รักมากก็หมดรักได้เหมือนกัน?

การที่คนเราคบกันเป็นระยะเวลายาวนาน เหมือนจะรู้จัก เข้าใจกันดี แล้ววันนึงก็มีบางอย่างเข้ามาทำให้ความรู้สึกนั้นเปลี่ยนแปลงไป ทำให้มองกลับมาแล้วกลายเป็นเราไม่รู้จักคนคนนั้นเลยด้วยซ้ำ เพียงเพราะกาลเวลามัน

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราอยากตัดใจจากเค้าให้ได้อะเพราะต่อให้จีบต่อไปเค้าก็ไม่สนใจอยู่ดี แต่ความรู้สึกอีกมุมนึงมันให้เราพยายามต่อไปอะ เราฝืนความรู้สึกตัวเองไม่ได้เลย อยากหลุดจากความรู้สึกนี้แล้วอะะ

ใจนึงก็อยากปล่อยเพราะเขาเลือกแล้ว อีกใจก็อยากรั้งไว้เพราะว่าเรารักเขาอยู่

ดีขึ้นมาเยอะเหมือนกัน แต่เค้าลางของเข◌ายัง ไม่ หายไป หงุดหงิด ตัว เอง ชะมัด มันมีเขาโผล่มาในความคิดตลอดแม้จะไม่บ่อย ไม่ชอบใจตัวเองเลย

7 ปีกว่าแล้วที่ตัดใจไม่ได้เลยซึ่งเขาไม่เคยเห็นค่าเราเลย เป็นเพียงคนๆนึงที่เคยรู้จักกัน เพียงแค่นั้น และก็เป็นตลอดไป อยากจะย้อนกลับไป ไม่ให้รู้จักกันเลยยังดีซะกว่า เจ็บปวดนะครับความรู้สึกที่ว่า เราร้อ

เช่นลดความอ้วน ปรังปรุงนิสัยตัวเอง บลาๆ

กลัวที่จะเริ่มต้นกับคนใหม่ กลัวว่าเขาจะทำให้เราต้องเสียน้ำ กลัวว่าจะรักเขา กลัวว่าเราไม่คู่ควรกับเขา กลัวทุกสิ่งทุกอย่างที่จะเกิดขึ้น กลัว.... คุณเคยรู้สึกแบบนี้กันบ้างมั๊ย???