เพราะความบังเอิญ

เจอกันทุกวัน ทำงานที่เดียวกัน ตอนเช้าเราจะเจอกันทุกครั้ง ไม่รู้ว่าบังเอิญหรืออะไร เหมือนเขามาดักรอเรารึป่าว เพราะมันไม่น่าจะบังเอิญเจอกันทุกเช้า ในเวลาเดียวกันทุกวันเนื่องจากเรามาทำงานไม่ตรงเวลา มีเช้

เรามีโอกาสได้เจอ ผช คนนึง พอได้เจอเรารู้สึกว่าเราชอบเขา แต่ช่วงเวลาที่เราเจอกัน แค่แปปเดียว ไม่มีโอกาสที่จะได้พูดคุยกันเลย เจอหน้ากันก็แค่ยิ้มให้ และก็ไม่ได้เจอกันเลย จนวันนึงเราก็ได้ไปเจอกับ ผช คนนี้

ยอมรับเลยว่าเมื่อก่อนเคยรู้จักกันมากกว่านี้บางทีถ้าเจอกันก็มียิ้มให้บางครั้งถ้าเดินสวนกันมันรู้สึกวูปวาปยังไงก็ไม่รู้ แต่พอได้เลิกคุยกันแล้วต่างคนก็ต่างอยู่ไม่ค่อยที่จะได้เจอกันแต่ก็มีการติดตามความเค

พอดีนั่งมอเตอร์ไซด์ค่ะ. เรานั่งซ้อนท้ายมันบังเอิญมาก. เราตกใจนิดหน่อย. แต่คนที่ให้เราซ้อนท้ายด้วย. เขาก็พูดทักทายปกติ. ตามนี้ละค่ะ

อรุณสวัสดิ์เช้าวันอังคาร ที่ชั้นยังไม่อยากตื่น มาเริ่มต้นวันดีๆกันค่ะ ทำงานและเรียนด้วยความรู้สึกดีๆกันนะคะ ยิ้มไว้ แล้วจะดีเองค่ะ สู้ๆค่ะ สู้เว้ยยยย ทักได้ไม่กัดนะ จะว่าง จะเหงา เราก็ทักทายกันได้จ้

ด้วยความบังเอิญทำให้เดินไปเจอแฟนเก่าที่เลิกกันไป 2 ปีแล้ว เราทักทายกันนิดหน่อย ตอนแรกคิดว่าตัวเองไหว คงไม่รู้สึกอะไร แต่มันไม่ใช่อ่ะ มันรู้สึกแย่อยู่ลึกๆ เฮ้อ.........

หลังจากเห็นว่าท้องฟ้ามืดครึ้ม อารมณ์ก็หงอยๆ เลยลองเดินแจกยิ้ม สิ่งที่ได้กลับมาคือรอยยิ้มจากคนแปลกหน้าที่ยิ้มกลับมา 3-4 คน จากพนักงานด้วยกันที่เคยเห็นหน้า 5 คน ที่ไม่เคยเห็นหน้า 2-3 คน คนไทยยิ้มง่ายแต

อยากรู้ว่า "ความสัมพันธ์​แบบนี้มันคืออะไร" และเราต้องรู้สึกยังไงต่อไปคะ.... เราเปลี่ยนงานใหม่ได้เดือนกว่าๆ แล้ว... แล้วบังเอิญเจอกับผู้ชายคนนึง... ผู้ชายคนนี้เป็นลูกค้า... เราต้องพุดคุยกัน

จขกท บังเอิญเดินสวนกับคนคุยเก่า เราก็ทักเขาตามปกติ แต่ทำไมเขาดูไม่ค่อยอยากทัก ไม่อยากคุยกับเราเลยอะคะ? (คือ จขกท ไม่ได้อะไรอยุ่แล้ว แค่ฟิลแบบทักทายเพื่อนปกติ อ่ะค่ะ ) (เขาออกแนวรีบๆเดินหนีเราด้วยซ้ำ)

เธอยังคงเป็นแฟนเก่าคนโปรดของฉันเสมอ..