ได้โปรดอ่านนนน please. 👌👌

สบายดีไหม หวังว่าคงสบายดีนะ ไม่เจ็บไม่ป่วยไม่ไข้ประมาณนี้  เห้อออ [ขอถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆก่อนเนอะ] ตอนนี้เค้าออกมาจากที่นั่นแล้ว และคิดว่าคงไม่มีทางกลับเข้าไปอีกแล้วหละ [ลาขาดดดข่ะ] จะบอกว่าสบายตัว สบายหัวมากที่สุดในรอบปีเลยแหละ[เหมือนชีวิตได้พบทางสว่างประมาณนั้น]. จริงๆแล้วการเริ่มต้นใหม่ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้เลย ตรงกันข้ามมันแปลกใหม่ น่าเรียนรู้ และท้าทายสำหรับเค้าเป็นบ้าเลย เพราะแรงบันดาลใจคือค่าคอมที่สูงมาก ถ้าเค้าทำได้อะนะ555 ช่วงนี้ค่อนข้างหน้าเงิน เพราะเงินมันสำคัญสำหรับชีวิตมากจริงๆ  เค้ามาอยู่ในสังคมอีกรูปแบบหนึ่ง เป็นสังคมแบบผู้ใหญ่ เป็นสังคมของวัยทำงานจริงๆ ไม่ใช่สังคมรากหญ้า หรือตลาดสดเหมือนที่นั่น[คงต้องขอใช้คำนี้] มันน่าอยู่มากเลยนะเว้ย ทุกคนมาที่นี่เพื่อทำงาน ไม่ได้มีเวลาว่างมากพอที่จะสนใจเรื่องของคนอื่น เพราะในหัวคิดถึงแต่เรื่องเงินอย่างเดียว หมดเวลาทำงานก็กลับบ้าน มันน่าอยู่และสบายใจดี เค้าโอเคกับที่นี่และสบายใจที่จะอยู่ที่นี่มากกกกว่าที่นั่นเยอะ  เกิดเป็นคำถามว่า ทำไมถึงไม่คิดให้เร็วกว่านี้ 555 ไว้ถ้าพี่เบื่อจากที่นั่นแล้วจริงๆ ค่อยตามมาแล้วกันเนอะ[ถ้าพี่อยากจะมาอะนะ] แต่ตอนนี้เค้าขอเสี่ยงและลองด้วยตัวเองก่อน ซักตั้ง ถ้าเค้าทำได้และมันดีจริงๆ จะบอกต่อ พรรณามาเยอะแล้ว เข้าเรื่องแล้วกัน ตามจริงเค้ามีเรื่องจะบอกจะพูดกับพี่ แต่ไม่มีโอกาสได้พูดหรือขี้เกียจพูดก็ไม่รู้นะ มันแยกไม่ออก คือปล่อยไปใครจะคิดอะไรก็ปล่อยเขาไปแล้วกัน[อารมณฺมันก็จะประมาณนี้ ณ ตอนนั้น] แต่พอคิดว่าถ้าไม่ได้พูด วันนี้มันก็จะกลายเป็นอดีต และอดีตมันก็จะแก้ไขไม่ได้  มันอาจจะเป็นเรื่องที่ค้างคาใจเค้าไปตลอด ซึ่งเค้าไม่ชอบเก็บไว้มันอึดอัดดด ขอเคลียร์เลยดีกว่า สิ่งที่เค้าอยากจะบอกคือ อย่างแรก เค้าไม่เคยมีพรรคพวก ไม่เคยมีแก๊ง มีแค่พี่น้องและเพื่อนเท่านั้น เค้าไม่ได้เข้าข้างใครและไม่ได้อยู่ฝ่ายใคร เค้ามีความคิดเป็นของตัวเองและมีจุดยืนเป็นของเค้าเอง เค้าไม่ได้ตัดสินใจใครแค่คำพูด เค้ามองคนที่การกระทำมากกว่า อย่างที่สอง เค้าไม่ได้โกรธหรือเกลียดพี่ เค้าไม่เคยมองพี่ว่าเลวหรือไม่ดี มันไม่มีเหตุผลอะไรให้เค้าต้องคิดแบบนั้น หรือถึงแม้พี่จะเลวจริงๆเค้าก็ยังคิดว่าพี่คือพี่เสมอ อย่างที่สาม เวลาที่เค้าคุยกับน้องอะ เค้าคุยเรื่องงานจะ หรือคุยเล่นตามประสาเท่านั้น ไม่ได้นินทาพี่ เค้าไม่ได้สนิทกับทีมใหม่ เค้าสนิทแค่คนในทีมนี้ ถ้าไม่คุยกับคนในทีมนี้ จะให้เค้าไปคุยกับใครในเมื่อเค้าไม่มีใคร กับพี่เหรอ ? พี่ก็มีสายประจำของพี่อยู่แล้ว เพราะงั้นตัดไปได้เลยข่ะ ถัดมา มันเป็นเรื่องที่เค้าอยากอธิบาย มันอาจเป็นเรื่องไม่สมควรพูด แต่เค้าขอพูดเหอะ ที่เค้าไม่อยากไปวุ่นวายกับพี่มากมายเหมือนแต่ก่อน ไม่ได้หมายความว่าเค้าจะไม่ได้เป็นห่วงพี่หรอกนะ แต่มันอาจจะเป็นเพราะสังคม สิ่งแวดล้อม สิ่งที่เค้าเจอมา หลักๆก็การกระทำของตัวพี่เองด้วย การกระทำที่แสดงหรือทำให้เห็นว่าอะไรที่มันสำคัญกับพี่ หรือพี่แคร์อะไรมาก ราวกับพี่ไม่ต้องการใครอีกแล้ว มีกันแค่ 2คนก็พอ ไม่มีคนที่ 1,2,3,4 คือพี่สามารถอยู่โดยไม่พูดกับทุกคนได้ แต่ต้องได้พูดกับพี่คนนี้[การกระทำพี่มันเป็นแบบนี้จริงๆนะ]ถ้าอะไรที่เกี่ยวกับพี่คนนี้ มันจะมีนามสกุลต่อท้ายด้วยพิเศษหรือมากเสมอ ทุกคนคิดหรือรู้สึกเหมือนกันหมด เพียงแต่ใครเลือกจะพูดหรือเลือกที่จะไม่พูด เพราะถือว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว แต่ถ้าไม่รู้จักพี่มาก่อนหน้านี้มันก็จะไม่มีการเปรียบเทียบเกิดขึ้น before after มันไม่แปลกที่ทุกคนเลือกจะถอยห่างออกมา เรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยตัวเอง เค้าเข้าใจความรู้สึกของน้องนะในมุมมองของพี่คือมันคือพรรคพวก แก๊งทำนองนี้[พี่มองว่ามันเป็นการกระทำของเด็กใช่ไหม] แต่ถ้าพี่ได้เจอเหตุการณ์แบบเดียวกันนี้ และถ้าพี่เป็นเค้า ก็คงต้องถอยออกมาซักก้าวสองก้าวยืนดูอยู่ห่างๆคงจะดีกว่า ก็ยังเป็นห่วงเหมือนเดิม แต่ขออยู่ตรงนี้แล้วกัน เพราะการวุ่นวายกับชีวิตคนอื่นมากไปก็ไม่ดี มีบางครั้งนะที่เป็นห่วง อยากเข้าไปช่วยอย่างแต่ก่อน แต่มันก็ทำไม่ได้ เพราะสิ่งที่เค้าเจอมามันยังรู้สึกแย่[หลอน]ไม่หายจริงๆหวะ และเค้าก็คิดว่ามีคนคอยอยู่ข้างๆและช่วยพี่อยู่แล้ว เพื่อนหรือพี่ที่แสนดีของพี่ ช่วยตามงานให้พี่ ทำอะไรหลายๆอย่างให้พี่ รู้ใจพี่ไปเสียทุกอย่าง เลยมองว่า ช่างเหอะมันคงไม่จำเป็นหรอก คือพวกพี่คงเป็นเพื่อนที่รักและสนิทกันมากจริงๆ เชื่อเลย พี่ไม่บอกก็รับรู้ได้ จนถึงตอนนี้เค้าก็ยังไม่เข้าใจในการกระทำนึงของเพื่อนพี่  คือเพื่อนที่ตามสืบหรือเที่ยวไปถามคนอื่นว่าใครมาชอบพี่ อันนี้มันจำเป็นด้วยเหรอ ? เค้ารู้นี่ถึงกับสตั้นไปเหมือนกัน จากที่เรื่องของพี่ที่มันซาๆลง คนอื่นเริ่มไม่พูดถึงกันแล้ว กลายเป็นจุดประเด็นขึ้นมาอีก ยิ่งพูดกันหนักเข้าไปใหญ่  น้องในทีมก็แอนตี้เข้าไปอีก เพราะมันดูเหมือนเป็นการหึงหวงกันประมาณนี้ ส่วนเค้าเหรอไม่ต้องถาม คงต้องถอยมาอีกหลายก้าว เพื่อความปลอดภัยและเซฟตัวเองไว้ก่อน[เพราะเค้ามโนเก่ง] เค้าพยายามหาเหตุผลในการกระทำนี้ คงต้องถามว่า เพื่อออออออ ? ทำไปเพื่ออะไรเหรอ แค่นี้มันยังมีปัญหาไม่พออีกใช่ไหม ก็พยายามมองว่ามันคือการกระของผู้ใหญ่ หรือมันจะมีเหตุผลในการกระทำของมันเสมอ วลีเด็ดที่พี่ชอบพูดถึงไง จบบ.#อีกอย่างพี่รู้ตัวไหมว่าพี่หลุดบ่อยนะ ไอสีหน้าเอย กิริยาท่าทาง แววตาเอย เหมือนกับที่พี่เคยทำกับพี่อ้อมหรือพี่นุ้ยเป๊ะ ภาพทับซ้อน สตั๊นไป 1นาทีทุกครั้งที่เค้าเจอ เหวอแดรกกก มันเป็นสีหน้าแบบ ระแวง ไม่ไว้ใจ เบื่อ รำคาญ เอือมระอาประมาณนี้ มันก็โชคร้ายของเค้าจริงๆที่อ่านสีหน้าท่าทางของพี่ออก เสียใจนะเว้ย แต่ก็พอเข้าใจว่าเค้าปากเสียเอง และทำตัวแย่จริงๆไม่ถือหรอก เพราะบางทีเค้าก็อยากเขกหัวตัวเองแรงๆเหมือนกัน แต่เค้าอยากจะบอกพี่ว่าไม่ว่าเค้าจะเป็นยังไงก็แล้วแต่ อย่าได้กลัวเค้าไป เค้าไม่ทำอะไร หรือไม่มีทางทำร้ายพี่หรอก มันไม่เคยมีความคิดนี้อยู่ในแกนสมองของเค้าเลยจิงๆ ส่วนไอเรื่องปากเสีย หัวรั้น ปากไม่ตรงกับใจ ยอมให้เค้าเหอะมันแก้ไม่หายจริงๆ #เปลี่ยนเรื่อง  จริงๆเค้าถามน้องๆถึงพี่ตลอดนะว่าพี่เป็นยังไงบ้าง แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือ พี่สบายดี ก็เหมือนเดิมอย่างที่เคยๆเป็นนั่นแหละ หรือบางครั้งก็มักจะมีเรื่องอื่นแถมมาด้วยเสมอ ฟังแล้วไม่สบายใจ บางทีมันก็รู้สึกหดหู่จริงๆนะ ทำไมถึงมีแต่เรื่องจังเลยว่ะ หลังๆมาเลยขอเป็นคนเห็นแก่ตัวไม่รับรู้อะไรไปเลยดีกว่า สบายใจดี ก็ได้แต่บอกน้องว่าฝากดูแลพี่ด้วยแล้วกันนะ ทำได้แค่นี้ #อีกเรื่องจะบอกว่า เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นในทีมทั้งหมด มันไม่เกี่ยวกับเค้านะ เค้าไม่ได้รู้เห็นเป็นใจด้วย พี่อย่าได้มโนเอาเค้าไปเกี่ยวด้วย หรือมองว่าเป็นพวกเดียวกัน ถึงแม้เค้าจะรับรู้ ก็แค่รับรู้เฉยๆเค้าก็ทำอะไรไม่ได้หรอก ถ้าพี่เป็นเค้าพี่จะเข้าใจ ทุกคนคือน้องคือพี่คือเพื่อน ซึ่งเค้าไม่เคยคิดให้ทุกคนทะเลาะกัน เค้าไม่โอเค และไม่รู้จะยื่นมือไปช่วยยังไง หรือพูดยังไง เพราะพูดอะไรไม่ได้ คนเดียวมันทำอะไรไม่ได้มากหรอก ทีมพี่มันมีแต่ปัญหาจริงๆ หลังมาๆเค้าเริ่มรู้สึกเบื่อมากจริงๆ กับความวุ่นวายที่เกิดขึ้น เบื่อสังคม เบื่อคำพูดของคน เบื่อตัวเอง เบื่อสิ่งแวดล้อมรอบข้าง เบื่อไปหมดทุกอย่าง ทำไมแต่ละคนถึงเป็นแบบนี้ ? เค้าตั้งคำถามนี้ในหัวบ่อยมาก อารมณ์ฮาร์คอลเลยมา เลยเลือกที่จะอยู่คนเดียว ไม่สนใจไม่วุ่นวายกับใคร มีงานเป็นเพื่อน สบายใจดี แต่ก็เหงาดีเลยเลยนะ จริงๆเค้าเจอคำพูดแย่ๆของคนมาเยอะมากๆ มันไม่โอเคแต่ก็ทำอะไรหรือพูดอะไรไม่ได้ มันแย่พอที่จะทำให้คนอย่างไอมล หัวเสียและจิตตกไปเลยทีเดียว แต่เค้าก็ผ่านมันมาได้ด้วยตัวของเค้าเอง ไม่พึ่งพาใคร หรือไม่มีใครให้พึ่งก็ไม่รู้นะ เค้าเก่งปะหละ ? ปล่อยมันผ่านไป #ตอนนี้เค้ารู้ว่าอะไรๆในชีวิตพี่มันลงตัวขึ้นเยอะ ก็ดีแล้ว บอกแล้วว่าเดี๋ยวพี่ก็จะผ่านมันมาได้ถ้าพี่เข้มแข็งพอ ต้องขอบคุณพระเจ้าที่อยู่ข้างๆพี่ เพื่อนที่ดีที่อยู่ข้างๆพี่ กลุ่มเพื่อนใหม่ของพี่ ที่อยู่ข้างๆพี่ทั้งยามทุกข์และยามสุข รักษาเพื่อนที่ดีของพี่ไว้ดีๆนะ มันหายากมากนะเว้ย มากกว่าหาเงินซะอีก เพราะถ้าพี่มีเพื่อนที่คิดถึงพี่แค่ยามที่ตัวเองทุกข์ แต่เวลาที่เขาสุขเขากลับลืมพี่ พี่จะรู้สึกแย่มาก เค้าเจอคนแบบนี้บ่อยมาก จนชินแล้ว #หลังจากนี้ถ้าจะมีแฟนก็ ขอให้เขาเป็นคนดีนะ สวย รวย เก่งเวอร์ ที่สำคัญขอให้เขารักพี่ อย่างที่พี่รักเขา และขอให้เป็นคนที่พี่สามารถเปิดเผยและพูดกับคนอื่นได้อย่างภูมิใจว่าเขาคือแฟนของพี่แบบเต็มปากเต็มคำ #จะบอกว่า วันนั้นที่ไลน์ไปอะเพราะเป็นห่วงจริงๆ เค้าไม่ใช่โคนันและไม่ได้มีเวลาว่างมากพอที่จะไปสืบเรื่องของพี่หรอกนะ ไม่ต้องมาโกหกเค้าหรอก ไม่เนียน ไปหัดเรียนมาใหม่ เห้อออ ก็แค่ไปเที่ยวน่านมันจะอะไรนักหนา ไม่เห็นจะแปลกก็แค่ไปเที่ยวกับเพื่อน ไม่บอกก็แค่เงียบไป เฉยๆหรือนิ่งๆไว้ไรงี้ ดีกว่าโกหกนะจริงๆเพราะมันเสียความรู้สึก แลดูเหมือนเรายังไงไม่รู้ หลักๆเลยที่ทักไปคือเป็นห่วงกลัวจะชิ่งออกจากงาน และนึกว่ามีปัญหาอะไร เพราะเห็นกลับบ้านกระทันหัน[ไม่มโนนะคะ] แต่พอพี่โกหกกลับมานี่ ไปไม่เป็นเหมิดคำสิเว่าอิหลีโอเคควรพอข่ะ จะไม่ยุ่งจะไม่ พี่คงสะดวกแบบนี้แต่ก็ต้องขอบคุณพี่นะ เค้าคิดอะไรขึ้นมาได้เยอะเลยวันนั้นอะ เรียกว่าบรรลุเลยดีกว่า 555 แท้งยูววววจริงๆ
#เข้าโหมดดราม่า ต้องบอกว่าขอบคุณนะสำหรับช่วงเวลา 2ปีกว่าๆที่ผ่านมา ที่อยู่เป็นเพื่อน เป็นพี่เป็นหัวหน้าที่ดีกับเค้ามาตลอด เค้าดีใจที่ได้มาอยู่ทีมนี้ขอบคุณเสียงหัวเราะ ความสบายใจ ขอบคุณที่ชอบร้องเพลงให้ฟัง555 เค้าจำมันได้เสมอแหละ ไม่เคยลืมหรอก พี่ทำให้เห็นว่าพี่แตกต่างจากคนอื่นที่เค้าเคยรู้จัก และเค้ารู้ว่าเนื้อแท้พี่เป็นคนดี ถึงแม้ว่าวันนี้อะไรๆจะเปลี่ยนแปลงไป ตัวพี่เอง ทุกๆคน รวมทั้งตัวเค้าด้วย ถ้าจะโทษก็ต้องโทษสิ่งแวดล้อมที่พวกเราพบเจอใช่ไหม? ขอโทษด้วย i’m sorry กับอะไรที่เค้าเคยทำผิดพลาดไป ถ้ากลับไปแก้ไขได้มันจะไม่เกิดขึ้น หลังจากนี้ก็ขอเก็บแค่เรื่องราวดีๆความรู้สึกดีๆไว้ในความทรงจำเพื่อให้คิดถึงกันเนอะ เรื่องแย่ๆก็ทิ้งมันไว้กับอดีตแล้วกัน เปลืองความทรงจำเปล่าๆ ไอมลคงต้องขอตัวไปทำอะไรบ้าๆ หรืออะไรที่คนอื่นไม่คิดจะทำ วางแผนชีวิตตัวเองใหม่ และขอกลับไปตามหาไอมลคนเดิมให้มันกลับมาอีกครั้ง มันหายไปนานแล้ว ตอนนี้เค้าโคตรคิดถึงมันเลยจริงๆ หรือจะเรียกว่า ขอรีโนเวทตัวเองแพรพพ 😉
#ถ้าพี่อ่านมันจบนี่ จะบอกว่าพิมพ์เมื่อยมือจริงๆ และจะบอกว่าเค้าไม่ได้ต้องการอะไร แค่ต้องการอธิบายหรือมีโอกาสแก้ตัวหรือได้พูดอะไรบ้างเหอะ เพราะเค้าอยู่ในสังคมมโนนี้นานเกินไปแล้ว มันทำให้เค้าสบายใจขึ้น ไม่มีอะไรค้างคาใจอีกต่อไป เพราะถ้าเค้าไม่ได้พูดอะไรเลย มันคงจะค้างคาใจและทำให้รู้สึกแย่เมื่อคิดถึงมัน เพราะพี่เป็นพี่และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเค้าตลอดเวลาที่ผ่านมา และเค้าไม่ได้อยากเสียพี่ไป[ขอบคุณนะ]ส่วนพี่จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่พี่เถิดหนา

#ถ้าเป็นไปได้ เรื่องของเค้านี่ไม่ต้องเล่าให้เพื่อนรักพี่ฟังก็จะดีนะ เพราะตามสไตล์พี่ไว้ใจใครก็เล่าให้ฟังหมดทุกเรื่องจริงๆถือว่าขอในฐานะที่เราเคยเป็นเพื่อนที่ดีและสนิทกันมาก่อนหน้านี้ แต่ถ้าไม่ทันแล้วก็ไม่เป็นไร เพราะเค้าไม่แปลกใจเลย. 555+ ตามนี้

#ไว้เจอกันใหม่เนอะ ไม่รู้อีกเมื่อไหร่ แต่คงไม่ใช่เร็วๆนี้แน่นอน see you again นะ ปุณณภัทร

#ไว้จะคิดถึงนะ 😉. ดูแลตัวเองดีๆนะเจ้าค่ะ
#มันอาจะแย่ๆหรือเหนื่อยๆหน่อยก็ สู้ๆนะ ✌🏻✌🏻