เพราะความบังเอิญ

เจอกันทุกวัน ทำงานที่เดียวกัน ตอนเช้าเราจะเจอกันทุกครั้ง ไม่รู้ว่าบังเอิญหรืออะไร เหมือนเขามาดักรอเรารึป่าว เพราะมันไม่น่าจะบังเอิญเจอกันทุกเช้า ในเวลาเดียวกันทุกวันเนื่องจากเรามาทำงานไม่ตรงเวลา มีเช้

เรามีโอกาสได้เจอ ผช คนนึง พอได้เจอเรารู้สึกว่าเราชอบเขา แต่ช่วงเวลาที่เราเจอกัน แค่แปปเดียว ไม่มีโอกาสที่จะได้พูดคุยกันเลย เจอหน้ากันก็แค่ยิ้มให้ และก็ไม่ได้เจอกันเลย จนวันนึงเราก็ได้ไปเจอกับ ผช คนนี้

ยอมรับเลยว่าเมื่อก่อนเคยรู้จักกันมากกว่านี้บางทีถ้าเจอกันก็มียิ้มให้บางครั้งถ้าเดินสวนกันมันรู้สึกวูปวาปยังไงก็ไม่รู้ แต่พอได้เลิกคุยกันแล้วต่างคนก็ต่างอยู่ไม่ค่อยที่จะได้เจอกันแต่ก็มีการติดตามความเค

พอดีนั่งมอเตอร์ไซด์ค่ะ. เรานั่งซ้อนท้ายมันบังเอิญมาก. เราตกใจนิดหน่อย. แต่คนที่ให้เราซ้อนท้ายด้วย. เขาก็พูดทักทายปกติ. ตามนี้ละค่ะ

วันนี้ก็ยิ้มได้เกือบทั้งวันล่ะ ถ้าไม่นับเรื่องเกิดอุบัติเหตุที่ทำงานก็นับว่า เป็นวันที่ดี ละทามมมมา๊ายยยต้องมาเริ่มรู้สึกว่าเหงาอีกแล้ว ความเหงานี่มันมากับลมใช่ไหมนะ ทักทายกันได้น๊าา หากสะดวกระบายควา

อยากรู้ว่า "ความสัมพันธ์​แบบนี้มันคืออะไร" และเราต้องรู้สึกยังไงต่อไปคะ.... เราเปลี่ยนงานใหม่ได้เดือนกว่าๆ แล้ว... แล้วบังเอิญเจอกับผู้ชายคนนึง... ผู้ชายคนนี้เป็นลูกค้า... เราต้องพุดคุยกัน

อิจฉาคนในใจเขาจังเลยค่ะ มันคงไม่แปลกหรอกค่ะที่เขาจะชอบผญ.คนนั้น เรามันคนธรรมดานี่ค่ะ ไม่ได้สวย ไม่ได้รวย เวลาที่สายตาเรามองเขาแล้วเขามองคนอื่นนี่เป็นโมเม้นที่จุกอกไปเลย จะร้องก็ไม่ร้อง จะยิ้มก็ฝืนยิ้ม

ด้วยความบังเอิญทำให้เดินไปเจอแฟนเก่าที่เลิกกันไป 2 ปีแล้ว เราทักทายกันนิดหน่อย ตอนแรกคิดว่าตัวเองไหว คงไม่รู้สึกอะไร แต่มันไม่ใช่อ่ะ มันรู้สึกแย่อยู่ลึกๆ เฮ้อ.........

เราคุยกับรุ่นพี่คนนึงทุกวัน เจอหน้าก็ทักทายมียิ้มให้กันแต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้คุยกันเลยเจอกันหรือเดินสวนกันก็ไม่ทักไม่ยิ้มให้ ทำเป็นไม่เห็นเราอยากถามว่าทำอะไรผิด ไม่คุยกันไม่เป็นไร อย่างน้อยทักทายกันบ้างก็

รินกำลังตกอยู่ในสภาวะนี้อยู่ครับ แอบชอบคนคนหนึ่ง ที่เป็นไปไม่ได้ว่าเขาจะชอบเรา แค่ได้ใกล้ชิด เห็นเค้ายิ้ม หัวเราะ หรือแค่นิ่งๆ บางทีแค่เค้ายิ้มทักทายให้เรา แค่นี้ก็มีความสุขละ ไม่เคยคิดว่า เค้าจะชอบเร