นางก็ซึ้ม เราไม่คอยคุยกับแฟนเราค่ะ ตอนนั้น (อารมณ์แบบไม่เตะเนื้อต้องตัวผู้ชาย ไม่คุยก็ไม่คุยเลยค่ะ อ้อแล้วเราก็คบผญ. ด้วยตอนนั้น) วันนึ่งเรานั่งรอรถมารับ เขาก็มานั่งด้วย เราก็เฉยๆ คุยกันปกติ แล้วเขาก็พูดกับเราว่า " ถ้าขึ้นม. 3 เราจะชอบ ..ชื่อเล่นเรา.. " เราก็ตกใจ บ้าป่าว แล้วมันก็เกิดเหตุการทำให้เราได้คบกันค่ะ. เราไม่อะไรอยู่แล้ว ก็คบ เพราะเพื่อนให้แกล้งคบกัน แล้วเราก็อยู่มาจนถึง 3 เดือนค่ะ วันนั้น วาเลนไทน์ เราก็ควรแบบให้อะไรเขาหน่อย (ตอนนั้นรักเขานิดเดียว) แต่เขารักเรามาก มั้งค่ะ เราเลยซื้อดอกกุหลาบสีขาวให้เขา แต่เขาไม่มีอะไรให้เราเลิก เราก็มานั่งคิด จริงๆเขาก็ไม่ได้อะไร เราเลยบอกเลิก เขาก็รั้งเราค่ะ แต่ตอนนั้นยอมรับค่ะ ว่าคุยกับผญ. คนอื่น แล้วเราก็ไม่ได้เสียใจอะไร จนระหว่างม.2 ขึ้น ม.3 เขามาขอคืนดีเรา 4 รอบ แต่เราโนทุกรอบ เพราะตอนนั้นมีแฟน ผญ. ที่รักมาก คบได้สามเดือนเลยเลิก แล้วพอโสดมาสักพัก นั่งเรียนอยู่ค่ะ แล้วก็มองเขาค่ะ คิดในใจ เห้ยเขาเคยเป็นแฟนเรา มองต้นคอเขาค่ะ จำได้ 5555 หลังจ่กวันนั้นมา เลยแอบชอบเขามา ทั้งๆที่รู้ว่าเขาก็หวั่นไหวกับเรา. เขาก็เข้ามาจีบเรา ทักเฟสมาถามพน. ใส่ชุดไรงี้ จนมาเขาถาม ว่าเราชอบเขาหรอ เราอึ้งค่ะ ก็ตอบไปค่ะ ว่า อ่าชอบ ละชอบเราป่าว แล้วเขาก็บอกว่า เรากลับมาคบกันนะ นาทีนั้นดีใจสุดค่ะ ก็กลับมาคบตอนเทอม 2 ตอน ม. 3 พอดี มีเวลาอยู่ด้วยกันนิดเดียว บางครั้งเรามีความสุขจนลืมครบรอบสองเดือน พอสามเดือนเราเหนื่อยมาก เรื่อง ผญ. ทุกอย่างเราเลยคิดว่าเอ้อ มันไม่รอดหรอกค่ะ แต่ครั้งนี้เขารั้งสุดชีวิตค่ะ ขอโอกาสทุกอย่าง จนมาถึงก่อนเลิกกัน เราก็ให้โอกาสเขาฟุ่งเฟื่อยมาก จนเรา จบม. 3 มาด้วยกัน เขาเอาใจเรามาก อยากได้ช่อดอกไม้ก็ให้ ทุกอย่าง ค่ะจนเราแยก รร. กัน เราได้มาเรียนในเมืองค่ะเจอคนมากมาย จนเปิดเทอม เขาขอเจอเราตลอดเลยค่ะ เราเห้อเพื่อนมาก ไม่ได้สนใจเขา เขาขอเจอเราทุกอาทิตย์ (ต้องบอกก่อนว่าตอนนั้นครอบครัวเรายัวไม่ปล่อย) เรารู้สึกแบบเจอทำไมบ่อย เราบอกเดือนบะครั้งพอ แล้ววิลัยเราคือ เรียนบ่ายเลิกค่ำอ่าค่ะ แต่เขา วิลัยเลิกตาม รร. ทุกอย่าง เลยเวลาไม่ตรงกัน ตรงแค่วันจันทร์ ตอนนั้นเขาดูแลเอาใจใส่เรามากเลยค่ะ ดีทุกอย่าง เวลาเรางอนเอาช่อดอกไม้มาง้อหน้าวิลัย (ไม่เคยไปเที่ยวด้วยกัน เจอก็คือเจอเดือนละครั้ง) .. จนมันมาถึงวันเกิดเขาค่ะเขากินหมูกระทะกัน เราปล่อยมากค่ะ กินเสร้จเมื่อไหร่เขาจะโทรมา บอกงี้ เรารอค่ะ เขาหายไปเลย คือบอกก่อนว่าเราเป็นคนที่ ไม่พูด ไม่ตาม แบบนี้ ยัน 8 โมงเช้า เราเผลอหลับ 10 โมงเขาโทรมา บอกขอโทษ พร้อมกับความเปลี่ยนไป เราร้องไห้นักมาก เปลี่ยนไปมากจริงๆค่ะ จากที่เคยอ่อนโยน พูดดีกับเรากลับมาบอกว่า เราร้องไห้ทำไม เราสงสัย เข้าเฟสเขาไป เจอคุยกับน้องผญ. คนนึ่ง ชวนกันไปกินหมูกระทะวันนั้น แอบออกไปหากันทุกคืน ไม่ได้เจอกัน สองต่อสองนะค่ะ ไปกับเพื่อนมันด้วย น้องเขาด้วย เราเลยถาม ว่าใคร เขาก็บอกว่าน้องงี้ แล้วพอมาถึงวันลอยกระทง เราเที่ยวด้วยกันครั้งแรกค่ะ วันนั้นยอมโดดเรียนมาเลยค่ะ ตอนนี้เริ่มทำเพื่อเขาแล้วค่ะ เราเลยขอดู โทรศัพท์ เขาก็ยื่นให้ เราเข้าไลน์ เจอข้อความคุยกับน้องเขา เราจแบบหน้าร้อนมาก คุยบอกรักกันด้วย เราเจ็บมาก จากการอ่านไลน์มามันทำให้รู้ว่า คืนที่เขาหายไปกินหมูกระทะนั้น เขานอนด้วยกัน ในเต้นท์ มี 4 คน แฟนเราบอกว่า กอด จูบ แลกลิ้นกันแล้วแต่ไม่เอา เพราะหน้าเราโผล่มา เราเลยถามง่ายๆ จะเลือกใคร แฟนบอกเลือกเรา ตั้งแต่วันนั้นมา แฟนไม่เล่นเฟสเล่นไลน์เลยค่ะ ถ้าจะคุยกันก็โทรหากัน แล้วรักเราก็ดีขึ้น ครบรอบ 1 ปี เราเสียสิ่งที่เรารักไป เราคือคนแรกของกันและกันค่ะ เข้าปีที่ 2 เราใช้ชีวิตคู่(ต้องบอกว่า เรายอมทะเลาะกันแม่ทุกอย่างจนตอนนี้แม่เราถามเราแค่ว่า ไปไหนมา แค่นนี้แหละค่ะ ). เราออกบ้านทุกเสาร์ ไปอยู่กับเขา พอเข้าปีนี้เรายอมมากจริงๆ บวกรักมากค่ะ เขาอยากได้อะไร เราเก็บตังซิ้อให้ อยากได้อะไรก็หามาให้ เอาจริงๆคือก็สงสารตัวเอง แต่เราทำเพื่อเขาได้ทุกอย่าง เขาก็นอกใจเราอีก 2 รอบค่ะ ปีบะครั้ง. มันชินจนแบบเอาเลย เราก็อยู่ค่ะ เพราะเรารักมากยอมเจ็บ ยอมทรมาน เพื่อที่จะมีเขาอยู่ เขาคือความสุขของเรา จนเข้าปีที่สาม ทะเลาะกัน เราก็ชอบหาเรื่องทะเลาะ จนทะเลาะกันติด 1 เดือน เขารถชน เราไปเฝ้า เรียกหาแต่คนอื่น เราน้อยใจมาก เราชอบว่าเขาไม่แคร์เรา แล้วเขาไปค่าย พอออกค่ายมา เขายังคุยดีกับเรา จน ตอนกลางคืน เขาไม่ไหว เขาเลยบอกเลิกเรา เราทำใจไม่ได้ ขอให้เขาอยู่ต่อ เราาบอกว่าเราให้โอกาสเขาตั้งหลายรอบ ทำไมเข่ไม่ให้เราบ้าง เขาก็บอกว่าเราทวงบุญคุณ แลโทรศัพทร์ที่เขาใช้ ก็ของเราหทด กินข้าวทุกครั้งเราจ้าย. อยากได้ของแต่งรถ เราเก็บตังซื้อให้ เราเลนบอก เอ้อ ขอเจอครั้งสุดท้าย เขาก็ให้ วันนั้นเขาไม่เอา ทรส. มาเล่นเลยนะค่ะ เราเลยเอ้อ รู้ล่ะ มีคนอื่นแน้ๆ ตามเคย ครั้งนี้เราเลยปล่อยค่ะ แต่รอเขากลับมา เขาดีทุกิย่างควรทำยังไงดีค่ะ ทักไปง้อแล้ว เขาก็เอาแต่บอก พอเถอะๆ ตอนก่อนเลิกเราถามเขาว่า กลับไปเล่นบีหรอ เขาตอบว่าใช่ เราเลย 2 ปี จะ 3 ปีที่ผ่านมามันไม่มีความหมายหรอคะเขาคิดอะไรอยู่ อยากให้เขากละบม่จริงๆค่ะ เราสำนึกผิดมาก.. หรือเราควรหายไปค่ะ แล้วคอยกลับมาง้อ ตอนนี้เขามีคนคุยด้วย เราบอกเราจะรอเขา เราเสียเขาไปให้มครไม่ได้จริงๆ เราดูแลเขามาตลอด เราเป็นคนชอบดูแลอยู่ข้างหลังค่ะ เขาหันกลับมาก็มีเราคอยช่วย เป็นงี้จนโดนทิ้ง5555555เขาคิดได้เมื่อไหร่ เราแย่มากๆค่ะตอนนี้ ช่วยบอกวิธีหน่อยได้ไหมค่ะ.
อยากรู้ว่าต้องทำยังไงเขาถึงจะกลับมา
(เรื่องมันอาจจะยาวหน่อยนะค่ะ)
คือเราพึ่งเลิกกับแฟนค่ะ ก็หลายๆอย่างค่ะ คือที่อยากหาวิธีให้เขากลับมาหาก็อาจจะเป็นเพราะเรารักมากด้วยแหละค่ะ ทำผิดหลายๆเรื่อง อยากกลับไปแก้ไข้ให้ทุกอย่างมันดีขึ้นค่ะ ที่เลิกกันมันก็มาจากเรา เค้ามีคนใหม่ด้วยค่ะ คือเรากับแฟนคบกันมา 2 ปี 6 เดือนแล้ว ถ้านับตอนที่ไม่เลิกกันก็ปีนี้เข้าปีที่ 4 แล้วค่ะเราสองคนอยู่รร. เดียวกันมาตั้งแต่ ป.1 แล้ว แต่แยกห้องอ่าค่ะ เขาอยู่ 1/1 เราอยู่ 1/2 งี้ คือเราก็รู้จักเขานะค่ะ แต่เราไม่คิดจะเอาเขามาเป็นแฟนเลยค่ะ55555. จน ขึ้นม. 1 ค่ะ รร. ตอนเรียนมัธยมไม่มีแยกค่ะ ม. 1 คือ ม.1 เลย จากนั้นเขาก็เป็นกับเพื่อนในกลุ่มเราค่ะ ก็ใสๆค่ะ มือไม่เคย คือแฟนเราเป็นคนที่แบบเรียนนะค่ะให้เกียรติ คือดีที่สุดในห้องเลยค่ะ จากนั้น เพื่อนเราเลยเลิก ด้วยเหตุผลที่ว่า ผญ. เขาเยอะ เราก็เฉยๆ แต่พอขึ้นม.2 นี่แหละค่ะ หลังจากที่แฟนเราอกหักจากเพื่อนเรา นางก็ซึ้ม เราไม่คอยคุยกับแฟนเราค่ะ ตอนนั้น (อารมณ์แบบไม่เตะเนื้อต้องตัวผู้ชาย ไม่คุยก็ไม่คุยเลยค่ะ อ้อแล้วเราก็คบผญ. ด้วยตอนนั้น) วันนึ่งเรานั่งรอรถมารับ เขาก็มานั่งด้วย เราก็เฉยๆ คุยกันปกติ แล้วเขาก็พูดกับเราว่า " ถ้าขึ้นม. 3 เราจะชอบ ..ชื่อเล่นเรา.. " เราก็ตกใจ บ้าป่าว แล้วมันก็เกิดเหตุการทำให้เราได้คบกันค่ะ. เราไม่อะไรอยู่แล้ว ก็คบ เพราะเพื่อนให้แกล้งคบกัน แล้วเราก็อยู่มาจนถึง 3 เดือนค่ะ วันนั้น วาเลนไทน์ เราก็ควรแบบให้อะไรเขาหน่อย (ตอนนั้นรักเขานิดเดียว) แต่เขารักเรามาก มั้งค่ะ เราเลยซื้อดอกกุหลาบสีขาวให้เขา แต่เขาไม่มีอะไรให้เราเลิก เราก็มานั่งคิด จริงๆเขาก็ไม่ได้อะไร เราเลยบอกเลิก เขาก็รั้งเราค่ะ แต่ตอนนั้นยอมรับค่ะ ว่าคุยกับผญ. คนอื่น แล้วเราก็ไม่ได้เสียใจอะไร จนระหว่างม.2 ขึ้น ม.3 เขามาขอคืนดีเรา 4 รอบ แต่เราโนทุกรอบ เพราะตอนนั้นมีแฟน ผญ. ที่รักมาก คบได้สามเดือนเลยเลิก แล้วพอโสดมาสักพัก นั่งเรียนอยู่ค่ะ แล้วก็มองเขาค่ะ คิดในใจ เห้ยเขาเคยเป็นแฟนเรา มองต้นคอเขาค่ะ จำได้ 5555 หลังจ่กวันนั้นมา เลยแอบชอบเขามา ทั้งๆที่รู้ว่าเขาก็หวั่นไหวกับเรา. เขาก็เข้ามาจีบเรา ทักเฟสมาถามพน. ใส่ชุดไรงี้ จนมาเขาถาม ว่าเราชอบเขาหรอ เราอึ้งค่ะ ก็ตอบไปค่ะ ว่า อ่าชอบ ละชอบเราป่าว แล้วเขาก็บอกว่า เรากลับมาคบกันนะ นาทีนั้นดีใจสุดค่ะ ก็กลับมาคบตอนเทอม 2 ตอน ม. 3 พอดี มีเวลาอยู่ด้วยกันนิดเดียว บางครั้งเรามีความสุขจนลืมครบรอบสองเดือน พอสามเดือนเราเหนื่อยมาก เรื่อง ผญ. ทุกอย่างเราเลยคิดว่าเอ้อ มันไม่รอดหรอกค่ะ แต่ครั้งนี้เขารั้งสุดชีวิตค่ะ ขอโอกาสทุกอย่าง จนมาถึงก่อนเลิกกัน เราก็ให้โอกาสเขาฟุ่งเฟื่อยมาก จนเรา จบม. 3 มาด้วยกัน เขาเอาใจเรามาก อยากได้ช่อดอกไม้ก็ให้ ทุกอย่าง ค่ะจนเราแยก รร. กัน เราได้มาเรียนในเมืองค่ะเจอคนมากมาย จนเปิดเทอม เขาขอเจอเราตลอดเลยค่ะ เราเห้อเพื่อนมาก ไม่ได้สนใจเขา เขาขอเจอเราทุกอาทิตย์ (ต้องบอกก่อนว่าตอนนั้นครอบครัวเรายัวไม่ปล่อย) เรารู้สึกแบบเจอทำไมบ่อย เราบอกเดือนบะครั้งพอ แล้ววิลัยเราคือ เรียนบ่ายเลิกค่ำอ่าค่ะ แต่เขา วิลัยเลิกตาม รร. ทุกอย่าง เลยเวลาไม่ตรงกัน ตรงแค่วันจันทร์ ตอนนั้นเขาดูแลเอาใจใส่เรามากเลยค่ะ ดีทุกอย่าง เวลาเรางอนเอาช่อดอกไม้มาง้อหน้าวิลัย (ไม่เคยไปเที่ยวด้วยกัน เจอก็คือเจอเดือนละครั้ง) .. จนมันมาถึงวันเกิดเขาค่ะเขากินหมูกระทะกัน เราปล่อยมากค่ะ กินเสร้จเมื่อไหร่เขาจะโทรมา บอกงี้ เรารอค่ะ เขาหายไปเลย คือบอกก่อนว่าเราเป็นคนที่ ไม่พูด ไม่ตาม แบบนี้ ยัน 8 โมงเช้า เราเผลอหลับ 10 โมงเขาโทรมา บอกขอโทษ พร้อมกับความเปลี่ยนไป เราร้องไห้นักมาก เปลี่ยนไปมากจริงๆค่ะ จากที่เคยอ่อนโยน พูดดีกับเรากลับมาบอกว่า เราร้องไห้ทำไม เราสงสัย เข้าเฟสเขาไป เจอคุยกับน้องผญ. คนนึ่ง ชวนกันไปกินหมูกระทะวันนั้น แอบออกไปหากันทุกคืน ไม่ได้เจอกัน สองต่อสองนะค่ะ ไปกับเพื่อนมันด้วย น้องเขาด้วย เราเลยถาม ว่าใคร เขาก็บอกว่าน้องงี้ แล้วพอมาถึงวันลอยกระทง เราเที่ยวด้วยกันครั้งแรกค่ะ วันนั้นยอมโดดเรียนมาเลยค่ะ ตอนนี้เริ่มทำเพื่อเขาแล้วค่ะ เราเลยขอดู โทรศัพท์ เขาก็ยื่นให้ เราเข้าไลน์ เจอข้อความคุยกับน้องเขา เราจแบบหน้าร้อนมาก คุยบอกรักกันด้วย เราเจ็บมาก จากการอ่านไลน์มามันทำให้รู้ว่า คืนที่เขาหายไปกินหมูกระทะนั้น เขานอนด้วยกัน ในเต้นท์ มี 4 คน แฟนเราบอกว่า กอด จูบ แลกลิ้นกันแล้วแต่ไม่เอา เพราะหน้าเราโผล่มา เราเลยถามง่ายๆ จะเลือกใคร แฟนบอกเลือกเรา ตั้งแต่วันนั้นมา แฟนไม่เล่นเฟสเล่นไลน์เลยค่ะ ถ้าจะคุยกันก็โทรหากัน แล้วรักเราก็ดีขึ้น ครบรอบ 1 ปี เราเสียสิ่งที่เรารักไป เราคือคนแรกของกันและกันค่ะ เข้าปีที่ 2 เราใช้ชีวิตคู่(ต้องบอกว่า เรายอมทะเลาะกันแม่ทุกอย่างจนตอนนี้แม่เราถามเราแค่ว่า ไปไหนมา แค่นนี้แหละค่ะ ). เราออกบ้านทุกเสาร์ ไปอยู่กับเขา พอเข้าปีนี้เรายอมมากจริงๆ บวกรักมากค่ะ เขาอยากได้อะไร เราเก็บตังซิ้อให้ อยากได้อะไรก็หามาให้ เอาจริงๆคือก็สงสารตัวเอง แต่เราทำเพื่อเขาได้ทุกอย่าง เขาก็นอกใจเราอีก 2 รอบค่ะ ปีบะครั้ง. มันชินจนแบบเอาเลย เราก็อยู่ค่ะ เพราะเรารักมากยอมเจ็บ ยอมทรมาน เพื่อที่จะมีเขาอยู่ เขาคือความสุขของเรา จนเข้าปีที่สาม ทะเลาะกัน เราก็ชอบหาเรื่องทะเลาะ จนทะเลาะกันติด 1 เดือน เขารถชน เราไปเฝ้า เรียกหาแต่คนอื่น เราน้อยใจมาก เราชอบว่าเขาไม่แคร์เรา แล้วเขาไปค่าย พอออกค่ายมา เขายังคุยดีกับเรา จน ตอนกลางคืน เขาไม่ไหว เขาเลยบอกเลิกเรา เราทำใจไม่ได้ ขอให้เขาอยู่ต่อ เราาบอกว่าเราให้โอกาสเขาตั้งหลายรอบ ทำไมเข่ไม่ให้เราบ้าง เขาก็บอกว่าเราทวงบุญคุณ แลโทรศัพทร์ที่เขาใช้ ก็ของเราหทด กินข้าวทุกครั้งเราจ้าย. อยากได้ของแต่งรถ เราเก็บตังซื้อให้ เราเลนบอก เอ้อ ขอเจอครั้งสุดท้าย เขาก็ให้ วันนั้นเขาไม่เอา ทรส. มาเล่นเลยนะค่ะ เราเลยเอ้อ รู้ล่ะ มีคนอื่นแน้ๆ ตามเคย ครั้งนี้เราเลยปล่อยค่ะ แต่รอเขากลับมา เขาดีทุกิย่างควรทำยังไงดีค่ะ ทักไปง้อแล้ว เขาก็เอาแต่บอก พอเถอะๆ ตอนก่อนเลิกเราถามเขาว่า กลับไปเล่นบีหรอ เขาตอบว่าใช่ เราเลย 2 ปี จะ 3 ปีที่ผ่านมามันไม่มีความหมายหรอคะเขาคิดอะไรอยู่ อยากให้เขากละบม่จริงๆค่ะ เราสำนึกผิดมาก.. หรือเราควรหายไปค่ะ แล้วคอยกลับมาง้อ ตอนนี้เขามีคนคุยด้วย เราบอกเราจะรอเขา เราเสียเขาไปให้มครไม่ได้จริงๆ เราดูแลเขามาตลอด เราเป็นคนชอบดูแลอยู่ข้างหลังค่ะ เขาหันกลับมาก็มีเราคอยช่วย เป็นงี้จนโดนทิ้ง5555555เขาคิดได้เมื่อไหร่ เราแย่มากๆค่ะตอนนี้ ช่วยบอกวิธีหน่อยได้ไหมค่ะ.