เราไม่รู้เลยคะว่าคนรักของเราเขารักเรารึป่าว เราคบกันมานานแล้วคะประมาณ4ปีกว่าผ่านอะไรมาก็เยอะแต่ช่วงนี้เราต้องย้ายมาเรียนต่างจังหวัด เราเลยย้ายมาอยู่ด้วยกันกันเราเรียนคะ เขาทำงาน พักนี้เป็นช่วงที่ทะเลาะกันบ่อยมากคะแทบจะทุกเรื่อง เราพยายามทำทุกอย่างให้มันดีไม่เป็นภาระเขาแต่เวลาทะเลาะกันเขาด่าเราสารพัดมีแต่คำแรงๆดูถูก หรือ บอกเราออกไปขากชีวิตเขา เขาบอกว่ามาเจอเราเป็นเวรกรรมอะไรของเขา เขาว่าเราเป็นถาระเขา เราก็ได้แต่เสียใจคะแอบร้องไห้กับตัวเองบ่อยมาก แทบทุกวัน เราทำทุกอย่างให้เขาเลยนะคะเพื่อไม่อยากให้เขาเหนื่อยเพราะเขาทำงาน เราซักผ้าคะซักมือนะคะไม่มีเครื่องซัก ทำงานห้องทุกอย่างเพื่อไม่อยากให้เขามาพุดให้เราว่าไม่มีประโยชน์ ทำกับข้าว ทุกอย่างเลยคะ ทำดีที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งทำได้ต่ดูเหนจะดีแต่ไม่ได้ดีอย่างที่คิดนะคะคเราทำทุกอย่างแต่เขาก็ยังสรรหาคำพูดมาทะเลาะมาว่าให้เรา ทำให้เราผิดพอเราเถียงก็ทำให้ทะเลาะกันไปใหญ่ เหมือนเดิมคะเราเงียบบ้างเถียงบ้างสุดท้ายก็คำเดิมคะ พูดด่าเราสารพัด เป็นภาระบ้างละ เวรกรรมที่ต้องมาอยุ่กับเรามั้งละหลายอย่างคะ เขาบอกเขาทำงานเหนื่อยเราก็พยายามเข้าใจเขาเขาบอกอะไรใช้อะไรเราทำให้เขาหมดทุกอย่างจิงๆว่าแต่เขาเอยปากขึ้นมา ตอนนี้เราเริ่มสับสนกับตัวเองแล้วว่าจะไปต่อหรือพอแค่นี้ เพราะมันเจ็บมากคะเวลาที่เขาด่าเรา เขาเหนื่อยเราก็เหนื่อยคะ เหนื่อยกายเหนื่อยใจ ทั้งเรียนหนักด้วยต้องมาเจอปัญหาแบบนี้บ่อยๆแต่ถ้าจะพอก็ทำใจไม่ได้เพราะรักมากจริงๆหรือต้องทนแบนี้ต่อไป
ใครเป็นเหมือนเราบ้าง ยิ่งคบกันนานยิ่งทะเลาะกันบ่อย