คืออยากได้คำแนะนำในการพบหน่อยค่ะว่าโรงพยาบาลไหนดีเริ่มต้นยังไงควรติดต่อไหน ค่าใช้จ่ายแพงไหม
คือกลัวจะเป็นโรคซึมเศร้าคือตอนนี้มันยังไม่เป็นแต่ในอนาคตเราก็ไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นได้ไหม ต้องการผู้เชี่ยวชาญคนรับฟังหรืออะไรสักอย่างที่บำบัดเรามีความเชี่ยวชาญจิตวิทยาประมาณนี้
ที่อยากพบก็เพราะเรามีปัญหากับครอบครัวคือตั้งแต่เด็กจนโตและอีกทั้งหลาย ๆ เรื่องที่มันเจ็บอยู่ในใจตอนเด็กกับการเข้าสังคม
โพสข้างล่างจะเป็นการระบาย
****ครอบครัวเรามักจะเอาใจใส่ดูแลเหมือนไข่ในหินไปรับไปส่งคือห่วงและหวงมากไม่ปล่อยเลยจนมหาลัยเรียนต่างจังหวัดแม้แต่กลับบ้านเขาก็จะไปรับเคยบอกแล้วว่ามีรถแต่ด้วยความที่เขาจะกังวลตอนนั่งรถเราก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งครอบครัวจะคิดว่าพวกเขาเลี้ยงเราดีที่สุดทั้งค่าใช้จ่ายทุกอย่างแต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ดีนั่นคือจิตใจ ครอบครัวนี้ไม่ใช่ครอบครัวพูดหยาบ แต่คำพูดรุนแรงมาก ๆ สุด ๆ แต่พวกเขาไม่เคยมองว่ามันแรงแต่ทำไมฟังแล้วมันเจ็บตั้งแต่เด็กจนโตจนตอนนี้ ปี 3 เป็นลูกต้องยอม ครอบครัวดี ๆ งี้ หาไม่ได้แล้วนะ เรื่องแค่นี้ทำไมถึงร้องไห้ แยกแยะหน่อยสิมันสะสมจนมันพร้อมจะระเบิดออกมาหรือบางครั้งก็คิดแทนตัวเราโดยที่ยังไม่ทันได้เปิดปากพูด บอกเลยว่ามันเหนื่อยมาก และยังมีอีกหลายเรื่องเป็นลูกต้องยอมได้แต่ทำไมน้ำตามันไหลล่ะมันเจ็บ ๆ จนพูดไม่ออกเวลามีปัญหาไม่แม้แต่จะรับฟังต้องเป็นอย่างงี้อย่างงั้นทำไมหนูทำอย่างงี้มันกดดันมาก ๆ พอบอกหรือแสดงความเห็น หรือเห็นต่างกับกลายเป็นสอนไม่ได้เตือนไม่ได้คือมันกดดัน ๆ ต้องเป็นบูกแบบไหนกันแน่จนมันไม่ไหวแล้วในบางครั้งเหมือนความคิดเขาต้องการลูกที่แสนดีแต่เราไม่ใช่ลูกแสนดีเขาคาดหวังมากเราเป็นได้แค่ลูกที่ทำงานพยายามเรียนให้จบค่อยตรวจเช็คโรคภัยไข้เจ็บกับครอบครัวเตือนเวลาเขากินอะไรที่ไม่ควรกินพาไปโรงพยาบาลแค่นั้นเป็นได้แค่นี้ลูกที่ไม่เถียง เรียบร้อย นั่งสวย ๆ งาม ๆ มัน ๆ ไม่ได้ ยอมรับว่านิสัยที่แย่คือพูดแรงเขาไม่ชอบแต่ปรับแล้วทำได้แต่มันก็ไม่เต็ม 100 เรามักจะปรับเปลี่ยนนิสัยหลายเรื่องกับตัวเองเพื่อให้เขาโอเคแต่บางอย่างมันทำไม่ได้มันไม่ใช่ตัวเรา ๆ ไม่ใช่ลูกที่แสนดีอย่างที่เขาต้องการมันเหนื่อยและเจ็บปวด ถามว่าเคยเปิดใจคุยกันไหมเคยหลายครั้งแต่ก็ไม่รอดทุกครั้งทุกอย่างก็เหมือนเดิมเขามักจะบอกมันเพราะตัวลูกเองหรือบางครั้ง พ่อก็บอกนี่พยายามปรับแล้วหรอ แม่ทำไมครอบครัวอื่นลูกเขาไม่เห็นมีปัญหา พ่อแม่ดีที่สุดแล้ว เราก็แค่อยากบอกกับเขาขอเรื่องจิตใจด้วยได้ไหมอยากได้แค่คนรับฟังขอกอดและพูดว่าลูกไม่เป็นไรนะเดี่ยวมันก็ผ่านไปแค่นั้นใครหลายคนจะให้ครอบครัวเปรียบเหมือนการรักษาเวลาเรา เสียใจ ผิดหวัง ทะเลาะ แตกหักหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันเล็กน้อยแต่มันใหญ่สำหรับเราและมีครอบครัวเคียงข้างเสมอ แต่เรากับไม่ใช่มันก็รู้สึกโดดเดี่ยว ****
อยากพบจิตแพทย์หรือหมอที่ปรึกษาขอคำแนะนำหน่อยค่ะ
คือกลัวจะเป็นโรคซึมเศร้าคือตอนนี้มันยังไม่เป็นแต่ในอนาคตเราก็ไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นได้ไหม ต้องการผู้เชี่ยวชาญคนรับฟังหรืออะไรสักอย่างที่บำบัดเรามีความเชี่ยวชาญจิตวิทยาประมาณนี้
ที่อยากพบก็เพราะเรามีปัญหากับครอบครัวคือตั้งแต่เด็กจนโตและอีกทั้งหลาย ๆ เรื่องที่มันเจ็บอยู่ในใจตอนเด็กกับการเข้าสังคม
โพสข้างล่างจะเป็นการระบาย
****ครอบครัวเรามักจะเอาใจใส่ดูแลเหมือนไข่ในหินไปรับไปส่งคือห่วงและหวงมากไม่ปล่อยเลยจนมหาลัยเรียนต่างจังหวัดแม้แต่กลับบ้านเขาก็จะไปรับเคยบอกแล้วว่ามีรถแต่ด้วยความที่เขาจะกังวลตอนนั่งรถเราก็ทำอะไรไม่ได้ทั้งครอบครัวจะคิดว่าพวกเขาเลี้ยงเราดีที่สุดทั้งค่าใช้จ่ายทุกอย่างแต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ดีนั่นคือจิตใจ ครอบครัวนี้ไม่ใช่ครอบครัวพูดหยาบ แต่คำพูดรุนแรงมาก ๆ สุด ๆ แต่พวกเขาไม่เคยมองว่ามันแรงแต่ทำไมฟังแล้วมันเจ็บตั้งแต่เด็กจนโตจนตอนนี้ ปี 3 เป็นลูกต้องยอม ครอบครัวดี ๆ งี้ หาไม่ได้แล้วนะ เรื่องแค่นี้ทำไมถึงร้องไห้ แยกแยะหน่อยสิมันสะสมจนมันพร้อมจะระเบิดออกมาหรือบางครั้งก็คิดแทนตัวเราโดยที่ยังไม่ทันได้เปิดปากพูด บอกเลยว่ามันเหนื่อยมาก และยังมีอีกหลายเรื่องเป็นลูกต้องยอมได้แต่ทำไมน้ำตามันไหลล่ะมันเจ็บ ๆ จนพูดไม่ออกเวลามีปัญหาไม่แม้แต่จะรับฟังต้องเป็นอย่างงี้อย่างงั้นทำไมหนูทำอย่างงี้มันกดดันมาก ๆ พอบอกหรือแสดงความเห็น หรือเห็นต่างกับกลายเป็นสอนไม่ได้เตือนไม่ได้คือมันกดดัน ๆ ต้องเป็นบูกแบบไหนกันแน่จนมันไม่ไหวแล้วในบางครั้งเหมือนความคิดเขาต้องการลูกที่แสนดีแต่เราไม่ใช่ลูกแสนดีเขาคาดหวังมากเราเป็นได้แค่ลูกที่ทำงานพยายามเรียนให้จบค่อยตรวจเช็คโรคภัยไข้เจ็บกับครอบครัวเตือนเวลาเขากินอะไรที่ไม่ควรกินพาไปโรงพยาบาลแค่นั้นเป็นได้แค่นี้ลูกที่ไม่เถียง เรียบร้อย นั่งสวย ๆ งาม ๆ มัน ๆ ไม่ได้ ยอมรับว่านิสัยที่แย่คือพูดแรงเขาไม่ชอบแต่ปรับแล้วทำได้แต่มันก็ไม่เต็ม 100 เรามักจะปรับเปลี่ยนนิสัยหลายเรื่องกับตัวเองเพื่อให้เขาโอเคแต่บางอย่างมันทำไม่ได้มันไม่ใช่ตัวเรา ๆ ไม่ใช่ลูกที่แสนดีอย่างที่เขาต้องการมันเหนื่อยและเจ็บปวด ถามว่าเคยเปิดใจคุยกันไหมเคยหลายครั้งแต่ก็ไม่รอดทุกครั้งทุกอย่างก็เหมือนเดิมเขามักจะบอกมันเพราะตัวลูกเองหรือบางครั้ง พ่อก็บอกนี่พยายามปรับแล้วหรอ แม่ทำไมครอบครัวอื่นลูกเขาไม่เห็นมีปัญหา พ่อแม่ดีที่สุดแล้ว เราก็แค่อยากบอกกับเขาขอเรื่องจิตใจด้วยได้ไหมอยากได้แค่คนรับฟังขอกอดและพูดว่าลูกไม่เป็นไรนะเดี่ยวมันก็ผ่านไปแค่นั้นใครหลายคนจะให้ครอบครัวเปรียบเหมือนการรักษาเวลาเรา เสียใจ ผิดหวัง ทะเลาะ แตกหักหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันเล็กน้อยแต่มันใหญ่สำหรับเราและมีครอบครัวเคียงข้างเสมอ แต่เรากับไม่ใช่มันก็รู้สึกโดดเดี่ยว ****